장음표시 사용
11쪽
mlnus latinitatem. quam perspicuitatem ireumspicientium ponuntur, ut liee Sunt vim
eaussativa, operati a transtructiva. Addimus haec exempla: Δῖστό in sacere, ut quid χτο Sit h. e. FaneSeat, ἀκριβόα. sacere, ut quid κριβῶς Sit h. e. aecuratum, persectum, Subtile. ὁηλία sacere, ut quid ὁῆλο Sit h. e. manifestum. ἱερο α , sacere, ut quid ρό Sit h. e. Sacrare, 0DSecrare. κυροιο sacere, ut quid κύρος Sit h. e. Stabilire, 0nfirmare. X0nl. 948 κειοῖς χέρας.
κληρόω operari ita, ut quid meiatur s0rte sive s0rtiendo. χρυσοα operari ita, ut quid aurum at Denique ςερβαιόω est instruere dive ornare aliquem ' corona mimiliter Ῥοαιροα κολόω, τριαιτόω κατουρόω l. iu pertinet ρετμόζυ, quod significat remis instruere. AntegreSSum πεύκη ad Verbum repetendum est. iiiiiis Peliae sive Argo manus ir0rum
remis instruxit. Similiter ρτυιδεσθαι εο ετμὰ . Apoll. II, 22 Suasit MusgraviuS, ut χεοες legatur, qu0d facile est intellectu, si ex peri0di initio Osλου suggeritur et ἐρετμῶσαι remigandi signiticati0ne p0Situm esse statuitur. Sed iam Porsonus eam coniecturam n0 reeipiendam esse censuit itan ex IIeSychio ἐρετμάσαι κωπαις ἀομόσαι - αρις εα v. 'ulgata lectio est asις αυ PorS0nus et ahesieldus ad Lucretium pro Δρἰς ων seribunt ei ς λ , qu0 ab Ap090nio Rh0dio saepe usurpatur de Argonautis. mane lectionem reiicit Elmsteius ob eam rem ab Hermann reprehensus Sieit Hermannus: Recte illi, qui ἀρις εα seribendum contendunt Nam hoc solum huic loco aptum est, quia de sola hic nobilitate sermo esse potest. duibus opponitur, Vocabulum ρις οι Significare etiam optimateS, quod satile exempli d0cetur. Ῥοιςεωv, resutatum AEl0trio, nollem recepisset Nauckius. Ἀρἰς ω probavit Schoenius, retinuit Κirch- hosfius, qui proteg0menis de libris Euripidis manuferiptis Medeam exhibentibus eo optime promeritus est de sabula ustra, qu0d 0dicum familias primus constituit, ta ut iidem non numerentur, Sed 0rum auctoritas p0nderetur. 10S Matthiae ludicium probamus, Δρις εα neque damnandum, Si ita scriptum reperiretur, neque, quum in altera lectione libri 0nsentiant, praeserendum aullus dubito, ὀοἱς ω de virorum lartitudine intelligendum esse, idque rectius nutrie pr0 ferri, quam eam ipsam Verba sacere de Arg0nautarum n0bilitate, qu0 HermannoxiSum St. μετηλθοι Scholiastes explicat κόμισαυ, cui multi assentiuntur. Sed μετελθεῖν, quod proprie est inter alios incedere, etiam accedere et persequi, e contextis esse debet tre, ut quid quaeratur et investigetur. Cons Iliad. 6, 280 Thucyd. I, 34, 2 124 I. et ad hos lue0sΚruegeritS NeSeio quid impediat, quo minus de diversis larmis εοος et ερας statuamus, utraSque a tragicis p0etis usurpatas esse. 4έρος habent . . Porsonus, irehh0mus, alii;
snti Eliuste ius 30u male orS0nus cenSet Q ἐοος Vel X 0niectura reponendum esse, netiuo versus in eundem s0num exeant ersiculus, qui antecedit, lauditur V0ee γρας. Insta480 πάγχρυσου nae Πελὶ est in unam0dum Peliae, qui in Peli0tide Thessaliae regione. Aesone expulso, regia 40 litus erat et expeditiuuis Arg0nautarum aciendae exstitit auctor. xlii setiuiuilii Ennii interpretati0nem imperi regis laliae siu0 in medi relinquo. γαρα ὁ εσπο s ἐμοῦ etc. F0rma δεσποiva frequentius utitur Euripides quam altera Ῥεσπότις V. 7. Ad diron γους non est quod praep0sili Suppleatur Pssugkium fecisse mir0r 'amqu0d praecipi lupin linguarum formis verb0rumque signi licati0nilius recie eruendis atque expone tulis semper ab iis rati0nibus, quae ad lucum et molionem peti aut exordiendum Sse, id liaud dii lite inaxime tenendum est, ubi quis casuum, qui dicuntur, originem ac naturam Velii explicare. tuum igitur accusauxus is n0 minis casus iit, qui u quid o eatur eX primat, facile uiuia verba eiusm0di 0ti0nem signiticantia hunc habent, nulla praep0Sitione addita. 10stro in clueo ς πλευ, ω modo positum isto quamquam lingularem quandam m0tionem designat Saepius eadem rati0ne e0nstructa inveniuntur verba quae communem eundi et veniendi noti0uem declarant. D0cent id carmina umerica quumque res n0tissima sit et iuqu0Vis script 0rum genere usitata, pauca adiungimus exempla. κει Διος παῖς τ ὁ Θηβαι υν
Παγασηὶ ὁ Αp0ll. Rhod. I, 318. ἐν βοὸς μευ io μετεσσεται, οὐ κε ἱ κητai TyrtaeuSI, 7. Duam dicendi rati0uem Latinus, Maxime p0dias, imitatos esse c0nStat, nec qu0 nuper in Vir illi carminibus lactum est, eiusmodi larinulae tentandae aut corrigendae Sunt Terramue periam venies Aeneid. II, 78 l. Cons. IIeynius ad I, 2. γῆς 'L ας. Jrb est Thessaliae tu κο 'Iaλκός. Ιαcυλκος Pari m0do 'Dυλ ιας γ ovός bl ωλκός appellatur Πη- ιυ-i 484 ititur ita sui ad Peli0n, ibique es0n, Ias0nis pater, rex suisse dicitur. J0lk0S. quae herbas ni fere dicitur apud Ilorat epod. V, 1 sui et patria Alcestidis id interpp. ad te 24 Sed non satis liquet, quid per πύογους intelligendum Sit φυργοι Sunt muri et umenta turrita sunt castella, etiam superi0re domus partes, in quibus seminae Versabantur. Tralai πύογος est refugium praesidium 304 Callivus in eleg 20 fptimum esse videtur nata iiii in regium intelligere duidnam discriminis mi inter Voce πύργος et τυυυις Si eτύοσις turris, n0 facile dixeris. Πύργοι et πυογί ματα V0cantur, qu0 coniunctum habes cum voce τείχη Cycl. 115 Tύρσi est palatium Saturni apud Pindar. lym II, 77 Apud Xen0ph0utem Anab. VII, 8, 12. 13 τυρσις et πύργος idem est Verbum habes Baecli lo3πυρ ut ῆσαι αστυ tralate πυογοῖς χάρα 523. Mimnermus stag. . Vox 1 0nnunquam de urbe usurpatur, ut perspicue apud Matthaeum II, i καἰ b Βηθλεω, 1 ηου ὁ α Ab altera parte ὀ de regione ponitur Cons. Cyel. 99 in ομίου πόλι ἔοιγμει εἰςβαλειv. N0Strum
12쪽
loeuin igitur veri e Medea n0n navigasset ad palatiuin regium urbis Iolci mue m0do i iii ierpretamur, pluralis indica singulas paries palatii turribu munitaS. ρtυτ εκπλαγεῖ Ἱάσουος. Verbit In εκπλγjττει se0nsvis pc πεπληγμευος 553 percellere, perterrefacere inpriniis de amoreae cupiditate in usu est. Exempla adtulit ad i. l. PIlugkius Per Πελια ὁ α κόna sunt filiae Peliae regis intelligendae. Ab iis litteretnitis est pater dolo ratideque Medeae adductis. Scilicet Medea, ita apud letilentem Alexand Strumat. I. p. 30ν ed. Syll, dicitur 'rnae: βαθη υ
maceti tria 95. 96 Ilas ierbas atque liae P0nt mihi lecta venena ipse dedit uueris nascuntur pluriuia Pont0 De melle venenato, quo iraeci male allecti sunt in C0lchis v. Xen0ph. Anab. IV. . 29. Inter alia artes eam habuiSse et exercuiSse perilibetur qua li0nlines aes ale conse&0 in pristinum vig0rem perduceret i0 Aes0ul Liberique nutricibus praestitit. dam quum Peliades animadvertissent eiusdem allacia et praestigiis arielem in agnum transfigura tuli esse. ab ea pelierunt ut Peliae patri iuventast 0rem restitueret Fidem liabuerunt iis quae venefica promisit. Parentem lania luni filiae iii alienuni serVeiis inanitSerunt h0eque m0d 0ecisus est. Haec si quis e0gnita habet. 0n decipi 0 terit e0ll0calione Verb0rum pr0pter accusativ0s nunseiunet is haud laudanda. Isto supplicio de Pelia sumis ledea inimicum Ias0nis punivit. Instadicit haec: Ιελίαν ' ἈπεκτMυ', υσπεω χλγις οὐ da υελ, Maiὁωυ ab τοῖ. πάντα et 1 Esῖλου φόβου 483 484 Cons. vid. et VII, 15 seqq. Iu uuiVersum n0lamus Thessal0s. qui ex Thespruitis riundi Iler0d. VII. 176), re equestri nuti, metallis abundantes divitiis assuenses mereaturae maxime peram dabant cons interpp. ad Plat0nis Menonem i. 70). veneficiis magicisque artibus am0Sos exstitisse. Inde apud Ilorat TheSsala venena dar. I 27. Epud. XIII et 0rtenta ThesSala Epist. II 2,209 eo nunem0rantur. Thessaliam ipsam tu quatu0rparies suisse divisam reserunt Phutius ac Suidas Iude Admetus Alc. 110 dicit: ἀστοῖς ιπά σ1 υτ επω τετο an χici Parie utSSe leunt Θετταλιῶτιυ Φθιωτιυ Πελασγιῶτιυ. Ἐσrias riti In Pelasgi0iide celebratissiluae erant urbes Pherae, q0le0s. Demetrias epraetermiseris Cyn0scephalas. De Aleuadi S antiqui TheSSaliae principibus, s0ns Herod. VII G. Platonis en p. 70 Perpetrat lacinore Medea 0rinthum sugere debuit Λυὁάυουσα ἐυ te. Hae verba vario m0d a Viris d0cii tentali et exp0Sita sunt Maxime iis displicuit φυγη. ad quod vocabulum resngendum diversissima e0niectura pr0tulerunt: υλη D11. 2ύτλM. Γυγῆ. ογ:1, φύσει reli Cons Ilati hiaeus ad h. l. Si statutum versum υγῆ - όυα genuinum esSe neque iiciendum e e0nlexitS ut 0mplures Sullam iure eiiciuntur, quaeritur ante omnia de attracii0nis genere. Et ElmSleius quidem negavit, genitivum πολιτα pro dativo πολίταις h. l. ferri p0SSe AdScripsit haecce ex eo quod accusati usor nominali 0 genitivus aut dativus pro accusativo usurpatur ni u recte e0lligitur, geniti umor dativo usurpari
p0sse. Praeterea idem duet vir displicet verborum c0ll0eati0 Scripsit igitur nominativum c υγἰi credens, ininia Sta Verba per app0sitionem ad ani egreSSa addita esse. cuius rei exempla iuveniri nem est qui infitias verit. Sed aliud est an app0Sitio ista huic loco ac-c0mm0data sit. Iermaianus iudicat, durissimam esse, quum pr0pier alia. tum quia Statim Sequitur αὐτί τε. adstipulamur, neque intelligimus, cur geniti Vus pro da iiV0 0n 0SSit Surpari. quum attractio, quae dicitur. a casuum natura minime pendeat, alia Sque Sequatur leges. In
ea re omnes, qui recentiore tempore Medeam recensuerunt et enarrarunt, conSentire videntur.
quum πολιτῶ tutactum reliqueri ut Attamen Si quis requirat accusativum casus in πολιτιυ latere putest Xam Λυδάυε 0niungitur SenSi paullulum immutato cum accusativo. Xon erat qu0d Ilrunckius πολίτας scriberet Facillima ac Simplicissima Si emendandi ratio, quam Barnesius uit Beckius et 0r80nus amplexi Sunt, πυλὶταις 0rrigentes Sed Super- Vacaneam duci iuus Cons. Antig. 9) Attracti est assimilati f0rmarum, qua vocabula firmius vineiuntur. Duabus legibus omnis verb0rum structura nititur coniunguntur aut 0nvenientia 10rmarum aut recti0ne v0cabul0rum. Iam si de attracti0ne praecipere V0lumuS. quae est Substanti urum et relativ0rum, mittentes h0 lue participia, demonstrati a adiectiVa et particulas, est quod dicamus in hac struendi formula utramque legem bserVari. Nam altera par regitur sive dependet ab aliis v0cibus, altera attrahitur. Duplicis autem generi eSSe 0ieS attracti0. Aut casus substanti i qui ex lege recti0nis grammaticae neceSSariu eSt, eaSum relatiVi, qu0d ad illud referri debet, desinit aut casus relativi, qui a Verb qu0dam requiritur, eaSum Substantivi determinat. manc inversam attracti0nem n0minant. Jtramque rationem et Latini sequuntur. Assimilatur nostro in I0co casus substantivi casui relativi. In ea re naturae caSuum
tu qu0rum terram Medea fuga pervenerat quibusque placere dicitur Sed sυγῆ potest
13쪽
sellionem eum las0 ne ex Culi lini in Peli0lidem eius in0re correptae. uani rationem a nullo interprete indieatam esse intramur. Sed ut sententiam ii0Strana ilica Ituis, πολιτῶν geniti Viis obieeilvus esse videtur et participium ιιάτουσα e0niungelidum cum Πάσονι. βυγ πολιτῶ die lum esse potest ut ire πολιτῶν Antig. 79 Verbis vὁάvουσα ἐν resp0ndent perspicue in sequetuibus J V χs nox 'ra veta suibu ed0eemur. Serm0nem SSe debere de rati0ne quae intercedat inter Medeam et Ias0nem. 0n inter Medeam et cives sive Corinthios sive aliessalos duod praeterea scholiastae ViSum St. In Voce vυάvούσα 05s υτ ιοτικῆς positam esse. id iam supra res uia imus, quum refellerentu app0Si ii0nem Verbo mina υὸάιουσα Uγ i ab Elmsteio pr0batam 'eque accesserim ad 0rum senteni iant qui 0pp0sita sibi esse ιὁ4υουσα ues - αὐτὸ τε arbitrantur, illui explicantes de re in facto p0sita. 40c ver prunoni ei de Medea ipsa eiuSque peculiari ali 0ne ad Ia80nem aetata sive necessitudine. qua cum uia ritu
notantia inde ab Homeri aetate ubivis p0ni s0lent. nest tamen aliquid in Verbis τα - μ 1
διχοστατῆ quod supervacaneum esS Videatur. X fallor, hoc minus sentiremus, si scriberetur ηπερ No σε τα Oiλτατα aut generatim intelligenda sunt de rei d0mesticae, matrimonii, consanguinitatis et amnitatis necessitudine male alsecta, aut 0minatim de ipso Medeae marito carisSimo, insano amore eorrept0. Xam τὰ φίλτατα usurpatur, maxime in amicorum c0nI-pellati0nibus, de pers0nis. 0 invenit patrem. Inde συ τ' ad asiλτατα εὐρες lun 73. Praeterea usurpatur τὰ ψιλτατα de h0minis vita Alc. 331. Comparari poteS locutio ου τε οἱ λοισι o παρουσία λεγα1, in rebus gratis ut 0ihius interpretatus est Alc. 604. 0pponitur, νυχροῖσι Antig. 88. Pari m0do τὰ ποατ 90 de personis. Verbum οσεῖν de variis affectibus v. c. de amore, insania, ira, di0, translato sensu saepiSSime in iragicoruni poetarum carminibus ac phil080ph0rum disputati0nibus p0nitur. 0ratores Vocabula vόσοι et ιοσεῖ de turbis intestinis civitatum usurpant. 0ns Schaeserus ad Dem0Sth Philipp. U. g. 12. Hoc loco οσεῖ de dissidio d0mus asonis sumi 0test. Verte nunc autem ipsi Medeae muta odiosa sunt et turbata carissima sive delet cum male p0S 'rΛυτα - nunc Vero uuii cariS-sima di0sa sunt et turbata, ita ut πῶυτ τὰ φίλτατα ἐχθρὰ και vo σε c0niungautur. Schoenius vertit in discrimine Versantur carissima c. Vincula c0niugalia, qu0 n0 pr0baVerim.
Vocabulo εχ ut antegreSSum συμφερουσ' opp0Situm est. οσεῖ idem, qu0 ὁιχοςατ ij. Deserta est Medea deseri sunt liberi, quum Iasui Glaucam. Cre0niis liliam, in matrimonium ducere velit. ΙΠροδο uva est deserere . 32. Ea εἰ προ ὁοῖναι λίσσεται Alc. 96. γάμοις βασιλικοῖς ζυάζεται nuptiis cum regis filia celebrandis lectum sibi parat. Si quis mavult γάμοις de ipsa uxore intelligere et εὐνάζεται de concubitu, qu0d ex sermonis Graeci consuetudine fieri poteSt,40 resisto. Cons. γαμεῖς γαμο 623. ι συμva Seh0liaSles ηγιῶσθαι και αρχει explicat. 0ns Heraclid. 206. Addit iis αυς ε φησὶ Ἀοι,-οτέλης πο Κυμαία υάισυ μὴ τη του αρχοι τα λέγεσθαι Citatur Arist0tele de rep. IlI, 9, 5 10 l. 1 αἰσυμυ η--si resertur ad genera Βασιλεias etla Ovoρχias diciturque apud phil0S0phum αἱρετ 3 τυραι ς. Ν0men αἰσυμυί3τη Si e αἰσυμν 1της transfertur ad ludorum 80llemnium arbitros a populo electus Si originationem Vocabuli quaeris, perspicue deducitur a Voce casea ea Sigui sicati0ne, ut cuique tribuere, qu0d ius et a habetur, deSignet, nec praeter regulam aut incongrua est struendi eius ait cum gentiiV0. Xam omnia Terba quae regendi n0tionem c0ntinent eum h0 casu p0ut 0lent qualia Sunt νάσσει v. βασιλ ειν an χει . ὁ εσπόζειν et υρα ιεύε tu κρατεῖ reli., quae quidem l0quendi tunsuetudo vel a p0ciis Latinis, inprimis Horatio assumta est. De nomine filiae Cre0niis, ut huc addam, refert scholiastes Osi τό oημος μἐυ Κρέουσά Q:1 τι καλεiσθαι 'Avαξικράτης ἐΓλαύκηυ V0eabula δύστ 13υος, τάλαια ciet alia id renus, ubi de Medea intelligenda sunt, habent ex lege articulum, qui eorum u0tl0uem
14쪽
tumeliose iraetata. 'τιμαζα linpluuer est καταφρου eonteinno, neque in eo de civilium
ου η χολωθεὶς τεκτου ας ίου πυεος κτεἱvc Κύκλcurras και με θητευε ιν πατἰ3οθνητα παρ' vὁρι τωνδ' ἄπο ιυ hvάγκασε Alcest. 5-7. Ψυχρὰ μευ. Mai. τερψι 344. αμοιβη permutationem ac vicissitudinem significans transfertur ad retributi0nem, uenam ac praemitim. ἐσθλῆ Δμοιβάς Helen. 159. κυρεῖ cum genitiV0 0 raro invenitur de infortunio et calamitate in quam quis incidit. Igitur verte qualem immutatam s0rtunam per Iasonemaeeipiat. Xam E de caussa capiendum esse, apparet. Potuit indicati us κυοεῖ40ni, quoniam tota periodus obiecti I0eo, qu0 absolute cogitamus, enuntiatur. κειτa ὁ ἄσιτος simpliciter verti p0test σιτω. Xam ζῶσθαι iratate de h0minum statu ponitur, in priniis infelici. Sed praestat pr0priam verbi significali0nein retinere, quae rati Sequentibus σιυμ υοεῖ ἀλγ η ὁοσι commendatur, corpus d0luribus subniittens sive tradens. Defenditialis cum plurimis interpretibus pluralem ἀλγηδόσι sine dubi exquisitiorem et optim0rum codicum auct0ritate pr0batum. Scripsit αλγηοόui P0rs0nus, n0nnull0rum libr0rum testim0ni adductuS. 0runt omneS, qu0d Seh0enius annotavit, v0cabula σῶμα et εμας ut alia partem c0rp0ris den0tantia e g. Oμμα, an de ipsa perS0na Surpari Sed Vereor, ne ab h0c 0co alienum sit. Praeseroc0ntext0rum rati0ne c0mmotus e0rpus Medeae intelligere, 0 ipsius perSonam. Duum συντηκειν n0n tantum sit liquare, liquefacere et eo m0do res unire, 0nflare, Sed ei iam liquefaciendo c0nsumere, 0cabulum, ut implex τηκειν, Saepius de lacrimis usurpatur. Est igitur . . omne tempus consumere lacrimando. 0us. 142. Apud Virgilium Aeneid. II. 795 noctem e0nsumere dicitur. liter scholiastes συυτηκομεν το πάντα χοόvov. Sensu inirInsiliVo, quem dicimus post-
tum est 684ἡ γὰο ὶ ο μμ χρῶς τε συντέτηχ' ὁ ε - πει - γ ὁικημἐνη poSiquam Sensit se ab marito iniuste tractatam ἐπει Saeptu idem St, qu0 επει ὁ 1. επε εις τὰς Ελληυίδας κόλsi ηλ ομεν en0pli Anab. V. 5, ἐπεὶ εανίσκος et ἐνομ 7, 2, 33. Schuliastes ad nii 15 explicat: ἐπι ἀvτι του ἀφ' ου. 0dem m0d P0rs0nus ad vexatissima illa verba 139 ἐπεὶ μἰ φιλια ἐκρανται particulana ἐλου interpretatur, qu0 et ad 0strum Ioeunt Selidenius secutus est, et muli alii Vir d0cti amplectuntur. Aliud est, si struitur eum plativo. Tum intelligatur p0rtet de re Saeptu repetita. Xen0ph. Anab IV, 7, 10 1rs οἱ λίθοι φέροιυτο. g. 17 πεὶ παρελθοιεν οἱ Ελλ ες. In his de caussa sum non potest. Vertendum est qu0itescunque, ut particulae τε et πότ p0uuntur. Adssicta in tenebris luetuque trahit vitam, neque att0llen oeul0 neque S0lo am0vens faciem. ἀπαλλάσσε ιυ, quod est dimittere, liberare, diScedere, h. l. SSe debet am0Vere. Habet geniti una propter praepositionem, quaeuni St 0mp0Situm. Struitur etiam eo m0do, ut similis praep0sitioni particula apponatur, quam lati0nem Inuin et raeei et Latini in verbis cum praep0sili0nibus e0mpositis
15쪽
θαλάσσιος plane Super acaneum PSSe Xam κλύὁwυ per Se Spectatum est maris tempestas.
honore privati s0litudine delectantur. De Verbi ποιμὰς larmis n0n ea dein praeeipitin, viri docti Matthiaeus ad Alc. 65 recte statuit neque ιμὰζομαι nec οἰμῶξα dicebaut Alliel sed OF u in et ιμιυ ομαι. ix 0e praecept multi uetarum loci aut emendandi sunt aut emendati. Igitur lecti0nem Porson et Elmsteio probatam et receptam ἀποιμι οξη reieceris, quod Eirchb0ssium legere mir0r, quamquam in ionianis sive Vaticanis optiniae 40lae e0dicibus
habetur suum libri siversas 0rmas praebeant, ues ex grammaticis rationibus laeternenda est 'pia ετ intellige in Thessaliam ex lolchide. ἀτιμάσας ίγγι uaee verbi
εχM Struetur eum participi a0risti n0n tantum in Sophocleis et uripideis frequentissima est, Sed etiam rat0re eam habent, ut Dem0Sth. e. Phil. . 12. ἔχει καταδαβι. υ Similiter Latini verbis tenendi, habendi, possidendi eum participiis persecti utuntur. cons Ramshoraeus s. 171 II, 2. In utraque lingua his l0culionibus ea exprimuntur, quae facta Sunt quorumque eventus nondum cessant, sed perdurant et continuantur. . duo Graeco persecto exprimi solet. A0ristorum participia semper quidem noll0nem praeteritorum continent, ceteris minis haud definite tempus denotantibus; sed additum ἔχει efficit, ut praesens simul significetur. Cognitum habeo est c0gnovi et cognosco. Eodem m0d ατιμασας ἔχει e0ntemtim tractavit et tractat. Sch0hastes adscripsit: Ἀττικῶς ἀυτὶ του ἡ τίμησε, utens V0cabulo τιμαv, quod in Homeri carminibus legitur, apud tragic0s vero n0n usurpatur, si excipias unum l0eum, S0ph. Al. 1108μη νυν τιμα θεους. θεοῖς σεσωσμένος. in quo loco lecti mullis probatur Scholiastes debuisset scribere: τίμασε καὶ τιμάζει. Supra legimus η υστ ος τιμασμεν 20. Cons. interpp. ad Soph0el Aniig. 22. Valekenarius ad h0enissas p. 712. mermannus ad Bacchas 1082. Issugkius ad h. l. Tούς ὁ ερημασας εχ 90. θαυμάσας ἔχω ed. Cul. 1140. στησας
εχεις Tyr. 699 uanam significatione proprie εχ si in his eircumlocuti0nibus ponatur, viri docti n0 satis explicuerunt identur duae rati0nes huius usus esse. In aliis enim exemplis εχει retinet habendi sive tenendi notionem, In aliis autem proxime accedit ad eum sensum, quo saepe statum et conditi0nem denotat, additii diversi generis adverbiis e g. καλῶς. a φροντίςwς ευνοῖκως θαρραλεως πολεμικας l. Inde resutandum est, qu0d eh0liastes ann0tavit: τὸ ἔχει ἐκ περισσου. In Verbi συμQορας Detro praep0Sitio p0Stp0Sita perSpicue de caussa intelligitur. Ἀ0n pus est, ut cum scholiasta ad Io Vocem ἀγαθό suppleamus; suggerendum tamen Si εστι, qu0d Verbum Supprimi in s0llemnibus Drmulis cum substantivis et adiectivis tirones sciunt ἀπολείπεσθαι relinqui. deseri statuunt . I. SSe privari, collato
loco Sophocleo τοι σού μη ἀπολεiπεσθαι τάφου l. 160 Comparari possunt Verba, quae infra leguntur 649. Ibi chorus seminarum Corinthiarum de am0ribus disputans, inter alia haee eloquitur: μόχθων 4' οὐκ αλλος , περθε γας πατρῶας στερεσθαι. Attamen puto, verbum . . simpliciter SSe diSeedere aut abeSSe πατρωος 0tat 0tissimum ea, quae a patre accepta. πάτριος illa, quae a mai0ribu tradita sunt, inprimis leges, e0nsuetudines, instituta. Sed V0cabula e0mmutantur, qu0d in larmulis, quae ad terram ac d0mum relatae sunt saepe fit. ου γὰρ πατρωο τόι δ' ὁ εἱόμη νόμου Alc. 657. duae scripsit uermannus ad Med. 420, probata rugero ad Xenoph. Anab III, 2, 6 πάτρια Sunt quae sunt patris; κατρα quae Veniunt a patre πατρικὰ qualia Sunt patris. Πατρα autem tantum abest, ut eadem sint, quae πάτρια ut Sint ea, quae Sunt κατὰ τὰ πάτρια habent dissiciliores e plicatus. mihi obseuriura esse Fidentur quam Verba grammaliel in Bekkeri necd. . I. p. 297, quae Hermannus diei obseure disserentiam indieare. Ille Significare putat πατρα - χρὴματα καὶ κτῆματα καὶ τόπους. πάτρια τὰ et και τὰ ,όμιμα te De Latinis latrius aet
16쪽
paternus saepe a Seriptoribus eummutatis non est quod o Ioeo disseramus. viae dum seribimus, dolere pr0fitemur, interpretes et e cographos in synonymis Graecis circumspecte et subtiliter definiendis sive distinguendis non accuratiorem operam ponere solere . In primis ea desideratur in libris, qui in scholarum usus evulgantur. Ut luvenes linguam Graecam Latinamve addiseant, non tantum allaborandum St, ut grammatica animo omprehendant, sed etiam ut
vocabulorum significationes, ex e0rum origine ac forma eruendas, et Sensus e contextis expediendos reete queant discriminare. In ea re multa peccantur ab iis, qui significationem et sensun verborum n0 recte distinguunt. Inde et illud sequitur, ut quomodo ex primitiva significatione sensus figuratus ire metaphoricu exoriatur, n0 edoceantur, neque perSpiciant, qui fiat, ut duoruni vocabulorum fere idem significantium alterum improprie ponatur, alterum non item aut si utrumque translato sensu in usu est, alterum hanc similitudinem sive eomparationem indicet, alterum illam, ut in Latinis aequus ad iustitiana, planus ad perspicuitatem transfertur Tritissima sunt V0eabula γῆ et θωυ. in Euripideis nostris saepius posita. Inter ea quid sit diseriminis multis videbitur eve esse explicatu Sed in sellulis pernecessaria est earum rerum exp0Siti0 Vocabula ista de terra usurpari quatenus coelo opponatur, permultis IoelSerincitur J. 57 γῆ τε χοὐρανῶ - ἐξαι Aeschyl. Prometh 349 κίου οὐραυοὶ τε καὶ χθουός. AEadem de singulis terrae partibus sive regionibus uni, manifestum est Citamus exempla pr0l0gi nostri τ ὁ γῆ Κοριιθίαι 10. ω ἀφίκετο χθόνα 12. αἰσυμνααί ovo 19. πατράας ἡ πολειπεσθαι fovός 35. Sed tamen .et diversos habent significatus. ipponituro mari, V. e. in frequentiSSima illa sormula κατὰ η και κατὰ θάλατται. αθῶν hoc m0do nae egere n0 memini. γῆ igitur est, quod nos dicimus Land p χθαν non item. Inde γῆ significat agrum si e rVum Dicitur γῆ εργάζεσθαι, γεωργia γεωργεA. γεωμόρος l. Denique γῆ solum est, ut ἀπαλλάσσουσα γῆς πρόσωπον 27. In Latinis humus similiter usurpatur. mnis humo sumat eptunia Troia Virg. Aeneid. III, 4. tum c0nvellere silvani. 24. χθα de inseris Surpatur. α Θο vici λἰμva Alc. 878. I9όνιος Ἐρμης Alc. 717, θεοὶ Θόvιοι P0Stremo ubi de terra tanquan dea sernio est, sempero ponitur. 4 Zευκα γα και in I 46. στυγει ὁ παῖὁας. sυγελ cuius larmae cum aliis a ς ίγει deducendi permiSeentur, ut στυγησae. εστυρα non tantum de odio ponitur. sed etiam de h0rrore alicuius rei. Melius est Vertere, Medea exh0rreScit Sive resormidat liberos, quam eos di persequitur. χ0 et sequentia ducent οὐ Θ ὀρῶσ ευ βρααεται. Non exhilarat animo laetatur, quum liber0 eonspiciat. Aliud ευῖραίνειν, aliud ευφραλεσθαι. Aetivum cum accusativis struitur aut personae aut Substanti 0rum V. e. νόου θυμόν et medium cum dativo et praepositionibus, ut ευοραίνεθα ἐπι τιvι, το πατερα ευφρανεῖ aucta. 0mn. g. l. Infra 1047
ευφραυθηva de re turpi dicitur, antegressis τερφθ αι et ησθναι cohaeret verbum eum ευρ ρωυ quod est hilaris, laetus, benev0lus Participium ορῶ de tempore sumendum est, quum videat, non de obieeto, quod est liberos visere. Eo igitur εὐφραivεται definitur et expileatur. Notae sunt variae illae verborum classes, quae hoc m0do eum participiis strui solent, . . Verba sensuum, assectuum, cogitandi, declarandi, alia sed quuza eadem non raro etiam infinitivos assumant, quid discriminis efficiatur in re cogitanda hac constructionis diversitate quaerendum est. In nonnullis disserentia perspicua es Aliud dixeris patvεται σωφροvελ. allud αἱυεται σωφροvisu aliud αἰσχυvo μαι ποιῆσαι aliud αἰσχύvoμαι ποιησας. Idem observari potest in verbis itiῖσθαι, πομειειν, vέχεσθαι Sed qu0 multis placet, participiis ad eiusmodi voeabula positis exprimi id, quod ipsi oculis ernimus, auribus audimus, animo cogitamus, sentimus et percipimus, inlinitivis ver significari ea, quae aut ab aliis accepta novimus, aut ps volumus et molimur, multis in locis scriptorum verum haberi non potesti In promtu sunt haec exempla Dem0sth in uidiam . 3 4 ε'r Eru ε Aia τουτουὶ μη
ουτα καὶ χυ υτάμει οὐ orro χωρεiv. ἰλλα Ἀγκαταλαμβαvο ετο v. ὀρόμενο- φερει et: Xenoph. Mem0rab. II, 1, 23. ρ σε. 'Hράκλεις ἀποοοῖντα Ego simpliciter retineo nouonem status, quo quis cogitatur esSe, et rationem temporis, quod utrumque nest in participiis, quoniam iis omnis eorum structura caussalis, conditionalis euncessiva explicari sebet. ὁ ἐδοικα ὁ αυτην δειμαίυω σε viv. In his subiectum propositionis subordinatae in enuntia-ilune palmari sive absoluta l0c obieeti positum est, quod non raro invenitur, etiam apud Latinos Vereor ne ipsa quidquam n0Fl moliatur; Vereor, ne acutum ueronem per ieeur trudat. 4εος de animantium adolescentia et rerum n0Vitate in Su St. Κακου ἐο opponitur καλαια si παλαιὰ καινοῖ 76. . Inprimi autem via Sunt res insperatae, ex improvisoaeeldentes periculosae et adversae. Insta Ill est καινὰ κακόv. qu0 non idem esse leo,
robore ae fortitudine; de voce et sono, de rerum m0lestia et alamitatum angustiis usurpari selmus ad hominum ingenium translatum iracundiam et violentiam notati Praefero luterpretari, mons Medeae est violenta, maneo is Mi0nem Hermannus indicare V0luisse videtur, ad Soph.
17쪽
Antig. 763 explieans, βαρύς est, a quo grave quid metuendum. h. Bene Schoenius comparavit verba Creontis γυνὴ ξύθυμος 23 Praeterea vide 38 βαρύθυμο ὀργά v βαρυς χόλος 238. 104 φρενος αυθά ὁους Apud Sophoclem Dedipus βαρυυθεὶς dicitur, ira correptus
Tyr. 781 Pro τὴν ὁ exspectaVeris αυτ v 0 habita ratione versus Sed nutrix quasi praesentem Medeam monstrata tost Verba δειμαίvω τέ νιυ auehius duo versiculos e contextis eiecit: μὴ θωκτο ιυσο φάσγαvo ὁν πατος σιγῆ όμους ει ςβaσ u,' ἔστρωται λέχος. duum ista verba 380 repetantur, alii viri docti ea hoc Ioeo eliminare voluerunt, alii illo. Defenderunt Firntiaberus et Kl0tZius retinuerunt Κirclihomus et Schoenius. Ion omisit quidem Elmsteius, sed tamen insta melius legi arbitratur. Torsonus verba σιγῆ - λέχος, quae eenset simpliciter liue retracta esse ex St. h. l. non recepit Valekenarius ad Plioeniss. 1286 infra delenda esse Statui Si versieuli 1. l. leguntur, sine dubio non eo sensu explicari possunt, quo infra interpretanda sunt Nam ibi perspicue de Glauca et Creonte enuntiantur, in n0stro Ver pr0l0g propter Sequentia ἡ και τύραvvo το τε γῆμαντὶ κτάνη aut de Medea ipsa aut de eius liberis intelligantur oportet iudice, non omittendi sunt am in eodicibus nulla varietas est, et uripides in prol0gis niuit ludicat, ut audit0res lectores e praesagire ac di inare p0SSint, quae ad sabulae enarrationem ac descripti0nem pertinent. . Η bene scholiaste perSpexit dicens: θος γάρ ἐστι Δύτω προλέγει τὰ μέλλουτα sive ut luantegressis legitur Eύριπίὁης τὰ ἐλλοντα ταφωνεῖ Praeterea versus repetiti non offendunt; hi inveniuntur in omnibus uetis clam si illa genuina habentur, des eorum sensu quaeritur. in scholiastes quidem dubius est, oporteatne ea explicar de liberis Medeae, an de Medea ipsa. fiet enim επὶ τῶν παiὁω ἀκουστέον ὀύvαται ὁ καὶ επὶ υτης ἀκούεσθαι. De Medea ipsa n0 intellexerim. iam de eius m0riis genere, quantum Sei0, ni Scitur. ax- speetaveris etiam σηται De liberis, qui ferro iugulati sunt a matre celerata, capi non nequeunt. F0nf. 320 qq. Iulle λεχος Sset lectus, in quo dormiebant. De Medea si intelligitur, esse debet Ieetus e0niugalis, in quo Sibi ipsa m0rtem e0nsciscere voluerit. Disticultas est, quod verba σιγῆ εἰσβῶ d0eere Fidentur, non e0gitandum esse de domo ipsius Iedeae, in quam nun hii qu0 tacite intraret, sed de domo laueae sive Cre0ntis, quae 382 ῶμ υυμφικό n0minatur. Sed optimo iure quiSpiam dieat, caussam fulSSe, cur necem perpetratura in eas domus partes tacite intraret, ubi liberi 0rmiebant. Reeentiore tempore qui verba illa probani, de lauea IaSoni Sp0nSa interpretantur, quod ex additis verbis recte et defendi et evinci posse putant. Apposite Seb0entus, Da vo eine Raeliethat die Rede ist, dere Uni er- uelimun die Amme esurehiel, o mum te hie schon ausisine de Personen die de Medea Κrliuxta bereitet haben ais uiliniaSslichen egenStan des utilaus bruches hiniveisen. Die Vermuthung, das de Uuthavsbrue de Medea sicli uersi gege die Xebenbubierin richtenwerde, entsprith aut gerade de psychologistae Erlahrung. , Attamen non praetereundum est,
Glaucam non serro obtruncatam esse, sed vestibus Venenatis consectam, quae ipsi a Medea donatae erant et per liberos traditae. Eodemque m0do interemtus est Creon, elus pater 126 sqqCreonta intelligunt per τυρανυς et του γημαυτ de Iasone sumunt. Iam Vero Iason omnino n0 intersectus est, neque Creon, ut diximus, ferro. loquitur tamen Medea et de Iasone interficiendo 16 et 379. εκρους θησα πατερα τε και κόρην ποσι τ εμόν. Ε0demque modo ante Cre0n 291 per nuntios eam rem edoctus: τι ὁόντα καὶ γημαντα καὶ aμουμενην. Igitur remanent difficultates vix expediendae. Si quis dicat, non opus esse ut nutrix de mortis genere accurate disputet, respondeo, p0etam sibi non c0ntradicere posse. Aliud est, si Medea ipsa de mortis generibus. quibus tres inimicorum, Cre0n, Glauca et Ias0n metendi essent, deliberat 380. . Ibi commemoratur incendium, serrum, venenum. Aliud est, si poeta tragicus in sabulae pr0l0go ea praesignificat, quae in rerum inter Se exarum ordine ac serie eventura sunt. Igitur Statuo verba μη θηκτο - λεχος de liberis apienda esse Sequentia τί navvov
propter addita τό τε γημαντα praeserenda esse Videtur Similiter γημας τυραvvου 866. Scribe r η και τύραιτου facili emendatione η τη τύραvvov. Iam dixeris, h0 m0do non sermonem esse de Creonte occiso. pinor de eo rege noluisse quid positam praemonere, aut nutricem n0 c0gitasse, sive metu quodam si e Venerati0ne adductam. Vides eam contra sermonem facere de Ias0ne n0 occiso, quem occisum iri temere divinavi Et Creon simul intelligi possit, scribere p0SSumus η τους τυράνιους Sive qu0 Scaligeru Voluit, dualem τυοάoco. Restant duae aliae rati0nes, quae mihi in mentem Venerunt, ad istum Vexatum l0eum expediendum. it Iasonem non interfectum X Verbis rem0VeamuS, τό τε γγ μαυτα aut aliter interpretandum est aut corrigendum. duumque nulla Varietas lecti0nis sit, t0tus autem locus tali modo e0mpositus, ut res bscurius enuntientur, in Vocabul γημαντα ex prop0sito positae latere p0test singularis quidam sensus Scilicet h0 Verbum, quamquam raro, Surpatur etiam de parentibus, qui liberus in matrim0nium c0ll0eant, ex qua nilqu0rum consuetudine significationem Vocabul0rum Sp0nSi et sp0nSae recte explica eris. Η0 si quis statuere velit ab Euripide factum esse, Verba τυραννου τό τε γημα vτα de Glauca et Creonte capi possunt,
qui filiam Iasoni nuptum dedit Igitur esset τὸν ἡμαντα idem,' quod 265 τὸ ψ δόυτα θυγατερ Sensus autem rupterea ambiguus, quoniam auditores etiam de Ias0ne cogitare poterant. Attamen huic coniecturae audaciori non multum tribu0, quum idonea atque indubitata eius verbi usus exempla desunt Audacissima ratio, quam quis possit Suadere, nititur verbis
18쪽
Medeae, quibus usa est 603 μῶ γαμουσα και προὁού σά σε; ubi per troniam γαμεῖ de femina positum est, quae γαμεισθαι dieatur oporte Inde Statui queat, το γημαντα per Gallagen generis et eum irrist0ne de lauea intelligendum esse, hoeque ex omposito eo modo enuntiatum, ut ambiguum esset, utrum de Iasone an de lauea nutrix verba faelat. His dubitationibus missis, optimum nobis eSSe Videtur, quod Supra lam dictum est, ut verba μὴ θηκτον astaro de liberis explicentur a Medea devotis 1l4. Illi paullo ante eommemorati sunt lisque nutrix timet dicens 'υγει ὁ παιδας 36. Praeterea Verba Sequentia, σιγῆ - λεχος, quae de pr0pria Medeae domo n0 bene intelliguntur, transponantur oportet post versiculum καισύ nativo - κτάιν, quod et alii ViSum est. Hoc si facimus, reete ista verba de domo silaueae apiuntur et inprimis . ἐχος de lecto geniali sive coniugali, in quo occisura est disponsatos, quamvis n0 laetum Sit Sermo igitur est de liberis ferro interficiendis, de Glauca et Iasone elam obtruncandis, non desinita eius necis ratione. Ceterum si conlecturis locus sanari debet, mihi inveteratum quoddam vitium tu verbis inesse videtur. Displicet θηκτὀv.
quod qua de caussa h. l. neceSSarium Sit non SSequor, quamvis facinoris atrocitatem recte exprimat. Suspicari licet in eo Focabulo formam quandana vocis ἐκυα latere. Si per trimetri Ieges lieeret, Scriberem ἐκυωv I vero in paribus lanaborum sedibus non admittit spondeum. Fortasse accusati us τέκνου serri potest: Vere0r, ne quod ad insantem attinet trudat per praeeordia serrum, II. e. Vere0r, ne puerili occidat. Aut legendum est τε κυα γ' - φασγάνω. Mouebunt in aliis locis θηκτος ad Similia Vocabula poni, ut Phoeniss 68 θηκτα σὰ ηρω ἄμα διαλαχελ τόὁε. Inde tamen n0 Sequitur, et h. I. Verum ac sincerum Sse. Addere V0lumus,
de laueae et liber0runt Medeae m0rte alia tradidisse Pausaniam in Corinthiacis lib. II, 3, 118
adversis et seeundis. Additum iv ostendit, nutricem de malore quadam calamitate loqui. ὁsib, γάρ interpretor ut Supra βαρῶα ρηv. Cons. 639 ειια Κύπρις. 120 Mυ τυράυυωvληματα. uum nihil additum Sit, ad qu0d εινη reseratur, Vehemens, lolenta esse videtur, quod antegressi maxime e0BSentaneum SS Videmus. Citat Clemens Alexandrinus Stromat. II, p. 388. d. Sytb ho Vedius de Medea και μανθάνω με οἶ ὁ ρα μελλα κοκῶ, θυμος ἐκρεῶσσα τῶ ἐμῶν βουλευμάτων. Legis eos 1066 1067 Per medias rapit ira eaedes
Hor. 0d. III, 2. Potest tamen et callida verti, ut ειυ φύσις Soph. ed. Col. 212. iproprie significat, quod timendum es Xam terminatio vός sensum passivum habet in adiectivorum sormis, distinguenda ea re ab syllaba λός quae activi quid designat. siti sunt omnia, quae Sua natura, magnitudine atque atrocitate metum iniiciunt hominibus, reverentiam eorum excitant iisque mirationem faciunt. 4ειυο εργο Hii. 4sivo staμ 1157. συμβάλλει congerere, 0nserere, conssigere desinitur adiunctis substantivis. Sicitur συμβάλλει λόγους, χρηματα. μάχη , ἔρι 518. Ἐ0 in loco χθρα addidit poeta, quod etiam de civitatibus inter se certantibus usurpatur. Isocr. Paneg. 2, 15 Struxit verbum ex ratione ceterorum, quae habent pugnandi cum aliquo Significatum, h. l. cum ali 0 ασεται. Vulgata est οἴσεται. dui cum Medea montenti0nem habet inimicam profecto n0 Iacile καλλι ιικου λεται coronam seret, quae est Victoriae praemium pulcherrimum Suggeritur ςἐφαιου qu0d plurimis placet. T0mmemorantur καλλίνικα ε. Mih0eniss. 25, qui locus Euripideus a Platone Alcibiad. II. p. 151 excitatus est mutatis lectionibus, quas utimannus ad h. l. diiudicat Porsonus, praeeunte Mureto, aliique ScripSerunt σεται Supplente ω ὁ .ύμιο sive μέλος. quae vocabula eum καλλίvικος coniuncta habentur apud uetas. Cum lectura ista satis speciosa est. Iani a Muret et Elmsteio exeinpia Euripide allata sunt, quae
firmare videntur. Ilerc. 180 του καλλιζυικου-ἐκῶμα σε. 680 τὰ 'Hρακλεους καλλίνικον λει ὁ α al. Airchh0 lus retinuit οἴσεται. Nauckius nullem recepiSset σεται propter Vocabula ουτο ρα ὁ ως γε, quae non Satis apte cum Verbo ασετ a iungi Videntur omnino locutio καλλι vi κου οἴσεται Si e σε τοι habet, quo ostendamur. 10 accomm0datum dixeris personae
nutricis sive intellexeris de e0rona SiVe de epinicio. duumque articulus deSit, qui necessarius est ut singulare quid significetur, e mea Sententia καλλίvικον ἐρεσθαι p0Situm est, ut Ale. 1039 ικητήρια λαβεῖν. et Significat Vict0riam ibi parare. Similia Sunt Homerica κῖδος. o. θλα φερεσθαι at Si quid mutandum esSet, Scribi Ῥ0SSet καλλίνικος 'χεται victor discedit, intellecto su qu0d mittitur, siVe etiam εἴσεται experietur contenti0nem victricem. uαλλἱυικος est victor, Victrix, ut insta οὐ καλλιvικοι τῶ εμῶ ἐχθρῶν. φίλαι, γειν 6όμεσθα. ὁ si significare potest experiri IriSt0ph. Pae. 346. 0h. 8, 56. εκ τροχων. Et seriptura et constructi diversa est Aliud Significat τροχος Ξυτότως aliud παροξυτουως seriptum. προχος est curSus, eurS0 et Stadium. ροχος ero Significat 0tam, orbem.
du seripsit ποι ημα ουθετικόν, dicit: Ἀ βίος τροχός Deinde Vox punitur de puerorum lusu, qui et κρικός. circulus, appellatur. ElmSleius V0luit Scribere τροχῶυ. quod dicit Pstligkius defendi posse ex Virg. Aeneid. VII, 378 0ll. Tibull. I, 5, Virgilius malam,
Latini coniugem, eiusque surorem, quo per urbe agitur, describens haec p0suit: Ceu quondam torto volitans sub Verbere turbo,
19쪽
duem pueri magno in gyro vacua atria circum Intenti ludo exereent ille actus habena Curvatis fertur spatiis, reli. Sed non facile concesseris trochum et turbinem esse eundem ludum. Recte Heynius ad Virgil. l. e. observat turbo lignum illud e0Boides, qu pueri ludunt, diversum a trocho, qui aeneus vel alterius materiae cireulus est At turbo est ρόμβος Vel ἐμβιξ Troelium Graecum comme-m0rat 0ratius id III, 24, dicens: Nescit equo rudis Haerere ingenuu puer, Venarique timet Iudere doctior, Seu Graeco iubeas tr0ch0, Seu malis vetita legibus alea; ad quem locum Iitselierlichius Sehesser. de re vehic. I, 6 p. 57 et . Mercurial de arte gynm. III, 8 excita it de troeli disputantes. Plurimi retinent τρόχων. Id strui potest eum De et παυμενοι. Nam παύεσθαι non tantum genitivum assumit παύεταιτόα 59), Sed etiam eum praep0Slii0n εκ ponitur. Cons. Soph. Eleet. 987. Est igitur essante a curSibus. Alii autem coniungunt ἐκ τρόχω cum verbo εἰχουσι intelliguntque per Substanti um l0eum, in quo eurritur discedunt stadio, qu0d nescio an serri possit prupter pluralem in τρόχNV, quamquam eSyehius per ὁρόμα explicat de stadio usitatum. Infra 1153. II 54 reet Seribitur: θὁ, ὁ α ελκων καλου ἐκπλεθρου ὁρόμου ταχυς α ὁις ης τερμόνων αυθγηπτετο, ubi de stadio sermo est ex lethra I0ng0. Male sch0liastes καλο ἔκπλεθρο μεγα πῆ ὁημα καὶ περβαιυο πλἐFρου μετρο v. abet et Xen0ph0 AnabaS. IV, 8, 25 ὁρόμου πιμεληθημαι, qu0d eislcius recte interpretatur, ut designaret locum ad currendum ut verba sequentia g. 26 που το ὁρόμο πεποnηκεις εἴη rugerus quem currendi l0eum electum parasset. Nec repugno, Si qui ad pluralem τρόχω e0nferri p0SSe contendat πεσσους quod vocabulum Euripides S de l0c posuit, quo calculis luditur. Sed illud refutandum esse censeo, qu0 ε τρόχα eum πεπαυμενοι iungentibu 0bliel 0SSe Videatur, B0 habere εἱχουσι, quo deliniatur. Luci noli inest in pr0n0mine Aε huc accedunt. Vid. III 8. Cons. underus ad Antig 155. duum non Sermo SSe ideatur de Iudis sollemnibus, in quibus ex more Graecorum liberi si e ingenui pueri in Stadi currebant, retineo significati0nem curSus. Consinterpp. a Xen0ph. Anab IV, 8, 27. Ceterum de Stadio Minervae Perspicacis 'Asi1υας νοξυὁερκούς , qu0 apud Corinthios nobile fuit, hoc I0co 0 disputandum est.
μητρος - κακῶς true υὁευ κακῶν μητρος vvo. Nam ει νοεῖσθαι plerumque cum accusativis iungitur. Si vero cum genitivo struitur, ut Verba ἀκούειν, πυνθάvεσθαι, συνιέναι,
μυημουεύει at aut accusativus Substantivi addendus est aut sequi debet propositio, quae exprimat quid reputetur ut 0nsideretur. ἐα φροντίς perspicue est ἐω θροντίς, ut apud Horatium d. IV, 15. et veteres revocavit artes . . veterum R0man0rum virtutes. Similiter infra 958 πλουσἰους όμους pro πλουσίων Verbum ιλεῖ . . vertas sole duae eius significatio n0 male ex eo deducitur, quod etiam inclinare ad aliquid denotat. 0 sensu saepius invenitur in Sophocleis dramatis et Herodoti Musis l. 312 φιλεῖ γαρ κυεῖ πραγμαι η πράσσω μεγα. edip. Tyr. 569 φ' οἶς γα μὴ φροvῆ, σιγα φιλω. Herod. 7, 9, 3, πο πεi2ης 'ravτα ἀνθρωποισι φιλεει γιγvεσθαι. Huc et pertinet 0eus apud
Matthaeum , 5, o υποκριται φιλουσι ευ ταῖς συναυαγαις και ευ ταῖς γωνίαις τωvπλατειῶν στῶτες προσεύχεσθαι, πως α φανωσι τοῖς ἀνθρῶποις ubi Erasmus rectes0lent vertit, alii, interprete vulgato auctore, amandi significationem retinen Latini, inprimis poetae et argenteae, quam dicunt, aetatis Seript0res, ut Plinius et Tacitus, vocabulum amandi eodem modo p0nunt, ut solere significet. Addimus ex oratio haec exempla: dar. II, 3 umbram hospitalem consociare amant radar. III, 16, 10. Aurum per medios ire satellites, Et perrumpere amat saxa p0tentius Ietu fulmiBeo.