장음표시 사용
11쪽
ipsum Valentem magna pecunia emptum lent deinde agmine persinos Allobrogum ac Vocontiorum duet exercitu, ipsa itinerum spatiae stativorum mutationes dux venditabat c. 6.). Quod hac descriptione haut ambigue innuitur Valentem milites fraudavi8So maioremque partem praedae et
exactionum in suos usus convertisSe id milites nostro loco alte clamitant ipsum occultare quae suis laboribus meruissent: qui SenSu ut Vere appareat, neceSSario, altera copula missa, legendum eSt spolia Galliarum et Viennensium aurum, pretia laborum suorum, eo ultari nam spolias et V aurum, quae Valentem occultare incusant, acerbe pretia laborum suorum Sse contendunt. Adjungimus tertium locum, quo particulis non recte obgervatis verum sensum
obliteratum esse persuasum habemus legitur is egregio exordio orationis Muciani II, 6. omnes qui magnarum rerum consilia suseipiunt, aestimare debent an quod inchoaturi rei publicae utile, ipsis gloriosum, aut promptum esse et aut sterte non arduum sit; simul ipse qui suadet considera dus est, adiciatne eonsilio periculum suum, et si fortuna coeptis adfuerit, cui summum decus adquiratur. Iam si accuratius attendas, quaestio quae hoc loco proponitur tres continet partes, quarum unaquaeque aut poStfusius pertractatur prima qua duae res arte coniunguntur salus reipublicae et honor eius qui consilium suscepit, ad eam consilii perficiendi difficultas, Lea si a denique, an ipse qui suasit consilio periculum suum adiciat. Et prima quidem quaestio breviter absolvitur Nerbi quae proxime Sequuntur: ego te, Vespasian post Vitellium eligi altera quae ad rem peragendam gravisSima est, accuratius explicatur inde a verbis non adversus divi Augusti acerrimam mentem usque ad finem capitis Tertia denique, qua Mucianus ipse sua in eo consili rationes exponit, capite ii. continetur, donec peroratio inde a verbis acriore hodie disciplina bene sperandi causis allatis nutantem VeSpa Siani animum confirmat. Quam partium ispositionem si recte perpenderimus, haut leviter ea particula offendemur, qua in exordio rationis prima ab altera distinguitur: legimus enim an rei publicae utile ipsis gloriosum, ut promptum effectu aut certe non ardutum Sit. Sed quomodo quaeso, duae tam diversae inter Se quaeStioni partes, quarum rutraque seorsim reuia loco des deliberationem vocatur tanquam similes ret
12쪽
contiguae particula aut quae optionis copiam facere videtur, conecti potuerunt Expectares, Si omnia plene enuntianda erant, diSerte partes quaestionis Sio enumerari: primum an reip. utile, ip8is gloriosum, deinde an promptum effectu aut certe arduum sit vel omissa enumeratione loeum in brevius confractum Si scribi omnes'. aestimare debent an rei p. utile, ipsis gloriosum, an promptum effectu
aut certe arduum sit idque quin a Tacito profectum et repetita interrogandi particulari an partium distinctio recte indicata sit, non dubito. Et hoc quidem loco repetita particula librarii incuria neglecta restituenda esse
videtur saepius etiam contrarium faetum esse videmus, ut vocabulo aliquo alieno loco Perperam repetito implex sententia obscuretur: cuiu rei pauca exempla ab editoribus, ut videtur, nondum animadver3a subiungimus. Primum igitur . I, T. ubi causae
explicantur atrocis ultionis, quam Caecina elvetiis inflixit, haec legimus initium belli fuit avaritia ac festinatio unoetvicensimae legionis: rapuerant pecuniam missam in stipendium castelli, quod olim,elvetii suis militibus ac stipendiis tuebantur. Sed quid hoc loco olim significat Nam
elvetios eo ip3 tempore, quo Caecinae exercitus adventabat, caStellum Suum cuStodia tueri, cum rerum, quae narrantur, ordo, tum imperfectum tempus tuebantur)luce clarius demonstrat. Itaque' particula olim aut ex superiore lineat Gallica gens olim armis mera librarii seitantia in hunc locum inrepsit, aut aliud vocabulum, quod Scripturus erat librarius, submovit. Quamvis autem deleto olim nihil ad perspicuitatem desideres, tamen si accurate totum locum conSideraveris exeidiSSe aliquid veri similius esse videbitur. Ut enim alia omnia indicant elvetios Romanorum iugum moleste ferre, ita illud quoque eiusdem contumaciae testimonium Commemoratur, quod caStellum in finibus sui po3itum non Romanis custodiendum tradiderunt, sed ipsi suis militibus suisque tipendiis, nullo Romanorum prae3idio admiSSο, tanquam libertatis pignus custodiebant. Quod ut manifestius in oculos cadat, Tacitum Scripsi8se suspicor quod soli elvetii suis militibus ac stipendiis
Sed non abscedo ab hoc loco, quin aliud, quod traxisse videtur, vitium obiter SuStulerim Uelvetii, quibuscum Caecina armis conflixit, initio eiusdem capitis dicun
13쪽
Ηi verbis aperte vetus eius gentis gloria deSignatur, qua Caesaris dictatoris aetate florebat, tum iampridem obscurata erat et obsoleta. Fruebantur an memoria illustris olim nominis num autem ideo gens ipsa tum quoque cum iampridem gloria interisset, clara, i. e. ab aliis quoque laudibus celebrata recte dicatur ramo Tacitum scripsisse puto Galli ea gens olim armis Virisque, mox memori nominis Elata. Quanta enim superbiaielvetii olim opibus suis confisi sint, id ex primis Caesaris id bello gallico capitibus c. . perfacile esse, eum Virtute omnibu praestarent, totius Galliae imperi potiri. c. . non esse dubium, quin totius Sal-tiae plurimum elvetii possent satis notum St. Participio autem elatus eodem adiectivi sensu usi sunt Cicero de leg. gr. 2, 3b, si quibus illi rebus elati et efflati et Caesari, b civ. 3 bs freti amicitia Caesaris et stulta a barbara arrogantia elati . Iam vero alterum locum indicabo, quem vocabulo ex prioribu male repetito corruptum esse exi8fimo. . , is in in omnibus,editionibus hae leguntur: postquam in conspectu Padus et nox adpetebat, vallari ea Stra placuit. Quae a Tacito nullo modo sic scribi potuisse, ex ipso rerum, quae . l. narrantur, decurSudemonstrabimus. Cum enim Othoni Romae diutius cunctanti prima consilia frustra cecidissent, Caecina transgresso iam Alpes, quem sisti intra Gallias po8se speraverat, Annius Gallus cum expedita manu ad occupandas Padi ripas praemi8Sus erat Q. II.), et Vestricius Spurinna, qui cum tribus praetoriis cohortibus et Diille vexillariis paucisque equitibus primum agmen ducebat, Placentiam: obtinuerat, priu3quam Caecina advenit(c. 8. . Sed quantum inter Padum Alpesque camporum orat et urbium, armis Vitellii tenebatur c. i.); quin etiam Vitellianus miles, inprimis Batavorum Tran8rhenanorumque cohortes, intercepta Othonianor in manu inter Placentiam Tissinumque, Eo SuC-icessu incensi contra Placentiam si Padum transgressi, raptis quibusdam exploratoribus ita cetero terruere, ut adesse omnem Caecinae exercitum trepidi ac salsi nuntiarent. Tum vero Spurinna salso nuntio non exterrituS, quoniam, certum ei erat nondum venisse Caecinam, intra moenia copias coercere, intuit.
' contra Placentium interpretandum osse videtur haut procul incenti e contrurire parte fluminis, aut rescribendum supra Placentiam.
14쪽
Sed indomitus miles et belli ignarus correptis signis vexillisque ruere ducemque vi coactum secum trahere. Quam in partem igitur impetus ruentes ducebat Nempe in hostes, qui Padum transgre3si erant. Cum autem Placentia in ipsa Padi ripa sita esset, milites qui ex eius oppidi munimentis prorumpebant, aperte non propius ad Padum accedebant, sed a flumine aversi in patentibus campis c. 1 f. hostem quaerebant. Quae cum ita sint, quo tandem sensu intellegi possunt verba postquam in min- spectu Padus Padus exeuntibus erat in conspectu, non progredientibus in conspectum venit. Illud quoque iure mireris, cur fluvii adspeetus ausa esse potuerit castra vallandi. Sed ut rem breviter transigam Padus in praecedenti narratione aliquotiens Suo loco commemoratus, perperam h l. in dormitantis librarii calamum obrepsit: Tacitus, ut ex sequentibus elucet, nihil aliud scripsit, quam quod simili occasione saepius legimus v. c. infra c. 28. postquam in conspeetu hostis et nox adpetebat. Nam hostes non procul afuisse peritiorum militum sollicitudo ostendit,
qui summum periculum metuebant, si cum exercitu Caecina patentibus eampis tam paucas cohortes circumfudisset.
Addo et tertium locum simili nisi fallit coniectura, errore obscuratum. . II 6. vires enumerantur Vespasiano ad bellum suscipiendum paratae septem legiones statim et cum ingentibus auxiliis Suria Iudaeaque inde continuo
Aegyptus duaeque legiones, hinc Cappadocia Pontusque et quidquid
castrorum Armeniis praetenditur. Jam hoc primum observandum est Tacitum singulari arte ab initio operis ita omnia disposuisse, ut VeSpasianus, qui ceterorum spolia erat lecturus dum Galba Otho Vitellius frustra de imperi decertant, insigni quadam dignitate ante legentium oculos versaretur. Itaque I lo ubi primum eius mentio fit, et ipse tanquam satis ad principatum vocatus, ad bellum Iudaeisium cum tribus legionibus admini8trandum electus et Mucianus consiliorum eiu particeps, cui expeditius fuerit tradere imperium quam obtinere, Suriae cum quattuor legionibus rector in scaenam producitur. Deinde priusquam Otho ad ultimum certamen descendit, utriusque iterum et mores describuntur, et opes militares recensentur II, det . tres, ut supra memoratum est, ipsi Vespasiano legiones erant exercitae bello quattuor Mucianus obtinebat in pace. Quamobrem cum de harum Mopiarum jumero lis accurate redocti simus nihil aliud nostro loco Tacitum
15쪽
scripsisse expectes, quam linee septe in legiones statim cum ingentibus auxiliis statim enim, ut Graecorum Petiκα, illud indicat quod est in proximo. Quod si quis forte disertius explicandum Sse duxit, provinciarum nomina, in suibus distrillutae erant legiones Suria Iudaeaque, quae in proxime superioribu iam Coniniemorata vidit, fortasse adscripsit. Ea ipsa autem legentis cuiusdam adnotatio cum in verborum ordinem SSet recepta, partieula et prava interpretatione necessit quo facto veram loei
Sententiam prorSus vitiatam esse censeo. Nam eum septem legiones eum ingentibus auxiliis ex notissimo Romanorum usu, quo par fere auxiliarium Opiarum numerus
plerumque cum legionibus coniunctus erat, facile intellegantur, Syria Iudaeaque eum ingentibus auxiliis omnino cogitari non possunt, cum Syria nunquam neque opibus militaribus neque virtute bellica praecelleret, Iudaea autem eo ipS tempore atrocissimo bello premeretur. Contra omnia recte habent, Si omissis interpretamentis pristinam loci formam restitueris: septum legiones statim cum ingentibus
auxiliis inde l. e. ab altera parte continua Aegyptus duaeque legione S, hinc i. e. ab altera Cappadocia ceti. Sed quoniam eum locum attigimus, quo sociata Vespasiani Mucianique consilia
exponuntur, alia difficultas non praetermittenda es3 videtur, qua in recepta Scriptura offendimur. Legimus eniti c. b. exitu demum Neronis positis odiis in medium On Suluere, primum per amistos, dein praeeipua eoncordiae fides Titus prava certamina communi utilitate abole Verat, natura atque arte compo Situs adliciendis etiam Muciani moribus. Num in hae orborum compo3itione, quae duplici Titi designatione, altera nomini praemissa praecipua concordiae fides , altera in fine subiecta natura atque arte compo Si tu Scett. immodico ambitu extrahitur, veram Taciti manum agnoscimus Ini lenisAima mutatione, qua alii aliis locis prospero successu Si sunt, membrorum nequalitatem reducendam es3 duco exitu demum , primum per amico S, dein praecipua concordia, fides Titus: cis prava certamina - aboleverat laeti. Quemadmodum'. l. addit pronomine, quod propter vicinae syllabae similitudinem excidi88 Videtur veram sententiae lucem redditam esse confido, si etiam particulam Perperam omi8sam necesSario inserendam esse existimo, II, 5s ubi nunc, po8tquam
de inanibus in infantem Vitellii filium honoribus aeollatis dictum est, laec adduntur:
16쪽
nimius honos inter secunda, rebus adversis in solacium cessit. Sed eum Vitellius ipso post breve principatus simula erum furpi nece occiderit 3, i. b. , et filius eius infans paulo post Muciani iussu interemptus sit 3 86. , quo tandem iure nimius honos in solacium cessisse diei potuit Quod qui fieri non posse recte vidit Dureau de in Malle, interpres Francogallicus, pro solacium scribi iusAit exitium. Sed non id erat quod Tacitus voluit: nam infans filius non ideo oestigia est, quod eunetis fortunae principalis honoribus a patre cinctus erat imo Mucianus Vitelli prolem
quamvis innoeentem et obscurani sustulisset Equidem non dubito, quin Tacitus eripserit Nimius honos inter se eunda, nec rebus adversis in solacium es Sit. Nam quod altherus ad defendendam scripturam volgatam profert nihil se videre absurdi, si nimius honos inter secunda distatur eum habuis3 eventum, ut pensatio adverSaruni rerum fui8Se videatur, quas postea expertus At id ip8 rerum Ventu DEquaquR COD- firmatur ubi enim eiusmodi solacii loeus tempusve invenitur Idemque etiam contra Creveri interpretationem monendum esse videtur, quae rellio satisfecit , ,honneur 'unmoment, albi compensation our a disgrace cruelle qui tali reserve nubere et aufiis dans ei de mois: b nam nihil solacii ex nimio honore redundavit. Quod longe aliter habet in iis locis, ubi Agrieolam tradit o. 6. auctum esse filia in subsidium
simul et solacium: nam silium ante sublatum brevi amisit, vel . dd.:festinatae mortis grande solae tum tulit evasisse postremum tempta SDomitiani. Ceterum id quoque animadvertendum est, Taeitum non raro particulam nee posuisse in iunctura inaequalium membroruna, vehit A. , I. gr. 8 Vere eundi in praedicando extra invidiam nec extra gloriam erat. Iam ad alium locum transeo, qui iampridem interpretum suspitiones movit, sed eram medelam nondum nactus esse videtur. Vitellius post victoriam Bedria- Censem Omnes copia8, quibus parum fidebat, in remotas terras dispersit legio decima quarta in Britanniam, prima classicorum iu ispaniam, undecima et septima in Sua hiberna remisSae sunt; postremo II 2, s. , , Batavorum quoque cohortes, qua initio ut fidas agmini suo iunxerat . D. ne quid truculentius auderent in Germaniam remi Asae, prinei pium interno simul externo qua betio parantibus satis: quibus verbis et imminentem Vespasiani motum et instantem Civilis Seditionem significari manifestum aest et ad hanc quidem inperte ea referenda Sunt,
17쪽
quaeri adduntur: redditam civitatibus Mullorum ruri, ilin, ingens numerusot prima statim defectiones inter inania belli adsumptus Sed quo sensu h. l. inania tolli liciantur Num matavorum, cohortes speetem magis i terribilem praebebant, 'num robur F sicut G T6 inania damne, gr. 6. inania lotioris
dicta sunt erum attende modo, quantum virium eaedem Ata Js atavorum Oohortes pauli, post Civilis causae addideripi quarum adventu iusti in m exercitu ductor sibi
esses videbatur IP-2I. Quamobrem Acidalius et Dane Eius probe intellegentest nimi, i ii ferri non posse, in ii a s i id ut ii is a bi Di coniecerunt: uirum quoquamquam id sensum ruptum ad proprium Taciti dicendi usum non satis inest omni o- datum Sed quid revera a Scriptore profectum sit, id ab ipso optimo docebimur. Nam Mucianus eadem illa oratione, cuiu de exordio Supra egimus p. b Sqq. ad confirmandum Muciani fiduciam ea, quae deinceps a Vitellio de Creta et effecta esse inde are. 66 usque ad i. s. legimus, re TH. uno conspectu complectitur his verbis: in fori in Visollius spargit legiones, i exarmat cohortes, moV niSi forte rectius novo scribatur, quia gravius i periculum' in eo poSitum AESBe videtur quod novum exoritur bellum cotidio tollo semina Ministrat In Nuibum Sicut verba spargis legiones,
exarmat aeolior te eo Hune M. f. et ne curatius XPOSi in Sunt breviter comprehendunt, ita verba nova novo cotidie bello semina ministrat prios em nrtem e. s. paueis referunt Quamobrem non dubito, quin no Stro loe ver seriptura reddatur, si ex oratione Muciani pro corrupto isto in an In nomen vere ne itinum receperimuS: ingens numerum et prima statim defeetione inter se mitrat belli adsump
Ut h. scriptori nostro proprietatem sermonis, quae aest inSignis eiu virtuS reddidi8se mihi videor, similem medelam aetiam II, so. adhibendam esse censeo. Cum Vitellius medriacensibus Mampis insistere me vestigia vocentis victoriae luStrare oeuliSconcupi8 Eeret, Valens et Caecina monStrabant pugnae locos; et volgus quoque militum visendi avidum re in moro gaudi, deflectere in spatia mersaminum recognoscere. Quid igitur tum oeulos eorum advertit Aggerem armorum, strues corporum intueri, Mirari. strues quidem mor porum recte dicuntur, quia poSt atrociSSimum proelium pomae o Aramae e Sorsi i ii 3M Cum S epae si, ere,2s
18쪽
ceterium volgus Super humum relictum c. b. Nam ut h. l. tot milia insepultorum civium, si etiam III 83. adavera caeSorum paSSim iacentia Strue eorporum appellantur neque necessario strue ordine tantum compo Situm acervum significat '). Sed quomodo agger armorum . . cogitari possit, non ideo, cum Arma caeSorum haud dubie aut a vietoribus abrepta, aut ubi sparsa iacebant, relicta essenti Non igitur aggerem armorum ScripSit Tacitus, sed irreuem armorum, ut ' scripsit Livius de eadem re 3b, o b. strage armorum Saepta via; et similis usus
exempla leguntur iv. 2, s 8. IO, P, IL 26 6, 2. neque aliter ipse Tacitus II. I, 6 aedificiorum et hominum stragem et I 86. Stragem obstantis molis dixit. Denique ad locum satis impeditum, qui in extrema parte libri secundiruistoriarum
legitur, convertimu8, quem, Si forte nondum omni ex parte Sanare nobis contingat, rectius tremen, quam adhuc factum egi, nos interpretaturos esse speramu8. Video enim IIalmium, Virum clarissimum, cuius de Tacito merita eo maiore laude digna Sunt, quominu Splendidam captant speetem, in recentissima editione, Olicta ea quam antea Secu-fuS erat ratione cap. oo exfr. Verba ut et similes sint, urmio auctore obelo nolavi8Se, et cap. I L Ernestio, Walthero Belikero, aliis praeeuntibus Singularem numerum verborum anteiretur, videtur, hirali anteirentur, videntur), quem tuetur Medieeu Si praetulisse. Utruinque autem non reet factum ASP demonStraro Onabor.
Et ut a po8feriore loco initium staciam, vero mihi ridericus Jacobus progr. 18a2.
p. 11 ob8ervavisse videtur: quoniam Allatae perfidiae oausae in Ba 8Sum non minusquam in Caecinam cadant, utrumque eodem perfidiae crimine teneri. Sed clarius sor-tnSSE pluralem numerum nece3sario retinendum esse apparebit, si totum eius loci de quo ginali Contextum per Singulas eius partes erimus persecuti Tacitu igitur, primis perfidiae indiciis apud Caecinam iam cap. 3. et si commemoratis, cap. 166. umbigua eum in itinere legionibus imperasse, et post suspectum diversionem Ravennatem Patavii Secretiam componendae proditioni' quaesivisse enarrat. Duod secretum quo Speetaverit,
19쪽
statim clocemur: Caecina enim Patavii sitim Lucilio Ba3so ea proditionis consilia clam componit, quae brevi peracturi Sunt ). Et poStquam Lucilii, qui primum . .
in scaenam voeatur, vita anteacta pavet adumbrata QSt, amborum hominum, qui ad Vitellii perniciem coniurarunt, et mutuae inter ipSo rationes et propriae uniuscuiusque in desectionis conSilio parte accuratius explicantur. Tacitum autem Lucilio non minorem in ea fraude tribui88 culpam, o Strema verba cap. Ioo indicant nec sciri potest traxeritne Caecinam, an quod evenit inter malos
ut et similes sint, eadem illo pravita impulerit: quae Si non prinoipatum, parem certe illi cum Caecina locum ad Signant. Sed hae ipsa verba, qualia codice Medice in omnes editiones ante almianam transierunt, si scribi non potuis8e, recte vidit urinius, quem IIalmius sequitur, laciniam istam ut et similossint uncinis ineludens. Quid enim inanius cogitari potest quam id ipsum inter malos evenire ut et similes sint 2 quod artificiosa interpretatione, quam plerique temptarunt, nunquam in melius Vertetur. Sed etiam urini coniectura, qui verba
suspecta reSecari iuSSit, nondum Verum 8Secuta SSe Videtur: nam quae restans,
non magis satisfaciunt quid enim diserte adnotare opus erat id evenire inter malos ut eadem illos pravitas impellat Quare etsi haut affirmare ausim, quae verba a Tacito Scripta sint, de sensu tamen, qui in verbis depravatis latent, vix dubitari POSSe puto, Si priorem quaestionis quam proponit partem recte expenderis. Nam si priore loco quaeritur: ti a meae lavi e Ciae sit ab i. e. an Lucilius nuctor fuerit consilii , altero loco, quo contrarium requiritur, erat quaerendum an simul ambo in idem consilium inciderint idque, quod sententiae ordo neceSSario poStulas, uteUn-que in media illa propositione restituendum est. Facillima Sset emendatio, Si rescriberes ut et simul similes sint, set graviorem aliquam et magis quaesitam expectamus dictionem, velut ut et simul idem velint, ut et simul existant, vel Simile aliquid, quod qui me magis valet ingenio, fortasse inveniet, modo de re ipsa mecum consentiat mihi enim etiam in arto critica factitanda interdum acquiescendum videtur in illo oratiano levius siri patientia quicquid corrigero est laesas, aut certe in lubrico.
' Bassi defectio III, 12. Caecinae proditio,. 13, Sqq. memoratur.
20쪽
In ii vero Muni turpe istud proditorum modus satis explicatum, vineulum foederis in obseuro relictum Sit, eontinuo nullo orationi intervallo, quod propter volgatam capitum distinctionem perperam intercedere videtur, iudiei seriptorum temporum Subiciuntur. In quibus ut verba ipsa sana Sunt, ita volgata verborum distinctio vitio laborat Frim cum verba corruptas in adulationem ausas levioris distinetionis Eigni volgo includantur, appositionis, quam dicunt, oeum obtinent. Quod si verum eSSet, reliqua verba curam paeis et morem reipublieae tradidere, etiam omi88 Appositione ad Sensum sufficere oportuit id quod aperte Seeus habet. Vera
autem Verborum structura in eo continotur, ut verba Curam paci et amorem rei p.
obiecti quod dicunt , verba corrupta in ad causas praedicati loe poSita 8Se agnoscantur. Omnino enim nillil aliud erat dicendum nisi hoe seriptores temporum curam paci et amorem reipublic ne ausas tradidere quod cum superioribus et inprimis cum pronomine illos arte eoniunctum lio sen8 erat intellegendum: illos Caecinam et Diissum cura pacis et moro reipublicae defectionis consilium cepis8e. Sed Tacitus ipse falsam eius iudicii simulationem aspernatus consulto addit: corruptas in adulationem, quibus verbis manifesto te3tntur, eos qui talia profusiSSent, Vera CauSRS, qua probe compertas Abui38ent, in adulationem . . ut VeSpa-
Iam autem Si omnia, uno rictisque legimus, aperte ad utrumque ad Caecinam et Ba 38um Spectabant, idem quoque nece33ario de iis Statuendum St, quae e lulantur, nec dubium 8Se potest, quin hirniis numerus linteirentur, viderentur recte
in Medice codice legatur. Nam Bassum quoque iam olim fidem muta8Se, quumViSeius rei a Tacito non diserte mentio facta sit, ex brevi illa, quam adiecit, de vita eius notitia Sati apparet, ut recto docuit r. Jaeobus. Accedit quod etiam bipartita illa diviSio, qua diver3a utriu3que gendi ratio, quamquam eadem moliebantur, in libri exitu deseribitur Caecina benturionum militumque animo ob Atinato pro Vitellio variis artibus subruebat, Basso minor diffisi ulla erat, lubrica ad mutanda ni fidem classo non aliter recte pote3 intellegi, niSi Si
praemisSa Continiani amborum connnemoratione nil fur.
Sed alia restat huius loci difficultas omnium, ut ni illi quidem videtur, gravisSima, quamquam tib editoribus aut plane negleeta aut minii perspectas Cum enim cod. Od.