장음표시 사용
71쪽
ana secit. Certamen atrox commissum , victor Zisicha tria millia Pragensium cecidit, reliquos in fugam vertit. Nec moratus , Cuth- nam a Pragensibus instauratam, iterum vi cepit , atque incendit, dc qui Pragenies inerant , codem igne consium piit. Mox siccessu rerum tumens , infestis signis Pragam petiit, & ad sagittae jactum castrametatus Obsidere urbem coepit. Erant & in civitate S in exercitu plurimi, qui hoc dissi diu in detestabantur, Salii Zischam, alii Pra- gentes accusabant. In castris quoque tumultuatum est, dicente milite,
indigne esse eam urbem armis premi, qua caput regni esset, neqυe de religione secum dissentiret, casuram brevi Bohemorum potentiam,sse hostes divisos norint. Ameriam besti satis magnam a Romano imperatore praeberi, sturutum esse consilium in se arma vertisse. Accepit Zischa, quae vulgo dic hantur, de advocatam in concionem multitudinem, vas vinarium quod forte aderat conscendens, Nolite, inquit, amarisuper me seri,fareta, ct hominem accusare, qui vobis salutem peperit. Recentes victoriasunt, vi me duce consecuti estis, nunquam ego in ali avem locum vos xi ,rinde viatorci non rediretis. V s clari, vos divito , ego vestri causa lumen amis, ct jam in icne seu ago, nil mihi ex tot besiis feliciter actu, nisi nomen inanesuperest. Vobis pugnavi, vobis vicI, nee laboris poenitet. Nec mihi ercisad δε- O , nisi quod rei nostra priore ex more consulere nequeo. Nec ego Pretenses mei causa persequor, ipse vestrum sanguinem, non meum sitiunt. Parum eis fuerit me am ct utros cassum lumine perdidisse , vestras illi manus tiament , ct fortes in periculis animos. At vos certe, aut illos perire oportet squi dum mibi parant insidias , vestras animas expetunt. Domestica nobis amma timenda magis quam externa, civiles auferre se Diones oportet. Pragam prius expugnabimus,seditiosiss citci exterminare licebit, quam S gismundo divisonis nostra nuntius asserre possit. Cum paucis eiusdem animi tutius imperatorem expectabimus, quam si nobi um dubii Pragenses in ca- si is militent. Verum ne me amplius accusetis, liberam vobis consulendifacis potestatem. Si libet Pragensibus pacem dare, non abnuo, insidia modo absint. Si besium decernitis, praesto assum. In utramuis partem declinave
risis , Zischa vestri consilii afuror erit. His dictis, mutati militum animi bellum decrevere, multitudo arma capere, festinare, muroS adiis re , provocare hostem, pro portis urbis pugnam ciere, egredientes cives in urbem repellere , Zischa ad oppugnationem urbis cunct.
72쪽
De 'Baise Rochezana presbmero haeretico. OPpidum est Pragensis eccχει, non Ionge a PelZina, cui Rc
cheZana est nomen. EX hoc loco puer obseuris parentibus , censuque tenuissimo natus Joannes nomine Pragam Venit, mendicatuque victum quaerens, Grammaticam in Dialectucam didicit. Cum adolevisset nobilis cujusdam pueri paedagogusi ctus est, di cum valeret ingenio, linguaque promtus esset, in colimgio pauperum receptus, auditor Iacobelli fuit. Postremo presbyterordinatus, praedicare Verbum Dei Pragensibus coepit, ex oppido unde ortum habuit, Rochezanae cognomen ducens. Et iam nomune dc autoritate valebat, cum Zischa Pragam obsidereti exiit e go consentientibus civibus de in castra profectus civitati Zischam conciliavit.
Sigismundus autem, ubi aeschae cuncta ex sententia cedere animis
advertit, & jam illum esse unum, ex quo res Bohemiae pende rent, clam sibi cum conciliare tentavit, gubernationem totius regni , militiae quoque ducatum, S ingens auri pondus quotannis promittens, si regem nominaret, dc in verba sua civitates aurare cogeret. Magna profecto Regiae majestatis ignominia, dc imperialix gloriae Meus, atque infinia reipublicae Christianae sempiterna, Sugismundum pluribus annis provectum, ex imperatoribus natum, Stipsum imperatorem, cujus nomen Italia, Gallia, Germania, dc omnis Europa venerata est , quem Barbarae nationes timuerunt, supplico vidit nostra aetas homini haud ex parentibus admodum nobilibus nato, seni, coeco, haeretico, sacrilego, dc in omne scelus audaci, pecuniam ec summos honores offerre, ut suarum esse partium dignaretur. Sed avertit divina pietas eam pestem , dc tantum malum e medio Christi norum eripuit. Nam Zischa conditionibus annuens, dum conventa compi Diqitigod by Cooste
73쪽
completurus Sigismundum petit, inter eundum apud castellum priscoviam, divinitus, ut parcii credere, peste tactus, expiravit, monstrum detestabile , crudele, horrendum, importunum, quod posta
quam manus humana conficere non valuit, digitus Dei extinxit. Ferunt illum, cum aegrotaret interrogatum, quonam loco mortuus smpeliri vellet, jussisse cadaveri suo pellem adimi, carnes volucribus ac feris ofectari, ex peste tympa um feri, eosi, duce besia geri, arrepturos fugam ha- stes, quam primum Vm ympani sonitηm audierint. Thaborenses, qui reliquas picturas abominantur, Zischae tantummodo, ct angeli cujuspiam calicem manu tenentis, erigiem supra portam urbis pinx re, eique sacra quotannis agunt.
De Orphanis haereticis, qui sepos mortem Zis hae
Isicha mortuo ingens moeror invasit exercitum, trepidari, la
mentari milites, accusiare fortunam, quae ducem invictum, morti vincendum dederit. Nec mora duae laetiones exortae. Altera Procopium magnum, quem Rasium vocavere, cujusque
supra meminimus, sibi ducem praefecit. Altera nullum inveniri posse dictitans , qui iure Zischae succederet, selectis paucis qui communi
concilio bellum administrarent, sic se Orphanos appellavere, inter quos potior habitus est Procopius, cognomento minor, atque ita Thab ritae in duos exercitus divisi, alii vetus nomen retinuere, aliis Orph norum, ut diximus, ob mortem ducis inditum nomen. Qui etsi aliquando inter se dissentirent, ubi tamen extrinsecus vis ingruit, iunctis viribus in unis castris sese defenderunt. Muro circumdatas urbes nisi necessariorum emendorum gratia perraro ingredi, cum liberis ι c ux ribus in castris vitam agere. Carios quam plurimos habere, his pro vallo uti. Procedentes ad pugnam , duo ex his Cornua faccre, in , medio peditatum claudere, alae equitum eXtra munitiones prope a lecse. Ubi congredi tempus Visum, aurigae qui cornua ducerent, ad in peratoris signum, comprehensa sensim, qua voluerunt, hostium parte, ordines qVadrigarum contrahere, incercepti hostes, quibus sui AE subveni
74쪽
subvenire non possent, partim gladio a peditatu, partim missilibus ab
his , qui erant in carris, viris: ac mulieribus necari. EqVitatus extra munimenta depugnare, quem si forte quis oppressistet, fugientem. mox aperti currus excipere, inde i velut ex civitate moenibus cincta defendi, eoque modo victorias quam plurimas consequi, cum eam pugnandi peritiam vicinae gentes ignorarent, Sager ille Septentri natis late p.itens, ad eXplicandas bigarum qVadrigarumve ordines peta idoneus haberetur. Egrediebantur duo exercitus, alter Silesiam, alter Moraciam populabatur, vicinasque regiones assiduis incursioni- bus infestabant, Teutones per circuitum habitantes, alios Philistaeos, - . . alios Idumaeos, Moabitis vocabant. Bohemiam terram promi nis eL se dicebant. Cumque in proximam provinciam exissent, prius cum pracla depopulatis agris revertebantur, quam hostis cognovisset ad-- : ventum. Erat S tertius exercitus, quem fratrum Orcbitarum ap-: pellari diximus. Huic ductor fuit Bredricus presbyter Stra simicensis,n tione Moravus, qui bellis assiduis Silesiam affictavit. Hic etiam ho-' . .. die vivit, dc urbem Coloniam appellatam possidet. Qui spreta religio. ne Christiana, calcatoque pontificio jure uxorem publice duxit, dc illa mortua alteram ex Polonia superduxit, ex qua filios suae nequitiae sectatores sustulit. Cum obsiderent Suellam oppidum in Austria , , . Thaboritae limul dc Orphani duabus noctibus de una die absque intem missione moenia expugnavere, superveniente autem Alberio ejus ter-rie principe cum exercitu, ut auxilium oppidanis afferret, pugnatum est quatuor sermo horis nutante hinc aut illinc victoria. Ceciderunt' ex utraque parte primi bellatores. Postremo ita discessum est, ut cur rus suos Thaboritae amitterent, Albertus castris exutus abiret, quod negligentia Roberti Vallensis factum credidere, qui tum ductor exe S citus tuit.'Rediit tamen paulo post Procopius Ra iis, dc oppidum. Retium in Austria celebri obsidione cinxit. Pragenses eius signa secuti, dc Boheslaus Cygneus, cuius supra meminimus, qui eo loco sa. gitta confossus interiit. Retium vi captum, direptum, atque exu- u stum, in quo multi mortales periere, Burggravius Malburgensis o ci dominus, captus, de Pragam ductus in carcere diem obiit. His ge- . , Vocati ab Imperatore Bohemorum principes, ad cum usque Po- sonium profecti sunt. Id oppidum Hungaria , in finibus Austriae atque in ripa Danubii situm. Neque ingressi moenia, in tentoriis e regione
75쪽
urbis mansere. Egressus ad eos Sigismundus, multa de iure suotus , paternum atque avitum regnum repetere , si qetis essent qua provincia-lium mentci ab sese alienarent , ea ablaturum , Zohemis ex quibus natus est illi 'paciscum , benignumi regem futurum. Illi se armis ab eo sine caulai petitos dicere , eiure suos in Constantra contra publicam fidem exustis,inam . duos BOhemiae primores tanquam hareticos a Romana ecclesia damnatos, gnum sacris contumeliose interdiatum , non esse tam exiguam Bohemoruκrentiam, qua suo nequeat honori consulere. Res nium a Sigismur
benigne datum ad objecta, oblatumque generale concilium, in , suam innocentiam Bohemi ostendere possent, si se universalis ecisae judicio submittere vellent.
De expeditione in Bohemiam, contra haereticos ct ribelles per Martinum Papam quintum instituta, de infelici pugna contra eoIdem
Τ Martinus Pontifex maximus, ubi armatam haeresim indies animadvertit, priusquam pestis amplius invalest. Cardinalem Vintoniensem natione Anglicum, regia natum, in Germaniam proficita jullit, qui contra Bo eam labem vicinas gentes in arma conciret, cui oc imperator a mento fuit. Instituti sunt tres exercitus. Saxoniae duces,&vocant Stagnates civitates, in primo militavere. Secundum ex fuit Ono Treverensis Archiepiscopus, quem Renenses secuti sunt, Joarii quoque, & civitates Suevorum imperiales. Ingressi Bohen tribus locis,postqvam sylvam penetravere, juncti simul ante M castrametati sunt. Hanc urbem Prichicho Elenotensis inter hcos quantum doctior ac facundior, tantum crudelitate ac perfidi: Avior, praecedenti nocte ex fidelium manibus eripuerat. Erat igiconsiliuin exercitus, hanc urbem prius recuperare, qVam cederent. Sed cum haeretici collecto raptim milite in eos propnunciarentur, non visum hostem iugerunt, Tha viamquepeteliniametata bellica cum praecla ibi dimiserunt. Nondum Cardin
76쪽
exercitu iuerat, sed ad Thacoviam fugientibus occurrens, admiratus est tot ducum, tot sortium virorum pavidam foedamque fugam, magnis precibus ut redirent in hostem, omni ex parte debiliorem hortatur. Quod cum frustra niteretur, & ipse turpis fugae comest effectus. Vix sylvam ingresti erant, cum supervenientes Bohemi postremum agmen lacessere coeperunt. Facta est profusior ac pavidior fuga, neu prius Teutones iugere, quam Boliemi persequi destiterunt. Hostes impedimentis direptis, Thacoviam expugnantes, machinisque belliacis potiti sunt. Exin Misiniam populati, cum per Franconiam redirent, ne Bambergens. agrum, Norimbergensemque vastarent, pecunia placati divitem exercitum reduxere. Sigismundus his cognitis, Norim. berga proiectus nova principum auxilia comparat. Martinus νο-que pontifex maximus Julianum Cardinalem Sancti angeli, literis aumoribus excellentem, cum ea legatione in Teutoniam mittit, ut Bois hemis bellum inferat, ct adveniente tempore in Basiliensi concilio, quod propediem futurum erat, nomine apostolico praesideat. Is Geta maniam ingressus, mox Norimbergam ad Sigismundum se consere, quo in loco perirequentes Germanorum reguli convenerant. Decreta est nova in Bohemos expeditio, ad VIII. Calend. Julii. Dux belli Fredericus Marchio Brandeburgensis declaratus, qui Cardinalem si queretur. Ingressus est Bohemiam per viam quae ducit ad Teptam. In ea expeditione Albertus & Christophorus B Oariae, & Fredericus Saxoniae duces fuere. Joannes is c Albertus Brandeburgenses principes, cum patre, qVem penes belli summa erat, Herbipotensis, Bam bergensis, Et stetensis episcopi, Societas Suevorum, quam sancti Geo gii vocant, de imperialium civitatum. Maguntinus, Trevirensis de Coloniensis antistes, auxilia miserunt, de cum his provinciarum siua. rum primores. Supra quadraginta millia equitum fuisse traduntu Peditum minor erat numerus. Nam Germani patentibus freti campis, equestreS plerumque pugnas agitant. Promiserat de Renatus Loth ringiae princeps in eam expeditionem sese venturum. Sed domestico bello implicatus, dum comitem Videmontensem oppugnare nititur,
neque promisso satisfieri potest, neque Comes Palatinus Rheni, qui Videmontensi opem tulit, adversus Bohemos ire permittitur. Cardinalis dum eos operitur, ad calendas usque Augusti prosectionem sit. spendit. Albertus interea ex Austria ducens, cum ad dictum diem
77쪽
adesse Cardinalem minime intelligeret, impar soli emicae potentiae
retrocessit. Ingressus deinde Cardinalis, numerosum exercitum ductans , multas haereticorum villas incendit, oppidaque diripuit, in quihus non avaritia tantum, verum crudelitas etiam militum grasiata cli, qui mares cum sueminis obvios, senes puerosque past na necavere . In extremis tamen regni partibus ea calamitas des xvit, cum duccs copiarum interiora petere formidarent. Bohemi, qui jam priderata hostem assuturum acceperant, expeditas in armis legiones coligerant,
ubi fidelium domicilia reperiebant, ea ferro atque igne vastabant. Inter quae Stillivergium oppidum ab Orphanis expugnatum ac direptum, puberes ad unum necati. Interea sive proditio in exercitu fidelium fuit, quod plurimi putavere, sive inanis sua sponte mentes hominum pavor invasit, totis castris trepidatum est, de pilusquasi Ghostis ullus in conspectu daretur, foedissima coepta suga. Miratu
Julianus, unde hic timor, quaeratio tantum exercitum sugere svad ret, ambire duces, hortari arma expedirent, aciem instituerent, sorti animo hostem expectarent. Non de regni gloria aut agrorum possessione eertari, de vita, de religione, de Christihonore, de animarum salute beta Ium geri. Turpe Germanis esse, quorum nobilitatem virtutem totus orbis celebraret, ex praelio fugere, mori satius, quam hosti nondum viso cedere. Negi secure intra moenia habitin e posse, qui campos hosti relinquerent, arma viros non muros tegere. Nisi gladiis modo libertatem suam tueantur, aut casuros brevi hostiliferro, aut servitutem morte miseriorem laturos. Sed frustra apud eos cohortatio fuit, quorum pudorem metus CVicerat . Ablata intraptim signa, ct tanquam nullus csset in exercitu ductor, tumultuose quisque non expectato imperio, non salutato comit ,
multi etiam projectis armis non aliter quam si hostis a tergo instaret, rapido cursu fugam maturavere. Quibus 2 Cardinalis invitus ses comitem dedit. Hostis paulo post ex metu alieno factus audax assuit, impedimentisque omnibus, quibus per sylvam non erat iacilis exitus, ct ingenti praeda potitus est. Albertus tamen cum accepisset intrasse Bohemiam Cardinalem, & ipse iterum ex Austria coactis copiis inta haereticos duxit, PraeZoroviamque munitum oppidum oppugnare ad- orsus est. Sed fuga Cardinalis cognita, ab incepto dest iit, peio Moraviam, quae nondum ei parebat, in festa signa circumferens , supra quingentas villas terro atre igne delevit. Oppida multa vi cepit arque
78쪽
que diripuit, mortalium maximam caedem fecit, adeoque gentem. illam aiflixit, ut jugum eius accipiens, parere sibi ea lege promiserit, ut circa religionem id sequi teneretur, qvod. Basiliense concilium de
De inchoatione Basiliensis concilii, ct vocatione sobemο-rmn ad ipsum Concilium , ut fidei suae
rationem redderent. EX ctus ex Bohemia legatus, Basileam sie contulit, ibique coniacilium celebravit. Sigismundus, qui per tempus expeditionis Norimbergae se continuerat, ad coronam imperii Romae s ulcipiendam iter ingrcssiis, primoribus regni Bohemiae literas dedit, in quis scriptum erat: se natione Zohemum, nulli gexti magis quam sua a se fum , Romam non aliam ob causam petere, quam corona suscipiende oratia. Id decorum Zohemorum genti accedere, cujus honestanda Abimaa ima semper cura fuerit. Coeptum esse jam sua opera Basileae Concilium, hortari eos divi se audiri de religione cuperent, eo proficisci , nec plus sapere velunt, quam mater ecclesia catholica, auditurum benigne conventum rationes eorum, tantum operam dent, ut cum Synodo de religione convenia ant , sbique redeunti paratum regnum reservent. Nerve enim arbitrari se Zohemos ejus imperium fugere, cujus pater, frater, avus apud eos regna verint. Nec se alia lege regnaturum, quam caeteri Christiani reges. Scripsi ct ipsa Basiliensis synodus Boliemis, ut legatos mitterent, qui fidei suae rationem ostenderent, securitatem itineris, & dicendi quae vellent libertatem promittens. Fuerunt inter Bohemos duae lententiar ; Orphani ct Thaboritae, & plebes ferme omnes eundu . esse negabant, Joannis & Hieronymi exemplum in medium asserentes, qui Constantiam ad Synodum profecti sub fide Sigismundi, publice combusti fuissent. Nobilitas vero Mattiardum secuta principem Novae domus, virum cordatum O ingenio dextro, petendum
esse Concilium prorsus aiebat, nec tolerandos videri qui novin peregrianasve de Me fenientsas, novum i risum religionis invenissent, nisi dictorum factorum rationem univιrsali ecc e a redderent, sua vulgo inculca. s Cerianti
79쪽
verant, coram doctis defenderent. Vicit haec sententia, legatio CCC. equitum Basileam missa. Cujus principes fuere, Gulielmus Coska, non tam equestri dignitate quam ecclesiarum direptione insignis, Procopius cognomento Rasus, idemi magnus multis victoriis magnisque sceleribus nobilitatus, Johannes RocheZana psieudo Pragensium apostolus, Nicolaus Gallecus Thaboritarum sacerdos, & Petrus Anglicus patria profugus , ac solis elenchis in disputatione confidens. Effusus extra moenia urbanus populus, ex Synodo quoque complures , adventum sortissimae gentis pro portis expectavere Alii
frequentes in plateas, qua transitus esset, conVenere, matronae, pueri, puellae senestras atque tecta complere. Alii hunc, alii illum di gito designare, peregrinos habitus, non visa prius vestimenta mirari, horribiles hominum facies, truces notare oculos, non esse alienum dicere ab ea hominum specie facta, quae fama prodiderat. In unum tamen cuncti Procopium defigere lumina, illum esse, qui toties fide. lium fugas et exercitus, qui tot oppida subvertisset, tot hominum millia neci dedisset, quem sivi pariter atque hostes metuerent, inviactum ducem, audacem, intrepidum, neque labore, neque timore superandua
Bessongivaque eorundem. EXeeptos sollemorum legatos hospitaliter, postridie in con
cione accersitos , Julianus Cardinalis benigne allocutus , dc longa & luculenta oratione , qVae adhuc extat, ad ea quae pa- .cis & unionis essent, cohortatus est, ecclesiam Christi areatoris stonsam omnium fidelium matrem esse , d litans claves ligandi atqυe s
vendi habere, eandidam sine ruga, sine macula, in his quae necessaria adaternam vitam esse creduntur, errare nonposse. uvi eam contempserit, alio inum, prophanum ct quasi ethnicΜm, pμblicanumque censendum, eam nuwqsam melius quam in generali concilio repraestentari. Statuta eoucillaruiseeelsae placita existimari, conciliis non minuι qvam evangeliis credi vor
me, quorum antoritate UT Us sacrarum literarum eloquia precepta sunt. Boia
80쪽
BOhemos qui se filios eccles a dicerent , vorti matris audire debere , filio- . rum oblivisit non potest, eos jam pridem seorsum a matre vixisse, neque id
novum esse. Complures aliquando fuisse , matrem reliquere , rediisse tamen cybi Ialutem optavere. Regnante diluvio omnes perisse, qui extra a
cam remansere , dominicum agnum in unis adibus comedendum , extra e
clesiam non inveniri salutem. Hanc esse conclusum hortum , Agnatum , sentem , cujus aquam si quis biberit , non sitiet in aeternum. Ex re sua sapuisse Sohcmos, rui ejus aquae suenta apud concilium requisierint, matrem- . que tandem audire statuerint. Facessere jam odia debere, ponenda esse armar omnems belli materiam procul abiciendam, audituros benigne patre11qνα- cunil, Rohemi pro sese causa dicere velint, tantum parari animo sint , neb ne consulta Mictae Synodi consilia respuant, vibus non Bohemos tantum , sed ' omnes Christi eles conquie,cere oportet, si modo aeterna vitae participos e
se velint. Audita est caidinalis oratio summo patrum consensu. BO-' hemi pauca respondere, quibus par facundia non esset, se nrite concilia., neque ecclesiam contemsisse, adversώ inauditos sententiam Constantiae latam , nihil de religione Christiana detrahere, incorruptam apud se patrum amoritatem manere, quodcunque Bohemi asserant, sacris literis atque Evangelio confirmari, venisse ut innocentiam suam universali ecclesia patefaciant, petereque publicam audientiam, in qua laici quoque adsint.' Ne ive id negatum. Interrogati quaenam illa essent, in quibus a Romana ecclesia dimentirent, quatuor articulos proposuere. De Cominmunione divinar eucharistiae, quam sub specie panis di vini sumendam his qui salvi esse velint, necessario affirmabant. De civili domi. . nio, qVod clericis interdictum divina lege dicebant. De praedicatio. ne verbi Dei, quam liberam permissamque passim omnibus arbitrabantur. De publicis delictis, quae nulla ratione toleranda putabant, , etiam majoris mali vitandi gratia. Nam quamvis plurima sint, quaei Hussitarum perfidia adversiis catholicae fidei veritatem astruere ac
prae dicare non dubitat, coram concilio tamen doctorumque patrum coetu , haec tueri tantummodo poste aibitrati sunt, eaque regni no- . lmine dicta. Uerum cum legatus alia de Bohemis accepisse se astita 'maret, qVae Christianas aures offenderent, inter quae illud esset, quod religiones mendicantium inventum esse diabolicum praedicarent, as surgens Procopius, neqvehoefalsum est, inquit. Nam si neque Moyse ,: ncque ante cum latriarcha, neque post eum propheta 1 ncive in nova sege ri.'