Opera

311쪽

LAUDEMEERCULIS. sos

Indomitus regnabat aper solaque tremendus Ios Corpore, lunatia fundebat dentibus ornos,

Sternebatque suos lugentia rura colonos.

Horrebat tinfidisJ nigrantia corpora setis, Duratosque armos scopulis, totosque per artus Ilo Dissicilia potuisse mori non spicula in illum,

Nodosumve rapis clavato pondere robur. Armati viduatur honos et nec vulnera virtus

Extemplo tibi facta timet Jamque arripis ultro Spumantem, cogisque diem sufferre tuendo, is Atque supinato mirantem lumine vinci Argolici victor porta sub tecta tyranni, Fama celer isto victorem marserat orbo, Auxiliumque Dei poscebat Creta, eruento victa malo Taurus, medio nam sidera Luna Isoriogenitus, Dictaea Iovis Possederat arva, Fulmen ab ore venit, flammisque furentibus ardet Spiritus, et terram non coeli flamma perurit, Sed status monstri ' Dextro Jam Biria cessent

Sidera Solque licet, glaciali frigore lotus, Iesmatrivmm mundo claudae Jubar, aurea eontana Lumina, et ignissu stupefactus in orta tepereat; Estus habet Cretam pereunt silvaeque laevaque, Graminaque, et fontes saerit montesque perurit

Flamma ferox Idam Superis mactantibus ignis Iso Dissipat et magno eunabula grata Tonantilane suo monstrum, agria est dicere, vinciti

Tantam fama celer Dictaea ad litora magnum Duxerat Alaiden, eum taurum dira minantem Excipit, et saevum cornu flammasque vomentem, IssCorripit atque artus constringena fortibus ulnis, Ignita fatua animamque in pectore clausitinerunt mutici.

312쪽

ELEGI DE PIIcRNICE,

Ea laeua in primo felix oriente remotus, Qua patet aeterni maxima porta poli; me tamen aestivos hiemisve propinquus ad oritis;

Sed qua Sol verno fundit ab axe diem. Illic planitie tractus diffindit apertos smo tumulus crescit, nee cava vallis hiati Sed nostros montes, quorum juga celsa putantur, Per bis rex ulnas eminet ille loeus. rite Solis nemus est Maeoninus artam multa Lucus, perpetua frondis honore virma Iocum Phaethonteis Ragrassat ab ignibus avias Ille loeus nammis inviolatus erat. Et, cum diluvium mersisset fluctibus ostem,

Deucalionea exsuperavit aquas. Non huc mangue moria, non aegra ammina, Isme mora erudelia, nec metus asper, adit, Nec scelus inhiatim, nee opum vesana cupido, Aut Mars, aut ardens media amore Tum Luctus acerbus abest, et egesta obsita pannis,

Et curae insomnes, et violenta fames. NNon ibi tempestra, nec via furis horrida venti; Nec gelido terram rore pruina tegit. Nulla super campos tendit sua vellera nubes; Nec eadit ex alio turbidus humor aquae.

Sed fons in medio est (quem Vivum nomine dicunt asPerspicuus, lenia, dulcibus uber aquis;

313쪽

Qui semel erumpens per singula tempora mensum, Duodecies undis irrigat omne nemus. me genus arboreum, procero stipite surgens, Non lapsura solo mitia poma gerit. Sonoc nemus, hos lucos avis ineolit unica Phoenix, Unlea; sed vivit morte resecta sua. Parat et obsequitur Phoebo memoranda satenes: Hoc Natura parens munus hahere dediti Lutea cum primum surgens Aumra rubescit, SCum primum rosea sideraque fugat; Ter quater illa pias immergit corpus in undas; Ter quater e vivo gurgite litat aquam. Tollitur, ae summo considit in arboris avae Vertice, quae totum despicit una nemus; mm, conversa novos Phoebi nascentis ad ortus, Exspectat radios, et jubar exoriens.

Atque, ubi Sol pepulit fulgentia limina portae, Et primi emisiat luminis aura levia; Inoipit illa meri modulamina fundere cantas,

Et mira lucem voce ciere novam; am nec aedoniae voces, nec tibia possum ea Cirrhaesistimulare modis; Sed neque olor moriens imitari posse putetur, Nec Cyllenses fila emora me. Sori quam Phoebus equos in aperta refudit olympi, Atque orbem totum protulit tuaque means;JIlla Calarum repetito verbere plaudit, Innarrabilibus noete dieque sonis, Atque eadem celeres etiam dis minat horas SSIgniferumque eaput ter venerata, silet; Antiates nemorum, Iuci veneranda sacerdos, Et sola arcanis conscia, Phoebe, tuis.

Quae postquam vitae jam mille peregerit annos, Ac se reddiderint tempora longa gravem, oin reparet lapsum fatis vergentibus aevum, Assueti nemoris dulce e ila fugiticumque renascendi studio loca sancta reliquit, Tunc petit hunc orbem, Mors ubi regna tenet.

314쪽

Dirigit in Syriam interes longaeva volatus, mPhoenices nomen cui dedit ipsa Venus. Beeretosque petit deserta per aviarium me, ubi per salius silva remota latet. Tum legit aerio sublimem vertice palmam, minae Graium M Phoenix ex ave nomen habet et

In quam nulla nocens animans perrumpere possit. Lubricus aut serpena, aut avia ulla rv R.

Tum ventos claudit pendentibus colus antria, Ne violent flabris aera purpureum brum concreta Noto, nubes per inania oculi sBubmoveat radios Solia, et arit avi. Construit inda sibi seu nidum, sive sepularum et Nam perit, ut vivat se tamen ipsa creat, Colligit hine succos et odore largite silva

Quos legit Assyrius, quo opulentus Arabs m

os aut Pygmaeae gentes, aut India carpit, Aut molli generat terra Salae sin Cinnamon hine auramque procul spirantis amomi, Congerit, et mixto balsama cum tali Non casiae mitis, nec olentis vimen acanthi, M Nec inuria lacrymae, guttaque pinguia abestinis addit teneras nardi pubentia aristas ,

Et socia myrrhae vim, Panae a tum, Protinus instrato corpua mutabile nido, vitalique toro membra quieta, Iocati more dehinc succos membris circumque supraqua Injicit, exsequii immoritur suis. Tunc inter varios animam commendae odores et Depositi tanti nec timet illa udam. Interea corpus, genitali morte peremtum, Mastuat, et flammam parturit ipse alor; AEtherioque procul de lumine concipit ignem. Flagrat, et ambuatum solvitur in cinerem: Quos velut in massam cineres in morte coactos Constat et effectum semini instar habenti ImHinc animal primum sine membris fertur oriri; Sed fertur vermi lacteus esse color.

315쪽

s reverit immensum subito eum tempore deri JSese ovi teretis colligit in vectem. Inde reformatur, qualis fuit ante, figura; Iob Et Phoenix ruptis pullulat exuviis; Ac velut agrestes, cum filo ad saxaJ tenentur, Mutari tineae papillone solenti

Non illi elaus est nostro concessu in orbe; me cuiquam implumem pascere cura subes Ilo Ambrosio libat eo mi nectare rores,

Mellifero teneri qui recidere polinos legit, his alitur mediis in odoribus ales,

Donec maturam proferat inglem.

Ast, uia primaeva ooepit florem Juventa, Is

Evolat, ad patrias jam reditura domos. Ante tamen, proprio quidquid de eo ore restat,

ossaque, vel cineres, exuviasque suas,

Unguine halsameo, myrrhaque e thure soluto, Condit, et in formam conglobat ore pior Isto Quam pedibus gestans, contendit Solis ad urbem, Inque ara residens, ponit in sede morsu Mirandam eae praestat, praebetque videntie Tantus avi decor est, tantus abundat honori

Principio color est, qualis sub sidere meli, MOMitia quem eroem Punica grana legunt; Qualis inest foliis, quae fert agreste papaver,

. Cum pandit vestes Flora rubente solo. me humeri periusque decens velamine fulgent: Hoc caput, hoe vrvix, summaque terga nitentia so udaque porrigitur fulvo distenta metallo, In cujus maculis purpura mixta rubetisClarum inter penna insigne eat desuper Iris Pingere ceu nubem desuper alta solet. JAlateat insignis mixto viridante smaragdo; IssEt puro cornu gemmea cuspis hiat. Ingentes oeuli credas geminos hyacinthos, Quorum de medio lucida flamma micat. Equatur toto capiti radiata corona,

Phoebei referens umida est decus. I ο

316쪽

Crura tegunt squamae fulvo distincta metallos Issi Ast ungues roseo pingit honore colari mora inter pavonis mixta. Muram Cernitur, et pictam Phasidis inter avem Magua etiam, terris Arabum quae gignitur alea, Iuvix aequare potest, seu fera, seu sit Evis. Non tamen est tarda, ut volucres, quaevio ore magno

Inomaus pigros per grave pondus habent; Sed levis et velox, regali plena doc in Talis in adspectu se tenet usque hominum Iso Convenit AEgyptus tanti ad miracula vista;

Et raram volucrem turis salutat ovans. Protinus exaculpunt sacrato in marmore formam; Et signant titulo remque diemque novo. Contrahis in coetum sese genua omne volantum; ISSNec praedae memor est ulla, nec ulla metus.

Alituum stipata choro, volat illa per altum; Turbaque prosequitur munere laeta pio. Sed, postquam puri pervenit ad aetheris auras, Mox redit ista suis conditur ille locis imAt fortunatas sortis filique volucrem lCui de se nasci praestitit ipse Deus. Femina vel a haec, seu neutrum, seu sit utrumque, Felix, quae Veneris foedera nulla coliti Mors illi Venus est: sola est in morte voluptas is , Ut possit nasci appetit ante mori, Ipsa sibi proles suu est pater, in suus haeres Nutrix ipsa sui, semper alumna sibi; Ipsa quidem, sed non eadem, uua et i a me ipsa

Arimam vitam mortis adepta bono.