Dissertatio historico legalis de iuribus vicariorum imperii tempore interregni, et de eorum auctoritate in Jtaliam

31쪽

- γη M.tur. 9έ Quid ultrat quomodo pro recuperationeComacli potest Romana Curia relicto judicio petitorio, ex Spolii regula ad possessotium confugere, postquam sub die is Januarii Anno M. D. CCIX. inter praesentem Pontiaticem Clementem XI. & Iosephum Poenum felicissimae

recordationis Imperatorem publico pacis tractatu solemnisi inae conventum fuit, possessioneni Civitatis Comaclicum suo territorio penes Inaperatorem, ac Imperium, in quo usque illius controversia durabit, remanere debere-93J Sua Santita de putera uno o piu Cardinali fra qualio it sudetto Erucestentissimo Signore Asarchese di Prie me Ministro Cesareo, d chisara insiguito destinato asta Alaesa siua, si faminera e discutera lamateriadi ste vertenti pendentae supragbstati dirima, Placem et , e Comacchios e que so non inveru forma di Giud Oo, maper Appetamento comune tanto disiua sentita,

e di sua alaesta Cesarea G. S. I laesa Cesarea intende che L Citta H Coma chio Con he sive Valgi debba resare in sue mani nestos

to tu cui e di presiente, con in 'oriolo corpo cInfantema Imperiale, sin a tanto che Aa in detis congresso ventilata, edi pos terminata deita pendent αNo istitur inviolabilis tanti Pontificis fides, in omnibus

32쪽

αρί hucusque ab eodem peractis sancte semper servata, in hoc uno tantum deficiat, quod mel locutus est, quod promisit, dc scripsit, omnino scrvabit: nihil enim in omni genere vitae, eoque maxime in Principe magis necessarium est, quam pacta servare,datamque fidem implere ;9Munde bene Iason ait nihil est in Principe divinius, quam promis orum,s conventorum constantia .9η quod eo ortius, Sc line ulla prorsus exceptioω procedit, quando publica pacis, dc tranquillitatis causa, quidquam fuit st, putatum,atque conventum. 964 Pax autem Uregie inquit Grotius) facta qualibuscumque legibus ervanda omnino ob eam,quam diximus fide anctimoniam sollic, teque cavenda non tantum perfidia sed π quidquid an mos e vesperat s c. 97J

Porro quamvis non me lateat, quod hujusmodi controversiae discussio, atque finis,utpoteFeudum de Majoribus, dc quod Principuin Vulgo appellatur respicientis, tam ex Aurea CaroliTU. Bulla, quam ex stibsequentibus imperatorum Constitutionibus, ac Imperii Recestibus, soli Imperatori, vel Regi Romanorum sit reservatus, S sic quod a Serenistimis Vicariis, atque a toto Electorali

s J L. i. ae de Pact. 3. vendita institi de Rer. divis. Zas ad L. Princeps, n.

33쪽

tummodo sipectat, erit absque ulteriori discussione remi sus, omnibus in statu,quo sunt,permanentibuS; ex iis i meia,quae stiperius succincta narratione notaVimus, neminem inveniri posse confidimus, qui indebitis, injustisque Romanae Curiae petitis inherens, clarissima Sacri Romani Imperii jura despicere, & quidquid pro illorum conservatione hucusque actum fuit,revocare, ac infringere pollet. Quapropter & si etiam talarae contentionis discullio a Serenissimo Electorali Collegio penderer, a summa illius jultitia, aequitate, ac prudentia contra probatum Sacri Romani Imperii in Comaclensi Principatu jus, ac Dominium, praefati Romanae Curiae Ministri nihil pro sus obtinere valerent. Non enim Serenissimi Electores ignorant, in eorum potestate non esse, bona Imperii ali nare, vel quovis alio modo negligere, sed illa semper coi servare , dc quantum possunt, augere debere, ne Aquila Romana ulterius deplumata caeteris avibus despectui sit.

98 Ipsi igitur SerenissimiPriticipe qui bases, & sund

menta Imperatoriae sunt Majestatis, 99 suis auribus ad ii justas Romanae Curiae petitiones juste obturatis,omni majori studio curabunt, ut antiquus Imperii splendor Sc gloria eo iterum deveniat, quo temporibus Caroli Mapni,

Ludovici, & Ottonum felicissime fuit, quod non aliter assequi

98 Limu. in not. ad Capitul. Carol. V. sol. 166. 99 Artic. 3. Capitul Ioseph. Imper.

34쪽

- D assequi potes , nisi omnes,qui antiqua Imperii bona invaserunt,ab illis repellantur, & inveterata injustae possesJonis piacula post longam etiam usurpationem comprimam tur, eaque demum cui spectant integre,& sine laesione

reddantur. XXI.

Sed ut redeamus unde discessimus, cum neque in AureaBulla, vel in antiquis aut novis constitutionibus Imperii nihil prorsus de universali Italiae Vicariatu inveniatur expressum, &sii multi particulares pro suis scilicet statibus ibidem numerentur Vicarii, ut Duces Mediolanenses I J Mantuani, tot Montis Ferrati, lor Sabaudiae,ao3J Mutinae, Sc Belgii. io J Hinc est Quod variae sunt cum dependentia & juxta placitum Palatini,& Saxoniae Electorum assignant. Non nulli praefatum Sabaudiae Ducem absolutum, atque independentemVicariatum in Italia

ZOO) Carol. Iigon. l. 3o. de Begia. Ital. Cuspin. in Carol. IV. P. 384.

ea de re lurisconsultorum opiniones, dum alii uniVersalem Italici Vicariatus potestatemRomanoPontifici tribu alii Serenissimo Duci Sabaudiae non absolute, se

35쪽

Italia habere existimant. Reliqui demum credunt, quo lsicut,inStatibusItaliae,in quibus particularis aliquis Vicorius praeest, Serenissimi Palatini SI SaxoniaeElectores nubiam in illis jurisdictionem habent; ita in reliquisItaliae t cis nullo particulari Vicario assignatisproprio eorundem Vicariatus jure conj unctim uti possint, ac debeant.

Romani equidem Pontifices ad se vacantis Imperii administrationem pertinere praetendunt eX iis quae ab Ii nocentio quarto in Concilio Lugdunensi, dc a Clemente quinto in sino do Viennensi definita fuerunt ros secui

clum ulteriorem dictarum constitutionum explicati nem, quam omnes sere Can istae amplexi sunt, & s

quuntur Io6.J Sed quam male praefata Vicariatus jura sibi

arrogent, clare patet ea ratione, quia, nec in ea, quae sunt

vere veteris ImPerii Romani ad Germanos delapsa, vel in reliqua Italiae aci Regnum Lombardiae pertinentia, ut quam a Germaniae,vel Italiae ordinibus ejus modi sus Romanis Pontificibus concessum fuisse legitur io .) Imo si vetusta inspicere volumus tempora, non ad Pontificem Romanum,sed ad eos,qui Imperatorem eligebant, illo defuncto, Vicariatum pertinuisse ex iis, quae supra ex Guim

36쪽

reto notavimus, salis est manifestum. Ncmo itaque in dubium revocare potest,quod tempore ni serici I. Imperatoris, vacans Imperium interregni tempore ad Elech rcs,&Principes Germaniae pertinuit, donec usque ob in ram longiorem,quae in novo Imperatore cligendo intem cedebat, ad certos Vicarios cura regni fuit delata; io8 quo tempore, ut bene ad praefatum Guntheri locum notat mitectustus.1οψ Nondum tunc nota erat nova iliasapia entia eorum, qui dicere ausi siunt, cum Imperator Romanus in rebus humanis use desiit, vacans Imperium ad Pontificem Romanum devolvi, eique tanquamsudum Domino aperiri m. Et jam dudum tempore Ludovici Bavari imperatoris hanc traditionem rejectam , atque in Comitiis decreto firmatum fuisse, quod vacantis Imperii administrationem Pontifex haheat, nustam scripturam,nustam rationem Hsiolam usiurpationem introduxisse testis est Albertus Crantius. noJ Unde non purum reptaehensione dignus cst Hugo Grotius, dum nescio qua ratione dixit, quod Interregni tempore Romanus Pontifex Imperiali nudorum investituras conse E re

37쪽

re potest, quia inPopulo Romano tali tempore libero primas obtinet. Quam graviter, inquam, ea de re Grotius erraverit, longius probare stipervacaneum esset: exiis enim quae hucusque allegavimus, nemo est, qui in dubia una revocare possit, quod integrum Italiae regnum,postquam fuit a Carolo Magno & Ottone jure belli acquisitum, neque Populo Romano, neque illius Urbis Antist ii, nulla ex parte subjectum remansit, sed ita prorsus cum Germania coaluit, ut Regis Italiae imperandi jus, regia que in universitan constituendi potestatem soli Germani habeant. mi Hinc apud citatum G ther nescio quisita Germania Proceres alloquens est. IVJ Ex quo Romanum nos virtute redemptum,

Hostibus expulsis ad Nos jusissimus ordo iri Transtulit Imperium; Romani gloria Regni Nos penes est. siuemmisque sibi Germania Regem Proicit, hunc Eves ulmiso vertice Roma Subcipit, s verso Tiberim regit ordine Rhenus:

Quare sicutitesiaeRegnum,postquam cumGermania cinaluit,nullo unquam jure adUrbem mam,vel ad Pontificem spectavit, ita nec jus Vicariatus tempore interregni ad illum pertinere valebit, quia non entis nullae sunt passiones. Quod adeo verum est, ut si quis praefatam, quam impugnamus, Canonis arum opinionem sequi vellet, in

man: Coring. de Fin. Dp. Germ. c. Io. L. a. n. a . IJ 'primo.

38쪽

im qiiideles absiuinim incurreret: Romanum enim Pontificem,eontra supremam sitaeDignitatisMajestatem, Imperatori, & Imperio subjiceret, cum omnis Vicariatus praesupponat superioritatem ejus, cujus vices gerit; 1 JQuod quantum rectae rationi,& dictorumCanonistarum opinioni adversatur, tantum ita insubsistentiam praetensi Romani Pontificis Vicariatus demonstrat. 111J

Oulsed habere ἀffirmat, non benξ sua Imperialium concessionum Privilegia intellexit, vel ea nunquam sub oculis habuit. Abselutum, &gener tem Vicariatum in illis contineri, ex sola eorundem lectione primo loco elucescit; secundo ex solemni novi Vic riatus a Ferdinando III. Imperatore Mantuar Ducibus, in praejudicium Sabaudiae Domus, concessi, damnatione a Collesio Ele torali sub die Junii Anni M. D. CL. VIII. Q clarius apparet ς' atque demum ex jurata Leopoldi Primi Imperatoris Capitulatione confirmatur his v bis. Pariter consentimust confirmamus id quod Hectorale

Collieium nuper sita dato Iunii ad Vssum Mantuanum) ratione annuliandi eu cassandi in praejudicium Domus Sabaudia suscepti Casareris Sacri Romani -E 1 perii

39쪽

perii Vicariatus, ac Gener alatus is Italiascripsit, eat tenus quod nos istius contextum firmiter servabimus, Ducesque Sabaudia in suo Italici districtus competenti Vicariatus Iure, ac Privilegiis δει enter protegemus, ac

P XXIV. Nos etiam praefatis Imperialium concessonum Priavilegiis, jurataeCapituIationi, ac fere omnium jurisconsultorum opinioni inhaerentes, ta J absolutam atque inde- pcndentem sui Vic tiatus jurisdictionem Serenistimo S DaudiaeDuci tribuere,atque assignare non dubitamus. Illam tamen extra suarum provinciarum districtum extet dere,non audemus, eo quia non generalis totius Italiae Vicarius, sed eorum tantum locorum, quae suae sunt Domia nationi subjecta, attento etiam suorum Privilegiorum t nore, ac diuturnu Praeteritorum temportim observantia ille existit. Et quidem praefati Vicariatus Dignitatem a Sigismundo Imperatore Serenis limis Sabatidiae Ducibus

saurus.u8 Sed cum praediet e dignitatis essentiam in abs lutapotestate, aliisque omnibus supremae Majestatis Regalibus, quae a retroactis temporibus Serenissimis Saba

40쪽

competunt, dc competere possulat, tantum constituat ; Sc nihil prorsus de potestate tempore interregni ab illis inimquam Imperii Vicariis, in reliquis Italiae Provinciis, exercenda loquatur: Nescio qua ratione a particulari suarurn Pi ovinciarum Vicariatu ad Generalem totius Itali tempore Interregni, Vicariatum, fieri possit extensio, cum Privilegium, eo quia jus singulare est,stricte sit interprae tandum,& in sua forma,& tenore, qui diligenter inspici debet, praecise servandum, iis adeo ut in illo non fiat e tensio de persona ad personam, no nec de loco ad locum, vij nec de contractu ad contraditim. α

. Hac itaque Doctrina supposita praefatorum Impo Ualium Privilegiorum Serenissimis ciabaudiae Ducibus

Concellorum tenorem attente inspicientes, illud ad parib. Cularem suarum tantum provinciarum Vicariatum re- ingendum csse, non dubitamus. Carolus enim IV. in

Diplomate XII. Kalend. Augusti Anni Domini