장음표시 사용
181쪽
a II Caprimulgus cum duabus capellis sub arbore.
Ipsae lacte domum referent distenta capellae
Ubera: nec magnos metuent armenta leones. Uirg. eclog. 2. v. I9.
Despectus tibi sim, nec , qaisim, quaeris, Alexi
Quam dites pecoris, nivei quam laetis abundans. Mille meae Siculis errant in montibus agnae. Lac mihi non aesate, novum non frigore desit.
Praeterea duo, nec tuta mihi zalle reperti Capreoli, sparsis etiam nunc pellibus albo, Bina die siccant ovis ubera: qu0s tibi sertas.
Juvenis in curru ab geminis capris decurrentibus tractus. Vide similem in Patini familia Renia pag. 23'. De capris Virg. Aen. q. V. IJ2. Ecce ferae saxi dejectae tertice caprae Decurrere jugis: alia de parte patentis Trans
182쪽
'Transmittunt cursu campos, atque agmina cervi funerulenta fuga glomerant, montisque relinquunt. Martiat. l. q. epigr. J2.
Gesari junctis ni se desinis , Ae ole, capri S. Sui modo sicus eras , jam capri Cus eraΙ.
De curru Ovid. Mel. 2. V. 1OS. Ergo, licuit genitor cunctatuΙ , Deducit juvenem Vulcania munera currUS.
Daedalus sibi & Icaro alas fabricans, ut e Creta evomlarent, & Minoem Didhaei regem effugerent. Vide celeberr. I. Grono vii antiquitates GraecaS tom. I. R. R. Ovid. de arte Amandi l. 2. V. 43. Ingenium mala saepe molent. Quis Crederet unquam,
Aerias hominem carpere pq e vias Remigium volucres disponit in ordine pennas: Et lete per lini et incula nectit opus Imaque pars ceris astringitur igne folutis finitusque noetae jam labor arsis erat. Tractabat ceramque puer pennasque renidenS, Nescius haec humeris arma parata suis. Cui pater , his , inquit, patria est adeunda carinis Hac
183쪽
Hac nobis Minos effugiendus ope. Aera non potuit Minos s alia omnia clausit. Quem licet: inzentis aera rumpe meis.
Ovid. trist . 3. eleg. q. v. 2I.
Quid fuit, ut istas agitaret Daedalus alas ;Icarus immensas nomine signet a uas λNempe quod hic alte , demis ius ille tolabat. Nam pennas ambo nonne habuere suas P Epist. Leandri Heroni v. 49. Nunc daret audaces utinam mihi Daedalus alas lIcarium quamlis hic prope littus adest Sil. Ital. l. I 2. v. 89. Majores fecere manus, quum regna timeret Dictaei regis, spcfama es ) linquere terras Daedalus inzenit: nec toto signasequenti Orbe dare, aetherias aliena tollere in auras Ausus se penna, atque homini monstrare volatus. GEMMA CLXII. Aquila vel vultur juxta arborem, praedam rostro lanians & capreae duae ponticulum vel rupem ascendentes, infra quem similis aquila.
184쪽
De aquila, lepore , dc caprea JuVenal. Sat. I 4. V. 7'. Hic est ergo cibus magni quoque vulturis, O JePascentis, propria cum jam facit arbore nidos. Sed leporem aut capream famulae Jovis regenerosae In saltu zenantur aves : hic praeda cubili Ponitur: unde autem, cum se matura lezarit Progeniessimulante fame, festinat ad illam, Raam primum praedam rupt0 gustaTerat o 9. De caprea Martiat. l. I 3. epigr. IOO. Pendentem summa capream de rupe Sidebis, Casuram speres, decipit illa canes.
TABULA QUADRAGESIMA QUARTA. MARSYA S.
MArsyas fuit Tibicen, e Phrygia, & ea temeritate,
ut ipsum Phoebum ad cantus certamen ausus est proVocare, a quo victus & excoriatus est. Teste Ovid. Met. l. 6. V. 387.
Clamanti cutis est summos derepta per artus: Nec quicquam, ni se Tulnus erat, cruor undique manat; Detectique patent nervi: trepidaeqnesine ulla Pelle micant venae. Salientia Siscera pins, Et perlucentes numerare in pectores bras.
185쪽
GEMMAE ANTIQUAE. GEMMA CLXIII Tmolus Judex inter Apollinem & Marsyam, Lyra &
tibiis decertantes. De iis Ovid. Met. Q. V. IJ3. Pan ibi dum teneris jacitat sua carmina nymphis Et iste cerata moisulatur arundine carmen; Ausus Apollineos prae se c0ntemnere cantuS, Judice sub Tmolo certamen et it ad impar. I onte suo senior Judex confedit, aures Liberat arboribus quercu coma caerula tantum Cingitur ; 2r pendent circum caza temp0ra glandes. L. Begerus similem gemmam in Τhesauro Brande burgico exhibet pag. I9o. & ibi Bacchus ΑΙΣΥΜΝΗΤΗΣ vocatur, sed crederem, virum doctum non satis bene observasse istam gemmam , forte huic similem.
Apollo, trunco arboris insidens, dextra Lyram tenens , adstante tibicine , duas pariter tibias instante.
186쪽
Tenuit manus altera pleetrum. Artificis flatus ipse fuit. Tum flamina do PoPollice follicitat: quorum dulcedine captus Pana jubet Tmolus Citharae submittere cannas De duabus tibiis Martiat. l. I . epigr. 64. Ebria nos madidis rumpit tibicina buccis Saepe duas pariter, saepe monaulon habet. Virg. A en. 9. v. 6 I p. O etere Phrritae, neque enim Phrmes , ite per alta'. Din Ima ubi ad elis biforem dat tibia cantum.
Marsyas excoriandus columnae alligatus, adstante Apolline,& Satyro genu flexo . De iis Ovid. Met. l. Rettulit exitium ; Satyri reminiscitur alter: uem Tritoniaca Latous arundine licitum
ecit poena, quid me mihi detrahis inquit. Ab piget: Ah non est, clamabat, tibia tantis In aversa parte Sol, Luna & quinque stellae cum Cha
raeteribus abraxicis. Proculdubio septem planetae DC
187쪽
De iis Manil. Astr. l. I. pag. 2S. V. 26. Sunt alia adzerso pugnantia sidera mundo, Quae coelum terramque inter tolitantia pendent, Saturni, Jovis, re Martis, Solisque: sub illis Mercurius Venerem inter agit Lunamque locatus.
GEnius, omnis naturae Deus, & uniuscujusque anima rationalis . Genius numen est quod nobis nas centibus datur. Teste Servio. De genio Tibull. l. 2. eleg. 2. Dicamus boni terba , Uentit natalis ad aras. seu quis ades lingua Uir mulierque fale. Urantur pia thura foci S ; urantur Odores. Quos tener e terra dilite mittit Arabs.
Ipse suos Genius adsit Tisurus honores, Cui decorent sancitas mollia serta comas. Illius puro distillent tempora nard9, Atque satur libo sit , madeatque mero. L. q. eleg, j. Magne Geni cape thura libens zotisque fateto Si modo, cum de me cogitat, ille calet.
188쪽
Si anum lacte piabant, Floribus oe vino Genium memorem bretis aeti. GEMMA CLXVI. Deus Genius stans, dextra pateram, sinistra Cornucopiae tenenS. De Genio Plorat. epist. l. 2. epist. 2. v. 187. Scit Genius, natale comes qui temperat astrum, Naturae Deus humanae , mortalis in unum
Ruodque caput, Tultu mutabilis , albus er ater. GEMMA CLXVI I. Ara accensa inter duos clypeos, cum inscriptione CALANus A LEX andro. Calanus Philosophus ex Gymnosophistis Indis sAlexandro Magno superbienti fragilitatem humanam objiciens) fertur, cum in rogum ardentem adscenderet, dixisse, o praeclarum discessum e vita l cum , ut Herculi contigit, mortali corpore cremato, in lucem animus excesserit. Cumque Alexander eum rogaret, si
quid vellet, ut diceret; optime , inquit: propediem trzidebo. Quod ita contigit, nam Babylone paucis post
189쪽
diebus Alexander mortuus esst. Vide Ciceronem de
Sceptrum vel baculum, lauro coronatum inter geminos angues, cum inscriptione ASIa RECepta. Inmemoriam victoriae, per Augustum Caesarem partae. De victoria Caesaris Virg. georg. l. 2. V. 17O. Et te, maxime Caesar:
Gqui nunc extremis Asiae jam vi ctor in orisInbellem alertis Romanis arcibus Indum. De geminis serpentibus Ovid. Mel. 3. V. 324. Nam duo magnorum tiridi coeuntia sileta Corpora serpentum bacula tiolaterat ictu. GEMMA CLXIX. Manus de Coelo demissa , bilancem tenens cum inscriptione TRI. SVNT. DOM. PEC. SC. AE. Forsan TRIbuta SUNT DOMitiani PE Culia vel D Mitiano PECuliaria Senatus Consulto,ex Erario. Vide Suetonium in vita Domitiani. cap. Ir. Sive mavis TR Ibuta SUNT D Minis PECuliaria; uti passim Dominus in malam par tem pro tyranno sumtus est, Augustus se Dominum appellari vetuit, teste Suetonio in ejus Vita cap. J S. Dae
190쪽
De Tributis Ovid. de nuce, V. 87. Felix, secreto quae nata es arbor in agro, fisoli domino ferre tributa potest.
Restat Bactra notis, resat Babylona tributis
TABULA RU ADRAGESIMA SEXTA. FORTUNA.
Fortuna ab Antiquis Dea credita, dc apud Praenestinos Antiates praecipue culta. De Fortuna Lucan. l. 2. V. I 23.
Vidit fortuna colon0SPraenestina suos cunctos simul ense recisos, Unius populum pereuntem tempore mortis. Juvenal. fat. IO. V. 36J. Nullum numen habes , si sit prudentia ; nos te Nos facimus, Fortuna Deam Coelo' locamus. De statua Fortunae ad Prytaneum Aelian. cl. viri Jacobi Perigonii l. 9. cap. θ' De