장음표시 사용
571쪽
ut en respectant Ies rite duinaturaliste disti γε doni e me suis permis de combattre 'opinion, te ne polivat pas, abstetit de Lire ces remarques, hasέc sti des observations consciencieuses, ellesn'ont 'autre ut que de contribuer rapure lasynonymie 'un de ces doubles emplois qui surcha gent quelque catalogues et iniques 'espἡces mal
572쪽
Tribus haec quamvis linde a Schradero saepius sit tractata et a Ledebourio in Flora Rossim species rosesicae diligentissi in sint enumeratae, tamen Tauride et Caucas itidigenas herbarii mei perlustrans, haud pa ca addenda iuveni, vel aliter mihi visa sunt. Remanent post omnem diligentiai ad hilitam nonnulla adhut dubia, praesertim in generibus uosmate et Echino-
Messerachmictim genus primum aiebenstreis pro- prositum dein a Linuae patre cum ournesortia junctum, iterum a Liunae filio stabilitum et a Gaertnero alliisque receptum, denuo a De Candollio et recenti ribus , inter illos etiam a Ledebo urio, Nurnesortiis adnumeratum, me judice bene distinctum et sub anti-
573쪽
quo nomine, inepto quamvis Arguaim restitueudum. Dissert enim fructu exsucco bipartibili, stylo brevi cavitati picis immerso, nec hacca pulposa, stylo plus
minus porrecto Messerachmissi nomen mi ebit speciebus a Ouriati sortia ex mente Har. Bio Dii separandis, vel Messerachmidis fruticos L stylo longo distinctae.
Fructus dimidium triloculare faciunt De Candolle et Ledebour melius describit Alphotis. De Candolle in notara Prodr. IX. p. 11). Est enim fructus 4-pyrenus ut tu omnibus Asperi liis, duabus arctius con-nalis sed relicte interdum lacuna inter illas plus minus
conspicua, et praeterea lacuna majore inter utramque fructus partem, ut sertiae de se ei sem. T. ClX.
s. G. exhibet. IIabent auctores unicam modo speciem, praeter Villi leno vium qui vesserachmidium rosmarinisolium ab altera distinxit R. schult. 7st veg. v. p. 4 ), cui non modo assentio sed adhuc tertiam speciem diver-Sain credo, caracteribus sequentibus distinguendain l. m. rosmarinisoliti soliis oblongo-linearibus supra glabriusculis, calrce subsericeo villos tubo corollae vix dimidio breviore, stigmate stylum aequante e fructus apice tuberculati ossa eminetite, corollae limbi laciuiis obtusissimis. Hujus specimina fructibus onusta habui e Davuria olim a b. lassois, dein sub nomine To-n Arguaiae r cynanchoides a clar. urcganino , qui et florentia e Mongolia chinensi misit. Haec exacte convenit eum descriptione optima esse, Amidii in Amman. Pl.
574쪽
rar. n. 38. sibiricam stirpem latissiliam nondum vidi, unde nescio num huc vel ad sequentem Pertineat. 2. Arg. Messerschmidia soliis oblong ovatis utrinque rubescentibus calyce villos tubo corollae dimidio breviore, stigmate stylo longiore e fovea apicis fructus vix tuberculati haud eminente, corolla limbi laciuiis obtusissimis.
Hae in regionibus aspicis sat vulgaris , etiam in Tauria eis Sudah, Eupatoriam alibique oecurii Podolica sorte eadem e Chiva attulit D. Basitier.
Foliis latioribus, corollae limbo majore, calyce vage nec sericeo-villoso stylo dubio breviore fructu magis compresso, praeter quae tu diagnos dicta a praecedente dissert. 3. Arg. immerica soliis oblong ovatis utrinque pubescentibus calyce pubescente tubo corollae triplo breviore, strio revissimo, corollae limbi laciniis ac
In arenosis ad Bosphorum citnmerium circa Taman.
Folia praecedente paullo majora, praesertim longi rari corolla praecedentibus multo longior illubo tamen minore pubes calycis paullo rarior rigidior, caulis brevior minus patula Calycis laciniae in hac nounia hi longiores angustiores, neque tamen in praecedentibus lanceolatae, sed potius lineares acutae. I ournesoriis sectioni V Messerschmidiae, inseruit clar. De Candolle Ρrodr. X. p. 67 Onosma micranthum propter solam corollae oborum suuationein, et hanc quoque dubiam, quamvis Pallasius expressis verbis dicat semina quatuor linearia nuda atque tam coron
575쪽
lae sorma quam totus habitus repugnent. Illum secutus est Ledebour si ross. III p. 98 . Donec rari sim ut videtur plantula denuo reperiatur iis sub iudice manebit e ramulo herbari mei, etiam absque fructu, ibi potius ad Lithospermeas pertinere id tur, nec ita procul a Myosotide collocandum.
Nostratibus omnibus stigma elongatum has conicum omnino sessile, vel rarius stylo brevissimo sultum, apice simplex vel bifidum in una eademque planta: soli pubescentia pilis verruculae minutae insidentibus, interdum deciduis ita ut aspera sine pube remaneant: caules ramosi ramis inferioribus longatis radix annua. Plantae inter se sitnilliinae et vix nisi nuculis bene diu
Excluso e genere et supino, ψtocloen Donii, species europae asiaticae mihi notae in tres cohortes distribuendae: 1. Catimas De Cand. rodr. IX. p. 32, stigmate sessili elongato, corollae tubo calyce duplo longiore, limbi laciniis longe acuminatis dein reflexis Huc e sibiricis pertinet M. Schrenkianum, quod limbo hyp craterisormi nec campanulato multum dister at gra dinor Mossulense, e Tauria vel Caucaso nullum. 2. Euheliotroρium, stigmate pubescente sessili493ngalo, corollae tubo calycem excedente, limbo laciniis obtusis haud inflexis Sola subdivisio I. ubeliotropii, Dec. l. c. p. 534. Huc taurico-caucasica pleraque, sorte et sibirica praeteri Schrentianum et arguatoides ex
576쪽
exoticis mihi notis Η. undulatum H ramosissimum, Η. thymifolium Lelim. ramossiss aegyptiacum Steberi). Hel curassas icum stigmate sessili quidem sedare vissimo et praeserti in foveola in medio uticulae, II. Perri olanum et corymbosum stigmate lylo longo sussulio, ab hac sectione mulium ille nunti3. illastylis , stigmate glabro stylum brevissimum excedente vel omnitio sessili piloisormi haud elongato. Euheliotropi subdivisio 2 De C. l. c. Odontotmρium Grisebach ex De Caud. . Huc II. Oiliosum, suaveolens et species assines. prima subdivisione, Cutimate, ossi meridionalis ut jam dictum nullam alii speciem. secunda, Euheliotrορὶ , vero sequentes, praeter primam in ossi meridionali nonduin inveulam. I. II eum 'mum. Sub hoc Domine Lede bour Fl. ross. II p. 99 plures uugit species. Plant altat et urat ensis mihi ignotae, sed tres ab AndraeloKLio nominatae inter se et abi eurορα occidentali diversae. De hoc ultimo diu incertus erat , adscribunt enim illi nuculas pubescentes och in obliuidetitsche Flora), Decandolle et Ledebour, cum mea specimiua europaea glabras habeant, nec in herbariis suis ditissimis aliter vidisse asserunt ische et Meyer Adest tamen in herbario Mertensii iunc horti bot petropolitani specimen a ochio inissum circa, reuinach Palatinatus lectum, cui revera nuculae brevissime licet, pubescunt, sed quod inspecto ramulo mihi benevolemisso, Meyero consentieus pro varietate vulgaris habeo. Videtur et ipse Ochius pro tali existimasse eum in Synops il germ nihil de pube nuculariam
577쪽
proserat. Dein commutato Schestes nil constat nisi paucissima verba in Boem Schult Systi veg. IV. p. 29 e Schult observ. repetita, quod H. -ορα .simillimum sit praeter laturam minorem et corollae lacinias obtusas sed cum nec in vulgari europaeo nec in ullo alio assini acutae sint, evidens error subjacet; ex adjecta patria Galicia suspicor re subcanescens, Podoliae indigenum intellexisse. Nec de II oblongi-
folio in Enum ait. t. herol. p. 63 mihi aliquid
notum praeter diagnosin soli subtiis aspera statuentem, quae vero in omnibus assinibus talia occurrunt; caeterum et soliis quam in reliquis nonnihil angusti ribus optime quadrat in specimen meum parisiense H europaei, cui etiam soli minus rugosa tuberculis asperula. Cum II europaeo jungit Cliamisso Linuaea
Planiam hanc gallicam et germaDicam, eandem iam Linnae tempore in hortis suecicis ullam, pro genuina specie inlaeana sumens, sic desinio: II euro 'mum L. p. d. l. p. 130 herbaceum ramosum soliis vatis oblonuisve inteaei rimis obtusis penninerviis, picis lateralibus solitariis, e minalibus conjugatis calycibus hispidis, Ductisuris patentissi inis laciniis lanceolato-linearibus corolla duplo brevioribus, nuculis ovatis robiculatis apice carinatis vix ou-gioribus.
Habeo ex agro Parisino, et ex hi Moense ante i s cultum nuculis suisubescentibus. E. Palatinatu.
2. H. intermedium Andra Eichwald SLuae p. M0
578쪽
ex Ledeb. herbaceum ramosissimum, soliis vatis obtusis integerrimis penninerviis spicis lateralibus f litariis, ei minalibus conjugalis calycibas villos hi pidis effodiis patentissimis laciniis linearibus corolla dimidio brevioribus, nuculis subrotund ovatis verruculosis glabris duplo longioribus.
Podolia australi communicavit h. Besser, mihi non obvium.
praecedente, cui magnitudine corollae simile disseri nuculis dimidio ei e minoribus magi, rotundatis, Glycis laciniis angustioribus, soliis praesertim superi ribus multo minoribus a sequente corolla duplo, jore, nuculis duplo minoribus. 3. H. subcanescens Andrg. Besse in Flora 1832. Belbi. p. 21 solum nomen herbaceum ramosissimum, soliis ovatis obtusis integerrimis penninerviis, picis solitariis geminisve, terminalthus saepe ternis , calycibus hispidis statis patentissimis laciniis lanceolato- linearibus corolla parum brevioribus, nuculas ovatas scrobiculatas glabras apice carinatas aequantibus. Hoc per totam auriam campestrem in agris rece ter aratis autumno vulgatissimum, etiam in arena mobili circa ostia Borysthenis idem Odessae legi et inde a Bessero sub nomine quod servavi missum nec non circa Taman, tauropoli alibique in gubernio Stavropolense vidi ex Armenia rossica misit Eovita. Ex agro Hu- mense specimen a Nosi lectum communicavit am Meyer nullo modo diversum, unde etiamin. -υmumme
barii si gem a Reichenbachio divulgati , ejusdem originis, non estin eumρoeum gallicum sed nostrum
579쪽
duobus praecedentibus dissert praecipue corolla dimidio minore, planta vero ipsa robustiore, soliis rugosioribiis, picis terminalibus plerumque ternis valde compactis duculae ab illis . europae non disterunt, modo tantillum majores, neque hoc semper. Hoc sorte est . europinum micranthum Led. l. c. exclusis synonymis. 4. I littorale herbaccum ramosissimum, soliis ovatis obtusis integerrimis penninerviis, picis solitariis conjugatisve calycibus illoso-hispidis, stoetis campa-Dulat patentibus , laciniis lineari-lanceolatis corolla dimidio brevioribus longitudine nucularum, his ovatis
apice vix carinati verruculosis lenuissime punctulatis.
In arena littorali et in glareosis Tauriae circa Iuda et Tam anunt, etiam in insula aman.
Habitu et soliis simillimum prioribus a quibus omnibus dissert receptaculo nucularum magis elevato, calycis laciniis latioribus campanulat nec stellatim-pa tentibus praeterea ab H eurπω gallico et II sub- canescente nuculis non scrobiculatis sed partim rugulosis, junioribus cinerascentibus a punctulis minutis ab H intermedio nuculis ciplo majoribus Corolla H. subcanescente paullo major, reliquis paullo minor. 5. . ellipticum Led in icti . caSp. cauc. p. 10. t. d. herbaceum ramosissimum soliis vatis obtusis integerrimis penninerviis, picis solitariis, conjugatis ternisque, calycibus villosis, laciniis ovato lanceolatis corolla parum brevioribus, et tis campanulat patentibus longioribus nuculis subrotundo ovalis verruculosis.
580쪽
Bolimacherranum Talrsch in Buli Mosq. 1838. p. 305. B. sp eie id. num Elisabethp. in Buli Mosq. l833 p. 218. H. aroi- florum Stev in literis DC prodr. IX. p. 550. H. strictum Led. l. e. Cirea istin Iberiae frequens in Armenia rossica circa Elisabeth-polin et in prov. Talysch in caspio vicina.
Rerum praecedentibus maxime assine, tamen bene distinctum corolla parvula, calycis laciniis latioribus, nuculis minori hus parum rugulosis, nec tamen omnino laevibus ut habet l. voss. l. c. Ab H europino et intermedio dissert corolla multo minore, a priore et II subcunescente nuculis minoribus Don scrobiculatis, a posteriore adhuc calycis laciniis latioribus campanulato-nec Stellatim-patentibus ab H littorali Duculis minoribus, calycibus minus villosis, laciniis latioribus. Calyces inferiores saepe pedicellat quod in reliquis non vidi, receptaculum ut in praecedente elevatum Collatis speciminibus II elliptici aut comannia ab amic Meyero mihi titis cum herico nullum de identale mihi remanet dubium neque II strictum Led e viciti in lac Balchoscii ullo modo separari potest. 6. II. lasse cur pum Fisch et Meyer iud. IV. sem. lit. et rop. herbaceum ramosissimum, soliis ovatis obtusis integerrimis cuni nerviis, picis solitariis conjugalisve calycibus illoso-hispidis ossiniis campanulat
patentibus, laciniis val lanceolatis brevioribus nuculis sublaevibus pubescentibus.
H. Iasioeamum Led . . r. III. p. 100. Sullan ad ostia Crri misit Hansen.
Nuculis pubescentibus diversum ab omnibus pro cedentibus a uar. i. europaei disseri corolla et