Petri Pauli Livirani patricii Faventini advocati urbani odae

발행: 1847년

분량: 174페이지

출처: archive.org

분류: 시와 노래

141쪽

DUX AUREORUM TEMPORUM, URBIS ET ORBIS AMOR l

142쪽

mice Laurens, quid faciam p Nive Nunc arva squalent et viduae coma Quercus 3 acutum frigus affert Et volucres Aquilo procellas. Audis, ut acri ianua murmuret Perculsa vento p Laetitiam placet Accire flammis et LFae O: Adde foco, puer, adde ligna. Capaciorem mox CSathum feres, In quo renidens e Pelago Venus, Stupente Tritonunt caterVa , Purpureo fugat Ore nimbos. Sic dissoluto frigore, Daunio Dicam supremum pectine Principem, Cui laeta per magnos ad astra Gloria sternit iter triumphos;

143쪽

141 A quo renascens auspice saeculum Poscit vocari , sidus et aureum Quod nuper arcanis oberra SUranie domibus retexit. Diuiligod by Corale

144쪽

irgo, cui Delos nemorosa servit Et nigra frondens Erymantus umbrae Laeta cum Nymphis celeres sagitta Sternere cervos, Non vides ut sol domuisse brumam et Horridam frustra glaciem Iahorat pUt nives regnans Boreas sereno Flamine verrit pNunc in algenti lepores cubili Signa nocturno pede licia rimans Sordidus fallit miseraque gaudet Caede bubulcus. Improbas arce, bona Diva, fraudes: Advoca huc Afris dominantem arenis , Qui nivem 'pellat glaciemque canis

Montibus Auster. Disiligod by Corale

145쪽

143 Turba venantes tua te precamur ;Queis ubi saltus liceat per altos Cum vagis longe catulis ferarum Quaerere lustra, Multa pendebit tibi praeda sacrae Brachiis pinus, lepores cruenti Et leves damae, caput et minacis Dentibus apri.

146쪽

XIII.

Itro Calliope virtutem ad sidera tollit Et vivaci lumine vestit; Si quem non puduit fortunae auroque superbo Mendaci blandirier ore, Non dea , non oculis Phoebus pater aspicit aequis Nec patitur discedere Vulgo. Non quae casta tibi, princeps, premit infula crines Non Romani muricis ardor, Sed veniet dicenda sacra testudine Virtus. Haec animum tibi laudis amore Incendit puero, et docuit penetrare repostas Quas habitat sapientia sedes, Sidereis divum domibus contermina regna. Haec firmi tihi pectoris arce Stat, velut alpinis in cautibus edita quercus Frustra Euris luctantibus icta.

147쪽

Haec te, fida comes vitae morumque magistra,

Ad fastigia duxit honorum. Sic nedum late Latii felicibus oris , Sed longe quoque didita fama

Quo Ligur.audaci prior abiete nauta tetendit Indomiti trans aequoris iram. Iure Quirinali rutilas in murice primus Dante PIO , quo rege beatis Laeta adeo Ausoniae populis aurora refulsit. Jure tui prope litus amoenum Vatrent tibi luxuriat seges aurea laudum, Cui Pindi vocalibus antris Demissae blandis alludunt flatibus aurae. En laevi quae risit alumno, De properat sacro tibi serta recentia monte Et strepitum fidis excitat almae Calliope regina: tuum, pater, undique nomen Ludicra reddit vocis imago. Audiat et pelago longe dominata sonanti, Cui magnum decus adderis , Ancon ;Αudiat et Τiberis plaudens, et Maximus Ille, Quem terris bona fata dederunt

otia praesentem revocare decusque Latinum Et prono succurrere Saeclo. Dii, sanctum servate Ducem, serVate Parentem ,

Attonitus. quem suspicit orbis; Et si qua Italiae caelum turbare Serenum Tempestas minitetur ab Arcto ,

148쪽

146 Ah , prohibete i Satis miseranda per oppida pridem

Discordi face saeviit atra Tisiphone: satis et lacrymis et sanguine crimeti Fraternae purga Vimus irae.

149쪽

dulcis aevi, Loyside, comest Iecum superbi relliquias Lati

Iam laete vel Praeneste apricum. Visere et Albuneae sonantes Lucos et udi moenia Tyburis,

Vel parricidae Telegoni juga

Qua vexat imber Tulliani Eloquii memores ruinas :Αlis superni luminis invia Si crovit arbos , decolor et sui oblita squalet languidaque Tangit humum moritura fronde: Si qua diurnis sit radiis via, Confestim amicis obvia brachiis Assurgit extollitque frontem Et viridi induitur juventa. Sic nostra longum mens jacuit gravi

Moeroris umbra: luce nova modo Favente surrexit, decoros Aonidum meditata foetus.

150쪽

- 14sQuid non sereno lumine tangitur Virtutis almae , cui Deus imperi

Dat fraena supremasque claves pQuae cupidum recreavit Orbem,

Ut post furentes Iris amabilenidens procellas, pictum ubi turbidis Sub nubibus protendit arcum. Luce frui propiore detur lAudebit olim non nihil Italo

Fortasse dignum nomine, te sonans Rex, Italum tutela praesenS, Imperii columen labantis. Quae Vaticanis regnat ab arcibus Virtus, Camoenae munere non eget, Iain culta qua sol fessa magno Fonte lavit iuga, qua reSurgen SIllustrat Indos ; gemma sed aureae Inclusa lamnae pulchrius enitet, Seu fulgor ardentis pyropi, Seu viridis pretium smaragdi. Mars delet urbes regnaque; proruit

Iniurioso longa dies pede

Stantes columnas, et ruinis Iliacae posuere famae Cubile inultum cum catulis serae; Sed vivit Hector , Maeonii tuba Vatis, paternum decolorans Argolica Simoenta eaede.

SEARCH

MENU NAVIGATION