장음표시 사용
12쪽
Nicolitus IIulii si iis, Danielis filius, nutus Liigillini Bulavorum nimo CIBI3CXX, ii iter poetas Latinos, quibus mea patria gloriatur, principem ali luem locum tenet. Ingenium pueri a l poesin factum mature praeceptis et exemplo parentis, qui ipse egregia carmina scripsit, et avunculi Joannis Jlutgcrsii formatum et expolitum est, et quum adolescentulus cum Musa Latina iam familiaritatem contraxisset, vir saetus eam colere non destitit. Quum igitur tria in eo conspirarent, ingenium, disciplina, Dxercitatio, non mirum est
restitutorem poctarum veterum inter praeclaros poetas num
rari. is omnia et singula IIein sit carmina, V ut scripsit acerrimus poetarum Latinorum existimator Postri ham pius inlit,ro do p ,etis Latinis Nedua l. , p. 428, is tanto nitore, ea numerorum concinuitato, ingenii ut ei late et sentcntiaria iuDisit ed by Corale
13쪽
pondere sunt perpolita, ut non instet lenta is laedam species, sed sati*uine et succo Romano corpus pe astum appareat. VAnnum uetatis decimum septimum vix ingressus erat, quum carmine heroico caneret laudes principis Frederi ui IIenricioli receptam armis validam urbem Bredanam. Carmen prOdiit anno CIBI DCXXXVI Lugd. Bat. ex officina TZeviriana, hoc titulo: Nie. Hei mi Dan .sl. Breda eum ala. Accedunt
epigrammata aliquot eodem auctore. Magno lavore exceptum esse testantur varia variorum carmina poetae missa. Ipse
postea indignum iudicavit, quod tu editionibus poematum Lugd. Bat. anno CIDIDCLIII et Amstelodami CIOIDCLXVI
Temporis ordine sequitur volumen paginis 92 compositum in quo continentur: Elesiarum isser et τaria direrhiarymnenti poematis, cilitum Parisiis MDCXLVI. Haec carmina in ultima editione Amstelodamensi, quam modo indicavi, repetita sunt in Iur ilium libris duobus, p. 215-284, quibus stibi unguntur Saturnalia, p. 285-306, Eaque ut e praelationis subscriptione apparet anno GDIOCXLVIII primum edita suisse videntur, etsi poeuliarem libelli editionem nec vidi nee usquam laudatam iuveni. Eodem anno Ilainsius tum in Italia vivens Ρatavii edidit Italica hine Noetarum librum alterum, in quo maxime up paret quantus poeta fuerit. ΙIeiusius amabat Ituliam, quae tunc plena erat bonarum artium et literarum et ubi haec studia ardenter colebantur, eumque amorem versibus testatus est; Itali, elegantioris doctrinae studiosi, metigno enim plausu Disit ed by Corale
14쪽
vatis Butavi ea riuitia exceperunt versibus que Lubinis et Italicis celebramini. Post alteram peregrinationem Italicam in patrium redux anno CLILIGI III Italicorum librum MODι- uru aire Elziarum tertium, maiore ex parte Florentinenatum, dedicavit Carolo Dato Florentino, et lupis describi voluit in nitido libello, qui eodem anno Lugduni Bat. exossietna Elgevirioriim prodiit, eius Poemata compleXO. Inter illam editionem et ultimam, quae ipso absente studio suavissimi amici Hadriani Wallii Amstelodami prodiit, tredecim anni praeterierunt, in quibus poeta variis negotiis publicis privatisque distractus vitamque agens instabilem plurima tamen carmina secit, partim elegias, quas deinde in duos libros distribuit, alterum Octavio Falconerio, cruditissimo archaeologo, alterum Conrado vnn Beu ningen, viro
legationibus obitis illustri, inscriptum sp. 59-1 14 edit.
Amst.), partim carmina variis numeris composita, quae
continentur tribus libris Silvarum sibi dem p. 115-2I4). Ultima haec editio nitide typis descripta Danielis Elae-virii continet praeter Heinsii carmina, I. Rutgersii poemata
et multa Casparis Κin scholii et aliorum carmina Latina, Galliea, Italica ad Heinsium, quae Adoptivorum carminum nomine designantur. Sed liber non dat omnia Heinstanti. Multa, quae partim Vallii diligentiam effugerunt, partim postea laeta sunt, exeunte seculo superiore in Deliciis poeticis repetita vel edita sunt a Laurentio Santenio. Miutomagis dolendum est editorem non potuisse uti exemploeastigiito, quod poeta post librum editum in scriniis suis Diuiligod by Corale
15쪽
invenit, ut in praelabione ad lectorem naietavit. Ipse liciu-sius spium a. it. XV Nov. CIOIDCLXVΙ Ι Iadr. Uullio suo tuo exempla Poematum suorum offerret, novae editionis ali piam spem dedit his verbis: , Plura tibi cuperem oblatii; sed in hac editione minus mihi satisfacio, quam nlia zastigatior propediem excipiet, si lectores liber et emtores inventurus est. Sin minus probabitur et plausu carebit, Inon est quod mea nimis ossiciosa opera nolentibus obtrudatur.
Sed quum emptores deessent, nova editio non prodiit, de cilia re Pecrtham pius i l. Sic questus est: is Sua ipse poemata coniuncta edidit Amstet. 1666. Quae cum invidia inimicorum minus avide venderentur, HeinSius spem novae editionis, auctae illius et emendatae, quam secerat, nouimplevit. Cuius rei causa ego inimicis istis irascor. Nouenim Heinsio, sed ipsis literis nocuerunt. VExemplar illud is aliquanto castigatius , V unde pauca quaedam in Emendandis et mutandis ad calcem voluminis descripsit, deinde inseruiit corrigendo editionis ultimae exemplo, quod post poetae mortem pervenit ad Carolum Crucium , civitatis Lei densis quondam consulem, et ab huius nepote traditum est Petro Bumanno Iuniori ad novam
editionem parandam. cf. narratio Burmanni in commentario de vita Nio. Heinsii eius Adversariis praemisso p. 43.
Neque Burmannus consilium emendatae novisque carminibus auctae editionis perseeit. . Quid de exemplo Cruciano laetum sit Piove devenerit Dissiligod by Cooste
16쪽
nescio. Sed citis iactura iiiiiiiis dolenda est, quod superestupogmptam Burmaniit. Id cum libris Petri Fonteinii, doctissimi amici L. C. Valehcnaerii et D. Nytionbachii migravit in bibliothecam societatis Teleiobaptistarum, quae Amstelodami est, et tu catalogi parte tertia sub numero 42 sic designatur: Heinsii poemata, Amst. I 766.
Exemplur eximium, scatens animadversionibus innumeris
tam poetae ipsius, quam P. Burmauui Secundi, ad novum editionem praeparandam. Accedunt quaedam nutographa N. Heiusti. In inseriore margine tituli legimus: is Sum Petri Bilr- manni Fr. Fil. et Nop. CIBIDCCXXXII et in alia charta idem Burmannus sua manu scripsit: is Emendationes, quac in margine libri huius conspiciuntur, descripsi ex nuto grapho Heinsii, pii manu sua, mordaciori lima carmina sua denuo castigans et perpoliens, piis adleverat exemplari suo huiusce editionis, cuius videtur meminisse initio praelationis. Quo i mecum aliquando communicavit cognatus larolus Crucius, Lei densi magistratui adscriptus, nepos Caroli Crucii, Leidensis quondam civitatis Consulis VIpsius Burmanni nilnotationes continent indicia librorum , in quibus carmina Heinsit inveniuntur, quae in hac editione dosunt, duo eiusdem epigrammata, alterum in fabulum urbis IH ae, niterum in δfatuam Dea. Era8mi, quod Roterodami in basi statuae legitur, edita in Santeuii Dei. poet. p. 12 et 84, paucas Observationes argumenti biograpti tui et bibliographici, postremo iudices no-
17쪽
Initium. Unicum quod cum libro servatur carmen IIeiustimanuscriptum est editum in Elegiarum libro III, el. XII. IIcinsit correctiones sunt innumerae. Nulla lare pagina est sine litura. In praelationibus singulorum librorum soluto sermone scriptis et magis in carminibus, quicquid non
satis pure eleganterque scriptum, non satis numerosum parumve accurate dictum videbatur, denique quod variis de causis minus ipsi placebat, deleverat et quomodo correctum vellet in margine apposuerat. Quanta cum cura et
diligentia hac in re versatus sit, quisque intelliget, qui meam editionem Italicorum fideliter ad illud exemplum
sectam cum editione Elaeviriana comparabit. Mense Deeembri anni superioris in consessu Academiae regine declaravi me omnium poematum Nic. IIcinsit emendatam editionem daturum esse, si aequis conditionibus fieri posset. Sed quum nemo consilium illud laudaret multoque minus adiuvaret, abieci pro certo habens volumen magnum carminum Latinorum non magis nunc quam Heinsii tempore lectores et emptores inventurum esse. Quod vero tunc promisi me meis sumptibus partem libri in Italia nauimet doctissimorum Italorum plausibus acceptam eorum posteris oblaturum esse, id nunc praesto. Duos libros Italicorum,
quibus propter argumenti similitudinem adieci carmen Alcaicum de agro Neapolitano, olim editum in Silvarum libro secundo p. 178 seqq. edit. Elgev. , sed dein a poeta
ita mutatum, ut paene novum videri possit, harum clegantiarum amantibius, moxime Italis dono et mitto. Diuiti red by Corale
18쪽
vitre autem hunc libellum Italis potissimum destinaverim , paucis expediam. Contigit mihi ea selicitas, ut bis magnam Italiae partem peragrarem. Utroque in itinere, altero ante XXXIV annos, altero nuper facto, dubius haerebam, quid magis admirarer regionis amoenitatem, loca in quibus
De luentia antiquorum adsunt vestigia, artis praeclara opera, eruditionis immensos thesauros, an hominum, quos Cognovi multos, humanitatem et comitatem. Nunquam obliviscar, ut olim me adolescentulum viri geueris nobilitate et doctrinae studiis clarissimi exceperint, et ingratus essem nisi recordarer quanta benevolentia quantaque comitate nuper, quum conventus doctissimorum virorum e variis Europae regionibus Bononiae haberetur, Bononienses, Mutinenses,
Ravennates, et quum ad illos pervenissem paucosque dies inter illos viverem, Florentini, Romani, Taurinenses. m advenam prosecuti sint. Itaque volui palam ostendere quanti sacerem et illos familiares et universam gentem, quae si libertate tandem recuperata recte utitur et improbam Sirena , litam merito vitandam monuit Horatius, strenue vitare didicerit , magnis rebus denuo videtur destinata. Et quoniam lingua Latina et poesis Latina trans Alpes nondum plane negligitur, Heinsit autem carmina, quibus Italiae laudes canuntur, vix ulli in illa terra nota esse comperirem, multis nee ingratum neu inutile me lacturum credo, si curavero, ut plura
nitidi liliuili exempla per Italiam spargantur.
Alia studia nunc magis in honore esse, aliis negotiis mentes hominum distineri scio, sed idem existimo homines his Diuitiaco oste
19쪽
lituris tinctos e bonorum carinimi in lectione deli clationcutitulini lue gravioribus rebus plerumque intcuti remissionem nonnunquam petere velle. Ceterum nemini iuvito obtrudam linee carmina, concedamque Attum cura te amorem, dum rutin-quut mihi meunt. Spr. Λmst lodami Idibus D e. IIDCCCI X M.