Defensio Belgarum contra evocationes et peregrina judicia. ..

21쪽

Majestatem Imperii Romani ponagnoscunt, vellati Hispanis , illis,

Britannis hiareta aliud nihil impediret, non essit de numero vetitorum in Regnis isti, Brabantum a Brabanto iudicio pulsare. Verum ne id fieret, Duces singulati benescio obtonuerunt, quod inter ea capitula ribdemrelatum aest , quae ui auspiciis inaugurationis rincipes religiosὸ populo suo promittere consueve

tus, ut ait , menti officiis nati nis , novam legem Brabantis dixit, ne deinceps alter alterum extra fines regionis in ius vocaret, poena ultib

suppli est .amissionis bonorutri

indimet, qui fecerit. Quae res m testatem Principis minime excedit, lices de subditis statuat in alieno territorio constitutis, cum Juriscolla sulti non ambigant,lege atque ma data

22쪽

oata Principum adstringeres cives peregre agentes, praesertim si nominatim in eos concepta sint. ι 2. GL de minc Let C eiectigali- xiis Vii. Perihim t. 8.Verba autem eorum Capitulorum sua. Iurarimus o promistitim

Eum vero articulqm explicatio . Fem atque auistiorem deinde repetierunt subsecuti Principes, addito promisso, severitatem poenae se nuruli unquam moderaturos, exue umetis exceptionibus paucis,quae intubtu Ecclesiasticae jurisdictionis initio fuerant admissae Cum enim olim tres minarum species ad audientiam Ecclesiasticam Leodiens; vel Cameracensis E OG copi deduci possent, videlicet de tostamentorum validitate, de pactis matrimoiuali 4 4 ebus in pios usus donatis,

Diui

23쪽

donatis , seu per amoritetvlanem subdiata saeculari testatis providerunt postea Mores nostri de ius etiam speciebus indiserth a Princi pe stipulati sunt, die 26. April. Is Is ne ulla ex causa ad tribunalia Ecclesiastica , inuisicipes v incola: Brabantiae evocari possent taurio dictio ita vicinorum Episcoporum et noscere cogerentur, nisi apud de legatos eorum , qui in Brabantia derent. Quae ova autio solenni Prinicipis Granient fir μ ta, ad hanc diem eligiose cust

ditur.

. Vnde non est, quod quis existimor, ad civilia negoti acncularea Jud,

tantum pertinerejuratas Princ

pum actiones , quas attulimus; cum ex his quae jam memoravi, manifestum ut non minus dein Hesiasticis causis actum fuisse , quam de civilibus Patque appareat , nublum omniti calum omissum esse,

quo pertingere potestas vel amb

24쪽

citia Principis poterat , quin exemptum esse voluerit, dc in perpetuum fore juraverit, a peregrinis judiciis& ImperitS. Adeo vero cordi fuit populo Br bantico, ne etiam Ecclesiasticis evocationibus ad extraneos Iudices pertraherentur, ut speciali ac solenni conventione ad mutuum auxilium Primores Provinciae cum populo se dbstrinxerint. 6. Novemb. I 86 ad avertenda decreta, mandata Omnia, quibus praetς morem Majorula

incolae ad Ecclesiasticajudicia vo

carentur.

Jus Belgarum de non admittendis evocationibus extra Provinciam, respicit non tantii civilem , sed c cclesiasticam dc Pontificiam urisdictioneni. r ostenditur Iusjurandum Principum de non evocandri Belgis comprehendere mam Pontificias evocationes. , Sostme exemplum irrita hujusmodi voca- iionis

25쪽

Giο- Abiatis Parcensis in B amicis Archidux Maxin, anus Pontifim eυο tionis opponit, adarim, ut ait, juramento oruinibus proiito, 4. Principes Belgis in Laro Introitu nominus jurant Eeclesiastitas, quam Sacularibuε. s. Non excedis Principum testatem juseno di priυiligia Clericis concedere, tueri 6. Referuntur plura Edicta, quibus modus po- situs est evocationum Romanis cohibita Iurisvictis Ecclesiastica et aua dictasunt, confirmantur exemplis οἴ- timorum vetustate Principum 8 concernunt ordinem uboea disciplina, spectant Mincium Principum. Mum ti sim tinsuper Belga Pontificio pris,

12. Scriptores exteriprivilegii estis memium

runt.

ia. Idem agooscunt Cari des, Concilii DL, intini inter reto, Anno I si s. v . Luculantum de eo simoniumlnte nisi Belgici

NSVex quempiam turbet, quod

iam generatim de Ecclesiastica auctoritate, ad eum modum de non

26쪽

. 27 evocando extra Provinciam arctata, diximus, ut videatur etiam , quae a Romana Curia nomine Sedis A pc-

stolicae exercetur jurisdi, hi , comprehendi ejus tamen summam dignitatem atque fastigium a nemine in ordinem cogi posse , atque a communi bus regulis semper intelligieXAraptam, tam Theologiae quam Canonu Consulti consentiunt; pauid accuratius de hac re dicendum atque ostendendum est id non tantum pluribus seculis constanterssic observatum; sed .1plius Romani Pontificis privilegio diserte stabilitum, edictis deinde Principum nostrorum saepe renovatum, aequitati etiam & sacris Canonibus tum gentium plerarumaue usui consent neum deniqbe Tontific1se auctor1tatis amplitudini minim esse ad

versum.

I. Atque imprimis neutiquam ambiguum est, hanc Principum no strorum , tam supremorum Magi- α stratuum,

27쪽

stratuum, ac eqrum qui jurisdictione funguntur quando jur urando capitulis Latii Introitru se adstringunt, mentem esse, ac fuisse semper, ita submovere peregrina judicia non minus eas , quae auctoritate Pontificia in Urbem fiunt evocaritiones , facessere juberent , quam quae ab aliis inferioris ordinis u-idicibus emanant, atque, si fas est dincere non sine gravibus causis horruisse majores nostros prae caeteris: Romanorum judicia, pluribus es commodis obnoxia non obscure te-, statum nobis reliquerUnt. Id vero quod dixi de jurisjurandit sententia , non potest evidentius, quam ex rebus publice gestis S scri .ptis, atque contestationibus 'Principum cum Pontifice, secutoque negotiorum eventu cognosci

Σ. Sixtus IV. Pontifex litteris Romae datis die Junii, Anni I 77 Theodoricum Thulden, Coenobii Parcensis in Brabantia Abbatem, in .

- . - urbem

28쪽

Urbem evocaverat, ut de laesa aucto itate edis Apostolicae coram eo causam diceret. Volumus, inquit, sub excommuni cat is lata enuntia orna tibi manda vim, ut infra teminum Dorion men sum, a receptione praesentisim computav dorum, nostro consspectui te prasentes, ali quin scit Te primimo peruulosubjac

re. Datum Roma, c.

3. Ma3imilianus Austriae Archi- dux Belgii tunc Princeps, deinde

Romanorum Imperator, ea re cognita, litteris Abbatem, et 23. Novemb. 3478. ne Pontificiae ev cationi morem gerat, Vobis, inquit, districte racipimus, ct mandamus, ne eam ob causam extra Patrias liras pos absentetis, imo stillim isti prasentibus ad nos veniatis. Ad Pontificem vero Ddem die litteras dat, docivilibus Vesebis citationi intercedit , addensa Si denique vestra Suηctitas causam c gnoscere cupit , e a , ut committit alicui his partis muralato, vir probo,

a partibus

29쪽

3Ο partibvino se pecto, Oc. Nec ut serus

.iturfacile ferre potero. Cumque nihilominiis perseveraret in sententia Pontifex, alteras ad eum scripsit Archidux, submissas quidem & civiles, sed acrimonia tinctas. Si Abbas , inquit, cujuspiam delicii reus, anima remsione qualibet dignia exi imetur, non adversabor, quin postolica Sedis talaris ratio in hoc habeatur jummodo Iudice in partibas stilo idoneo, ct neutrali, id juris

ordine compertio sit. Quod profeci ficaequum sustineo, ut frustra secus aliquid

me exigatur , adjuvante Domino Deo. Aliquanto placatior deinde redditus Pontifex cum causae discussionem delegasset Praeposito Ecclesiae S. Joannis in Urbe Traject ens ad Rhenum, isque Abbati diem dixis set ad respondendum in Dioecesisba quia sic rursum impingebatur in Brabantorum jurata Privilegia, qui intra fines Provinciae suet omnino judicandi sunt, Maximilianus,

uui honori ct de se nunquam prodi-

30쪽

rum futurum, Pontificiante rescripserat, ad Praepositum epistolam misit in hanc sententiam. Intelligimis vos virtute certa Con sironis venerabiatim Patrem Theodoricum abbatem M

nast ri mistri Paneis coram vobis in auso traxisse, Procuratori cuidam, - Mica Sedissscali, ad hoc, ut Acitur, deputavio, super certis arsiculis responsu

oc. Et paulo post Veri , quia ι -- o dura niti biso subditis nostris gravis admodum est, ct intolerabilis, AC M