장음표시 사용
301쪽
266 ORATIO haec sunt deiecta, illae in ordinem conseebr. Itaque adversaria in iudicium protulit nemo, codicem protulit, tabulas recitavit ia. Tu, C. Piso, tali fide, virtute, gravitate, auctoritate ornatus , ex adversariis pecuniam petere non aud
res . Ego , quae clara sunt consuetudine , diutius dicere non debeo . Illud vero , quod ad rem vehementer pertinet , quaero: quam pridem hoe nomen , Fanni ; in adversaria retulisti P Erubescit: quid respondeat , nescit: quid fingat extemplo, non habet. Sunt duo menses iam . dices. Tamen in codicem acceptum , Sc expensum referri
hantur, 14 tabulas eonfieiebant, iusiu-νandum dabim, se bona fide tabulaseonis turos ; ut serabit Dionysius Hal. Iib. IV. Ηor ora. κα suns dejectat Sie omnes libri veteres. Alii tamen conjecta , quod plane rejicio. Nam deieri se aeeipio , quasi disjecta, te permiste. nulloque ordine posita, uti ea quae de superiore loeo in inferiorem fortuito depulsa. ae deturbata sunt. Haud se io tamen , annon disieeta restius legeretur. Iovis. Hine sunt dejems Uide, num me. Iias si eofecta, ut est ici Vetere li-hro. F. VRstu. Hau sunt si Di Foris fan defecta , adnotatum Guillelmio.
Lambinus conjeeit eum Hottomarino edidem ι illae in ordinem eouect . GRv ex . Duocla sunt dissiuata, perturbata. PAssga Ar. Nescio, cur nomin ε deis lina intelligere, quam ad maria, quae sane hie peripleue eum inbulis to minparantur, Ernestus maluerit . Set magnopere vereor, ut natium inveniamus
xitum, nisi legamus disjectar quod Hotto mannus etiam, & Lambinus vexiti sunt. Quid porro hae emendatione Deilius, aut relitus' Affinia hae e vocabula quam saepe eonfundantur , Ο-mnibus compertum et . Sie in Ooidio Metam. XII. IO9. ubi dojeei edebatue, quinque eodiem habebant dἰήριἰ, quod
N. Heinsus probavit, atque resti tuit. Nos in hac oratione inopia eodicum laboramus: quo magis ratione uta mur . OPOrtet. Iannoctii eodex vulgatam tuetur. Sed jam de eoditum in
hoe fragmento maculis Menardus iu
Auctor raro ornarua Deleri posse n. lud oνηarua putabat Guillelmius, libra. rii se ille et adnota mentum . GRUTH . Male hie ora,tua in phaeeedente e pi e Guillelmius pν disti, Heleri velit. Nam ii eo Misa saepius oratione utun. tur veteres , M haee, quae temper sub audiuti tu e , saepius omittunt, praeterinea ne suspecta iἰnt nobis loea , ubi ea apponunt, Se intraris utuntur loeu tionibus 8 sie eunt earia sortia dieitur, subauditur po itasti inlineum est apud Sueton, in Octavio. Merito Torrentius vapulat Gronovio, qui νερ ιον ibi υe. lit expungi r vide ejus observat. XI.
fisji i Fortasse alibi se recte dieatur ut si se4tu , id quod aeeeptum ti exopentum est , sed hoe Ioeo verba haee
302쪽
nomen in adversariis ' Quid sit tandem amplius triennium est Θ quomodo , cum omnes. qui tabulas conficiant . me
struas paene rationes in tabulas transserant, tu hoc nomen
triennium amplius in adversariis iacere pateris ρ Vtrum cetera nomina in codicem accepti, & expensi digesta ha hes , an non ' Si non : quomodo tabulas confieis P si etiaiam : quamobrem , cum cetera nomina in ordinem refers
bas . hoc nomen triennio amplius , quod erat in primis magnum . in adversariis relinquebas ρ Nolebas sciri, debere Roscium . Cur scribebas P Rogatus eras, ne referres. Cur in adversariis scriptum habebas ρ Sed haec quamquam firma esse video, tamen ipse mihi satisfacere non possum. nisi a C. Fannio ipso testimonium sumo , hanc pecuniam
ei non deberi. Magnum est , quod conor: diffiei se est . quod polliceor : nisi eumdem & adversarium ι Sc testem
habuerit Roscius . nolo Vineat. q. Pecunia tibi debebatur certa , quae nunc petitur per audi-
Periboea apud Non. Tam n o missa aenimo mirosuit mortis. Sallust. I. Hist. Nam γῆ - νo eoacti fueram, O saepe ferramentia naMitim e mea sn Iureati ; sia istie ablicli tiκsciram mulearo corpore periere. PAssκκAe. Paulli Ma. nulli editio recepi emendationem Nottomatini 1e Turnebi, reseripsitque,aa etaieom aeeoptἰ o o ons . Si ullus eodex hane eoniecturam adprobaret , ego sane quoque illam amplecterer. Sed refragatur eum aliis etiant Franis eii primus. Non est autem nocessaarium , ut nomen hie repetatur. Referre in eos iram aeeeptum G expenstim, est quaeaeeepimus, δέ expendimus in tabulas Teterrae G Rev. Meepsi, o expensi , Noti. se Turn. pro vulgato acceptum ἐ6 expensum, errore non insolito Li-hrarii , qui , quia praeesserat vox comaιeem , scripsit Meopeum , O expenisum. LALLEM Nn. Mare profecto emendatis neeessaria videtur. Nam . ia nomon rein Petatur, totum hoe redundabit; s vero eum Graevio explieemus. Fannius
quidem pecuniam, quam sbi debitam
eontendebat, Roleio expensam ferre poterat, sed numquam aceeptam. μι. tum ab hoe absurdo effugium est. Ver
runt , quod non vitupero , modo co-
diem eorruptos esse hie intelligamus,
Amplius ινῶ nἰum est Nam tantum temporis intereessit, ex quo Panurgus intersectus est. 1ι Roscius ejus nomiisne Η-S eeerosa aecepit a percussore.
Poetialis tibi do bastiν eoria ὶ Longa disputatio, in qua ad summam hoc dieit, male Fannium egisse . qu; i
certam pecuniam petat ad iudicem. Incertant autem Fannium ipsum judieasse, quum eamdem ante vici arbitrem petier i 1 nam ad arbiιrtim numquamnis incertam pecuniam peti. Arbitrem autem hoe toto loeo etiam eum sigiliis
fleat, qui iudeου est. sed in iis iudieii ,
quae nune a Iuristonsultis vel apbire ria, vel Misis fid/i appellantur r in quisbua additur EX FIDE BONAt quibus in e auiis i idem juvieri dieebantur saarbiινi , idem jiaietam Se arbitrium , ut diximus tu orat. pro mititio . Atque
303쪽
st 63 ORATIO iudicem , in qua legitimae partis sponsio facta est. Hic ruit amplius H-s. nummo petisti , quam tibi debitum est , causam perdidisti : propterea quod aliud est iudicium , a
liud arbitrium. Iudicium est pecuniae certae : arbitrium incertae . Ad iudicium hoc modo venimus , ut totam Ii-
hoe est , quod idem aIt in Murarimna,
Infra pretiam appellat 1 ex quo coni Puram eapimuΑ. in litibus, quibus pe-eunia certa petitur, non fieri sponso nem arbitratu litigatorum , sed lege constitutam , di desinitam sumnium fuisse opinor ex Praetorum edictis ;quae leges erant annuae. Addidit autem M qua legitimae parris is est, quo ma-ςs Ostenderet, certam pecuniam in Iudietum deductam es Ie. ΗΟTeto M.
Si amplitis H-S nummo pes sit 3 Iloe st, apud audieeni, seu in iudieio si sestertio nummo plus petisti. quam tibi debetur , eausam perdidisti. LAM-viu. ICti id plus petere dieunt, quod sit quatuor modis. Re , si decem pro quinque petantur. Tempore, si ante diem petatur. Loco , s alia loeo, ruam quo promisssum est, agitur. Cau a, s eae duabus rebus disiiinctim proni issis altera praeeipue petatur. PAssi R. Itidie iam os pectiniae ceriae , arbitrἰum
ἐκιννιν uid ita quoniam iudiems quippe privati homines t potestatem iudieandi nullam , nisi quam a magi-
aemnato . Poterat L. Cassius de aureis XX. iudieiuni saluere; de uno minus
aut amplius . non poterat. non ueee.
pia nil ieet a Pratore potestate; nam potestates ti imperia iunt penes magistratus ; iudie s autem privati s ut diximus i homine erant . Itaque is maxime unde viginti doberentur, quia tamen XX. petita sunt , petitorem iudex damnabit, unde illud vulgatum, ut Mi pius pereνοι , eatis eadeνee . Offieiuna ergo iudicis est, eo statuere sinis
plieiter , debeantur ne XX. aurei, an
rum numero arbitrari. Qua de eausa
reprehendit Hippodamum Milesum Aiaristoteles lib. de Repub. II. qui iudi-ethus potestatem fecerat , ut reum partim damnarent , partini absolveis
jud otii, inquit, non recto saueitum os e
304쪽
tem aut obtineamus , aut amittamus : ad arbitrium lis modo adimus , ut neque nihil , neque tantum , quantum Postulavimus, consequamur. Eius rei ipsa verba formulae
testimonio sunt. Quid est in iudicio P directum , asperum .
simplex: SI PARET H-S. I D DARI OPORTERE. Hic, nisi
ι, sed υiginti minas. Is vero pejoast, sui, quem ti ginti minas debere non putas, nil tamen eondemnar. Haec ille . Exem. plum autem subitetemus e Qui absolvit ream. a quo viginti aurei petan. vir , quum decem tantum deberet ,
non iudieat nihil deberi , sed viginti
aureos deberi negat , quod verum est. NoetroM. Per artiit ros , hie non intelliguntur arbitri eompromissatii, sed Iudices , qui bonae fidei iudieii, arbitrariis praeponebantur , quod propius
ad arbitrorum solutam potestatem ae-eederent . PassERAT. D totam I am obsinoamtia i Corrige, aut obtineamus , ut in aliis libris. Hu- Ius autem rei ipsa verba formulae te- simonio sunt i λο te miEi dare cent tim ortere ἰ nam operiere verbum necessu latent fgnificat: ex quo aperte inteIligitur , quod Paulus respondit in i verbum Mortere , D. de verb. sign. vid libera te bonae fide; iudicia rete.
xendum non esse: Verbum oportere, inquit , non ad facultatem judicia pertinor, sui potes, Det pluris Mel mInoris condeis an ror seu au veritatem roserrir. Itidi-oom enim appellat, quem arbitrum hoe Ioco Cleom nominavit, nimirum eum
qui in honae fidei iudieiis sedet; quum eontra qui in fricti iuris judicii, se dent , hie a Cicerona jυdices appel.
Aa arsiaritim Me animo, Primus Fran- eii Me modo, alia manus super posum Tat is ala . Prius probo . Au jtidiei, Me modo , ad arbitritim hoc modo . Em 1 e natus est ex librariorum ostitantia, qui modo se ἄν primunt mo . Lit tera in in ni suit resoluta , nio vero eum nihil denotaret . aIii a praefixe runt , unde natum est animo. Ga v. Potiti sυimtis Regius optimus cod. post,iamtis . LALLs M. Otia rei ipsa inaba formulis rasimon o
im posuit : quod hae ipla esset prae sentis iudieii data ae praeseripta Pis ni iudiei a Praetore formula, in haneonini summam sponsio facta est. Hori Mars rei restimonio seria into lens 1 ermo. Nam ex consuetudina, dieere ἁ uitoi rei 1 ut lib. VIII. ad Ati . Gi ν ἐιesimonio Iuni littoris . Pro Fonteio rT sirion o fis IIIItia οἰνttiri. PASI ERAT. Si paret H-S i Ma daνi oport/- l Co raptus locus , quem se puto corrigem
Id est , oportere , ut apud Valeriura Probum in not. antiquis , ut verba
snt formulae judicii , ti grandioribus
litteris seribantur . Sie Verr. V. Da Mi bio iudieitim i si PATERE et iugera semodi fudi Use plara , quam colontia
ses professus , rum xeno damnare υν Et eadem cursus orat. Quaerebant quata inrba Meveν rores daret e responde
tur . 84 ΑννARRT, ut verr. q. ti . RET , ut in Institui. Iuris libro IV. eap. de Actionibus. Mane autem no tam os quae Auctore Paulo Diaeon oporrore sgniseat , aut reponendam arbitror , aut eerte subaudiendam . HoetvOM. Si paret H-s. Ioas dari oporis
rare a sic legendum est , non . F per
res , ut est in vulg. neque, F paterer, ut quidam volunt. Erat enim hae
νORTERE , atque in Verrinis ubi eum- qua legitur, in iis, quae ad hane sor mulam pertinent, F pateret, oin te gendum , fi paro es, paret autem , id est, apparet. λιενο porro loeum habet in iis , quae sunt in tabulis, aut aduersariis per seripta . LAMa. Sed pori re in nullo M So habetur, nee domi
legitur in prim. Et e. Illud est inj
305쪽
stro ORATIO planum iacit, Η-s. iiD ad libellam sibi deberi , causam perdit. Quid est in arbitrio P mite, moderatum . QVANTUM MOVIVS MELIUS , ID DARl . Ille tamen confitetur plus
se petere , quam debeatur : sed satis superque habere dieit quod sibi ab arbitro tribuatur. Itaque alter causae confidit: alter dissidit. Quae cum ita sint; quaero abs te, quid ita de hac pecunia , de his ipsis Η-s i D , de tuarum tabularum fide compromissum feceris, arbitrum sumseris,
caleatum ex Ilottomanni eo ectura , . re soleret, EX BONA FIDE, ut lib. qui tamen eenset posse subaudiri . de Oιse. III. Quid Di ἁiro Deois
ii, iam fi d beri l Lib. Is, idem la non eerta 14 definita summa pete. quod libra , pondo , as valebat . Mibatur , sed quantum iudex bona fide erat ex argento parva, ut apud var- deberi iudieasset. Atque hoe est quod Tonem lib. de Ling. Lat. IV. Ueteros Iustinianus ait sub tit. dia Aetioni bos autem eum parvam petu molam G In bonae sei Iudic A tibera νοι sui pomsui fieabant , hoe verbo utebantur . mirri ἄδειαν audiet se hono 6 o Cicero Verr. IV. Aa quia Volotio , sistima-ἐ , qtiant,m actori restartii opis. sua iponre senisor , tinam libellam dos j-, eat . Licubantur uutem bonae Moi ju. si ρ Plautii, in Pseudolo di dicta , eone ita loquutione , pro ii diis BAI: P. Tib; libet am istienti numquam ei a iii quibus addebatur , EX BONA
nus geberetur. Et hoe est quod mo- manni coniectura . Lambini eati in rao dixerat , άIretium , a pertim , p eae,iQuantum otiitia o me ius ita siri. C, hoe est praefracte iudieium a Praetoroipulam non agnoseit Manutii editio ,δefinitur , ti quas ad vivum reseea-iti sane in aliis Cieeronis loei, itur , ut iudiei ab iis verbis ne tantu. ubi haee habetur formula, non eonsp, tum quidem di edere liceat ἔν unde eitur . In talibus formulis cillemniis judiei, h e stricti iuris a Iuriseonsul .ibus Romani solebant sere eopulas meis appellantur, quod iis dati iudiem mittere . Prim. Frane. 84 Palatiuus ead certam formulam ae summam adisset mo multis O molitia tu esuritis.Gaκv.fringantur . Quae vero ea snt . di Ille tamen e stertir l Ino dieit, imus in libello de actionibus. In M ilium litigatorem silnifieans , alioqui Milo, mouer stim , quantώm 6Mitia Gidixisset Uς ; sed eum, qui arbitrio a-
derartim ; OvANTUM navius xx Mου- cum ustata desectione . subauditur .. ivs sit DAM r ut verba snt arbitrii nim, quamquam peeunia summam a-
a Platore dati , ει subaudiatur, Tan- liquam nominet . Floret M. tum dari iubeas , aut aliquid ejusmo- Ira tio atro Oise eoni is i Qui addi. In arbitrio rei uxoriae de repeti- arbitrum venit. Gusdit enim pluriatione dotis r solitio matrimonio, fori petitionem non obsuturam, quae alii a
mulam hane su i lle ipso in lib. de si apud judicem litigantibus pericillosa
4kemplo posuit, cum in aliis addi se lebant r illae, ni vere actio intendere.
306쪽
rRO Q. Ros CIO COMMDo. 27 istris , quantum aequius melius sit dari , repromittive si pareret. Quis in hanc rem fuit arbiter θ Vtinam is quidem Romae esset i Romae est . Vtinam ademi in iudicio lΑdest, Utinam sederet in consilio C. Pisonis i Ipse C. Piso est . Eumdem ne tu arbitrum,& iudicem sumebas P eiadem & infinitam largitionem remittebas , & eumdem in
tur ; haec , ni damnatus arbitri semienti e pareret. Q.iid se compromi fume, glie.bimus Verrina IU . Ina M. Com. Promittere dicuntur . qui hine inde promittunt , 1 e arbitri sententiae si tu ros . Inde compromtissarius Ἀώdeae in M. PAssERAT. mpromittit o l Repromittere , est Ei ,
qui mihi stipulanti ante promisit, vi- etsi in a me se putanti promittφre . ut in hos iudic o eertam peeuniam Roseius promisit Fannio si putanti . ti
risi ir; iis restipulanti Roseio repromis taurum eius , quod exuerat a Fan
interrorandi nota, quod peri picue rectuni est. Sensus est enim, si peterea quantum aequius melius arbitro vide. Tetur , quo modo de hae certa , se definita peeunia eo nipromissum ne te. ha, ρ Repugnant enim certam prauniam petere , ti perere quantum aequius mel uasillie iudex ad eertam sunmtaru adstringitur , hie arbitro potessas permittitur de quavis summa pro suo arbi
ni3ι - , s parereti Sie legi dehet, non, s p.rεros . Est enim hate lectio inepta, ει ridie via , vel : f pareros . Si par/νερ autem , videlie et in tabulis i id est ,
si osset in tabulas relatum. Sic su ura loquitur e Sed in ad uariis parere conis sonuiι. Sie Se Catullus e G ti a nam inrotali, pos a itie Ili E peestim 3 LAMa. Dori repromitri νε, I eate νει Daνὶ ν Hamilti- sibi perioris , Pantagathus . F. VasIN. Print. Frane. Pal. 14 M. untiqua I pueos . GE V. Iam tirinam acies,et i Pal. Se ed. ve. . Nabis urἰnam . Adsentior Turae. ho detondam illam syllabam arbitranti . G vet. Prim. Franc. non agnoscit am , quem sequor. G Av. obsecuti Turano deleuimus primam Vocem .euius loeo Gruteriani eodices , L n stri habent nam, quae vox sorte retibnenda suit. LALLEM. Si quid retinem dum esset , jam certe praeferremr cu ius aptum Ioeo Hie usum viri doctios mi videntur animadvertisse r verum anaen, ut membra essent plane similia , illud expulerunt . Explieari etiam posset in per , pr sorea , ut apud Livium Ill. 3 . ubi similiter duo MSiseeerant de more nam. Vide ibi eruis ditione , diliuentiaque praestantem viri eum DrahenhOrehium . GARAT. Fimdem no iti urbiIνum , O judie stim bis, Simul , Se uno tempore , quia simul , ia quantum aequius me lius esset petebas , 14 eertam, ae de finitam pHuniam praei se flagitabis .
I. iram lautiἰonomi Nam arbitris, ut dictum est , certa summa nou A finitur, in qua vel damnent, vel a solvant: sed ex aequo ti bono potestas ei, de ea re diseeptandi permittitur . Inmittim autem dixit pro oci quod vulgo diei mus indotatatim . Io M. Quia hoe est in iram Iaretrionem ram tressi ari id fgnificat, iure tuo poteras obis stare , ne infinita largitione uterere . sed remisisti. Nugae . Leaendum est r
Paullus in libro XIII. ad Edictum iis Pande Iib. IV. 7. leg. 3 a. f. I s.
307쪽
ara ORATIO angustissimam sermulam sponsonis concludebas ρ Quis umquam ad arbitrum , quantum petiit , tantum abstulit Θ nNmo: quantum enim aequius esset sibi dari, petiit. De quo nomine ad arbitrum adisti , de eo ad iudicem venisti . Ceteri cum ad iudicem causam labefactari animadvertunt , ad arbitrum confugiunt : hic ab arbitro ad iudicem venire est ausus: qui cum de hac pecunia, de tabu
eaute adhibenda, eum in Muta de his,orbis Gronovit Obs. IV. a. disputatione illud tamen relinqui certum ,
firmumque videatur , rem arere pro concedere , ac permittere risurpari ,
quod ostendit Cujaeius XXI. Obs. 29 probavitque Lipsus ad Taeit. Annal. I. 8. euius explicatio est maxime lo eo illi apta, itemque Du Ierus ad Li.
ium XXXII. a. Quamquam permita νε pro rem ιυνο ubi Oluta adhibari eum Gronovio negari faeile possit . Nie i-saque aut vulgata lactio recta erit , aut saltem lenis emendatio . Sed lariseitiois is in tam distans verbum poιε- satis , invitis Vsis , convertere , id vero Graevio paucos arba tror concensuros Optime dieitur in ira poros ,, Ee arbitro eonveni tr an idei reo laeti sIon m hine Hielemus p Detendore , spodas , erit sane prudentius . Largitio..em infinitam Fannius Pisoni eonees.serat , eum eum arbitrum de peeunia sumssset. Poterat de alieno, ut Livius III. I. loquitur , arbiter Piso largiri r poterat controversam peeuianiam arbitratu suo dividere . Quod eam ipsam potestatem a Graevio hue adductam oratorie mihi videtur exprimere . Neque enim necesse est, pr priam arbitrorum largitionem fuisse suae oratoribus figura sint relinquen.
pore . I ii eamdem rationem seneea
De eo ad judicem misi a In quo
male te utrobique egisse osendis ;nam s meunia ineerta est . ad iudi eem peti non potest ; s certa , ad adi
cum ad iuiliam ea ara labefactaH iob factori se aeeipio . ut s di Eisset iis factartim Iri , quemadmodum apud Iuristonsultos frequentissime, satisdare iudieatum solvi , pro solutum iri r de-eem dari , pro datum iri . Neque enim si eausa agi ad iudieem erepta est, ad arbitrium desertur. Ergo hieiensus est: Qui animadvertunt fore , ut s eausa ad iudicem deseratur ,
evertatur ae labefactetur, malunt arbitrium sumere. Exemplum exstat in oratione Demosthenis eontra Phorm; nem 1 ΜΕ - c δε- est σιεναι
Mero eatis ad Jtifices esset deserenda, pre.
eius rei, de qua iudeου est , inque se eompromitti jubere , lege Iulia prohibetur . InLM .
Au jndidem Dentro est a tis umtamen malam causam haberet ; nam matre
308쪽
pRostes Roscio Co Maeno: 1 Ilarum fide arbitrum sumsit , iudicavit sibi pecuniam non
deberi. 5. Iam duae paries causae sunt confeste : adnumerasso sese negat et expensum tulisse non dicit , cum tabulas non
malae eauta ad arbἱtrum melior est eon. ditior ut eκ Seneca paulo ante docebamus. Qiod autem ab arbitro ventumcid iudieem orator scribit, obsorvandum est. Nam eommissu ni suisse eOmpro. missu in Paulo videtur in l. si quis 3 o. D. de Reeept. qui arbitri reo. Si γί, ait, ram , de qua compromἰfm st , iis itidi Itim Aouuear, quiuam dieunt , praea
da ost, 1 to opus Itidio m so oruino sa-sendo. Haee Paulus. Utrum igitur Fannius eompromissum amiserit, an non, eum id eorti juris non fuerit , ineeetum est . IDEN .
Crat. pro Quintio , non uno loco . Sensus autem hic est i Quum ad ar-hitrum hane pecuniam petiit, aperte ostendit sibi pecuniam eerram non deis heri , nune autein eamdem pecuniam petit. Incertam igitur peeianiam ma-3e ad iudicem petit. IngΜ Inu cat is,
poetinIam l Libri manu ser. habent, j- ealiae e quam scripturam quamvis valde probem , ἔ-ἰοον ι , tamen non Teiieio : ita enim sere loquitur infra , ibi : Nam , quo tu rempere tua formtilia titi mitiisi , ni it Mne iis s.clararis Iratidi, in os nuisi . O mnino utraque terito probabilis est ;sed antiqua tutior . LAMR N. Prim. sano Francii etiam ines eaAr . Gaκ- ivs . Naugerius edidit, jussio, e . Nihil hae permutatione frequentius .
Cieero de tribus modis, quibus eertum peti possit , dato, expenso lato, Cis. Or. TIII. Orat. TI. stipuIato 1 ut suspicer pro adulterast quod priores editiones habebant νdebere esse annumerasse , Vel, ut aliqui quondam seripsere , adnumera e , id- est , dedisso . CAMERAR UR.
Manutius , pro adulter. 1e , sive east antiqua lectio . live t ut magis credo conjectura . Aut. Augusti nulla orasse a Pantagathus ad sarta sHes εἰ quae lectio elieitur eκ superiori bus . ia ex triplici genere memoria, Aduersariorum , Codicum, Se Stipula tionum . In veteris autem libri margine manu docti , ut Videtur , viri
notatum est , dedis . F. Vnsiret. --num Ff se negat Ita nunc omnes
fere eχeusi ; quod manavit a coniectura Ioaeh. Camerarii; priores enim adtillo se , ut Se Pal. noster GR UTER. Recte Camerarius r alnumeras est numerato eredidisse . Pro Sex. Ro-s eici : Omnia sua tibi e nosis , asim me Dit , appendit . Cicer. XIlI ad
Ea penstim tulisse non dicis Indieaetre obligationes, eae quibus certi eo dictio nascitur, Re, Nominibus, M Stipulatione, nam eκ actu incerto ad arbitrum datur actio . Expensum ergo i
nam quae poeunia mutuo datur , ad numerari dieitur , mutuum enim , iuriquit Paulus , non po1es esse , nisi promi satur monior ejusque uomine chirographum , id est pecuniae eautio fiebat ; quod vero non in pecunia
numerata debetur , eν pensum in tabulas reserturi ut si sociuq H-S cecidiis societatis nomine servum emerit , socio suo rara expensa referret. D
syngrapha Vero , ti obligatione quae nominibu sebat, dixi copiose Verri
III. ΗΟT O M. Cum tabulas non re I at Nimirum tabulas accepti Se expensi. Haec ratio
eredendi a Iurisconsultis dicitur fieri
309쪽
recitat: reliquum est, ut stipulatum se esse dieat: praete ea enim, quemadmodum certam pecuniam pezere pol sit,
per inp/ηfiatἰ-- . Nimirum eum quis peeaniam alii numerabat domi ex arca sua , nomenque illius . eui hane peeuniam mutuam dederat , reserebat in tabulas cum summa iquam eupensam tulerat . Hae tabuli domestieae in judicio prolatae fidem faciebant , pecuniam hane a Paulo a reditam suilla Caio . Ea pons alio diiscebatur, quia ere litor in tabuli sui, seribebat nomen debitoris , eui eκ-ponsam illam erediti summam tere-hat , quam dedistet mutuam . Cum d itum illud re eperat . tum aeee. stum in ii idem tabulis terebat . Inde expensi Se aecepit tabulae illi diae an tu e . Haec erat mutui eantra.
hendi oblitatio , quae nomiis; ι olim feri dieebatur . Aliter eontrahebatur debitum aut ehirographis, aut 1,nstra phis, aut testibus T vide Gell. lib. XIV. ea'. it. Chirographon die atur eumdεbitor sua manu seriberet L l ibiἰgna. ret tabulas , quibus testabatur se tantum peruniae mutuum aee episse sub ta-ribua usuris . Syngrapha dicebatur, quaeti a tabellione publico scripta erat , ti a testibus subseripta se Ohsgnata . Mine dieit ille apud Gellium loeo lau
bat noque imbuti ne cie teribis, is δε- ἐλυm uod bar . Item in sequentibus ii , si quoa latis dιοι actiam eii , neqvio rost θυι , is que tabulis plantim fi νἱ posI ι ; hoe est, neque chiros aphis, ne. que syngraphis . Εκ tabulis urere diae εbat ut creditor, cum tabulas aeeeptiti est pensi producebat , quas hie Ci- eorri intelligit . cum dieit tibia si non Hetras , ex rabolis obrinaris , eum aute hirographum producit in judieio de . hi tori , aut syngrapham . quae consecta erat a publieo tabellione , se si nata test;bus. Hune modum debitum contrahendi Cicero intelle, it inpra cedentibus verbis. cum dicit, od-nsm Oisse He n hat, quia nullam syngrapham , aut chirographum a fert
L ostensit , quo se iuvimaan hane ei ianumerasse testatum saceret judiei-hus . In stipulatione quoque testes adhibebantus , se se neque testibus imtelligendum apud Gellium . Hinc paullo insertu Cicero e Stipulatam uo up raeittirnitas ιν sitim eo ne esia. Et paul- Io ante e Salptilo itis ., p tibi o dis quo rempore ' quo profate 3 quis sopo dis M. T.;ι ὸ Λ mo . Sie hune locum intelligendum esse censeo . Quae dee hirographo , se syngrapha , te nominibus hie disputantur , debentur Salanaso . qui hae pluribus est eas eo tu, in libro ge modo usurarum.
pulationis etymologia , formula , viti effectu videt in comment. nostro de verbi, iuris . Stipulationis exemplum , quod ereditori dabat debitor , hoe erat : Dieius πεtas sνips me Meepis ,
eἱui m Itia . Si pecunia non esset numerata , se 3 per seriptura ni mensae data , pro illis v rbis, Atimerata domo eae area soa , seribebant in ebi rogra
mutua , o data ex mens scriptura
postii l Eadem partium unumerati est apud Agellium , e. ii. lib. XIV. sed paulo aliis expressa verbis i Iaramen , inquit . cum suis murtis pare nis et im alabat . probari aptis me a/bere pertini Ma datam eon erἱa mouta : expens ratione , mees. νarion;5tis , es rog phi orsis tiose , rabia artim obsanari orie , σε sitim tui re sono . Nam mensae rario nem argentariorum tabula intelligit , quae exponsi latione eontinentur di de qui-hu dixi superius . cs joeriphum autemti tabulas debitoris sumo tonsgnatas, auritimeri r onis verbo Cieero eampi tiua est 1 rosium insereorarionem , ara
putationis . Quare hie loeu, diligenter juris studiosis notandus , atque ob
310쪽
rRO Q. Ros CIO COM EDo. 275 non reperio. Stipulatus es ρ ubi ' quo die Θ quo tempore θquo presente 8 quis spopondisse me dicit Θ nemo. Hic ego si finem faciam dicendi , satis fidei , ia diligentiae meae .
satis causae & controversiae, satis formulae , , sponsoni , satis etiam iudici fecisse videar , cur secundum Roscium iudieari debeat. Pecunia petita est certa: cum tertia par te sponso facta est. Haec pecunia necesse est aut data,
aut expensa lata, aut stipulata sit. Datam non esse, Fannius confitetur: expensam latam non esse , codices Fannii confirmant: stipulatam non esse , taciturnitas testium concedit. Quid ergo est Θ quod Sc reus is est, cui Sc pecunia levissima, Se existimatio sanctiis ma fuit semper: Si iudex
est is , quem nos non minus bene de nobis existimare . quam secundum nos iudicare velimus et advocatio ea est. quam
servandus est e qui tribus tantum eauis iss eertam peti posse peeuniam osten. ldit i nimirum eκ obligationibus, quae vel re, vel verbis, vel litteris eontrahuntur , unde tractatus apud Iuri se . at ceritim perurus. Nam honu fidei judieiis ineerta petitur r Drum binis , ut Iustinianus uat , potesus permittatιν x aequo , O bono estinandi , ρι tu ιιi ι.
otio dis i Dies enim solutionis stipulationis pars est . vi p. de edendo , tibi rationes ait edi debere eum die .ia consula . Pignus tamen per episto- Iam sine die L consule contrahitur . I. cum tabernam D. de pignor. PAs
Proxima paeἰna leριι mam partem appellavit . In petitione igitur eertae pecuniae non arbitratu litigatorum
spontiones sebant . ut in aliusmodi causs , sed lege praescriptae , ae defi
Qtioci εν νεus .a est Ita probo 1 quum ςn alii, vitiosissime legatur : Ea res Ma es , cfvs. InaM . Quod O reus isos i Est ab editione veteri Roh. Ste. phani, recepitque ti Lambinus. 34 Manutius I antea e usi , ει Pal. Ψιώ 6νes ejus es. G κυττα Cptime . Reus talis est, ut miti mi pecuniam , Oxi.s1mationem plurimi iaci t. Quod autem hie die; fur e ἰ νε ηla te sitas ,1; militer Taeitus Annal. XI. χ8. de Quastorii A Ornamentis Nareiso delatiΑ , Ioiasmum intolerandae superbiae Iihesto id ait fuisse. GA AT. Poeatio ea os i Iam supra diki . mori uisse in iudieii, tum privatis .
tum publieis , ut litigatores eum patron ἰs amicos adducerent , quorum praesentia , ει gratia causam suam,pud iudiem adiuvarent . HOTTOM. sie quoque Manutius r perperam utriisque . Profitetur Cieero hoe eodem loeo , se iam Roscii eaulam absolvitia se, dicturum alta quaedam non victoriae , sed bonae etiistiniationis causa rargumento vero utitur ab adjun Aia perlonarum , quod ti reus Ros eius suam existimationem plurimi saeiat, DPisonem judieem bene de te esistimare
maκime velit , Se advocationem , ut sudicem unum. vereatur prior er exi
mium splendorem . Cur non est de Perpernae , viri Censorii , existi matione aeque sollieitu, ρ Vitiosa ost dii tributio r nam illum adfuiste , negari non potest. Cur dubitat Rolcius , an de se bene sentiant ii, quos ipse s biadu citos ob eximiam benevolentiam delegerat, qui, niti de eodem optime senisisent , nequaquam reo lut rarara praesentia sua voluissent' Cur vertia-l tur, ut judicem unum, quos, ut Pa S a troR