Bernardini Rutilii Coloniensis Decuria. Operis capita. Additum in Caelij epistolam, quam pridem Egnatius emaculauerat

발행: 1528년

분량: 286페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

legados latius morte puniendos arbitrabatur. quam sententias tanta diuersitas erat ut non po flent esse nisi singula . quid enim commune habet occidere dc resegare no hercle magis I u relegare Ac absoluere. quanil propior est aliquanto sententia relegantissqua soluit Iu quae occidit. traz enim ex illis vitam resin quit haec adimit. cu interim re /qui morte puniebantM qui relegabant una sedebant G tempora sria simulatione concordiae discordiam diiscrebant. Ego postulabam/ut tribus sententiis constaret suus numerus mec se breuibus in ductis duae iungeret. 6c infra paulo. fingamus tris omo iudices in hanc camdatos esse I hois uni placuisse perire Iibertos I alteri elegari/tertio absolui utrum ne sententiae dur col latis viribus nouissima periment/an separatim una

quaeq; tantiadem squantia altera ualebit nec magis

poterit cla secunda prima conecti a secunda in ter tia. Igitur in senatu quo numerari tana contrariae debent/quae tanu diuersiae dicuntur. Quod si unus at idem de perdendos censeret de relegandos nil ex sentctia unius 6c perire possent de relegari numdenim una omnino sententia'uae tam diuersa consiungeret queadmodum igituri quum alter puniens dos alter censeret relegandos/videri pol una senotentia quae dicitur a duobus/quae nouideretur unas

si ab uno diceretur Quid Lex no aperte docet di vidi debere sententias occidentis 3d relegantis cum ita cliscessionem fieri iubet.Qui haec sentitisfin hanc partem qui alia omnia in illam partem ite/qua sen, tuis. Et paulo post. At enim futurum est vim dividantur sententiae interficientis 5e relegana

22쪽

ssir aIeret illa quae absoluit.Quid istud ad cerolentes Quos certe non decet innibus artibus omni ratioe pugnare ne fiat quod eli milius.oporatet tamen eos qui morte puniunt Ide qui relegant absoluentibus primum mox intcr secomparari.s.

ut inspectaculis quibusdam sors aliquem seponit ac seruat qui cum victore contendati sic in icnatu sunt aliqua prima Isunt secunda certamina: dc ex duabus sententijs eam quae sit perior exierit tertia erpcctat. Et mox.optimum quidem quod postula, hammihilominus tame quaero an pollulare debues rim queadmodu abstinuit isqui ultimu supplicium sumedum elle censebat.nescio an iure certe a Qtate postulationis mes Dimis/ommissa sententia sua acacessit releganti: veritus.Cnelsi diuiderentur sententiae quod alioqui fore uidebatuta ea quae absolues dos elle ccsebat numero praeualeret.etenim longe pIures in hac una ct in duabus singulis erant. Tu illi quoq; qui autoritate eius trahebantur I transeunte illo destituti reliquerunt sententiam ab ipso autore desertanuSequutis siunt quasi traiiugam/ que duce

sequebantur.Sic ex tribus sententiis duae facta Ite, nulls ex duabus altera / tertia expulsa. quaecu ani bas superare non posset elegit ab utra uinceretur.

Haec Plinius quibus 5 uerbis ipsis legis ostendit odsi in alia omnia ire S diuidere sententia. fuit aut e neqd omnino cogitationum nostras abscodamus quum existimarem hoc loco accipi debere diuidearetur.i.in ea discessio fieret quatenus de religi di, cebat/diuidebantur enim senatoresIut qui assentiarentur in una parte qui dissenutent in altera irent

23쪽

qine omnino quidem adhuc improbo alia.Ldiui. sione u illa Ide qua Asconi' nosi suprafui utral in in Bibuli sententia locu habuerit i siqui de Sc in duo capita partita est i& prius caput diuisum. i.diiudicas

tu pedit sententiis. Distinctionem aut nostram praes lare uerba illa insequentium littera φ confirmant. quod iamlinquiti illam sententiam Bibuli de tribus legatis fregeramus. diuidere sententiam Cicero in Pisone quo*ldiuisa inquiis sentetia est postillante nescio quo. in alia uero omnia ire aut ira sire aut dis scedere est ii in quo* apud multos.Cicero ad Plancum qui quu/in quit grati a effecisset ut sua sentcn tia prima pronunciaretur frequens eum senatus res liquit de in alia omnia discessit. Caelius mam quum de intercessioe referretur'ua relatio fiebat ex sesnatusconsulto prima*V.Marcelli sententia Mnun ciata esset qui agedum cii tribunis plebis censebat frequens senatus in alia omnia iit. A. Hircius in suo c6mentatio Inam Marcellus inquit/proximo anno quia impugnaret Caesaris dignitatem contra legem Pompeii 3c Crassi retulerat ante tempus ad senatu de Casaris prouinciis.sententiis et dictis discessione faciente Marcello qui sibi oem dignitate ex Casas ris inuidia quaerebat senatus Dequens in alia omnia

transiit. Addemus S illud ex eadem Epistolatanu coronidis vice quod in ea est. a Proxima erat Hortensii sentcria. i Lupus tribu/s nus plebis 'uod ipse de Popeio retulisset inten, a dere coepit ante se discessionem oportere facerea et cosules γ obscurus cnim locus cum ineptii

id uidet cotra Hortensiu dicis qui colat eo anno no

24쪽

ea etitu vero'uia ex Gellio patet dictatori primos Inde consulibusitu praetori mox tribunis plebis c5ν solendi ius fuisse idq; ex Terentii Varronis autori tate. Inde subiicit Ciceros eius orationi vehemeter ab omnibus reclamatum estierat.n. iniqua re noua. Caeterum ita accipi potest ut dicat non modo pro ferri debere Hortensio sed cosulibus quoq; ipsis tribunum . na* id no probos auod quibusda viris erui ditissemis placetiea se ratione anteferri Lupum vos luisse', de Pompeio.Lde Reip. principe retulisset, quiae ipsi quidem ineptam eam rationem fuisse in , ficiantur/versitanae a Lupo propositam. quod mihino uidetur. sed iure potius sui magistratus putasse se prius discessione facere oportere/qq id omnibus iniquu neq; ab ullo unu ante postulatum iudicabat.

tametsi ea erat tribunatus autoritas ut costet dicta, tore costituto hunc unu magistratum suam in Rep.

potestatem retinuissei autor pluribus locis Plutat. chus alijs.

25쪽

Veternum Custatis in eode opere/veterano expulso conseruatum lexpositiiq; contra quorudam sententia.Aliau pluscula loca restituta.

I On possum Hercle satis interdum mirari/tantam quorudam hominum indiligetiam/qui uel im,

primendis uel interpretandis autoribus ita sese tu

pine gerantiui nihil pensi habeant quo qdi modo

aut scribatur aut in telligatur.In uno alteri feredit in ingenue sibi occultum esse sensum cofitent. quod si qui operam sua bonis autoribus nauare pollicctu ea uterentur cura / si postulare id genus operis vi, detur profecto de longe emedatiores libros habe remus de eo fieret ut in pristinum resti tutis tandem ueteribus autoribus/ad noua condenda stas nostra animii adijcere posset. quous' enim se ingenia po lita atq; subtilia in alienis libris conterent ne p uero

id ego in eam senteriam disputo a, uel me suscepti

operis poeniteat I uel l alios ab eo nitar deterrere. finem cupio annotationibus imponi I sed/ nondum expurgatis mendis no cupio/quin ut nunc se res habet litteraria/valde eam scribendi ratione necessa riam existimo. quis enim spereticorruptis bonis ue

terum autorum libris boni quiri operis at nobis edi possie/quia de res ipsa:/quae discendae sunt oratio quaillustrandaemon aliundem ex priscos monumetis i is* itegris promi quo Itaq; in id maxime opus incubendum est vincenda barbaries/male doctos incuria librarios inscitia superanda ac fuganda est

bonis prcsertim ingentis iam ex omni Europa scate

26쪽

tibus. Sed ego ad rem redeo. Pius Bononiensis in annotationibus suis quu uersum Martialis/vt ipla putat corrigeret ut aut mihi uidetur deprauaret ac multa superflue de veterno in eum locu cogesis set Impegit tandem in hunc quo a scopulum ut di

ceret quod est in Ciceronis Epistola ad Caelium in

haec uerba fa Erat in eadem veteranus ciuitatis: Quum veternum' vel veternu silegi oporteret/vidi in non ullis est codicib' re animaduersum ab aliis ante erat Imihiς multo quo ante prouisum Iu in eius opusculum illia d incidere/aut alios anno talio nes/quae locu hunc exponerct eo sensu accipi oporterelut pro veterno Pompeium Magnu significaria Cicerone intelligamus.Quod comem ii inde multis ab eo couestitur figmentis. Cuius viri Autoritas tametsi mihi'uu iam loci cu restitutionem rium sensum omne plane excogitassem I exscripsi cniq; etiabreuibus ut soleo memoriae tantsi meae gratia /nis hilo tamen magis a sententia sum dimotus. Confr. maius quidem in eam opinion etiam ante de eo uiro conceperam /Homine cne praecipitis peruersici tu, dici 'cuiqi haud ita facile assentiendum sit. Siquidevno illo in capite i ut alia omni it tam I S Martialem peruertit re Iuuenalis uersum optime scriptum tentat infiingere /3c nostram hanc senteni iam prorsus

nihil assequitur.Quaero enim si Cicero quas segne

inertem / ac cessante Pompeiii I pungere ac notare uoluisset cur n6 honestius elegantiu 3 multo vetes ranum eum Q veternum appellaturus fuerit Quod

uerbum re ad militem pertinet qualem se tota uita

27쪽

Pompeius praestiterat Ire ad eum militem qui iam

emeritis stipediis in octo vitam deinceps agere deostinet ire quasi rudem militiaes depositis armis Iaccio piat. Cur igitur eos se numero ascribit qui veternureponant veteranii cofodianis ac legi vetentiqua sensum inuehat illi verbo quod delet aptissimum alui couenientes nisi q, Prsus iudicio caret fertur ptanto nouitatis impetu/Utrid agat inon intueatur. Idem non contentus uno loco testatam temeritate

suam reliquisse Igloriatur etiam in Plautinis comen. tariis hoc i se uno uirum ait prolpectu quasi non uel eo sit miserabilis', inuenti tui neminem sit unuastipulatore aut subscriptorem habiturus. Sed tem. peremus ab hominis ne de facie quidem noti conatumeliis cuius nihil prster verbosam iactantia hor. ridams at inconditam petulantiam mediusfidius odimus. Et rorem eius turpiorem facit praeceptoris Ber Idi eruditissimi viri curiosa perpensas soler.

tia in hoc scribedi genere/ Huius. etiam ipsitus locissiligens explanatio/post cuius opera pteriri a nobis quom poterat Isi non de magno in dolore spoliaria nobis nostra gloria nosiptas qui ide quod Heroaldus collatione locoue coniecturail ante deprehen/deramus il ex scriptis ipsius Cdiis restibus9 didicissemus/ferremus re confidente pii istius asseveratione periculosam esse studiosis arbitraremur. Scribe dum igitur hac partes veternum pro Ueteranomon

dubitamusId pro ciuitatis Ro.desidia accipiedum. Id ita esseperipicuum fecerit Caelii verba ex Epla cui p hac a Cicerone responsem est. Inquit Caelius, Consules autem habemussiamma diligentia.adhue

28쪽

senatuscosultum nisi de feriis latinis nullum facere

potuerunt. Curioni nostro tribunatus conglaciat. Led dicino potestIquomodo hic omnia iaceantinisi ego cu tabernariis &aquariis pugnarem veternuciuitatem occupasset. Haec Caelius. Cartes

quid impediem sequentes huius Epistola: clausulas quasdam interpretarit quando huc processimus γ Et cogelasse ut Cicero/n f amicu istabar oci Amicum suum Curionem intelligit/que semper su/spectum nimio plus habuit ut praecipitem ac temorarium Ciceros no Pompeium/vi tui rentur/appa.ret id ex procriptis Caelii verbis.tu ex his/quae imabit Libro Septimo ad Volsinium Cicero de eodem ut puto9 Curione sentiens. illarinquit'uauis risdicula essent ut eran mihi tamen risum non mo/uerunt.Cupio enim illum nostrum amicum in tribus natu Uplurimum habere grauitatis.

Extrema pagelIa pupugit me tuo chyrographo de pagella hac nugat interpres. Illud intelligit Ci, eerosquod ita est in Cslii litteris scriptum.quod tibi Anquit/suprascripsi Curione frigeres Iam caletina

feruentissime cocerpit euissime.n.quiade intercas Iandono obtinuerat transfugit ad populum:& pro

Cssare loqui caepit.Haec ille'ni pauloante id signis

ficarat quod & aliis monumentis proditu est/ Initio v3.tribunatus Curionem Caesari aduersatum sumsmopere post in gratiam rediisse Icu maxima totius

ciuitatis imperii pernicie. Id etiam nHommit, temus Ruod subiicit Cicero. a Casarem non defendit Curio. ProIno dc si quis id Ptinaciter tueaturaeponi tame

29쪽

interrogatione admirationeat

a Caesarem nunc defendit Curio Sed de illud quis non videt absurdu esse'd hle est γ Nam ita in via putaui.9Scribedum potius ut i aliis quo P eodicib' quos miror ab Aldo manutio solertissimo hole no sequutosIa Nam ita vivam putaui.9Contemnant haec quida/S leuiora existiment ego his corruptis/perire candorem omne re sensus ele. gantiam omnino video.no ommittam id cuius me admonuit vir doctissimus I mih imprimis amicus Io. Petrus Crassus ciuis ac pceptor me' quod ante legebatur legitur* etiam nu vulgo

a Mihi erat in animosqm iurisdictione Glaceram. uitatis locupletare in publicanis etia superioribus lustris reliqua sine socios ulla querela colaemata in priuatis summis infimis tueram iucundus/proficisci in Ciliciam. 9 ita legi oportere/mihi erat in animo qm iurisdi mone confeceram ciuitates locupletara publicanis etiam superioris lustri reliqua sines osvlla querela c5seruara/priuam summis infimis Hesram iucundus proficisci in Cilicia.

quod K sensus ipse alioqui nullus ostendit simiIis in Epistolis ad Atticii sentetiae expressios Plutarcus de locupletati6e ciuitatu mira rdidit.Supra quo P γ m comicos martyr Cvroplar 9accidit phania9 accedit emendauit Ludovicus Rodiginus vir do,ctus quem nos ita probamus si pro'mnegatur cui uel quoi sensu alioqui ineptissimo.quid sit aute

Comicos martyr ide ille satis explicati

30쪽

Repositum Catulllanis Epigrammatis

Cotonis vivatum nomen. Aut Catonis certe declaratu.

HAbemus prerea multas quae in Ciceronis opa

praecipuel orationes at* Epistolas no indigna lectu notetur sed de ea longiorem oparam desedes rant & nos varietatis iucunditate detinere lectore Volumus.Quare ad lepidissimi vatis Catulli coter ranei nostri/vt ille inquit/ Epigrammaton libellum emaculandum quadatenus accedimus. i tametsi at multis adiutus fultusIconcinnatuset superioribus annis estinem fere doctos quisu fuit qui in hoc veluti mangonio vinati sint qui no docti poetae opuν sculum aliquo auxilio subleuarit/Superniere tamen

sic nobis multasquae castigaremus.necp vero comito tendu est ut ab externis nauata autori operasa Πονbisiqui 3c Veronenses aliquando ciues ruimus δc in ea urbe litterarum rudimenta percepimus intactus inadiutussp penitus relinquatur. Epigrama eius est Ut vulgo inscribitur ad Catone. Cuius initiu. I O rem ridiculam Cato S iocosam. In eo menda lateis si tamen interpres quidam non praeteriit indictam ait enim ideo no videri sibi esse ad Catonem scriptum Epigramma/q, is non fuerit aequalis Catullo.i. de tempore.quod tametsi instate dicitur cu Sc ad Casarem/ ae Ciceronem scri pseritImultiis praeterea argumentis couinci polr. Sed cu maxime aequalis Catoni fueritNd causa est quod de re ridicula ita maxime ad Catone ictibat.

aut quid censemus fuisse Catullo in Catone fami

SEARCH

MENU NAVIGATION