장음표시 사용
11쪽
in furta in poenam aestimata fuerint certo definitoque pretio. Cum uero homines omnivagi; otio nati, non operis aut opificiis; etiam exauctoratim, lites, ad omnem audaciam proiecti alibque errones grassarentur nihilominus per saltus & sylum cum uenabulis &ignivomis tubulis, praedonum instar, ad ferarum hominumque latrocinia paratissimi: opus esse omnino uidebatur seueriori lege. Nemini ingrata aut graui; nisi hominibus trium litterarum; Uignissimis, ut conuertantur in unicum elementum, quod est Ι. longissimum,
ivniet xi, emblema furcae. Ceterum requirunt,
hiulius argumenti IUDICIARIIS CAUSIS, Ierum arbitri, quorum animOS POena haec ueXat, Problemata alia plura, re
spondenda hic cursim. Primo quidem:
Num inoua. Num ferarum furtis uniuers tatuta tanto p an illis tantum, qui hoc celus
commiserint in regalibus Uuisseus ait,
12쪽
DE POENA VENATORII FURTIVI. ri
Orestatis' Non abnuo ultimum; si quidem sequi debet supplicium eum
quoque uenatorem furtivum, qui conuictus de furto tantum unico; soloque ingressu in sylvam aut campum Cum uenabulo dcticlopeto,ad furtum faciendum. Nego illud: si furtum hoc iteratum multoties; si huic negotio se det totum; si requirat inde sibi suisque uictum, neglectis operis; si plus nolit habere, quam quod auferat ita rapiatque si factum per vim; si ferarum Oc hominum intentata caedes; si fermeta inelamatus recuset se dedere; si minas sparserit, uerbis Distisque in eum, qui . inclamauerit traxeritque in forum &9uae generis sunt eiusdem. Quia tunc ψfere uenationis comes latrocinium. Interim nihil hic datur principii sensibus. Nam grauius etiam puniuntur sacri lingia & Palatina furta, quam uulgaria 4.
13쪽
latarum rerum resilutio' sed num libherat hoc falsificos monetarum ξ num raptorem in uia publica r num in sacri- legum t Sed leniori uirgula notandus nihilominus etiam hic uenatus furtibulis. Nisi in suis saltibus ac forestis Princeps, clara lege, esse uoluerit aerior. Tandem grauissimum est illud: ..., quod poenarum arbitri hic desiderent πυ -- corpus delicii, id est, rei ablatae sensi. buS eXploratam Veritatem. Ne fingere illud malit reus, uitae taedio; quam facere. Hinc etiam in furto non satis est confessio furis aut rumor homi
num; fallax & fictus saepe: sed rei,
furto ablatae, scientia possessoris aut testis iurati. Cuius indagatio est faciblis in rebus scienter possessis; non in nescitis. In qua ultima classe agunt ferae & animalia oculis incognita nosris neque relata in numerum q). Interim non opus est hic cognitione aUtal- bo
14쪽
bo; sed illud satis, ad UenatoriUm praedonem damnandum; si feram habuerit nesciatque illius dominum adleg re. Si quae alia superfuerint iudiciaria problemata; addemus illa in ultima margine, instar spicilinii. Nam, itineris, a principe imperati, eaUsa, non . hic licet esse prolixiori.
Duo hic notanda. Primo quidem, quod L R. I. R. sera est
non quidem prohiberi potuerit VENATIO aut captio fera- CAPιENTisrum: sed tantummodo fundi aut svLVAE alienae INGRES
SUS. Illud patet inde: quod ferae, ubicunque demum ,.e', ,Σ egerint, Cedant occupanti. Adeo, ut dominus fundito niueiis non plus habeat iuris in feras, agentes in suo fundo; quam alius quisque peregrinus uenator. Ergo uenator, licet interdictus, si alterius fundum, sylvam, agrum, hortum, uineam ingrediatur per uim capiatque ibi feras ;has ei dominus fundi non potest eripere, quasi per uim occupatas aut uindicare sibi illas, quod suo fundo fuerint subductae. Quia serae non sunt fundi pars, quod definitum in L IC o de are empl. Igitur oportuerat fundi dominum pati uenatus alienos in suo. Quod nefas esset; ferarum, in suo agentium & altilium suorum captionem prohibere sibique adserere. Quod est magis , poterat vENAT 'tunc uenator potius iniuriarum agere aduersus fundi do- '' minum, interdicentem eum non tam ingressu, quam iPs Uenatu. NamqM re mea, iure meo in res, quae sunt nullius, uti me non permittit, id est, occupare res ferasque,
quae in nullius dominio, sed omnium hominum; qui il-
15쪽
Ei .a;.hυ his occupauerint, illa mihi facit iniuriam, uti definit i. igiNivainavis s. 7. D. de iniuriis. Quasi mihi negaret ea, quae omnium v vut hominum adeoque infamia quasi notaret eorundem, qui qua & igne interdicit. Qua contumelia; quae demum elle posset maior 3 Haec uera ratio iuris Romani, tam
topere popularis, intellecta Paucissi S. . E. MLMise,ct- H) Num ergo diu noctuque uillae, CAMPi, uineae, hori. svs in loeum nemora PATERE debuerunt uenatui alieno ' Caue ita sentias,omri 3 tuu rerum Latii ignarus. Nam principio alieni hominis inrigressus in loca, quae domini, prohibitus fuerat poenis grauissimis; ob illatam ei, ex licentioso ingrestu, ignomui NinnoMvu,niam. Principio dicendum de cuiusque nouo uel aedia ob causis. bm, more Romano, non patulis; sed clausis. Vt ideo illas ingredi hospite non salutato, hoc ipsum iam lege poenali interdictum, ob causas singulares. Nam primo ratio fuerat ciuilis, ut domus sua cuique securillimum receptaculum,unde ne quidem a iudice potuit per administros publicos euocari, uti habetur in L nemo ros. D. de R. I. atque in I.plerique δ. D. dein ius uoc. Unde ad ualuas quidem poterat citari; non lictoris aut famuli in aedes ingressu, I. uim L nuptae D. ML. Iul. de adult.-L1. g. r. D. quod vi clam; satiSenim fuerat hoc domo non e cdi licere. Solis amici datum hoc, instar tesserae, poste in amici domum secedere. Hinc ruptae amicitiae; indicium, interdicere ueterem amicum aedium ingressu, teste TACiTo lib. VI. annot. c. ap. Gratiae & amicitiae finis erat; non odii aut inimicitiae initium. Aliud est, non amare; iterum odisse aliud. Arcebat a domo alterius alterum lex. Igitur, foedere &uinculo amicitiae rupto, reditum ad communia iura post-h saeras, δε liminio. Altera caula fuerat SACRA. Ne temerario nefarioque aedium ingressu uiolarentur domestica numina, lares, penates, genii, tutelares, quod probe notat POLLETus in hist.fori Rom. lib. V. cap.3. Addo Causam tertiam, quae est
γη-σεο ι . ETHi ; ne pudor laederetur muliebris in domesticis in
16쪽
naeceis, cuique propriis familiae, uti docui alibi in disse rentiis iuris ad SCT. VELLEIANvM. Sed dixeris; quid haec ad uenatum pRepono illud: quod etiam domesticae securitatis priuilegio, aduersus alienos ingressus, munitae fuerint vi LLAE & Hostri, quod definit vLPiANus in I. lex Cornetia s. v vii. QVΜ-D de iniuriis. Vbi inquit: quid si in uita habitet uta in horti, ' Idem erit probandum. Et ibi etiam ingressus accipiendus pro iniuria aut ignominia domini. Hoc cum ita sit; iam eo facilior est interpretatio I. U. g. 7. D. de imur. Nam publici aut alieni loci ingressu prohibere non licet uenatorem; sed tamen mei ipsius. Quoniam illud moribus
Latii receptum probatumque usu: ne quis uel alterius campum, agrum, sylvam, fundum temere Ingrediatur. Id est, domino inuito neque curat a prohibitione. Quae ratio CALisTRATi in Iro. deserti tui. rustic. In uerbis Grae- Cis, quibus utitur: ουκ Dis non est laudabile uel us ratum moribus; sed inuerecundum & Imouum: ut per aliena praedia, INVIΤis DOMINIS aucupium multo minus Uenatum) faciatis. Haec igitur ignominia, ingressu facto m-hilominus, poterat acri poena, maurus Opposita, uindi- ij Iterum hic muti sunt interpretes plerique; quod De eatissinon adsequantur poenae grauitatem aduersuS uenatores, inuitis dominis fundorum. Illud errore statuunt- opor dii Maiis. ruisse fundi dominum causas adlegare factae prohibitios aduersus uenatum. Quae, nisi idonea, neque attendenda fuerit . uenatori. Ita MEvius hanc causam respondit pari. IV. δε- ξπουφο .el aor. Correxitque, minus recte, sententiam dam tomom ἡ .n. iudicis inferioris, aduersus illum, qui sylvam alteriuS eli an dum iura, gressus, interdictus licet, ingredi. Addita ratione: quod est . iniuriarum aut de ui actioni locus non sit , nisi dominus imterese doceat, id est, damnum ex illo ingressu. Cui errorI frustra adplaudit anVNNEMANNus ad H. D. de uri num. ult. 3 VNN
Sed uuid Θ Detur actio iniuriarum. Expectabιs, qui. 1it -- V aftionis
17쪽
adplausus actionis institutae finis' quae poena rei' Nostris moribus ortia. ali indontur haec tantum non ludicra; si quidem standum
obui sun. esset sententia Meuiana. Ecquid enim domini interest; dum eius non me sui dum illius, uenandi caula, ingressum futile λ Auis ing ςdi V ' rarum aliquid cepi; aut cepi nihil. Si ultimum nihil ei eripui, quod forte poterat lperare: si primUm, Occupan do rem nullius eius factus tum dominus iure 3 Verum enimuero hoc solummodo fuerat ignomiosum fundi domino ; eius PROHIBiTiONi uenatorem non paruille. ΡrO-hibitio enim fuerat legitima; munita legibus: cui parendum fuerat, spretis contra factis argutiolis. Neque est, quod existimes, has Latii leges destitutas fuisse idonea ratione. Cui enim non graue est hoc; se praesente conspicere homines cum telis & sagittis in suo p Contra quam est cuique gratum, praesertim in rusticationibus, hominem ei te solitarium, quem TvLLivs Commendat uerbis AbILO c. c. D. Cum igitur Latii leges omnes essent populares ; recte & cum ratione factum est hoc: ne quis, in .uito domino, fundum alterius ingrediatur uel alia uel uenandi causa uti definite habetur in I. rL deseruit. rusis. Et utinam huius iuris, a Germanico regno suscepti semel, a tenderetur rigor neque irruerent in aedes & campos alterius homines insolentes, hoc ueniae tegumento, exinde damnum nullum rerum domino. Nam damnum est hoc: destitui otii solitarii commodis ; turbari aduentu peregrinorum.
Redierunt illi principes ad Latii iura postliminio : qui petulantiam poenis coercuerunt temerari ingressus in palatinas uillas. Testatissirna sunt Cum REGvMaliorum; tum P R. prohibitoria edicta: ne quis, nis uenia rogata, indultaque, ad illas fecedat temere, propositis grauissimi, poenis. Requies, quae in deliciis principibus, etiam ciuibus & subditis grata. Quae causa est PopvLARis EDICTi: ne quis, prohibitus , uenandi causa, fundum alterius ingrediatur.
18쪽
DE POENA VENATOIUS FURTIUI. 1 h) Stat igitur I. R. firmo talo hoc: quod uenator,prohibitus a domino fundi, potuerit iNivRiARVM actione conueniri 'Idque ob ignominiam, illatam ei, ingressii uiolento in eius landum. Sed desideras poenam Est illa definitam
I. I. s y. Insit. de iniur. Agebat igitur dominus fundi aduersus vENAI OnEM, spreta eius inhibitione. Acceperat illud pro contemptu & ignomiuia, non leui aestimanda pretio. Iurauerat pretium damnum passaSine LUBENTIUS Hrrisio a) aestimati Mim Miusi imperialium summa; quam pusurum talem ab intem p/etu resti
dicto uenatore mavniAMfundi ingressus porro. Quid ad haec μ ' iudex λ Siquidcm iniuriae conuictus reus; ille uel adiudicat actori pretium aestinarum iureiurando uel, si hoc crediderit, esse nimium; tunc eius nobili officio, datur hoc; ut illud temperet modereturque & reducat ad boni uiri a
Utrium. Ipso autem iure condemnatu S INIURIARUM fit l, iissimia infamis, quod habetur definite in s. a. Insis. de poena temere iuris. sitii licet inpersona frui condemnarUS I. Io. iniuriarum exquib. caus infamia irrogatur. Atque hinc constat: quod po-pblaris uenatus, Latio indultus, priuati interdicti robore potuerit coerceri & retundi. lὶ ni ti &'rapinae poena eadem iure Germanico ; I. G. rvRTO. quam improbi uenatus, non indulti si illatim ureristi. Utinum Poς uero ueteresGermani delicta paucillima puniuerunt morte ultimoque supplicio; infamia; flagelgorum numeris; priuatione libertatis si mulcta siue in pecunia siue in pecudibus: quandoque etiam restitutione rei ablatae facta novies, quod niungeldum neivel fung) dixere: imo i ta palatii ducalis furto ter novies, quod audiit triniungridum dromaIne, nige eruattvng), ut habes in L LMisar. tit. I. ita etiam fer rum furtis sese etesia flabere ) non statuta est poena grauior.
Contra in L. RlPVAR. tit. .a. de uenationibus, aperitur Causa: misiar futtis
19쪽
DIFFERENTIA ILferarum possessio non stabilis, sed sperata magis. Quod ferae sint omnivagae feranturque huc & illuc, quod in priori opusculo ostensum disser. IV. n. a. Licet etiam serae patria cubilia deserant raro neque sine causa, uti pariterdidium ibidem disser. m. num. a. Poem qu m) Saepe cogitaui de furti poenae grauitate. Con,
apii in fur sultum magis fuerat, indulgere furta pallis actionem da ea iuva. ροσδε pli aut, qui rigor G. Germanicis, ad no susina. rem ablatam restituendam, quod ultimum est statutum in L L. BOI AR. tit. g. quod diximuS. Ita enim poterat surtum saepe pallius ditari & adaugeri facultatibus ac opibus im- Mettior Nι- mensis. Fac, ablatam furto uaccam: pro una recipis a. Auri '' iure vovem. Quod si fortuna tibi ita fauerit; ut has etiam os,e luine. subduxerit sur; reddet ille centum tibi sere armenta; quomodo acquirendi quis esse potest cumulatior 7 Haec instituta cum essent, ferarum furta numeris punita forte iisdem. Neque tamen hoc satis: nam irrogauerat praeter-
. ea iudex suribus plagas ; flagella; fustes; carceres; exi'. lia. Quo ultimo loco satisfactum reipublicae; uti primo furtum passis. Σελpος- nὶ Vnde igitur mala crux statuta in fures ultimum- que supplicium p Desinit hoc CAROLiRAE articulus ID. ubi quinquefindorum filiis gulden; mentio; quapropter ultimii supplicii poena possit quandoque locum habere. Vide-itur idem constitutum, tempore iam Merouingico, in
In uerellas. BOIORUM LEGIBUS tit. VIII. f. y se quis aurum, argentum a rmis qumcunque res usque ad SoLIDOS X. ves amplius furaverit, iv ...' - siMPLO componat, damnourque ad MORTEM. Etiam in LεssRiPUARIORVM, aeui fere eiuSdem , tis. XIX. lancitur: si h RimMn. quis homo propter FVRTvM haud dubie magnum compreheη-fos fuerit δ legitime superiuratus sper testes iuratos conuictus)iudicio principii pendatus pendu, pandard, ad patibulum
20쪽
DE POENA VENATORIS FURTIVI. audamnatus) ues in quocimque patibulo uita finierit, res eius h Iredes p deant neque locus confiscationi bonorum) eaeceptis capitali sorte furto ablata induatura sinteresse morae). quae in locum restituam. Hoc cum ita sit, facile est ad in- e frangaicitelligendum : quod suspendii poena uetustior longe Carolina F I. Imo etiam FRIDERICi A constitutione a. F. T7. g. 8. si quis V. SOLIDOs ualens aut plus furatus fuerit, faqueo suspendatur. Quicquid tamen eius sit truculentiae; uitam adimere ob aliquot soLinos amissos surto: in tamen hoc imis sensibus notandum iureconsultis&latoribus quibusvis damnatoriae eius generis sententiae: quod X aut V. SOLIDORVM Pureum v.
pgalALEs nostri arci. Sive solidum pro AVREo acceperis; 'μ' : ἰά. siue pro alio genere monetae. Hoc cum ita sit: CAROLINVS , z.is Iegislator aut, quem ille, manifesto plagio, exscripsit, pa- nunc erum egit consulte, Veterrimarum legum v. AVREOS Puniendo in furibus morte. Imo reddendo illosguiden uerbo ambigui ualde & multiplicis significatus. Ea enim nunc auri & argenti copia partim ex Germaniae metalli dinis coacti; partim ex America translati in Europam: ut modius frumenti, qui olim unius oboli; nunc imperiali nummo constet, quem dicimus rei strarier. Ut adeo hominum san- Unde opugguis olim factus sit maioris; quam nunc, ubi eius pretium e- co rost. st niluit tantopere, Cum nummorum deminuto ualore. ruinque aureis non taurum redemeris aut procum; sed horum causa homines solent occidi. De simplici furto loquor: non de aliis. quae comites habent uitae pericula, vim. audaciam effrenem totiesque repetitam, ceteraque unde reipublicae metus exitii uel turbarum. ' Interim quid con- C - slii. in hoc iuris rigore, iureconsulto christianop Non qu04hum mitiori esse hic licet, lege scripta. lnde formula: noch '' ιδ'' schisse der rechte mis dem strang vom Ieben etum d tu brin n.