Musarum Anglicanarum analecta sive, poemata quaedam melioris notae, seu hactenus inedita, seu sparsim edita, in duo volumina congeta. ... Vol. 1.2.

발행: 1699년

분량: 371페이지

출처: archive.org

분류: 시와 노래

331쪽

ato MUSAE ANGLI , NAE. l

Multiplices clue Lares spatiosoque atri Amplexu numerat, Vastiaque capacia i re

Moenia, & immanem latis compagibuci iam. JUrb m habet una domus: seu dicere sei os Hybernae lPalladium commune velis, ubi milite ciebro . Fervet, quem fida in Carolos compescere motus Civiles docuit Pietas, & nobilis ardor Pectoris intuepidum misit per tela, per hostes, Fulmineosque globos, atque atrum sulphuris imbrem. Seu quoque castra voces veteres ubi lege Phalanges Exercens varia, . innocuam sub imagine pugnam Mentitur miles, simulachraque Martia ludit. Stat sibi praesidium moles operosa, colonis Muniturque suis; nec abest: placidissima saxis Gratia munitis; hinc praeterlabitur amnis Lenior ambiguisque susurrans flexibus errat;

Illine tacundum indefessis lumine campum Metiri datur, & virides pulchro ordine silvas, Vallesque & laetis flaventia messibus arva. Aereis conis turrita & Fabrica fronte ' Declives longis cursiis solisque labores Prospicit occiduos, cum sesso mitior igne Ire selet, oem fima refert ubi fleris ab axe sideream molem, & surgentes viderit arces Attonitum

332쪽

Attonitum his tandem rupisse silentia didiis, Dum maris Indigenae propero accessere natatu Caeruleaeque Deae medio emerstre profundo:

Qua passim dubii penetro confinia mundi

Extremasque oras aeterna luce pererro,

Nil mihi dignum adeo nec tam mirabile visu Occurrit, nec enim superas jactare juvabit Dardanidum turres, testataque moenia Phoebum Artificem, nec quas sectat felicior arces tina, elatos apices atque aemula saxa Coelorum, nec sacra mihi nec sacra Camoenis Templa placent; ingratus honos & inutile nomen. Saepe suas quoties spissa caligine languet Pallidus Autumnus, lethalique incybat Auster Nube gravis, coelumque udis contaminat alis Musiae indignantur sedes, nimiumque superbi Martis tecta petunt, & vel sibi Pallas inermis Invidet armatae: placidos dumque ipse recessiis Suspicio moriente die, mihi dextera pronum Sponte retardat iter, fraenosque tenacior urget Adstrictos, nimiaeque morae dispendia poscit, Vix ea, cum leges aeternaque foedera coeli Increpuere moras, & dicere plura volentem AEquoreis mersere undis

333쪽

asa MUSAE ANGLICANAE

Tuque, Gradive Pater, fulgente invectus amictu

Aeriae nebulae, armorum dum splendidus aere Immortale jubar vibras, lucemque coruscam, Saepius adversas aspectes desuper arces, Et senio emeritas gaudens lustrare cohortes,

Ora vides horrenda, ct hiulcis aspera rugis, Immanesque artus, rigida & membra hispida silva, Relliquias belli ingentes, monumentaque gestis Filia suis, lacerumque cruenti insigne Triumphi Gles dimidii spirant in marmore vultus Fumo squallantes, & multo pulvere turpes; Vulneribus pars nulla vacat, labeiam ruinae Membra premunt, patulique horrent in corpore sulci.

Hic dubii expertus epotita pericula belli

Evulsos oculi nervos & vincula tabo ostentat disrupta, ct inanem luminis orbem. Hic pedibus laesus, memori de vulnere tardus Claudicat, & torva conversus fronte superbi Incessit lato, atque alternis passibus impar. Ille minor cubito, veteri pro more lacerto Iairit inaequales, gelido dum sanguine torpet Laevae truncus iners, vacuaeque injuria pendet Deformis manicae, Iunatae opprobria dextrae. iSic ramos lacerata, annose corpore q. Rasilvae

334쪽

Silvae crescit honos, ct crebro saucia ferro Fronte petit supera nutas, sic tuta ruentes ventorumque minas, & tela trisulca lacessit. Non ultra querulis lassat sua brachia mater planctibus, & prono aversum super oscula vultu Fusa tenet natum, tardis nec noctibus uxor Ingemi & pavidis ducit suspiria votis. Matre jubente ruit proles, ardetque cruenta Tempestate fiui, patriaeque impendere vitam, Et caeco miscere undantem turbine camptun vulnus amat, plauditque sibi mercede superbus Oblata, pretioque juvat sua damna pacisci. D. Whitfeld, e Coll. Men.

335쪽

Ad Insignissimum Virum

norae Theoriae Telluris Autorem.

NON vim tum carminis alitem,

Burnute, poscis non humiles modos: vulgare plectrum, languidaeque Respuis officium camoenae. Tu mixta Rerum Semina consciua, Molemque cernis Dinciabilem, Terramque concretam, & latentem . Oceanum gremio Capaci: Dum Veritatem quaerere pertinax

Ignota pandis, sollicitus parum Utcunque stet commune Vulgi Arbitrium & popularis Error. Auditur ingens continuo fragor, Issapia Gllus lubrica deserit Fundamina, & compage fracta uppositas gravis urget undas. Impulsus

336쪽

Impulsus erumpit medius liquor, reas Aquarum effusa Licentia Claudit vicissim; has inter orbis Relliquiae fluitant prioris. Nunc & recluse carcere lucidam Balaena spectat Solis imaginem,

Stellasque miratur natantes, Et tremulae simulacra Lunae.

Quae pompa vocum non imitabilis lQualis calescit spiritus Ingenii Ut tollis undast ut frementem Diluvii reprimis tumultum lQuis tam valenti pectore ferreus Ut non tremiscens & timido pede Incedat, orbis dum dolosi Detegis instabiles ruinas 3 Quin haec cadentdm fragmina montium Natura vultum sumere simplicem Coget refingens, in priorem Mox iterum reditura formam.

Cernas; ut udis saevit atrox Hyems ' O . Incendiis, commune mundo

Et populis meditata Bustumi Nudus

337쪽

MUSAE ANGLICANAE

Nudus liquentes plorat Athos nives, Et mox liquescens Ipse adamantinum Fundit cacumen, dum per imas Saxa fluunt reseluta valles. Jamque alta coeli moenia corruunt, Et Vestra tandem Pagina proh nefast Rurnute, Vestra augebit ignes, Heu secto peritura Mundo. Mox AEqua Tellus, mox subitus viror Ubique rident: En teretem Globum iEn laeta vernantis Favoni Flamina, perpetuosque flores lo Pectus ingens' o Animum graΥem, Mundi capacem l si bonus auguror, Te, nostra quo tellus superbit, Accipiet renovata civem.

MARIA

338쪽

MUSAE ANGLI ANAE. at

Div potens sonive, sceptri Regina Britanni

Immortale decus, Cui frontis gloria majus Imperium, & latos tribuit toto orbe Triumphos. Diva favens adsis, laudique, Maria, secundos Sterne Tuae cursus; primae incunabula famae Seu reserare juvat, priscumque a Caesare Nomen Majorum eruere, & multa deducere virga; Sive Tuis meritos aris libamus honores, Et tabi solenni instaurantes orgia ritu Angliacae canimus, Praeses Saturnia, terrae Magna Iovis Conjux, ct digna Tonante Britanno. Talis eras Paphia tantem redimita corona,

cum Veneri laetos iudixisti Hymenaeos. Postquam

339쪽

Postquam omnis Comitum longe processerat ordo, Ipsa aderas alias inter praeflantior omnes,

Insignisque auri radiis, & luce smaragdi; ,

Dives opum, & vultu melior: Berecynthia inter Instituit talis laetas sestiva choreas, Dum Socias inter media spectabilis urbe Incedit, gradiensque altis cervicibus extat. Quae Tibi tum roseo Majestas lusit in ore Intactam perfusa nivem λ cui plurima flammam Purpura subjecit, castinue in fronte Pudoris Illuxere faces; sed vultum obnubit amictus, Involvitque diem; sic umbra obducit opaca . Purpureos coelorum ignes, Titaniaque astra. Jamque oculos pompa invadit, cum finibus olim Angliacis hospes, cum jam Trimesina subires Ostia, sentit onus Thamesis, fluctuque superbo Expatiatur ovans, placidoque exuberat aestu. Intere, mediis, avidus spectator, ab undis Neptunus, viridi implicitum caput extulit alga, . . Et vultum attonitus, suspensa silentia rupit. . . ' Prima, nec indignor, cedat Tibi gloria sortis, μ Ethereasque regas Dictaeus Jupiter arces; Jam mihi surgit honos, crescitque immane Tridentis Imperium, coelosque aequant Neptunia regna,

340쪽

En nova caeruleo emergit ma Cypria ponto Nereidum comitante choro; jura furenti

Dat pelago, rapidosque, jubet mitescere fluctus. Nympha potens salve, nostri gratissima Regni, . Advena, Quae Thetin exuperas pulcherrima, quantum Ipsa Thetis reliquas superat pulcherrima Nymphas: Aurgi sic tumidos radianti lampade fluctus μ Luna ferit: tremulus lath super aequora' splendor irat, & vastum incendit multo igne prolandum.

Dixerat, & rnico confusum murmure littus

Intremuit, plausuque talando immugiit aether. Servit, Diva, Ubi quascunque allaberis oras

Laetus honos, longi clamorque & plausus ovantum, Assequitur grinus; seu Gallica 'regna peragras, Nox induta novo incandestit Gallia cultu, Praesentem consessa Deam; fulgore eoruscat Τerra sacro, rutiloque albescit semita tracto. Sive per Italiam ' transis, mox Itala tellus Sponte sua croceos ridens vestitur amictius; Fragontem circa nebulam jucundior 3er Fundit, & undantes redolenti Neotare rores. Sic ubi Maenalios Urgo Latonia saltus Ingreditur, jactatque humeris resenantibus arma

SEARCH

MENU NAVIGATION