장음표시 사용
11쪽
VI. DISPUTATIO, et patrocinii etiam nomine obnoxium, cur minime tuendum susceperint, rationes utilitatis foederum commerciorumque Gallicorum eos induxerunt, quippe nondum oblitos, amicitiasbcietateque Gallica sese ad libertatem contendisse, quae post ea pactione Mestphalica est confirmata. XXV.Vbi non praeterierim,Helvetios saltem comiter habere oportere regnum Germaniae, quod A. cla IIci XLII X soliscitarunt,ut exempti vel quasi haberentur, atque in societatem pacis VVestphalicae reciperentur. Qv9d tale est,ut plerique subveriti fuerint, ne actione ingrati liceat cum illo populo experiri,sii causam imperii comitatusque Burgundici inposterum deserat,praesertim quum non solum propter inaestimabile libertatis beneficium,osticia amicitiae vicinitatisque debeat edetiam ex pacto ad certa praestanda, iureque patrocinii adde- sensionem comitatus Burgundici teneatur. Quanquam sunt, qui putent, Germaniam non omnibus in univerium iuribus in Helvetios ista cessionis formula renunciasse, sed duntaxat eos in possessione , vel quasi reliquisse, salvis alioqui praetentionibus suis. Vtcunque autem id sit, certe Geneva, mea quidenaseiateimat,ari' U.Pac. nabrug non comprehenditur,quia cessioniae interpretationes stricte sunt accipiendae tum vero urbs Genevenus non est canto,seu pagus Helveticus,licet n-rovibus,nominatim Bernatibus,perpetuo foedere anno GadacXXXVI.sese adiunxerit. XXVI. Belgica, quatemis per pacta cessionum eius fines non immutati sunt, totusque Circuli Burgund cuου publice ac λ- lanniter in hodiernis Comitiis Ratisbonensibus de est irro pro
vero et germano res naeutonici membro Labiti 1 iatratusque est, promiti curitate, siVe uti l .l ilicii Iconominant,gvarantia, Ut communi ope aux ea irruptionibu
Gallicis defendatha.QDd accidit per c Loeta A.cIc lac LXVII. A. cla lac LXXIV. et cla IIc LXXVI in Comitiis imperii facta, nuper repetita ac denuo sic confirmata, ut propugnatio eius Circuli,
12쪽
pROPOSITIONES HISTORICAE, Circuli,in quo et Germaniae finibus,quibus includitur,eti trimonio Austriae gentis, ad quam antiqvo iure spectat,et Hispaniae , quae eius ratione iuris necessitudine ac fide Germaniae regno coniungitur,permultum est situm. Inanes ergo limulatique inrores sunt, qui in eam sententiam asseruntur, perinde ac si Hispanorum mens consiliumque sit,cum reliquiis Navarrae et Comitatu Ruscinonensi eum permutare , id est, tam insigne membrum a corpore Germanico,quod consilio-HimEuropae momenta ponderat qualique librat,avellere,gna-
dumque praeripere sibi ad otissimam in republica dignitatem,
spemque et occasionem praecidere foederunt Germanica gentis, aditumque patefacere in communis patriae et F. Belgii sines, quod qui futurum credat,eum in publicis rebus ieiune
XXVII Consilium de CirculoBurgundico integro in fidem
ditionemque Germaniae reducendo pro statu illorum temporum, quibus imperabat Rudolius II nimis serum erat,etsi eum propter familiae suae ratione tui propter imperii ius causam eius pactionis, saltem auctoritatis Caesareae gratia, negliger non potuit, in actione Bellipacificatoria δ. Angelus Euccius Comment. φρ. . . Rescripserunt F. Belgae comiter, et quibus gradibus ad libertatem pervenissent,quibusvenio lis eam defendissent,opemque Caesarum invocantes, nitentibus contra Hispanis, destituti fuissent,eoque pro liberis se gessissent, proque talibus a regibus rebusque publicis haberi coepissent foederaque cum iis pepi3issent,atque adeo possemionem libertatis constanter retiniustent,regisqueHispanici imperio in perpetuum renunciassent,extremisque extrema adlibbuissent,quippe qui vidit sent peti salutem reipublicae, violari
iura omnium,leges pactaque in solidum subverti, privilegi que eripi in universum. Poste quam induciae A. cII II IX. fierent,non contradixit Caesa passusque Hispalaos pacisci,nec rebus , neque consiliis est adversatus, ut tunc coniectuna se s POS
13쪽
VI DISPUTATIO, postet,non improbare ei ina,quod bHispanis in ea causa ageretur, JVorum ea tunc fortuna erat, ut nil sublidii expectarent tali aesare, in quo et voluntatem, et facultatem iuvandi partes suas desiderabant, eoque alium Caesarei regiminis statuni optabant, nec obscure in spem novi succestaris erigebantur. Proinde non est simile vero , nec fide eventorum con probatur, qvod nuper dici coeptum est, spectasse id Caesarem Leo-polduin,ut F.Belgium denuo Germaniae illigaret, quippe quitatis habet, sua et Hispaniae Germaniaeque caula impedivisse,
quominus foederatae provinciae e rege externo pnaedae loco acciperentur. Etenim pace Monasteriensii A.cla DCXLII Ciura, leges, libertas F. Belgii, non contradicente Caesare,cuius alioqui interfuisset contradiceres plene integreque firmata, unde converso in Austrios studio, Gallos minus aeqvos habuit. Quanquam haud negaverim, Italiae regulis rebusque publicis ad securitatem profuturum , si arctiori foederis iure bituri Germanis sociarent, ut, quotieScunqVe Opus est, mutua op viribusque coniunctis sublevare se tutarique polsent, praelem tim quum ea rerum facies est, ut praepotens vicinus rex , qui Genuam,quasi clavem Italiae infestat,tot fereEuropae it me
XXVIII. Nec vero novum atque inusitatum est,iit exBelgiaca dominatus instruendi ratio prosecta fuerit, quod certis cumentis probari conficique possit.Carolum audacem, quum spreta imperatoris Friderici III auctoritate, invaderet Lotharingiam, sine qua Galliae Belgicae regnum constare non poterat, hanc potiundae monarcitiae viam maxilla,cum detrimento Germaniae inuise Francisci Bestarim Comment rer. Gast. .apa . Haud temere faciat, qui cum rebus actisque Caroli audacis superiorum Minorum gesta comparaverit, quae unumquemque moneant,quid et quantum ex praeteritis liceat de instantibus iudicare.
XXIX. In Belgica secivada, nominatim Aqui grani us dio
14쪽
.esinum habet Pontifex Germaniae I sive Archiepiscopiis Vbiorum,quiColoniensis hodie ab urbeAgrippina, veteri Romanorum Colonia,nominatur. Q ae cur in Notitia in perii Pae mea quidem opinione A. CCCC. XXX li X confesta est, omina fuerit, non est, quod miremur quum eo tempore in Francorum fide ditioneque esset. Nam quod Vrbem Aquisgranensem attinet, eius origines a primordio regni Carolo vingici sunt repetendae, quod tale est, quamobrem intelligi possit,in notitia imperii eam minime quaeri
XXX Diploma,quod Aquisgrano concessum vulgo putant,vendicantque Carolo M. quodque anno cla cLXV l. a Friderico Aeno. barbo, fabulos istius aevi opinione decepto, est confirmatum, nec formam styli curiae Caro ovingi caeconuentientem,nec verum probumque antiquitatis documentum ostendit. Extat in D.
si Belgicis et Burgundis: s. sq.apud Aub.Miraeum, discipulum quondam usi Liasii, cuivi dicendi charactere hoc unum addimiia,qro norint minim que ragmaticiu et nun etiam idoneo charaetere Lacon eo expressas,nucias ratione imitan π. Ex qua causa etiam ab hiporicis acrebenotatus est, cuius insectationissumma es apud Iul. Caes Bultv rtim hist. LXII psyy tiu de eo pronunciati Angelu. Galluectu com de bel fiet. pa t. t.pns qui eum inproprio dicendi generesamiliam ducere af mat, suo ultro admittimmide novo et non ιθ reqvaque Romano intelli tum velit m di proprio, baracteris idonei Romanique ratione inteluat,charactex is dicendi disserentias haudqvaqvam es assecuti .Neque hic aris. fatis aspar Ensis rer Bel lib. XXLI. G. α vir quidem auri doctu et prudens , sed in hoc genere, quo eruditionis interiori momenta onderantur,Li s elogio minime facit satis. XXXI. Nihilo re inius de Aquisgrano existimarunt Conradus Peutiqerin, et qui hunc secutus, Nisol. - Reu ncrin nurb.i . p. F.
Res eo redit, quod caput sit Galliae Belgicae instarque Romae tertiae et transalpinae, apud quuinum Albinum in Poemate de Cara tu M. Ni bardum s. l. IV.sub initium, qui sedem primam Franciae nominarit, ubi Carolus et excepit et audi vit legatos, et a Graeco Romanorum legatis etiam imperato Basilain, quod elogium asiis regibus non addebatur sed proprium perpetuumque dignitati augustae erat, Caroloque ex aperiori transactione conve
ibi palatium sit regium,unde Aquispalatium, et Aquense palatium in annalibus Francorum semel terumque memorantur. V. Fragin
15쪽
i r I DISPUTATIO mentam VrsisSanum p. a. q. s. Hactenus quidem recte et vere. Tum quod sanctione Carolina constitutum sit, ut regni e maniae inauguratio non alibi, quam Aquisgrani peragatur quae
sententia nullo vero germanoque monumento fulcitur, nec tabulis, seculo XII confectis, doloque malo suppositis, probatur. Posthaec,quod propter eam Archiepiscopo Germaniae fisrhen nae inferioris ius consecrandi Caesaris, quatenus regis Germaniae,sit concessum. Quod pariter nullo antiquitatis testimonio evinci potest, ratioQve et eventa huic sententiae adversantur. Ratio, quia pontifeX Germaniae primae, qualis est Moguntinus, dignitate sedis munerisque in Germania maximus,more aliarum Christiani nominis gentium ius praecipui quoq; in hac consecrationu causa tutari potius, qVam negligere voluisse argumento iurissisimatia Messapici inGermania ei competentis iudicatur. Consecras ιionis, dico, quippe quae actus est sacri ordinis, neque cum inauguratione,sive coronatione paria facit,quod vel unoHludovici pii
exemplo doceamuS,au.Franc. Pish. an.δι7. Eventa,quia constat,nec omnes Germaniae reges Aquisgrani consecratos, nec eos etiam
omnes,qui ibi consecrati sunt,manu operaque Coloniensis fuisse consecratos Solet quoq; huc afferri exemplum Sigfridi Moguntini ut qui Aquisgrani Fridericum II.coronasset, mirm Merssaeus an
nal. chiepta gunt.examen iteratarum vindic.iuris coronandi pro Ar
chiae Colon. .ar. U. aucto ragmenti reteris apudVrsi me φ.Iy.cyra inaugurationem qui granisa iam tradicit si tamen id auctoritate Meronis convelli potest,qui locuples testis est,Fridericum II apud Mogontiam solenni ritu esse consecratum, anna adan.urie edit. Henrici Cani A.Vtcunque sit omnia enim cumulare, immensi res
esset operis haec controversia A.cla lac LIta It X. Quin lil con- feeia,sanctioneque Caesarea Leopold. 37. confirmata est hunc in modu in, ut praedicti Archiepiscopi atque Eo Iores in civitatibus mariarandioecesium separatis rationibus atque seli haec munia obeant, extra dioeceses autem iure alternarum ea consecrandi dignitate fungantur,insigni quidem,ut opinor, qvitatis temperamento,quod ad sarciendam inter utrosque concordiam valuit, datusque est Catoniensi Maximiliano Henrico honor auspica dae coronationis, ut testaretur Ioannes Philippus Moguntinus, totum hoc se paci remittere, rependereque beneficium suae sedi. Satis prudenter, ut alias solebat, dum viveret ille nostratis Gemmaniae Cato,sato tamen suo non satis cautus erga Francogallos,
qui anno cri lac LXXIIl ab eo talia postularunt, quae et libertati communis patriae, et holori principis Electoris adversabantur.