장음표시 사용
101쪽
VITAS hinnuleo me similis, Chloe, quaerenti pavidam montibus aviis
matrem non Sine vano aurarum et Siluae metu.
nam seu mobilibus vepris inhorruit ad ventum foliis, seu virides rubum dimovere lacertae, et corde et genibus tremit. atqui non ego te, tigris ut Spera Gaetulusve leo, frangere persequor tandem desine matrem tempestiva sequi viro.
QUID fles, Asterie, quem tibi candidi
primo restituent vere Favonii Thyna merce beatum, constantis iuvenem fidei
Gygen ille Notis actus ad Oricum post insana Caprae sidera frigidas
insomnis lacrimis agit. atqui sollicitae nuntius hospitae, suspirare Chloen et miseram tuis dicens ignibus uri, temptat mille vafer modis. ut Proetum mulier perfida credulum falsis impulerit criminibus nimis casto Bellerophontae
102쪽
narrat paene datum Pelea Tartaro, Magnessam Hippolyten dum fugit abstinens et peccare docentis fallax historias monet; fruStra: nam scopulis surdior Icari voces audit adhuc integer at tibi ne vicinus Enipeus plus iusto placeat cave quamvis non alius lectere equom ciensaeque conspicitur gramine Martio, nec quisquam citus aeque Tusco denatat alveo ;prima nocte domum claude neque in vias sub cantu querulae despice tibiae, et te Saepe vocanti duram dissicilis mane.
DONEC gratus eram tibi, nec qui Squam potior brachia candidae cervici iuvenis dabat, Persarum vigui rege beatior. donec non alia magis arsisti, neque erat Lydia post Chloen, multi Lydia nominis Romana vigui clarior Ilia. 'me nunc Thraessa Chloe regit,
dulcis docta modos et citharae Scien S, pro qua non metuam mori, si parcent animae fata superstiti. me torret face mutua
103쪽
pro quo bis patiar mori, Si parcent puero fata Superstiti. 'quid si prisca redit Venus diductosque iugo cogit aeneo, si fava excutitur Chloe reiectaeque patet ianua Lydiae Z quamquam sidere pulcrior ille est, tu levior cortice et improbo iracundior Hadria,
tecum vivere amem, tecum obeam libens.'
COLONIA, quae cupis ponte ludere longo,
et salire paratum habes, sed vereris inepta crura ponticuli axulis stantis in redivivis, ne Supinus eat cavaque in palude recumbat; sic tibi bonus ex tua pons libidine fiat, in quo vel Salisubsilis sacra suscipiantur munus hoc mihi maximi da, Colonia, risus. quendam municipem meum de tuo volo ponteire praecipitem in lutum per caputque pedesque, verum totius ut lacus putidaeque paludis lividissima maximeque est profunda Orago. insulsissimus est homo, nec sapit pueri instar
bimuli tremula patris dormientis in ulna. quo cum sit viridissimo nupta flore puella et puella tenellulo delicatio haedo, adservanda nigerrimis diligentius uvis), ludere hanc sinit ut lubet, nec pili facit uni,
104쪽
tantundem omnia sentiens quam Si nulla sit usquam talis iste meus stupor nil videt, nihil audit, ipse qui sit, utrum sit an non sit, id quoque nescit. nunc eum volo de tuo ponte mittere pronum si pote stolidum repente e X citare veternum et supinum animum in gravi derelinquere caeno, ferream ut soleam tenaci in voragine mula.
NE sit ancillae tibi amor pudori, Xanthia Phoceu D prius insolentem serva Briseis niveo colore movit Achillem movit Aiacem Telamone natum forma captivae dominum Tecmessae arsit Atrides medio in triumpho virgine rapta,
barbarae postquam cecidere turmae Thessalo victore et ademptus Hector
Pergama Graiis. neSci AS, an te generum beati Phyllidis flavae decorent parente ;regium certe genu et penatis maeret iniquos. crede non illam tibi de scelesta plebe delectam, neque sic fidelem, sic lucro aversam potui 8Se nasci matre pudenda. brachia et voltum teretisque Suras integer laudo : fuge suspicari γέ
105쪽
cuius octavom trepidavit aetas claudere tu Strum.
PHASELLUS ille quem videtis, ho Spites,
ait fuisse navium celerrimUS, neque ullius natantis impetum trabis nequisse praeterire, sive palmulis opus foret volare sive linteo.
et hoc negat minacis Hadriatici negare litus insulasve Cycladas Rhodumque nobilem horridamque Thraciam
Propontida trucemve Ponticum Sinum, ubi iste post phasellus antea fuit comata Silva Dian Cytorio in iugo loquente saepe sibilum edidit coma. Amastri Pontica et Cytore buXiser, tibi haec fuisse et esse cognitissima ait phasellus D ultima e origine tuo stetisse dicit in cacumine, tuo imbuisse palmulas in aequore, et de tot per inpotentia freta erum tulisse, laeva sive deXtera Vocaret aura, sive utrumque Iuppiter simul secundus incidisset in pedem neque ulla vota litoralibus deis sibi esse facta, cum veniret a mari novissimo hunc ad usque limpidum lacum. sed haec prius fuere L nunc recondita Senet quiete seque dedicat tibi, gemelle Castor et gemelle Castoris. 75
106쪽
SOLVITUR acris hiemps grata vice veris et Favoni,
trahuntque Sicca machinae carinas, ac neque iam stabulis gaudet pecus aut arator igni, nec prata canis albicant pruinis. iam Cytherea choros ducit Venus imminente luna, iunctaeque Nymphis Gratiae decentes alterno terram quatiunt pede, dum gravis Cyclopum Volcanus ardens visit ossicinas. nunc decet aut viridi nitidum caput impedire murto aut flore, terrae quem ferunt solutae nunc et in umbrosis Fauno decet immolare lucis, Seu poscat agna sive malit haedo. pallida mors aequo pulsat pede pauperum taberna8 regumque turris beate Sesti, vitae summa brevis spem nos vetat inchoare longam. iam te premet o fabulaeque Manes et domus exilis Plutonia D quo simul meariS, nec regna vini sortiere talis, nec tenerum Lycidan mirabere, quo calet iuventus nunc omni et O virgines tepebunt.
DIFFUGERE nives, redeunt iam gramina campi Sarboribusque comas, mutat terra vices et decrescentia ripas plumina praetereunt, Gratia cum Nymphis geminisque sororibus audet ducere nuda choro S. immortalia ne peres, monet annus et almum
107쪽
frigora mitescunt Zephyris, Ver proterit aestas, interitura, simul pomifer autumnus fruges effuderit, et mox bruma recurrit iners. damna tamen Celeres reparant caelestia lunae nos, ubi decidimus, quo pius Aeneas, quo Tullus dives et Ancus, pulvis et umbra SumUS. quis scit an adiciant hodiernae crastina Summae
cuncta manus avidas fugient heredis, amico quae dederis animo. cum semel occideris et de te splendida Minos fecerit arbitria, non, Torquate, genu8, non te facundia, non te restituet pietas :infernis neque enim tenebris Diana pudicum
nec Lethaea valet Theseus abrumpere caro vincula Pirithoo.
NON semper imbres nubibus hispidos
manant in agros aut mare Caspium veXant inaequales procellaeu8que, nec Armeniis in oris, amice Valgi, stat glacies iners mense per omnis aut Aquilonibus querceta Gargani laborant et foliis viduantur orni. tu semper urges flebilibus modis I
108쪽
Mysten ademptum, nec tibi Vespero surgente decedunt amores nec rapidum fugiente solem. at non ter aevo functus amabilem ploravit omnis Antilochum seneX annos, nec inpubem parentes Troilon aut Phrygiae sororeS flevere semper desine mollium tandem querellarum, et potius novacantemus Augusti tropaea Caesaris et rigidum Niphaten Medumque flumen gentibus additLm victis minores Volvere Verti CS, intraque praescriptum Gelonos eXiguis equitare campiS.
AE QUAM emento rebus in arduis
SerVare mentem, non secus in bonis
ab insolenti temperatam laetitia, moriture Delli,
Seu maestu omni tempore vixeris, Seu te in remoto gramine per dies festos reclinatum bearis interiore nota Falerni. quo pinus ingens albaque populus umbram hospitalem consociare amant
ramis quid obliquo laborat lympha fugax trepidare rivol
109쪽
dum res et aeta et sororum sila trium patiuntur atra.
cedes coemptis saltibus et domo villaque, flavos quam Tiberis lavit, Cedes, et extructis in altum divitiis potietur hereS. divesne prisco natus ab Inacho, nil interest, an pauper et infima de gente sub divo moreris, victima nil miserantis Orci:
Omne eodem cogimur, omnium VerSatur urna Serius ocius sors X itura et nos in aeternum exilium inpositura cumbae.
QUIS desiderio sit pudor aut modu8 tam cari capitis praecipe lugubris cantus, Melpomene, cui liquidam pater Vocem cum cithara dedit. ergo Quintilium perpetuus sopor urget cui Pudor et Iustitiae soror, incorrupta Fides, nudaque Veritas quando ullum inveniet parem tmultis ille bonis flebilis occidit, nulli flebilior quam tibi, Vergili. tu frustra pius, heu, non ita creditum poscis Quintilium deos.
quid si Threicio blandius Orpheo
auditam moderere arboribus fidem, num vanae redeat sanguis imagini, quam virga semel horrida 79
110쪽
non lenis precibus fata recludere nigro compulerit Mercurius gregiqdurum sed levius sit patientia quicquid corrigere est ne S.
ETSI me adsiduo confectum cura dolore sevocat a doctis, Hortale, virginibus, nec potis est dulcis Musarum expromere fetus mens animi, tanti fluctuat ipsa malis namque mei nuper Lethaeo gurgite fratris pallidulum manans adluit unda pedem, Troia Rhoeteo quem subter litore tellus ereptum nostris obterit ex oculis. Nunquam ego te primae mihi ademptum in ore iuventae, nunquam ego te, vita frater amabilior,
aspiciam posthac. at certe Semper amabo, Semper maeSta tua carmina morte Canam,
qualia sub densis ramorum concinit umbris Daulias absumpti fata gemens Ityli sed tamen in tantis maeroribus, Hortale, mitto haec X pressa tibi carmina Battiadae, ne tua dicta vagis nequiquam credita ventis effluxisse meo forte pute animo, ut missum sponsi furtivo munere malum procurrit casto virgini e gremio, quod miserae oblitae molli sub veste locatum, dum adventu matris prosilit, X cutitur :atque illud prono praeceps agitur decurSU, huic manat tristi conscius ore rubor.
