장음표시 사용
31쪽
cst, neutiqirum e promiscua eiusmodi Maris denominatione , sed ex . assignationis primariae Territorii Israelitici interpretatione,qualem memoravimus, Maris Hispanici nomen apud Rabbinos locuml1eic obtinuisse. Ita Sententia haec prior totum Mare Occiduum ut lue ad fauces Gaditanas,quas orbis terrarum limitem statuere v teres, Territorii Israelitici partem intra lineas , promontorio Moi tis Horseu Amani &ostio Pelusiaco in Occidentem ductas in lu-
iam, censeri volebat. Sententia autem altera, quae rationi multo
proximior videtur, angustiora quidem Maris huius spatia, sed tamen Matis spatia satis dis uti, asi nationem Territorii Israelitici divinam complecti decernitur. Scilicet hac, limites Borealis de A stralis sub ipsum situs, seu in extremitate promontorii, quod diximus, ad Boream, atque in ostio Pelusiaco ad Austrum, finiuntur; in occidentem, non ultra porrecti. At vero huius autores lineam duci voleb ni rectam a promontorio illo ad ostium Pesusiacum, a Borea nempe in Austrum, eaque claudi & terminari plagam Territolii Israelitici occidentalem ; ita ut quicquid sive Maris sive Insula- a G ma, a rum intra huiusmodi lineam contineretur, seu eam ab Oriente re-Babris- spiceret, id totum non minus Territorii Israelitici pars esset quam ia, a tit, re o qualiscunque continentis. Atque ad lauac modum, arcuato
. ιυός. tinuosis Territorii illius litori , tribubus, i , vhraim,
Di biti 'm Zabulon , Simeon occupatoin perampla AEquoris spatia li& Mahu nea quam diximus inclusa, atque eiusdem cum litore ipse juris ha- inissionis. bita, per ducenta amplius milliaria praejacebat. In Pandectis Juris
tur in Ge- Territorii Ist eluui veniat, ct qued extra territorium istud esse fuerit πη- quantum ad Borealem de Occiduam plagam;) Qucquid ci-
sebm ' Montem Amanum exporrigitur, Territoruιm es oraclitic*mi 'sile montem illum habetur, extra hoc Territorium. Etiam staebi illi seis Itis se Mari, quae monti praetenduntur, eadem ratione d iudicandum est. ει- de anno nimbustu linea transeas super eas a Monte Amano usique ad torrentem AE- b xxi' gypti. .d intra tineam continetur, remni ebricimi. VH v extra lineam, Territorium I Meliticum non est. Huc spectat illud Eze-Ρ isi Heliab de plaga Terrae sanctae maritima postquam Australem qu*b Cap. r. ad Mare est designaverat, Ner nuri bram , ri D ti D pars occidentalu Mare magnum, a termino usique ad id quia ad- versum
32쪽
DT DOMr Nio MARIS, LIB. I. versum est introitui quo ducitur ad Hamath. Hac pars seu plaga) occidentatu, seu Maritima. Vulgata ibi, Et plaga Naru vire magnum, a confinio per directum donec venias Emath. haec est plaga Maru. Hellenitae autem; mn τὸ μερω- νά γ hac pars Auster o Asticus. Quae proxime praecedentium versio esti Dein pro allatis ex Ebraeo, tequirur, τοῦτο ομέ-
quam haec partem Maris Magni di minat usique ad id quod adversum est introitui quo ducitur ad II ath, inque ad introsium qus. Hac fiunt quae ad . Mare Hemath. Cuiustibet versionis mens eadem. Ea autem quam Ebraicis subsecimus tum paraphrasi Chaldaicae, tumJudaeorum Hispaniensium interpretationi consena est. Jam vero ex veterum scitis ibi Salomon Iarchius ad hunc modum rem explicat; ν Π
'De ab angulo metidionali superliti dicto sic interpretatur illud, a ctermino) qui est fluvius χgypti, usique ad id quod adversum est introitus quo ducitur ad Hamath; nimir.m inque ad angulum seis Cauta positum, qui ipse est Hor mons adversus introitui ad Hamaeth, sesa Hamath in Cauri plagasta est Iuxta Hor montem. Ita quod termino heic per directium, ut habet Vulpam,ducto a Nili ostio ad Hor montis promont mum si H lach
intercipitur, naud Oxiguam maris velut assignati partem complecti-
tur. Atque haec sent tia, qua viciniora duntaxat Maris spatia parilis ure, ex ipsa assignatione divina, cum continente aestimantur, re- rionibusceptior est; quod scimus non selum ex ipsis Pandectis vetustiori- eap. r. bus, seu Corpore utroque Talmudico, sed ex praestantissimis illis ber ς p . Rabbinis Mose Maimonide μ&Mose Colaciisi praeter alios minorum gentium, qui eam disertis verbis amplectuntur. Et juxta . utramque sententiam, illud quod de provinciis transnarinis, gene- Git ines. ratim apud Salomonem Iarchium , Rabbenu Nissim d, Obadiam i. sol i. Bartenorium e , allos traditur, satis interea obtinet; scilicet D d A Ailam tam ra uicquid est extra terrιrorum Istraestituam ut torum ph s Provincia seu Coitatis Maris nomine contineri, excepta Babylonia. Ad exemplum provinciarum maritimarum procul in occidente extra e Ad Mislineas secundum sive hanc sive illam sentiam ductas positarum, n/iotb tit. etiam & provinciae atque urbes mediterraneae, quae procul extra fines Territorii Israelitici plagis in ecteris sedes habuere, Provincia- 'rib rum seu Urbium maris nomen, pro eo quod est Tollus aliena, sorti- bi Iomtae sunt. Qua de re optivi Rabbenu Nissim loco orato. Sed vero
33쪽
- MARE CLAusu M, s Euut hae, quae extra Territorium in continente positae, civitates Maris ex dialo locutionis tantum usu nominabantur, ita etiam in eadem locutione, alias intra Territorium etiam in ipse Mari locum habere admissum elle, cx ostensis liquet. Et demum ex utraque, quam exhibuimus, sententia, satis probatur divinae assignationis interpretationem eiusmodi priscis Ebraeorum, quibus ipia fiebat assignati O, Iurisconsilitis receptam elle, ut Mare, aeque ac Tellurem, dominii privati capax elle non dubitarent; adeoque Insillas in alluente mari positas, velut continentes Territorio Israeliti co, ob interfluentis Maris dominium, aestimarent. Neque obest, quM toties τὸ usque id Mie in assignationibus occurrat, ut supcriore liquet capite; aut quod Mare limes fuerit. Nam non sellim usique cst diistio saepe inclusiva a , verum etiam ipsi limites limitato cedunt b non raro. Quemadmodum Termini omnes terminati.. QUI de re Prisconsulti S: Pontificii S: Caesarei affatim; uti etiam in iam dicti et Ebraei. Et hisceigitur clicitur, neque quod universe est Ius Dirmum, neque Positivunti qua pluribus quibuscunque gentibus, in sacris literis, Inr-perativum videatur nam in finibus jam dictis assignandis Imperativi imago manifesta est) Maris dominio privato re actari, sed uminque satis ei favere; etiam & exempla dominu quimodi si Ebraeis ipsis desin exhibere luculenta. Dc Naturali igitur &Jure quod reliquum estὶ Gentium, dein videndum. CAP. VII. Iiu Naturale Permissivum scujus heic Uus 6d e Gentium , idustriorum civiliorwnque, tum pristi tum recentis arι, Moribus placitisque esse eliciendum. Quod ad Ius heic attinet Natinati seu alterum, in Iurio si pia habita distributione, Iuris Gentium Vni persalis heu Prunarι caput, ex recto humano rationis usu peti selitiann id sine non omnino Dominio Maris Privato adversari sed manifesta illud permittere, ex eo evincetur, qudd in Iure Positio omnimodo quod Humanum est nam de Divino iam ein dictum id est tam civiti Plurium gentium seu Domestico, quain Hurrum mnum Commutat, si ilhad Interrenios fuerit, sive inmat um, nzmpe in moribus: omnium sere quas c ploratas habemus atque illustriorum, Dominium ejusnod1 Mari-uum passim admittatur. Dissilendum quidem non est, rcchum Humanae rationis , Rine pro Naturalis Iuris indice haberi-,ὶ usum
34쪽
DE DOMINIO MARIS, LIB. L 2I circa res Divinas seu qtiae ad Numinis attinent cultum, ex plurim,rum gentium moribus non rite edisci. Neque inde sive Perinspui generis Iuris Naturalis capita illuc spectantia, statueniada. Nam per omnia secula & Orbis .Terrarum quas novimus reia agiones, Homines, de eiusmodi rebus, ain sine examinis congrui accuratione, aut commodis suis aut Populorum qui imperio conti nendi j indoli inservientes, decernere saepestini soliti; ut Pagani, Mahum dani, id genus alii tam recentioris quam prisci aevi. Et re
cte Antii lienes Athenis δlim ut Philosophi alii non pauci doce- a
re alitiis cst, Populares Deos esse mustos, sed Natura Em unum es, contra quod communissimus Humanae, apud Gentium vulgus, rationis usias ac Mores induxerant. Unde, ut in Ecclena olim Ebraica, ita etiam in Christiana, ustis humanae rationis apud ipsiura Vulgus,alias liber, ubi in sacrorum contemplationem seu dis luscionem alcen-l derit, praestitutis quibusdam axiomatis, principiis, dc iuris siu ri , a Normis, velut sinetis an inicae repagulis, nieritissmo cocrceri selicui. est. Ne sive in veteres tum Gentium tum seculorum plurimorum errores, sive innova libere discurrentis ingenti commenta petulcus 'evagaretur. Et similis sane semper in politia sacra ratio servata est. At vero in rebus quine mero stini Humanae , adeoquc Humanae ut mutua diintaxat hominum ossicia spectent, neque ex Divino aliquo
praecepto interdicantur. cuius generis nihil sene ne fingi potesta- pertius esse quam Territoriorum Dominii distinctio eiusque ratio quae hominum consensu tota nititur) quid permistiuri fuerit ex iure
Naturali, non minus rectE decernitur ex plurium Getitium ac seculorum veterum recelitiorumquestitis, placitis, moribusque recertis, quam ex diligenti Regionuna, fruticum, arborum, sitorum, caeterorum qtiae ad universena agriculturaim attinent,observatione clicitur quid quaque serat regio quid quaeque recuset. Quotquot niln GCntes dominium, quale quςcimus, privatum sive ex Civili luo sibi Iure seu Domestico, sive ex Iure cum vicinis sibi gentibus, Communi admis c, aut idonei habendi scini Iuris Naturalis Pe nussivi quanti Edic usus est) testes; aut tot gentes casque illustri ibres per tot secula contra Naturam commisisse s quod nemo puto Iure me. somniat) pronuntiandum. De Iure Naturali Itistinianus --
Naturaia ratio inter omnes homines constituit, id apud omnes popuDsρου-que in stoditur, vocaturque Ius Gentium, qstasi quo Iure omnes Gentes utun- tur. Et ςaius e; Ius Gentium ratione Naturali inter omnes homines perae- νὸνtim L qχe erratur. Sed veri, ubinam omnes Gentes Nondum quot sint minio. D explo
35쪽
16 MARE CLAusu M, s Euexploratum est, nedum quos in mores consenserint. Neque earum, quas habemus exploratas , omnium in moribus reperitur omnino quod nonnullis tamen est Iuris Permissivi. Quid gentibus medi terraiuras cum Iure de Nausti orum bonis fisco suo applicandis . quod apud Anglos, Aremoricos , Siculos, alias aliquot gentes maritimas obtinuit Evanuit, ut non permissum, apud Christianas gentes in bello captorum servitus, quae tamen apud Mahumedanasinus.. Frustra igitur ex omnium moribus petitur heic norma dc index; maxime etiam eum nec defiterint, quae non foedera legum
Ulla colunt, placidas aut Iura tenentia mentes;
quod ait ille o de Bebryciis. Quales item diserte memorat filisse alia quas Aristotelesb. Et Sallustius e cx Hiempsale de Gerulis de Lib bus, Africae vetustis incolis, Neque moribus, inquit, neque imperio cuiusquam, regebantur; Mibique de Aboriginibus; Genus Hominum a eisse, fine legibus, sine imperio liberum atque solutum. Ad Gentes igitur praeteriti pracsentisque aevi illustriores civilioresque de quorum mores habemus exploratiores, heic recurrendum. Atque in iis sine non solum Gentes illae quas ipsae, quarum heic potissimum interesse potest, magni semper habuereri verum & ipis, quarum iam interest,
Testimoniorum autem, quibus usurauimus, genus est duplex. Alia fuit que Imperium Ee Dominium Maris Privatum Principibus, Populis, aliisque, ab Historicis atque aliis Scriptoribus per omnia sere secula agnitum ac tributum ostenduntii Alia quae Maris Dominium eiusmodi, Iunitidem consenum, ex Iurisciansultis, Foederibus , id genus aliis demonstrant. Quς utraque, ut rerum ducit ordo, interserimus. Ita tamen ut quς ad Mare Britannicum, sive tam sive Iuris, attinent; cumulo in hoc testimoniorino prorsuprςtermittantur, librum secundum seorsim occupatura. Atque sic demum tum quid Civile Gentia ijis , tum quid Gentium commune plurium, quid denique Ius Naturale Perm ivom sex Gentium stilicet
motibus hac in re eliciendum in de Dominio Maris Privato statuerit, simul eriet apertissimum.
36쪽
soculo Fabulose, expressa satis esse buitu testimonia. Et obiter de Romanorum Mari Mediterraneo,cuius imperium Cn. Pompeio mandatum est.
SEculae quorum monimentis gestisque Mores, Scita, Placita,qua diximus, Populorum Gentiumque ediscenda sutit, bifariam tri buo. In tempus Fabulosum & Historicum. Fabulosum autem non illud quod Olympiadum initia praevertit totum, cum Varrone, appellamus; sed id quo Mustissimis duntariat fabulis, fab larum saltem facie , obducitur. Dispertito interim Historico iii illud quod vetustius est de Imperiorum atque Reriimpublicarum quae aliquot abhinc seculis desiere, mores complectitur ;& id quod
est Recentius atque earum gentium, quae etiamnum florent, usuiu
hac in re ostendit. Ceterlim dum Fabulosum adhibemus tenipus, non δ subulis , fabulae sunt G argumenta petimus; sed inv lutam Poetarrum & Theologorum 'gentium mysteriis historicam veritatem h vetustissimis his ricis exhibemus. Nam etiam Vera sunt quae laquηntum Poeta fur resis Lactantius sed obtentu aliquo δθecisque uelata. Et sc veritatem mendacis veloerunt , ut Veritas ipsa
pers. Ait ρkblica nihil derogaret. Fabulose, quod diximus, tem- η pore devim, scribunt Titanib , sorte mundum divisistis Deos tres, Iovem, Plutonem, Neptunum. Jovi Coelum, Plutoni I ferna, Neptuno Mare cessisse. Reiectis autem nugis illis de sy-dereo huic coelo seu AEthere , de Infernorum seu Mortuorum regno,&demimi de Terra toni . mirum omnium, post divisi nem , communi, quibus patienter sibi imponi vulgus sinebar, res ipsa quam in latvata hae historia latere veteriini aliquot do ietiere, alia omnino erat. Non Deos hosce, sed homines suisse asserunt. . Nec Coeli plagae Orientalis ex qtia Mortalibus lux 'datur funde Ae siperior visa est, Meoque Coelum dirui 3 sovem Regem filisse. Plutonem' autem occidentis , quae solis recessum Noctemque ostendit, unde Inserior ea dicta , Inferna. Maris denique &interie statam Insularum dominum fusis Neptunum. Ita dominium Maris privatania non aliter ac Telluris ex distriόu-D 1 tiohe
37쪽
18 MARE CL Rus urit, SEutione humana heic natum comperimus. Ita se rem habuisse docuit olim Euhemerus Messenius autor vetustus in .historia de re bus eorum, qui Dii putati sunt, conscripta & ab Ennio vςrsa. a Laeam in Lactantius, De Neptuni serte, inquit, a via iis tum est, cuius regnum
tale fuisse dicimus , quase Curii Pompeii fuit infinitulli ιPud imperium,
cui tot ora maritima potestatem senesin decreverat , ut Praedones persequeretur, ac mare omne pacaret. Sic Neptuno maritima omnia cum suu insulis obrenerunt. Vuomodo idprobari potes ' Nimirum veteres historiae δει evr. AnIiquus author Euhemerus , qui fuit ex civitate Messana, res gestas Iovis in ceterorum qui Du putantur collegit bisonamque contexuit ex titulis o Inscriptionibus sacru qua5ιn antiquissimis Templis habebantur , maximeque in sano Ioru Triphytii , ubι auream columnam positam esse ab ipso Iove titulus indicabM: in qua columnasiva gesta perscripsit , ut mommentum es t 'u rerum suarum. Hanc hι-
storiam ct interpretatus est Ennius ct jecutus, cuius haec verba sunt; Iupiter Neptuno ιmperium dat Maru , ut insula omnibus o quae loca essent secus Mare, ommbus re .iret. Sed intercidit tam Ennii versio, qu1m Euhemeri Commentarii ipsi; nec sine Jovis ceter rumque Deorum Antissitum industria intercidille putalidum. Eo enim magis invisum procul dubio erat quicquid de Deorum originibus scriptum esset , quo id cas magis patefaccret, & magna quae sacrariis vcnditabantur nomina ex magnorum sive Res uia s-ῖ,hinum. VU Heroum coetu mutuo accepta.& vulgo credulo obitula fuisse ι. b. L p dcret. Nam hinc etiam Atticus cum Diagora & nonnullis eat.' . aliis dictus est Euhemerus, qui non Lachantio selim, sed Cle-c Lib. .e menti etiam Alexandrino, Eusebio, D. Augustino , Arnobio, aliis, author est singularis; cui, in argumentis adversus iatilem gentiumas ιι bib. theologiam consarcinatis e fidem haberi scimus maximam. Idemtib. ε .aι- sputotvi est, qui Plutarcho si Tegeata dicitur , ubi cum Diagora qua memoratur. Sed ab eodein etiam Moelenius nuncupatur, ubi ut Hi iligentcmmendaciorum artificem eum stimulate Maiorum supcr-stitionis cum primis tenacissimus , nec Triphylios aut Panchaeos ol Ea Panchora insula est in Oceano circa Arabiam Australiori sita, ines. 4. Ad- quo fanum Jovis Giphylii, unde historia illa de regno Marino sum deGerar . pta est, Milocat Euhemerus) inibi gentium, odio , ut videtur, in i m G Euhemerum ductus, existimat excitat . Sane Diodorus d codem, G ab . ' ut autore gravi, cuam utitur. Iurisco ultus nuperus illud tib.iis. Neptuni apud Homerum, a
38쪽
Et sero ex eis quae sonetribuesumtur Mupi Cmuis are uti per habitarenis ita interpretatur; ut de tribus Noachi filiis renta tam de tribus Diis narratam fidenter capiat. Verba eius asinit; proculdubio ex terrarum inter tres filios Noacti, ex quibus Iaph to insula ob erum Lusim traxit. Adeo ut Iapheto non selum Insilaxum Oita etiam Matis dominium, in fabula illa, velit assigna ν .ri. QMd vero ait, Lactntrus de infinito Pompeii imperio, ut b Gen. io. de Neptunii dominii exemplo, id ita intelluendum est, ut tam edetrum qui imperium Pompeio mandarunt, quam Usius cui mand tum est, simul habeatur ratio. Nimirum Citim in gra arit maria quod ait Florus subuerique commerciis, raptofoederagenem hi bini, sic maria bella quasi tempestate praecluserant. Rei igitur stumentariae ma xime prospicientes Romani, ex senatusconitato Gabiniano Pompeium emisere-σ -κπτων φ θαλα-νe ad vindicamiam e Plutar. a Piratis mare. Et dabatur ei, ea lege, ἄρχειν φ υτὸιςηλοῦν Θαλαασει, μνάρου r πα- επὶ inlisi mΤes morim Θαλα-ηι, it ' L, perium Maris quod intra est Columisas Hercula ; Continemu vero totius ad I bisail. quadringenta a Mari stadia. Inde classis ingentis praesed iis, dis fi- istis per imperii siti spatia pluribus legatis, Mare totum a saucibus thridatis Gaditanis ad litus Cilicium ita pacavit ut neque u in rerra neque in mari esset qui resistere posset. Certe ipse Pompeius mandatum tan- 'tummodo habuit imperium, ut Admiratius Populi Romani; si- cui biennio ante itidem M. Antonius, quod docet Paterculus. At vero ipse qiu mandavit Populus, Maris huim, ut territorii Romani, aeque dominus erat ac stadioruni Continentis quadringentorum, quae cum Mari in imperio mandando sent pariter coniuncta. ur non magis , atquς , dominum serentia. Et Florii , e LiL 3.
Tiberiin Nero qui e legatis erat Pompeianis) Gaditanum ieram, , cap. 6 primumMaris Nostri limen aperitur, obsedit. Nomm Romanus suti etiam Sallustiusfnon semel) recte apoellat, quod ita in Romano- frum potestatem proras redactum. EtDio Cassius ιν P i in Mare universum, quia Romanu parebat, pacavit. Et stMela, det i Mediterranec. Id omne, inquit . , qua venit, quaque Ii Desitumstergitur P uno vocabulo Nostium Mure dicitur. Sic alii /. Et No- Orbis lib.
stri maris almune sic utitur Mela siepissi, posteae. Sed hac duro plura de Romano muis imperio fissids . - . Neque in Piratas, humanae secietatis hostes , jur istio tantum aD 3 Pom-
39쪽
;o x MARE CLAusu M, SEU . Pompeio exercebatur quemadmodum in Piratas, qui in mari quoa 'cunque nondum occupato depraedantur, exerceri indies videmus sed .ipsam.territorium marinum , quod invaserant ilices, armis a recipiebatur. Unde Manilius 'tilio ore Niliaco periturum linore Magne, Post uictas 31sithridatis opes, pelagusique recenum, . Crederet' Itaque non tam Pometi, quam ipsius Populi Romani , utpote Maris Domini ; timilis habendus mi a Lactantio Neptunus bile. Alia sint in Fabulose tempore , quae de Diis dicta , quid de hominum heic jure sentirent Veteres, etiam indicare videan tur. Nam ubi Deos hominum persenis induunt, quae humana sunt de iis ferme loquuntur. Unde Hesiodus Iovem ait Hecatae
εχων ,σαι τε ψ ἀτρυγαῖο Θαλάσσης ut partem haberet tam Maris, quam Tellaris. Huc spectat item, quod b H b-- habet Oppianus , de Amphitrite Regina maris a Neptuno con-
Betae imperium seu Dominium habuit Maris. Similia sunt innumera. Et de Tempore Fabulose, hactenus.
Primum apud Graecos in Tempore Historico Maris dominium; id ess, Minois, seu Cretensie.
T TIstorici Temporis partem priorem, seu me Rina ac RecX I. publicas , quae aliquot in hinc seculis desiere , complectu
tur, ab Imperio Cretensum Mino inta ritu. Dein verb non seldm complurium veterii Graeciae populorum, aliorumque in Ο-riente olim illust rium , , lis erit ac dominii similis in Mari Syriaco, AEgyptiaco, Pamestylio, Lydio, AEgaeo, eiusque vicissit dinum recensionem persequimur ; verum etiam & Romanoru. de Carthaginiensium in maribus circumvicinis, veluti Supero, Infero , Orientaliori etiam, aliorum id genus in oecidente domunium pland consuetum, atque, ut juri consilium, in mores receptum esse ostendimus. 4 i I. Minos
40쪽
DE Dorai NIO MARIS, LIB. I. r InosLycasti filius,Jovis die us,CretaeRex,Mare circumqua- Nique Creticum & magnam Egaei parte ut dominus obtinuit. Thucydides inquit, Θαλαπηι επι- . ν , Mari rata partem maximam ut Dominiu obtinuit. Ita sane
tum , in sequentibus interpretandum. Neque sic imperium ha e sonat vulgo κείων) quenquam ut navium aliorum timuer transilui, vectigalibus, per maris spatia termin ta , modi ita lege hraesticitat, non aliter ac ubi agri usiis, pro sito arbitratu live sinpeditur sive permittitur colonis in aliud omnino fingi quidem potest, quam planissimis Dominum esse, aut saltem eius , qui Dominus est , seu procuratorem seu indultu ageres
Quod in idem heic recidit. Utcunque, non nescimus Θαλαοσ1κes τειν interdum duntaxat lo Copou naralibus praestare interpretandum. hDe Minois dominio, expresse itidem Diodorus Siculus ς , Nico
latis Damascenust , Straboe, Ccdrentis , Suidas g, alii. Senecam item Phaedra o magna vasti Crieta dominatrixsteti, Cuius per omne littus innumerae rates Tenuere pontum; quicquid, Assyria tentu Tellure, Nereus pervium rostru secat. Et primum Maris dominium, id est primam ciusce , quod non- e Geur . dum occupatum erat sed in vacuo relictum, occupationem sun-
de ortum dominium huiusmodi Minoi plerimque tribuunt. x Sed mendum cst in Hieroilymiana Chronici Eusebii versione de hac re ; nec praetermittendiim , nisii id quod celeberrimo, & ii iis H, primario apud Graecos Maris dominatui apertis verbis reluctari mi toact. videatur , ostitanter neglexerimus. At nos ita versio illa) Mare i obtinem ct Cretensibus leges dedit, ut Paradius memorat, quod Plato DLis si sum e se convincit. Quid igitur 3 Fallumne elle convincit Plato Minoem leges Cretensibus dedisse & maris imperium obtinuit se aut eorum alterutrum fessum csse Z Locus plane sallit & cota . ruptissimus est tum in ficto alit horis Paradii nunquam alibi audito nomine, tum in ipsa Graecorum Eusebii tr. asatione. Par dius nescio qua oscitantia de Hieronymo viro sancto S doctissimo credere nolim ; sed scioli forte alicuius , qui breviusculas h C ronis. eiusce in Chronico illo perlochas temere adaugere ausus est ipse Para dios, id est, ex Ioνe , quod habetur in Eusebii Graecis, γ' . isti . natum est. Nam ibi Eusebius, Minos , inquit - , ιειλαν ρητ Tempo blare obtinuit, de Cretensibin διδι a Iove leges desit