The hundred best poems (lyrical) in the Latin language

발행: 1906년

분량: 156페이지

출처: archive.org

분류: 시와 노래

141쪽

DE TORTE MUNIANA.

et stella vesani Leonis, sole dies reserente siccos iam pastor umbras cum grege languido rivomque fessus quaerit et horridi dumeta Silvani, caretque ripa vagis taciturna ventis. tu civitatem quis deceat status curas et urbi sollicitus times quid Seres et regnata Cyro Bactra parent Tanaisque discors prudens futuri temporis Xitum caliginosa nocte premit deus ridetque, si mortalis ultra fas trepidat. quod adest memento componere aequos P cetera fluminis ritu feruntur, nunc medio alveo cum pace delabentis Etruscum in mare, nunc lapides adesos stirpisque raptas et pecus et domos

volventis una, non Sine montium clamore vicinaeque silvae,

cum fera diluvies quietos inritat amnis ille potens sui laetusque deget, cui licet in diem

dixisse ε vixi: cras vel atra nube polum pater Occupato, vel sole puro non tamen inritum, quodcumque retrost, essiciet neque diffinget infectumque reddet quod fugiens semel hora vexit. Fortuna saevo laeta negotio et ludum insolentem ludere pertinax transmutat incertos honores,

142쪽

DE SORTE HUMA

scandu eodem quo dominu decidit aerata triremi et equitem sedet atrquodsi olentem nec Phryne pinurarum sidere cladelet usus nec Faleri Achaemenium

cur endis postibus sublimeitu moliar atrii cur die permutem ditias operosior

decli

143쪽

DE SORTE

et stella vesta sole die etiam pastor ab rivomque fessus qzdumeta Silvat ripa vagis tu civitatem

curas et urb

m edax T, omnia carpit, vet, nil die diu. . , profugum an Ora Siccant, te et iuga c , QUO molita repent

144쪽

DE TUMNIA MERUM.

nunc mihi, nunc alii benigna. laudo manentem si celeris quatit pinnas, resigno quae dedit et mea virtute me involvo probamque pauperiem sine dote quaero. non Si meum, si mugiat Africis malus procellis, ad miseras preces decurrere et votis pacisci, ne Cypriae Tyriaeque merceSaddant avaro divitias mari: tunc me biremis praesidio scaphae tutum per Aegaeos tumultus aura feret geminusque Pollu X.

99. BOETHIL

QUOD mundus stabili fide

concordes variat vices quod pugnantia semina foedus perpetuom tenent; quod Phoebus roseum diem curru provehit aureo, ut qua duXerit Hesperus Phoebe noctibus imperet, ut luctus avidum mare certo fine coerceat, ne terris liceat vagislatos tundere terminos hanc rerum seriem ligat, terras ac pelagu regela S, et caelo imperitan amor. hic si frena remi Selit,

145쪽

DE SUMMA RERUM.

quicquid nunc amat invicem, bellum continuo geret et quam nunc socia fide pulcris motibus incitant, certent Solvere machinam. hic sancto populos quoque iunctos foedere continet: hic et conivoli sacrum

castis nectit amoribus: hi fidis etiam Uadicta iura sodalibus. o felix hominum genu S,

si vestros animo amor, qu caelum regitur, regati

OMNIA tempus eda depascitur, Omnia carpit, omnia sede movet, nil sinit esse diu. flumina deficiunt, profugum mare litora siccant, subsidunt montes et iuga celsa ruunt. quid tam parva loquor moles pulcerrima caeli ardebit lammis tota repente Sui S. omnia mors poscit le e St, non poena, perire et hic aliquo mundus tempore nullus erit. FINIS.

SEARCH

MENU NAVIGATION