The hundred best poems (lyrical) in the Latin language

41쪽

DS AMORE.

carminibus Circe socios mutavit Ulixi; frigidus in pratis cantando rumpitur angui S. ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. terna tibi haec primum triplici diversa colore licia circumdo, terque haec altaria circumessigiem duco numer deus impare gaudet. ducite ab urbe domum, niea carmina, ducite Daphnim. nec te tribus nodis ternos, Amarylli, colores necte, Amarylli, modo, et, Veneris, die, vincula necto ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. limus ut hic durescit et haec ut cera liquescit uno eodemque igni, sic nostro Daphnis amore. sparge molam, et fragilis incende bitumine laurus. Daphnis me malus urit, ego hanc in Daphnide laurum. ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. talis amor Daphnim, qualis cum fessa iuvencum per nemora atque altos quaerendo bucula lucos propter aquae rivum viridi procumbit in ulva

perdita, nec erae meminit decedere nocti, talis amor teneat, nec Sit mihi cura mederi.

ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. has olim exuvias mihi perfidus ille reliquit, pignora cara Sui; quae nunc ego limine in ipso, terra, tibi mando debent haec pignora Daphnim. ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. has herbas atque haec Ponto mihi lecta venena ipse dedit Moeris nascuntur plurima Onto. his ego saepe lupum fieri et se condere silvis

Moerim, saepe animas imis X cire sepulcris atque satas alio vidi traducere messis.

ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. fer cineres, Amaryllii, foras, rivoque fluenti tranSque caput taceri nec respexeris his ego Daphnim

42쪽

DE AMORE.

adgrediar nihil ille deos, nil carmina curat. ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. aspice corripuit tremulis altaria flammis Sponte Sua dum ferre moror, cinis ipse bonum sit nescio quid certe est, et Hyla in limine latrat.

credimus an, qui amant, ipsi sibi somnia fingunti

parcite, ab urbe venit, iam carmina, parcite Daphni3.

QUAE nemora, aut qui vos saltus habuere, puellae Naides, indigno cum Gallus amore peribat nam neque Parnasi vobis iuga, nam neque Pindi ulla moram fecere, neque Aonie Aganippe. illum etiam lauri, etiam flevere myricae ;pinifer illum etiam sola sub rupe iacentem Maenalus et gelidi fleverunt saxa Lycaei; Stant et oves circum nostri nec paenitet illas, nec te paeniteat pecoris, divine Oeta: et formosus ovis ad flumina pavit Adonis)venit et upilio . tardi venere subulci uvidus hiberna venit de glande Menalcas. Omnes, unde amor iste, rogant, 'tibi ' venit Apollo: Galle, quid insanis ' inquit; tua cura Lycoris perque nives alium perque horrida castra secuta est. venit et agresti capitis Silvanus honore, florentis ferulas et grandia lilia quassans. Pan deus Arcadiae venit, quem vidimus ipsi sanguineis ebuli bacis minioque rubentem. ecquis erit modusi' inquit Amor non talia curat; nec lacrimis crudelis Amor, nec gramina rivis, nec cytiSo Saturantur apes, nec fronde capellae. 'tristis at ille tamen cantabitis, Arcades, inquit,

43쪽

montibus haec vestris D soli cantare periti Arcades o mihi tum quam molliter ossa quiescant, vestra meos olim si fistula dicat amores atque utinam ex vobis unus, vestrique fuissem aut cuStos gregis, aut maturae vinitor uvae

certe, sive mihi Phyllis sive esset Amyntas, seu quicumque furor quid tum, si fuscus Amyntas te nigrae violae sunt et vaccinia nigra)mecum inter salices lenta sub vite iaceret; serta mihi Phyllis legeret, cantaret Amyntas. hic gelidi fontes, hic mollia prata, Lycori,

hic nemus hic ipso tecum con Sumerer CVO.

nunc insanus amor duri me Martis in armis tela inter media atque adversos detinet hostes tu procul a patria, nec sit mihi credere tantum Alpinas, a dura, nives et frigora Rhenim Sine Sola vides a te ne frigora laedantia, tibi ne teneras glacies secet aspera plantas libo, et Chalcidico quae sunt mihi condita versu carmina, pastoris Siculi modulabor avena. certum est in silvis inter spelaea ferarum malle pati tenerisque meos incidere amores

arboribus V crescent illae, creScetiS, amores.

interea mixtis lustrabo Maenala Nymphis,

aut acris venabor apros non me ulla vetabunt

frigora Parthenios canibus circumdare saltus. iam mihi per rupes videor lucosque Onantis ire libet artho torquere Cydonia cornu Spicula. tamquam haec sit nostri medicina furoris aut deus ille malis hominum mitescere discat 'iam neque Amadryades rursus nec carmina nobi, ipsa placent L ipsae rursus concedite Silvae. non illum nostri possunt mutare labores,

45쪽

Οὐ TERMINO AMORIS.

pet ambustus Phaethon avaras et Xemplum grave praebet ales egaSu terrenum equitem gravatus Bellerophontem,mper ut te digna sequare et ultraim licet sperare nefas putando Sparem viteS age iam meorum tinis amorum4on enim posthac alia calebomina), condisce modos, amandace quo reddas; minuentur atrae

carmine curae.

EJUSDEM

IXI puellis nuper idoneus militavi non sine gloria nunc arma defunctumque bello barbiton hic paries habebit, levom marinae qui Veneris latus ustodit hic, hic ponite lucida funalia et vectes et arcu Soppositis foribus minacis. quae beatam diva tenes Cyprum et Iemphin carentem Sithonia nive, regina, sublimi flagello tange Chloen semel arrogantem.

PRUDENTIL

inquennia jam decem, Ir, fuimus D septimus insuper cardo rotat, dum fruimur sole volubili 3

46쪽

DE AMORE.

nec si frigoribus mediis Hebrumque bibamus

Sithoniasque nives hiemis subeamus aquoSae, nec Si cum moriens alta liber aret in ulmo, Aethiopum versemus ovis sub sidere Cancri. omnia vincit Amor et nos cedamus Amori.

22. HORA IL

EST mihi nonum superantis annum plenus Albani cadus est in horto, Phylli, nectendis apium coronis ;est hederae vis multa qua crinis religata fulges ridet argento domus rara a Stis vincta verbenis avet immolato spargier agnori Cuncta festinat manus, huc et illuc cursitant mixtae pueris puellae sordidum flammae trepidant rotanteS vertice fumum. ut tamen noris quibus advoceris gaudiis, Idus tibi sunt agendae, qui dies mensem Veneris marinae

findit Aprilem,

iure sollemnis mihi sanctiorque paene natali proprio, quod e hac

luce Maecenas meus assi uentis ordinat anno S. Telephum, quem tu petis, Occupavit non tuae sortis iuvenem puella dives et lasciva tenetque grata compede vinctum.

47쪽

DE TERMINO AMORIS.

terret ambustus Phaethon avaras Spes et Xemplum grave praebet ales Pegasus terrenum equitem gravatuS Bellerophontem, semper ut te digna sequare et ultra quam licet sperare nefas putando disparem vites age iam meorum sinis amorum non enim posthac alia calebo femina), condisce modos, amanda

voce quo reddas P minuentur atrae carmine curae.

VIXI puellis nuper idoneu8 et militavi non sine gloria: nunc arma defunctumque bello barbiton hic paries habebit, laevom marinae qui Veneris latus custodit hic, hic ponite lucida

funalia et vecte et arcu Soppositis foribus minacis. quae beatam diva tenes Cyprum et Memphin carentem Sithonia nive, regina, sublimi flagello tange Chloen semel arrogantem.

P . PRUDENTIL

PER quinquennia jam decem, ni fallor, fuimus D septimus insuper annum cardo rotat, dum fruimur sole volubilics γ

48쪽

DE TERMINO AMORIS.

instat terminus, et diem vicinum senio iam Deus applicat. quidvis utile tanti spatio temporis egimus taeta prima crepantibus flevit sub serulis mo docuit toga insectum vitiis falsa loqui, non Sine crimine. tum lasciva protervita8, ac tu Xus petulans heu pudet ac piget l)foedavit iuvenem nequitiae sordibus ac luto exin iurgia turbidos armarunt animoS, et male pertinax vincendi studium subiacuit casibus asperis bis legum moderamine frenos nobilium reximus urbium, ius civile bonis reddidimus, terruimus OOS tandem militiae gradu evectum pietas Principis extulit, assumptum propius stare iubens ordine pro Ximo. haec dum vita volans agit, irrepsit subito canities seni, oblitum veteris me Saliae consulis arguens sub quo prima dies mihi quam multas hiemes volverit, et rosas pratis post glaciem reddiderit, ni capitis probat.

EI. VERGILII.

O CRUDELIS Alexi, nihil mea carmina cura Znil nostri miserere mori me denique coges. nunc etiam pecudes umbras et frigora captant; nunc viridis etiam occultant spineta lacertos, Thestylis et rapido fessis messoribus aeStu

49쪽

DE TERMINO AMORIS.

alia serpullumque herbas contundit olentis. at mecum rauci S, tua dum e Stigia lustro, sole sub ardenti resonant arbusta cicadis. nonne sui satius tristis Amaryllidis iras atque superba pati fastidiat nonne Menalcan, quamvis ille niger, quamvis tu candidus esses to formose puer, nimium ne crede colori. alba ligustra cadunt, vaccinia nigra leguntur. despectus tibi sum, nec qui sim quaeris, Alexi, quam dives pecoris, nivei quam lactis abundans mille meae Siculis errant in montibus agnae lac mihi non aestate novum, non frigore defit. canto quae solitus, Si quando armenta vocabat, Amphion Dircaeus in Actaeo Aracintho. nec sum adeo informis D nuper me in litore vidi, cum placidum ventis staret mare non ego Daphnim iudice te metuam, si numquam fallit imago. tantum libeat mecum tibi sordida rura atque humilis habitare casas et figere cervos haedorumque gregem viridi compellere hibisco mecum una in silvis imitabere Pana canendo. Pan primus calamos cera coniungere pluris instituit , Pan curat ovis oviumque magi StrOS. nec te paeniteat calamo trivisse labellum :haec eadem ut sciret, quid non faciebat Amyntas test mihi disparibus septem compacta cicutis fistula, Damoetas dono mihi quam dedit olim, et dixit moriens, nunc habet ista secundum dixit Damoetas invidit stultus Amuntas.

praeterea duo nec tuta mihi valle reperti capreoli, sparsis etiam nunc pellibus albo, bina die siccant ovis ubera quos tibi servo. iam pridem a me illos abducere Thestylis orat;

50쪽

DE TERMINO AMORIS

et faciet, quoniam sordent tibi munera nostra. huc ades, o formose puer: tibi candida Nais, pallentis violas et summa papavera Carpen S, narcissum et florem iungit bene olentis anethi tum, caSia atque aliis inteXens suavibus herbis, mollia luteola pingit vaccinia calta. ipse ego cana legam tenera lanugine mala, CaStaneaSque nuces, mea quas Amaryllis amabat. addam cerea pruna honos erit huic quoque pomo;

et VOS, O lauri, carpam, et te, pro X Uma myrte, sic positae quoniam suavis miscetis doreS. rusticus es, Corydon nec munera curat Alexis, nec Si muneribus certes, concedat Iollas.

heu, heu, quid volui misero mihi Z floribus austrum perditus et liquidis inmisi fontibus apros. quem fugis, a demens habitarunt di quoque silvas Dardaniusque Paris Pallas, quas condidit arces,

ipsa colat. nobis placeant ante omnia Silvae. torva leaena lupum sequitur, lupus ipse capellam florentem cytisum sequitur lasciva capella te Corydon o Alexi trahit sua quemque Voluptas. aspice, aratra iugo reserunt Suspensa iuvenci, et sol crescentis decedens duplicat umbras me tamen urit amor P quis enim modus adsit amorida Corydon, Corydon, quae te dementia cepit lsemiputata tibi frondosa vitis in ulmo est. quin tu aliquid saltem potius, quorum indiget usus, viminibus mollique paras detexere iunco tinvenies alium, si te hic fastidit, Alexim.