장음표시 사용
581쪽
363 quidem facere potest, deteriorem vero non potest.
8 6 Quod si secus ' factum fuerit, nec quod ge- 'ostum est, vires ullas sortietur,& Canonum temerat
consanguineis communicet. Vid. quae plena manu coneessit WiI- . helmus mendrochius ad Ludovici Mon lotii epist. provincian ra. nor. a. Ueteres autem JCti & canonime ne fructuariis quidem comparari voluerunt Clericos, tantum abest, utees dominos fructu.um pereeptorum facerent. Et hinc statuerunt, eos Ductus perceptos nec suos facere, nec ad heredes transmittere. Petr. Costal. adt. 7. U. sol. mair. Secutus hos est Martinus A Epitcueta Navatri
us, qui in lib. de reditib. bene c. Eccles tum & in seri illos πο-
logia asserit, Clericum ne vestis quidem , quam quotidie induit, dominum esse. sed nec panem, quem manducat, ejus esse. E contrario Franciseus Sarmientus, & Antonius MarsiIius Columna lib. de Heles reditib. dominium Clericis ita a rerunt, ut & nti bonis Ecclesiasticis & disponere de illis pro lubitu possint. Optant plurimi inter Pontificios. a ripa ut eontroveisia haec tandem aliquando de cidatur. Sed ille in scrinis pectoris rem abscondit & occultat. Dicitur autem Episcopus procurator eo sensu, qRo olim Procuratores Caesaris seu curatores rationales & procuratores fisci dicebantur, de qnibus videri potest Marcellus Donatus in Sueton . Claud. c. I t. Z.i I. Repete quae de hae controversia jam supra annotata sunt ad M. t. not. dig. ἶMI. ι. S a. p. I s. IV. T. s8 63 Deteriorem hic statum vocat, quando Ecclesiae opes&Olim uomneultates non augentur, aut saltem non manent eaedem. At olim omnes eiusmodi opes erogabantur in pauperes , nec alius bonorum Eeclesiasticorum sitis fuit & intentio. Vid. quae ex Ambrosio recitat Gratianus c. aurum ιδ. q. a. Apostoli sane ' primitiva Ecclesia agros 3c praedia Ecclesiae oblata omnino alienati& vendi voluerunt, preciaque in usum ministrorum Se egenorum distribuerunt.
582쪽
II64 LIB. II. TIT. XXV. DE REBUS ECCLESIAE
res tam secularium, 847 quam ecclesiast carum I gum. Leges autem, quae deinceps bona Ecclesiarum alienari prohibu . runt, non fuerunt latae pro Clericis contra Ecclesiam, ut nimium illi abundarent, & posthabitis Ecclesiae ac pauperum necessitatibus in delietis luxuriarentur, sed pro Ecclesiis contra clericos, ne ipsi dilapidatis Ecclesiae bonis illa vel eorum precia in fraudem Gela. s. sibi usurparent. M. Ant. de Dominis de Rep. Eccles i. s. c. n. t . Sed enim in diversa omnia abierunt Clericorum mores, de quibus hie adseribam querelam Joh, Petri de Ferrariis in Prax. M. Is. n a. his verbis conceptam: Haec est practica modernorum elaeis
ritorum, qui hasem quatuor U plum benescia simul, quod totum operatur extrema infatiabilis Geruorum avarisia, qui deceps runt nostros antiquos Laicos, a quibus subsecie bene dispensη-aei inter pauperes O si inmaei desolatos perceper u ct eis colima sunt tot I tanta bona ammob, ba, quibus alutanturpassen. do eorum equos familiares, parentes, meretrices, O ibos. Idem sis. st. n. s. ita scribit: Cor/c 'Relum ecerant pro se legem quod nom possunt vendere nec alienare, nec dividere eorum boae sitque in brevi necesse es, quod omnia bona Lateorum μεiciantur dominio ciericorum, nisi bonus Imperator provideat, qui δε- nationem Constantini revocet w legem faciat, us omnium Clericorum flatus auatum mendicantium fratrum penitus re caisor, es Papa cum Carrinalibus ister ad vitam Gres postolorum ejus deveniat, incvus terra es generalis Vicarius. nde fruare debet gesta eisi, quia omnis Christi actio Apo- sdiorum ejus debet ese exemplum se regula vivendi ipsi Popaeo Cardinalibus ejus; alioquin non videretur erus esse perfectus vicarius, qui deviare is it m satu in vita a moritas Dexemplis ejus. Haec Iob. Petrus de Ferrariis, qui vixit circa annum MCCCCX. Z. Alriinisura u*7ὶ Quae bintntur in I. I . L I . C de S Eccles h. in
583쪽
848 Vid. c. X. reb. Eceles alien. Supra autem ad iit. de Ecclesas. consis. dixi, Ecclesiam constitiuiones suas
non apellasse si e leges, sed eanones; quae tamen leges Vere sunt & dicuntur. sicubi a principe ex potestate legislatoria, quae sese etiam ad ecclesiastica diffundit, proni ulgatae fuerint. T. 8ψ9 Orig nem & progressum tam canonum, quam leta ustor προ- gum, alienationem bonorum Ecclisiasticorum potissimum immobi- .m lium prohibentium, tradit distinctius Ziesser. d. cap. an g. I. usque ad g. ra. Summa huc redit non debere bona Ecclesialtica ullo modo alienari, nisi causa necessitatis & summae utilitatis, & praevia quidem causis istius discussoile, Se cum omnium quorum interest consensii, ita tamen, ut in ejusmodi alienationibus Episcopi sem per praecipua habeatur ratio. Modum procedendi & sormam in isti. usmodi talibus alienationibus observandam, accurate descripsit J hannes Papinius tib t. ares. Dr. N. n. R. de Antonius Morna. eius ad i. ι . C. de sacros. Eccles uita refert exemplum, quo VO eata fuit alienatio agri a quadraginta quinque religiosis ante quin decim annos facta propter contradi monem unius relipiosi, qui eam post tot annos impugnabat, ct fine causa celebratam asserebat. Qua te exemplum aliud resertur apud Antonium Benreum de Francis
eum Pilisson. de benes c. tu. de reb. Emes al' g. r. n. a. Atque inde pater, quam dissicile si cum Ecclesia contrahere. Demoralitate prohibitae alienationis solide disserit Sarpius de bensciis M.=ali in s. Id. MAlares avoir parte plusieurs ibis des molens, par ou lςsυμ . Egilses ont acquis des biens temporeis, mon siijet demande, que jedie. comment elles sent pour les consesver. Et je dIs, que es est endreendantioute sorte d' alteriation ; ehone diamEtrat ement oposse
584쪽
Ii66 LIB. II. TIT. XXUII. DE REBuS ECCLESIAE
autem verbum continet hoc loco venditionem, per
que les Princes leur eurent permis d' aeque ir des biensiands garis da sent ceux. qui leur eloient domer, ou laisseZ, l' Eveque avoltro urtant Ia liberte, non seulement de se servir des revenus, mais encore de vendre les fonti memes, pour entretenir les Ministres do r nutet, & les Pa res, & mur en disposter selon l' exigencedutems. Et inn autorite de dispensateur ne C etendoit pas seulementsur les fruita, comme maintenant, mais auis sur Ies fonds, 3e surtout te reste; ce qui du commencement L administroit avec minis chise, sans qu'il en arivat d' inconvenient; δe dura meme long tems les Eglises pauures, ou il n' y avolt pas mattere de transgresser, parce que leum biens erant tres. petita, les Eveques avolent peu de chose en mani menti Mais dans les Eglises Helles Begrandes, ou l' abondance donnoit molen aux Eveques d emploiet quelque partie des revenus, a leur volonte, & leur inspiroit taliaris diesse de tenter des choses, qui n' eussent pas et e permises a d' au- tres, iis commencerent a passer les termes de la modestie, en dissis
des secutiem, qui portoient mute Iaperte; car les hiens commutis de P Seli se venam a se diminuer. il n' en ari volt pas pia auxClercs, qui avolent les deux premieres paris; mais avx PauVres, qui n' avolent que la derni e. Comme les Eglises de Rome&de constantinopte eruient les deux principales, it fatui commen-cer par elles. U Empereur Leon defendit toute sorte d alienations r Eoise de Constantinople, par un Edit, qu' il fit en l' an 4ro. Et Basile Cecina, Capitaine des Gardes d' Odoacre, Rot de Romo, te Silae vacant par la mort du Pape Simplice, ordonna par urimiseret ibit dans I' Eelise, que les biens de l' Egli se is Romane ne
585쪽
ou il remontra , que c' eloit une grande absurdite, qu' uia Lariue eui fait des constitutions dans l' Eglisse, de puis, de l' avis du Concite, it les declara nulles. Mais de peur que l' on ne crust, qu' il enu it ains, pour continuer te desor Ire, te Concile declara, que te Ponti se Romain, ni tes autres Ministres de cute Eglisse, ne poui ouent ali cner, speciliant, que ce Deeret n' obligeroit loint d' autre Eglite, quela Romaine. Les tems fulvans sirent voir, que toutestes Eulis es avolent be in de la n eme lol, I, pour ce sujet, Anastate etendit celle de Leon, a toutes les Eglises du Patriarcat de Constantinople, en leur defendant de rien aliener. Mais ly an s33. Justinien fui un Edit general pour toutes les Eglisis d'Oriensi
Vases saerez. La tot de Iustinien fui observee dans I' occident, tant que Rome fui sujete auX Empereurs d' Orient, & il y a beau- eoup des letres de S. Gregoire. qui soni mention des biens aliener,pour te rachat des Esclaves Chretiens. Et par l' espaee de deux-cens ans a compter depuis Pelage II. iusques a Hadrien I. l' Egli. se Romai ne sit une depense ineroi able a se racheter des Lom-hards. pour leur faire lever leurs seges, de cesser leurs ravages; &le meme S. Gregoire en rend bon tumoiansgepource qui ariva deson tems. La doctrine, qui se debile fourdhui, que les biens ecclesii sit lues soni exemis des charges communes, ny avolt potnt de credit aiora, au contraire ces biens eloient to oum les premiere, qui s' emploiolent, avant que l' on mist autune contribution surceux des Particuliers. Et jamais on ne se fui avise de metre en
dispute, si les i tinees ont l' sutorite de Dire defloix; car outre Pusage observe de toni tenas, it y avolt encore un sondement solide, sevoir, que ces biens eloient Ies biens des Felises, c' est .a dire, detout te corps des Fideles; & que, par consequent, te Prince eloti
586쪽
n67 LIB. II. TI XXVII. DE REBUS ECCLESIAE
oblige d en procurer la conservation. Apres que Pi Empire futetabit en ta personue de Chartemagne, les loix Romaines restans sans alitolite, l' abus recommen*a, &, pour y renaedier, plusteum Conciles sirent divers reglemens, principalement en France, ou laedissipation etoli plus grande. Mais depuis que les Papes se furent introdesta plus avant dans le gouuerne ment des autres Eglatses, vota ant, que la prohibition universelle tali bis peu d' efer, a cause des Eveques, qui ne manquoieiu pas de pretextes, pour excepter de lallai commune tous les cas particuliers; iis farent deputa l ' an mi te jusques a lasci. divers statuta, ou erolent preserites certaines formules de solennite, qui servolem de Dein, & d' emp&hementi Mais au tems, doni nous partons, Innocent IV. commen*a a declarer niilles les alienations Dites sens ces conditions; & Gregorreta. dans le Concile de Liori de lapin ordonna, que, pour a liene ii faudroit encore, Outre les ibrmaliteZ susdites, une permission da Pape; ce qui fui & est encore observe, sucu ne alienation ne se per- metanta ourdui, si te n' est pour une utilite evidente. Mais cette utilite ny a pas manque d' etre censuree comme une injustice formelle, ear au - Iieu, qu i ne s' est jamais stipule dans un contrae , que P egalite, te surptus de l'un tournsnt audetriment de l' aut re ;- Canoni sies. pour spectiter, quelle doli eire l' utilite, que l' Eeliisse doti reeevoir en alienant, disent, les uias, que ce doli et re latroi sieme partie de la valeur; les autres la quatrie me ce qui a entie-
rement aboli la eoutume de vendre, Imur nourrir les Pauvres dans Me fimine extraordinaire, ou Pour rscheter les esclaves; l' interpretation coneluant torioum, que cela tourneroit au dommage, Mnon pas au prosit de l' Eglise. Et voila comme les choses vont muta rebours: autrefois c' eloit une oeuvre de la plus haute persection Chretienne, que de vendre di de donner auκ PauVres; au-Durdui ce serotis enc rir les censures, & la perfection consiste a retente les fonds ecclesastiques, S a ne potavoir pas meme pemmis ter sans une utilite evidente: S les dese ases d' aliener, qui et oient falles en iaveur de seculiere contre les Ecclesiastiques, se sonteianoes ea S autres en siueus deS Ecclesiastiques contre las se
587쪽
ALIENANDIs VEL NON. iis mutationem, 8 so) hypothecam, donationem, conductionem,emphytheusin & omnem conventionem,perquam dominium transfertur. Hesam suam non potes quis gravare pro alienis debitis , is debita necesseri acta a praedecesbre luenda sunt. Idem si clericus de mandato si jusserit, aut in remigrius eciae ae muturam verterit.
g. 3. Sed, nec commissam sibi ecclesiam prob)alienis gravare debitis aut literas alicui,vel sigilla con-ir. , is cedere, quibus ecclesia possit obligari, aliquis audere, debete alioqui nec ecclesia ad talium debitorum solutionem tenebitur, & qui id ausus fuerit,a spiritualium & temporalium administratione suspensus erit. Debita o tamen a praedece re suo pro ecclesiae
xuliere. M Hactenus Sarpius, cujus locus quamvis paulo prolixi-xior, dignus mihi visus fuit ut integer apponatur, partim quia ita praescinditur Pontificiis exceptio, quasi ista ex odio erga religio. nem 'seripta essent. T. 8so Nec promiscue tamen & semper omnis omnino ali natio Episcopis interdicta sititi Quod enim non multo post eon. pre tara gregatum fuit Concilium Epaonerase, permutationem permisit: cau. 'ia. Nullus Epileopus de rebus ecclesiae suae fine conscientia metro- sobiam Fui, vendendi aliquid habeat potesnem, titui tamen
omnibus commutatione permissa, adhibito scilicet consensu eorum, 'uorum interest. e. r. X. de res. Eccles A. Sed rigidior mulio fuit eodem seculo Loo Imperator in I. I . C. de n. Eccles nee commutationis quidem titulum admittens, nec, si omnes eum retia , gioso Episcopo de Oeconomo Clerici in earum potasioneni alienationem consentiant. Z. III. . Io
588쪽
Il7o LIB. I. TIT. XXVII. DE REBUS ECCLESIAE
cessitate 83i contracta , solvere procialdubio tenebitur. Idem, si clericus de mandato issa fidejusserit, Me. pen. avi aut si non de mandato, in rem tamen ecclesiae, 833
exIr. de mutuum Verterit. sti Iuss. Potes praelatus rem non magni valoris tu aliquem bene meritum transferre, S terram gratia fabricandae eccisae alicui concedere..
f. 4. Excipiuntur tamen 8s nonnulli casus,in ovibus donandi, permutandi, locandi, libertatem, seu cium,&emphyleusim dandi, aut aliter alienandi jured c: ωte licentia conceditur. Nam e) si quid praelatus Aon In agni
ad 3. m. a. 8II Generalitar Ecclesia ex mutuo, praeliiti non obligatur. .
.,Γ- nisi consensus x et mandatum capituli intervenerit, et pecunia a ισε ' praelato, mutuo accepta: in rem Ecclesiae conversia probetur. Hac Μεδυ-υ -i scit praesumptio, stil ereditor versionem probare debet. Andri Rauchbar pari. ἔ: 'L . ad. Q.
disi. ρ enim Episcopus uti s ne censensu cupituli non alienare, ita nec sine eo mandatum de fidejubendo dare potest Z, Ra M. . 8s3j Propter utilitatem enim & quia propter versionem illam loeupletior facta est Ecesesia, ab initio quas eum illa ipsi, gestum vel contractum censetur, LI. f. In rem veri r.
md, ὰ,;.... 8s Ad easias exceptos referunt etiam, dotationem siIata Aia. m. rum sive legitimarum, sive spuriarum, ita ut si ulli inde non suppetat, de ipsis bonis Ecclesiasticis dotis eonstitutio seri possit. Maristin. ab Arpi leueta Navarr in cap. n/n ticeat Ia. q. a. n. I . Quasi vero eum in finem bona in Ecclesiam collata sint, ut inde elericorum alantur & elocentur spuriae filiae. T.
589쪽
ioris 8s alicui forte ob bene merita donaverit,pra sertim suadente consuetudine, 83 so jure sustin editur donatio. 8s Multo magis idem erit statuendum, si. quid torre soli ad ecclesiae fabricam erigendam concessum fuerit: quo calu tantum donare licet, quantum eccletiae parietes concludere possunt. 838)
Jlter stimat, parce et oiret. At enim si meritat non fuerint simplicis, ' πιε -- sed talia, quae operam aliquam in se etintinent , S propter quae competit jus ostendi extra ordinem de extraord. cognit.. quia tum, si liuid in vicem metitorum ali luid donatum fuerit, donatio ilia te munerator:a titulum onerosum continet, Joh. Gars. de donat. remun. n. o. utique non videtur ea annullari debere, utcunisque magni valoris res sine consensu cspituli alienata fuerit. Et proinde ri iste Menochius de arb. tu aequas. cas. MI . nulla facta mentione valoris id tantum requirit. ut praelatus non excedat verni uneratiotiis limites. Et recte, quia, s excedatur mensi ira, id
quod in excissu fuerit, ad donationem simplicem restretur. Interdum tamen ex persona & ex rei qualitate praecedens beneficium' majoris habetur, .ut in L pen. g. r. a7 d. de donat . n. 8i Plane ut tutor solennia dare potest munera L M. f. de a ranstri tui . Z 8s 3 Q a 'proprie non est donatio, eum ex mera ligeralltate,
ex qua ' substantiatur donatio, non proficiscatur. Addo Francisc. p p Card. Mantica tu librat. I atuan. tib. IJ. c. Is. M.
sss) Inio seste aliquanto plus, praesertim eum ab ostio Εcelesiae in circulo adhuc trig7nta passis Ecclesiae jure' censeantur. Vid supr. tit de ismun. eccis . nee ab arriis IanIum. &Graistian: c. quisquis inventus II. q. . cui accedit. quod plerumque hodie coemiteria circa Ecclesias habeantun Z
590쪽
re 72 LIB. II. TIT. XXUN. DE REBUS ECCLEM Promentus eccis, asici possunt υeudi ad modicum tempus , N adprecariam concedi, quae renovandae erunt de quinquenuis in quinquennium.
I. s. Idem juris . erit & de redituum tructuum-rue venditionibus ad tempus modicum faciendis , &e precariis, 8S9 quae quandoque de ecclesiam ni
m. - 8s9 I. Antiquissimus & qui Ecelesiae multum emolume ιρ. contulit, fuit contra Us precariae, de cujus origine non una omincium est sententia. Nonnulli Franeos vel potius Alemannos ejus autores faciunt tempore Clodovaei. Sed Beatus Rhenanus lib. a. ad quem provocant, non loquitur de inventione prima hujus continoctus, sed quod primum tum apud AI emannos coeperit. Antiquiorem uisse ejus originem patet ex L I . C. de M. iacies is, quae com sinitio Clodo 'ael baptismum integris I 6. annis antecessit. Freque tior deinceps precariarum occurrit metitio in variis conciliis Gallia eis, legibus Longobardorum, Capitularibus Carosi M. formulis D. .isa ehartis Alemannicis Goldam &e. Sed dici non potest, ιιει quanta inde varietas occurrat, propter quam fieri vix potest. ut pereeneralem aliquam descriptionem contractus hujus natura expliceis tur, & ignorantibus sub uno aliquo schemate proponi queat. Tentavit tamen id Georgius Franχkius Ictus clarissimus, tr. de lamdem. ca'. ra. n. Ιf. talem τωτον exhibens
best reso usus uritas rei immo ilis vel potius jus uteindi, fruendF, quod conceditur ei, qui Ecclesiae rem Fam donavit, aut ιίeris
ejus vel in ea re si a vel in alis rebus Ecclem, vel tam in ea, quam in altis rebus ad tempus cerIum vel in tempus visae dona-ιoris vel etiam sitiorum e uso in per tauum, o tam sine, quam
cum annua pensione. Sed vereor ego, ut omnes ejus variationes exposuerit, quippe quod nulla certa regula is contineatur. sed pro μυιον M. Lati*ue & varietate conventionis ipse quoque variet. Dieitur hie
