장음표시 사용
2쪽
An Diaconus Cardinalis possit solemni thr b nedicere in sua
lum Romanam Curiam eruditionis suae fama; sed omnes longo positas nationes mirifice commouet,
in locii pletissimo , doctissimoque tractatu de Iurisdictione Cardinalium in suis Titulis, docet, Cardinales Diaconos posse solemniter posulum benedicere, ouam quidet
doctrinam satis, superque comprobatam tamquam magnae mentis prolem venerari potius, quam corroborare his meis rationibus ausus sum , ne videar noctuas Athenas deserre . Perfusus igitur eius radijs , quod ingenio meo A a assequi
3쪽
assequi nequeo, eius doctrinae beneficio se us
Qua ota fuerit in Ecclesii tam Latina , quam
Graeca Diaconorum auctoritas. , I excellentia luce meridiana clarius est sacrorum rituum peritis, ut ex Oecumenicis Concilijs, lactisque Canonibus manifeste constat; nil igitur mirum est, si Archidiaconi noluerint Sacerdotio initiari, ut ex Sancto Gregorio habemus, qui acriter re prehentit Ipiscopum Solitanum coegentem suum Archidiaconum ad suscipiendum ordinem Sacerdotalem ; quare Epitcopis per Dalmatiam scripsit in haec verba . Praefarum Archia
diaconem,Ut dicitur,contra morem ad fortiorem honorem pro aehens conatus es callide degradare.lib. 2. v. II. Hinc Zonaras Diacones appellare non est veritus χειρων τυπον , quia ad similitudinem manus non solum in Ecclesiae thesauros; sed etiam circa sacrum altare, diuinaque ministeria ni nus praestabant, quod de Diaconibus Romanae Ecclesiae magis,ac magis asserendum est,quibus solis, & Messanensibus ex priuilegio speciali compagis uti licebat in sacris ex Diuo Gregorio lis 7 epi et ego fusilis in mea Notitia RG agi. Hinc Archi leuita Laurentius, ut scri- hit S. Ambrosius, ad Xysti Pontificis pedes prouolutus eXclamabat. Cui commisisti Dominici sanguinis consecrationem. In hac lectione licet aliqui mendum agnouerint,legerintque Dispensationem, nihilominus retinenda est antiqua le
4쪽
ctio, ut docet RChrysolius in suo mystagogo ;nam se Consecratio non significat confectionem
sanguinis ; sed perfectionem sacrificij; sicut ipsemet Sacerdos miscendo hostiae particulam cum sanguine proseri illa verba Canonis . PLec commixtio, ct consecratio, ctc. Imb ex Iustino Apolog.2. Diaconus utramque speciem fidelibus ministrabat , quod munus praestabat etiam praesente Presbytero, ut decreuit Concilium Carthaginense Iv. Diaconus praesente Prostero fuιέarisiam corporis Christ, s necessitas cogat, iussus erogat. Can. 38. Nec audiendus est Sotus, asserens id factum esse ex peculiari Ecclesiet dispensatione, quia Ecclesia non valet dispensare in iure diuino. Si ergo Diaconus tantam potestatem exercebat in corpus Christi reale, cur non poterit eamdem exercere in corpus mysticum ,
nimirum fideles , illis benedictionem elargiet do His praemissis assero, Diacones Cardinales posse tuta conscientia populum benedicere solemniter, ita legimus de quodam Diacono , qui misitas a S. Gregorio Thaumaturgo sua benedictione publica sceleratas hominum fraudes repressit, ut scribit Nyssenus in eius vita ' In Ecelesia Constantinopolitana Exocatoccisi, qui sunt Diaconi Patriarchales, aequiparanturquo Cardinalibus Romanis ; eodem enim honor habiti sunt in Concilio Florentino ; nam Pontificis manum, ac genam osculati sunt, ut ex actis
5쪽
oseula os est D gena' Nos verὸ cum Deo locaelisse dentis dextram, ct genam osculari fumus. Hi etiam in Concilijs supra Episcopos sedebant, & t
men cum essent de ordine Diaconali , nihilominus in Missis apud suas titulares Ecclesias benedictiones solemnes praestabant, de quorum auctoritate, numero, ac priuileg ijs multa scripsi in mea Notitia V. Exaratocoeli. Est igitur Diaconus non ordinatione;sed auctoritate,& digni late Sacerdos, ut bene aduertit Hesychius ad
illa verba Levitici cap. 9. Ingressi Moses, ct η-
ron tabernaculum, ct egresti benedixerunt popus. Certum tamen est, Moysen non fuisse ex ordine Sacerdotali, sed Leuitico i censendus nihilominus ratione dignitatis inter Sacerdotes, iuxta Psaltem canentem : Moses , ct Aron in Sacerdotibus eius. In quo sensu c. I. xv. q. I. Diaconus
appellatur Sacerdos, quia ratione dignitatis, &iurisdictionis indulgentias concedere valet, ut probat Calderis. in Reperi. cap. Postulasti de parn.er remissnum. 68. Loquor autem de benedictione inuocativa, seu deprecatiua; non autem de constitutiva, quae constituit rem in esse sacro , ut docet Caiet. a. ferendae q. 88. art. II. Imo aliquando Diaconus, praesente Saccrdote,communicat rebus benedictionem constitutivam ; nam
in Sabbato Sacto benedicit solemniter cereum . Nonnὰ Diaconus solemniter salutat populum illis verbis, Dominus voli cum, sicut ipsemet S
cerdos ξ a qua salutatione se abstinet, si esset
6쪽
excommunicatusti.HEt quamuis Ferdinandus PaeZ in cap. Missas de consecrat. assciat solum Episcopum posse benedicere canora voce , Proferendo illa verba, Sit nomen Domini benedictum, nihilominus fatetur Sacerdotem in MisIa, praesente Diacono Cardinali, non debere benedicere absque eius licentia tacita, quia tunc censetur delegare Sacerdoti auctoritatein , ergo multo magis poterit ipse Cardinalis Diaconus exercere id, quod delegat, iuxta philosophicum axioma , Propter quod Unumquodquc tale , ct illud magis . Nouissime in lucem prodijttractatus de Ecclesiastica Hierarchia, alictore Guillelmo B er Parisijs excussus; hic scriptor quaest. 6. cap. 8. multis, validisque rationibus probat, Episcopos, Presbyteros, ac Diaconos posse benedicere,, cum sint sacri Hierarchae ieandem prorsus sententiam tuetur Franciscus Hallier tib. 3. cap. a. art. 3. g.3.iSediaudiamus quaeso Arcu dium virumbin sacris Graecorum ritibus eruditissimum . Quia Diaconi etiam poterant baptizare, Eucharistiam distribuere, ρα-blicos poenitentes reconciliare , praedicare, ct fere
omnia munera Episcoporum, cr Pressterorum in eorum absentia exercere, de quibus omnibus
agit Dion sus. Qua causa eriam es, ut in sacro
Collegio Cardinaliam praeter hos ordines Hierarchicos nullus alius reperia iuri tib. 6. de sacram orae
cap. 6. Ratio a priori est, quia hi soli initiantur per manus impositionem. S. Thomas Theol
7쪽
gorum Magi ster hos tres ordines pares agnoscit in iurisdictione hierarchica. Diaconis enim subijcitur ordo purgandorum, Presbyterisiilluminandorum , Episcopis perfectorum; & sic
Diaconorum ordo est pii rgalitatis , PresbyterOrum illuminativus, Episcoporum persectilius . ita opinc. r8. cap. 2 δ .iHic etiam fuit sensus Patrum Africanae Ecclesitanam Tertullianus enumerans eos, qui legitime ex ossicio possunt conferre baptismum ait. Dandi quidem habet iusfranmus Sacerdos , qui es Dis opus , dehinc Press teri , ct Diaconi. lib.de baptiscap. I7. Ast,hu- inanissime lector, si cupis exempla , quae magis mouent, en unicum instar omnium desumptum ex Notis ad Chronicon Casinense Latinae ii guae nitore, sacra , profanaque eruditione exornatis studio, ac diligentia doctissimi Abbatis
D. Angeli de Nuce , qui euidentissimis argumentis numero marginali a 8. probat Sanctum Patriarcham Benedictum non fu i sse Sacerdotem , sed Diaconum primo ex quadam oblatione, seu donatione tempore Alexandri Secundi , desumpta ex Regesto Petri Diaconi , quam refert barbarismis , & soloecismis pollutam incuria Scrinarij, ut veritatem impollutam
erueret. Propria spontanea nostra voluntateVwhis quidem Christe Redemptor mundi, ct Jecialis
Sancto eius Con for , ct Levita Benedicto , qui spes,'refugium nostrum esse confidimus, in cuius, honore , ct nomine dedicatum, ct consecratum es
8쪽
Onerabili Monasteris , οἰ sitam est in Muteis j qui appellatur Castro Casino o c. Alterum itest iamonium exhibet codex vetustissimus Bibliothecae Casinensis signatus num. 333. exaratus ab octingentis iam annis , in cuius prima membrana est imago Sancti Patris Benedictili qui seu det in Cathedra dat matica indutus, stola dia
eonali ab bumero sinistro ad latus deaerum transuersa. Sed ego ab auctoritate tanti viri recedere cogor; nam illa vestis' non videtur Dalmatica, sed potius Colobium, vel Armi- clausa corrupte ab alijs Armilausa appellara , . Sanctus Maurus Patris exemplum sequutus vltra Diaconatum assurgere non praesumpsit. Ideptiestitit Sanctita Placidus Martyr . quare non solum Sancti Benedicti arvo, sed post multa tempora Abbates fuerunt Diaconi , ut probae de Ragimprando Abbate Casinensi circa am num 9 . de cuius obitu haec habentur in Ne-crologio Casinensi cod. 47. Octauo Idus Novem bris Ragimprandus Levita, ct Abbas huius loci . Luculentissimum assertae veritati testimonium praebet Sanctus Gregorius Magnus lib. a. dialog.cap. 3 . Alio quoqre tempore Seruandus Diaconus, atque Abbas eias monastem. & tamen ce
tum est , omnes praedictos Abbates benedictiones dedi sse ad lectiones matutinas in Choro,ad Euangelia , caeterasque horas Canonicas iuxta prsscriptum regulae 9.dc I I.
Omissis tamen omnibus supradictis proba-
9쪽
tionibus en denique argumentorum Achilles tibi propono. Sanctus Antoninus Florentinae Urbis Archipraesul , Ordinis Praedicatorum decus , ac moralis Theologiae tuti ssima cynosura de speciali, ac indiuidua Diaconorum Cardinalium benedictione non de possibili; sed do facto ita clarissimis verbis loquitur: Quamuis etiam benedicant Diaconi Cardinales a sed hoc nul
lus Archidiaconus stra mit. I. pari tit. Iq.ca'. I 6.
S.9. Quanti ponderis sit haec doctrina nullus est , qui non intelligat. Nil igitur mirum si Petrus Cellensis lib. 7. epist. IS appellet Omnes Cardinales Coeli Senatores, qui etiam Angelos cum Apostolo sint iudicaturi et ergo multo magis homines benedicturi. Paris Crassus celeberrimus coeremoniarum Magister, ac Rectar consultus, An Cardinalis non Presbyter posset benedicere,respondit, Non posse benedicere populum, nec rem aliquam sine speciali , & expressa licentia Papae. ita lib. a. cap. a ubi refert aliquorum opinionem , qui existimarunt , Cardinalem Diaconum possc lo- lemniter benedicere , absentibus Sacerdotibus. Imo idem Auctor loquens de visitatione Diaconiae praestanda a Cardinali, asserit Diac num Cardinalem in dicta functione posse uti Pluuiali , ac Mitra: ergo eum aequalem constituit Cardinali Presbytero . Tandem ipse ingenue fatetur hanc controuersiam esse potius Iuris canonici , quam coeremonialis; ideoqui iudicio , & censurae Doctorum rectius intelli
10쪽
gentium reuerenter suam opinionem submittit, sicut & ego idem humillime praesto . Laxi ores ripas refugi, ut sermonis inopiam breuitas celaret; Sed si delitioso verbis Sancti Gregorij Magni in laudem Sancti Augustini utor cupitis pabulo Kaginari Eminentissimi Cardinalis Brancatij Patroni mei opusculum legite, o ad
comparationem siliginis illius nos,um furfure η , non vir eratis. Illius docti inar, ac locupletissimae Bibliothecae praesidio haec scripsi. Tu vero prudens Lector Solem quaere , has faces sperne.