장음표시 사용
151쪽
152쪽
De scriptoribus veterem Geographiam ac Chorographiam illustrantibus.
Studii Antiquitatum divisio N partes. I. Archaeographia a De. Sponio descripta, divisaque octo capitibus. Σ. Ut in Historia sic in Antiquitatum studis
Geographia petus, Chronologia neutiquam omittendae. 3. Geographia fuerae S de terra sancta ac Hierosolyma scriptores veteres ac recentes. q. r. Geographia Nubiensis , Abulfeda, 6. Antiqui Geographi Graeci. 7. Latini. 8. De Tabulis Geographicis. 9. Geographia vetus civilis per eo- pendium a recentioribus tradita. Io. Eadem plenius s uberim exposita. II Parallela veteris s novae Geographia. Ιχ. Lexica Geographica. IJ.ptores qui certas regiones yeciatim persecuti sunt,'de Geographia meo dii ac stequioris aevi, magnam partem adhuc itastranda desideratur. Di culter id fieri posse nisi recens Geographia plenius cs accuratim tradatur. ibid. Iq. Is . Geographiae veteris Ecclesiasticae striptores, s Notitia Episcopatuum. I6.
weri de Polymathia,&Gerh. Io.Vomi de Philologia Commemtationes exstant, praeterGrammaticam linguarum cognitionem etiam alias disciplinas humaniores, ut artem dicendi , Poetiacen , inprimis vero Criticen sive facultatem judicandi de omnis generis scriptis, Veteria praecipue genuina a supposititiis, lectu digna ab ineptis discernendi, eaque emendandi di interpretandi, ambitu suo complectitur : quae postrema ut accrirate fiant, opus est non mediocri scientia Antiqvitatis, qua destitutos nihil in prucorum scriptis videre, dc e no stris moribus veteres aetates judicando passim hallucinari certum est. Antiquitatis autem cognitionem ille demum sibi comparasse intelli itur, qui praeter Historiam veterem, tum fabularem illam tum veramujusque partes civilem , Ecelesiasticam , litterariam S Naturalem perspectos habuerit titus moresque Veteres , sacros , politicos, militares & privatos sive Oeconomicos, qvique in monumentis antiqvis probe sit versitus , ac praeter libros editos consiuiuerit etiam Ec
153쪽
cum judicio 'consulere possit ic esNIS. tractaverit numismata an- ι liqva&Inscriptiones, diligenterque contemplatus sit aedificia siveru-- - dera antiqua & instrumentum priscum omnis generis, quantum tem- 2
porum hominumque injuriae reliqui nobis secerunt, aquaeductus, amis Phitheatra, arcus, statuas, columnaS, Obeliscos, pondera ac mensiuras .io- re umata sive tabulas exsculptas, opera Musiva, gemmas, lucernas, vas,
di quicquid suppellectilis antiquae ad nos pervenit sc aetatem tulit. II. Jacobus Sponius V. C. in praefatione ad Miscellanea eruditae
Antiquitatis, notitiam antiqvorumq vae jam dixi monumentorum apis pellat Archaeographiam, eamque distinguit in octo capita, de quibus nec alienum ab hoc loco nec injucundum aut inutile studiosis erit verba doctissimi Viri cognoscere, cum in singulis praecipuos etiam Auctores laudet. Ita vero ille:
ARCHAEOGRAPHIA est declaratio sive notitiaAntiquorum
' Petrus Aurelius responsione de Canone Arausicano ad Sirmondum T. 3. pag. 29 I. Debeo
tur Manuscriptis eatenuου fides, qua lux major σ rerum grasiorum expserata morio nihil obsat ; debetur in dubiis , cum Ferum aliunde niata cernitur et debe tur, cum eorum autorum nulta insigniori praeponderatur ; debetur denique cum nihil es, quo eorum errorem aperte coarguamuae. Alioquinsset dilucida ratio, se anctior aurorito, multo magi rerum dirinarum decreta, majorumque religis reclament, nemo est quin manuscriptorum codicum, non modo paucorum solurium etiam,seu Foce seu clamores .seu quascunque consensiones longe assernandaουν luendasque Fideat, σ primum eorum unius, fel asterim errorem in caeteros manare potuisse fateatur. Nam qui hoc negare Fecit n eum eruditorum omnium eonsensu conferentur ista Moes quibuου tu eos, qui aliquot tuorum manusicriptorum fidem elerare audeant. asse sti Non enim subesse manusicriptis idoneum Criticum, sed praeesse aecet, moderari, judicare, regere ἰ nec imperitorum plurium feribarum set emo, eruiatorum hominum judicia, rerumque summarum amplitudinem mancipare. Hoc demum est gnasum esse Criticum , prudentem , eruditum,
elegantem, Nil Criticum esse attinet; Hypercriticum esse necesse est, qFi Fere Criticus esse Fecit, tam judicio quam nomine, tam re quam o cis. Aut enim nil nisi Criticussit, mero Criticu , 'Κενοκρίlικος literularum re formularum Grammatioeres auceps , saecularis literaturae quadam notitia tumiduου magis quam plenus . Theologiae anctorumque Patrum scientia Distertintam, totin literae, totin chartae serFω ; hunc Criticorum omnis natio, re inprimis Theosogorum Criticorum actorosio exiger, neque tali ρο ρισία seneran m Critici nomen inquinari patietur. Rerum juxta re citerarum peritum esse oportet; qui hoc nomen quarat, σiudiciopraeterea summo quodam, quae stria Critici notio est, pracesientem. Euemborum quodpiam deficiat, hunc Manufcriptorum codicum copia magis implicabit.
fuamjusabit: tauo pauciores eso et, hocsibi mi-σ aliis oberita tam publicum quisendo demere itur, suam alii laborando.
154쪽
monumentorum , quibus Veteres, sui temporis Religionem, Historiam, Politicam, aliasque tum artes tum scientias propagere , posterisque tradere studuerunt. Pro variis ergo quibus imprimuntur subinjectis in totidem scientias subdividenda videtur. Istas prolubitu liceat unicuique partiri atque designare. Mihi praecipue octo statuendae videntur, juxta totidem subjesta, nummos, lapides, aedificia, statuas, gem
maS, toreumata, manu scripta, InstrumentaqVe omnis generis. I. Prima est Numismalographia, sive cognitio numismatum, cujusvis metalli, aetatis & regionis, quam hisce ultimis saeculis excitarunt adornaveruntque Fulvius Ursinus, Augus mus, Uicus, ErizZo, Sambu-cuS, Occo, Stra da, GolZius, St. Amant, Hemmelarius, Angeloni, Seguinus, Palinus, Spanheimius, Valliant &Oyselius: quamque variorum Principum cura ad perfectionem quasi evexit. 2. Epigrammatographia est Inscriptionum antiquarum lapidi, marmori, aerique incisarum notitia: cui insudarunt ex priscis, Polemon, Ptolemaei Epiphanis aetate, cognominatuS ο -οκοπας, eo quod coinlumnas sive cippos, qvassitas vocabant, in singulis Graeciae urbibus magno labore transscripsisset,Athenaeo teste. Philochorus Atheniensis qui, reserente Suida, Atticas inscriptiones collegerat: Aristodemus qui Thebanas: Neoptolemus Parianus qui omnis generis Epitaphia. Ex Recentioribus Apianus, Cyriacus Anconitanus, Lipsius, Bois ardus, Panvinius, Seldenus, Lucius, Capacius, Paradinus, Gualterus, Reine sius, Guichenon, Chorenus, Ursatus, Marullus Spalatensis apud me manuscriptus, Petreskius ineditus, ac tandem instar omnium multiscius
3. Architectonographia est descriptio Templorum,'Theatrorum, Arcuum triumphalium, Pyramidum, Balneorum, Portuum, A quaeductuum, milliariorum, Sepulchrorumque. Eam excoluere plurimi Graeci ac Romani veteres, labantemque restituerunt hac aetate Sertio,
Martianus, Palladius, Bosius, Poldo, Bellorius, Bergerius, Perrotius, aliiqVe.
q. Bonographra Statuas omnis generis, protomas, picturas musivaque opera describit. Hanc sexcenti celebres opifices olim coluerunt. Imaginum amore, inquit Plinius, gagrasse quosdam testes sunt sisticis ille Ciceronis, edito de his volumineαMarcus Varro benignissimo invento insertis voluminum fluorum facunditati, non nominibus ιantum sieptingentorum
155쪽
ssi γὶum,sids aliquo modo imaginibus , non passus intercidere figuras, aut vetuis flarem aevi contra homines va lere. At eam nostris saeculis renovarunt,Michael Angelus, Ursinus, variiqVe sculptores ac caelatores Romani non ignobile S. s. Glf tographia versatur circa gemmas caelatas veluti Jaspides, Sardoniches, Carneolas, Amethystos, annulis aliiSque ornamentis, NHieroglyphicis inservientes. Eam sub priori non comprehendimus, quod perampla sit, caelatorumque ars a sculptorum arte diversa sit.
Gemmas plures, ait idem Plinius, quodperegrino appellant nomine DactFliothecam, primus omnium habuit Romae privignus Sylia Scaurus. Diuque nulla alia fuit, donec Pompuus Magnus eam quae Mithridatis Regis fuerat, inter dona in Cainpitolio dicaret, ut M. Varro aliique ejindem aetatis Auctores confirmant, multum praelatam Scauri. Hoc exemplo Caesar Dictator sex Daelliothecas in aede Veneris
Genitricis consecravit. Fuit haec scientia quasi postliminio revocata ab Ursino. Gallato, te Pois, Pierio Valeriano, Gorlaeo, Chimetio, Κirhero, Augustino Romano, Caninio, Bagarrio, Reichellio Argentoratensi, aliisq3. 6. Toreum irographia exponit tabulaS marmorea S exsculptas,quae toreumata vocabantur, q vorum avidus collector Iulius Caesar, testeSuetonio. Primus Phidias artem toreulicem aperuisse atque demonstrasse merito judicatur: Polpeletus consummasse. Plin libM cap. 8. Toreumata quamplurima, quae baurelios appellamus, aeri incidit Petrus Sanctes Bariolus. ea imprimis quae in columna Trajana di Antoniniana visiantur a I. P. Bel-
Iorio eleganter , breviter explicata. Quae in arcu Severi spectantur Suaresius Episcopus Uasionensis interpretatus est: aliasque ediderunt Bosius, Aringhius&Boissardus : multaque possident inediti Lig rii, Bagarrit, Equi iisque a Puteo codices delineati. 7. Bibliographia Manu scriptis dignoscendis S perlegendis addicta est, cui tot insignes Critici operam navarunt, Scaliger, Sirmondus, Salmasius, Casaubonus, P Abbaeus, Busbehius, & nuper Lambecius, qui bibliothecam Caesaream descripsit, nec non Tmilius Portus Cretensis, cujus tractatum de Manustriptorum Graecorum abbreviationibus ipsi-USmet manu exaratum possideo. 8. - instrumenta omnis generis domestica, militaria, nautica, vasa, mensuras, pondera scrutatur: modo sub voce angelon commodioris defectu, omne instrumenti genus comprehendere liceat.
Haec pertractarunt Bayfius, Ferrarius, Rubenius, Schefferus, Smetius in suis
156쪽
suis Antiquitatibus Neomagensibus, & ineditus PetreSkius o πάνυ.
III. Notum est duos necessarios Historiae oculos a viris doctis haberi Geographiam & Chronologiam, quo nihil posse dici verius res
ipsa confirmat, nullum enim cogitari potest magis obscurum vel consusum chaos, qVam rerum quarumcunq ve narratio, ubi ratio temporum vel locorum confunditur aut ignoratur. Eodem plane modo res se habet in studio Antiquitatis, nam & hoc genus est quoddam Historiae, est enim morum rerumqUe quae apud veteres in usu fuerunt enarratio , in qua ut recte vetieris, Geographiae &Chronologiae cognitione est opus,q uoniam alia alibi it alia aetate obtinuerunt,ne dicam hanc ipsam partem esse Antiquitatis haud ignobilem veterum temporum rationes, Epo chas, aeraSqUe, regionum, urbiumque appellationes ac regnorum limites veteres nosse. Antequam igitur ad specialia capita argumenti quod mihi proposui descendam,&scriptores de ritibus sacris aliisque aut de monumentis veteribus singillatim exponam, juvat praemittere inprimiscos qui Geographiam veterem medii ve sevi scriptis suis illustrarunt, deinde dicere de iis, quorum in expediendis Chronologiae rationibus occupata fuit industria. IV. Geographiam Biblicam e veteribus primus attigit Eusebiis libro de Locis Hebraicis,fecundum ordinem literarum disposito; quem
ab Hieronymo latine translatum & auctum primuSGraece,cumHieronymi& sua versione edidit, notisque illustravit Iacobus Bonsterius Paris. I 6s I. et i6s 9. fol ad calcem colymentariorum suorum in Josuam. Petrum quoque Beritum Eusebii libro lucem afferre conatum fuisse, testaturJo. Ger. Uossius p.26I. de Scriptor. Mathem. & Claud.SarraviuSp 267.Epp. Eusebiana Bertii ex Menagii dono misit ad Is Vossium Ger. Joannis filium. Lucas praeterea Hosenius Veteris Geographiae peritissimus,novam Eusebii de locis Ebraicis editionem pollicitus est, lib. de vita dc scriptis Porphyrii p. 2I. Atque optandum esset, ut post novas P. Marcianaei lcyo. Clerici editiones prodiret idemEusebii liber expolitus cura doctissimi Viri Iacobi Rehnferdi,cuius egregia in eundem specimina observationum . evolvere me memini. Novissime pulcherrimam huic Eusebii libro lucem attulit V. C. Hadrianus Refandus in sua Palaestina, de qua infra. Extat
S Eucherii Epistopi Lugdunensis Sec. V. Epistola de situ Hiero lymaedi Iudaeae, ad Faustinum Presbyterum Insulanum,quam edidit Phil. Lah-
157쪽
beus T. I. Bibliothecae Novae Manu striptorum p. 66s.seq. A Marceia lino Comite IV. libellis Constantinopolin & Hierosolymam descriptam auctor est Cassiodorus in Divinis Lectionibus c. Σs. quod opusMarcellini intercidit. Sed tulere aetatem liber Beda Venerabilis desitu Ieru lem it locorum sinctorum, & ex quibus hic excerptu S est, Adamnani Sc ri , de locis terrae sanctae libri 3. excerpti ex ore ulphi Galliarum Episcopi, editique a Nicolao Serario ac Joh. Mabillonio, prologum vulgante Labbeo T. I. Bibliothecae novae Manu striptorum pag. 667. sqq.
Praetereo alios recentiores Terrae sanctae descriptorcs, sive Graecos, ut Iob. Phocam, Epiphanium Hagivolitam, , Perdiccam de locis Palaestinae,editos a Leone Allatio in Symmictis: sive latinos, ut Aufibrem Itinerarii aBuris degata Hierosolymam usque, Marinum Sanutum Torsiellum ad calcem librorum de secretis fidelium crucis, editorum a Jacobo Bongarsio in Tomo secundo gestorum Dei per Francos, h. e. scriptorum belli sacri Hierosolymitani: sive Hebraeos denique Eldad Danaeum, qui Latine exstat ad calcem Chronographiae Genebrardi,& Hebraice Oxoniae in Bibl. Bodle-jana : Benjaminem Tudele em A. C. Π73. desunctum in Itinerario, quod post Ariam Montanum vertit Sillustravit Constantinus L'Empereur,& ineditis adhuc observationibus Matth. Frid. Beckius, Theol. Augustanus o μοιμοιρί ης. Rabbi Pelachiam , cujus Sec. XII. clari Itinerarium edidit cum versione sua Cl. agenstilius in Exercitationibus suis varii argumenti, qVi p. I 6 I. R. alios Geographicos Iudaeorum libros commemorat,qui pauci admodum apud illos,& fabulis sere conspersi reperiuntur. Abrahami denique Perit I itinera mundi, Ferrariae descripta ab auctore A. Isas. cumque versione Sc notis edita a Thoma Hyde Oxon. I 69I. q. Hic Abrahamus p. 39. suam Mappam Mundi allegat, qVae non uidit lucem.
U. Inter superioris seculi Scriptores Christianos praeternwW- item Bochartum, in Geographia Sacra, incomparabili opere, Si Josephum p 'Maligerum quem librum suum de insolubiIibus S. Scripturae, &Geogr Iphiam secram a se compositam paulo ante mortem flammis tradidisse testatur Patinus T. r. Epist p. 6o7. 6O8 huic argumento singularem I cem attulerunt in suis ad Scripturam commentariis Ans. Masitus &De. Bonsterius ad Josuam, S Joh Ugh fotius in Horis Hebraicis ad Evangelistas, aliisque striptis: Waltonin in Apparatu ad Biblia Polyglinta δε-maeus Lamy in Concordia Evangelica, paucique quidam alii. Idem conati lant in Itinerariis Palaestinae uenti Buntietis, Eemhardum de ei ten-
158쪽
bach plerumque secutus. Nec confundendus Bernhardus iste cujus itinerarium prodiit Spirae Iso 2. l. cum Martino Baumgarten in Brei ten-bach equite Germano, cujus descriptio itineris in JEgyptum, Arabiam . mc ZI- δε- ΑA Palaestin m N Syriam edita est Norimbergae Is 9 . q. ChristianisAdrisho- f γ- Mogias πω - , a P. Gautio recensit Chri phrem mi annus, Franc. Quares1niis, Otto Dapper, aliiqVeqvamplurimi, quos enumerant Acta Eruditorum A. I7I3. p. 276. ubi de V. C. Eduardi Mys Geographia Vet. 8 Novi Test menti: Jo. Clericus praef. ad Sansonii Geographiam sacram, Ephemerides Paris A. 17O7. Octobr. p. 18. Lipenius Biblioth. Theot T. II. pag. 39O. 8M. sq. 6c Dan. Harinaccius in Bibliothecario p. 168. R. qui non modoGermanica lingva Geographiam B blicam singulari,nec adeo magno libro complexus est, Norimb I 689. q. sed Sionge perfectius atque plenius opus hujus argumenti, consultis 2 O. amplius Itinerariis multorum annorum labore collegisse se, ibidem testatur. Sed profecto arduum est, inter tot fabulosa atque incerta, ex recentioribus istis Hodo, poricis, situm verum locorum Terrae sanctae, in sacris literis memoratorum cognoscere. Interim licebit utut neutiquam immunem a naevis constitere Geographiam Sacram Nic. Sansonii Abba villati, nuper cum Praefatione Jo. Clerici recusam Amst. I7οῖ sol. S si Spanhemii Geographiam sacram,separatim it inter opera ejus editam. Hieronymi It mDicelii, Germanice vulgatam Lips i7O . 8. tum mappas GSographicas Palaestinae, a variis viris doctis adornatas, quales v. gr. extant in Naitoni Apparatu, in Lightsoti operibus, atque ut novissime edita commemorem, in Commentario Joh. Clerici ad Pentateuchum, in Augusini Calmet, Monachi Benedictini Commentar. ad Josiuam, Paris i7iI. . in ancisci rismanni, ' filii, Ecclesiastae Amstelod. Harmonia Evangelistarum, Belgice edita Amstelod. I713 4. S in Frid. Spanhemis T. I. Opp. paulo ante mortem eius A. I7OI. Lugd. Bat. in lucem edito, in q vo locupletior habetur introductio eius ad Geographiam sacram Patriarchalem, Israeliticam &Christianam. Inprimis vero evolvere juvabit viri exquisitae eruditionis Hadriani Relandi, Patastinam ex monumentis veteribus illustratam S tabulis accuratis instructam, quae lucem vidit Trajecti Batavorum 17i4. q. orbem veterem ut a Noae posteris primum frequentatum
supponit, exhibet 8c explicat Casparus Danck erth in Chronico Holsa
Auctor tabulae Palaestinae ad Harmoniam Bumannianam adjunme est mund οβ ι, tibneris descriptione quod in Palaestinam suscepit notus.
159쪽
HierosUymae descriptionem, praeter Lightsootum, aliosque iam memoratos, sedit Iob Baptista Villalpandin.im amplis suis adEzechie. - lem commentariis, Tomo tertio, Rom. I6O . sol ex quo excerpta dedit Waltonus in Apparatu, ut omittam quae e mlulpando exhibui o.momiis Hamb i66O. 8 Lud. Canelli Ichnographia Hierosolymae, eiusHistoriae Apostolicae illastratae subjecta legitur. Extat&Christiam richomti Deis scriptio Hierosolymae Colon. is 88.8. Historiam huius urbis quae meis bus 6t Salem dim est, eleganter non ita pridem eXposvit Herm.IV iis in Dodecade Dissertationum, Exercitationibus tribus postremis, quae miscuis sunt Tom II Miscellaneorum eius Sacrorum. Eliam Capitolianam, quam pro Hieroselyma diruta excitatam ab Imp. Hadriano resert Dio Cassius, non in eodem loco, ubi antea Hieroselyma fuerat, exstructam suisse probat Guit Bereregi- in notis ad Synodicum magnum p. 6L61 63. adde Matthaei Zimmermanni Analecta p. 372. De Hiero lymae
nominibus consule sis Thomam Hyde ad Abrahami Petitsol itinera mundi P. II. seq.VI. Geographia quae vulgo vocatur Nubiensis, quamque ex Ara. bicolatine versam ediderunt Maronitae, Gabriel Sionita &Joannes Hesronita Paris I6i9. . auctor ab Abulseda vocatur Scher Eliaris, sive Nobilis Idrisius, ut notatum Seldeno III. 26. uxoris Hebraicae. Nomen inotegrum Mohamed ben Mobamedineris at Edri , teste Herbeloto Bibl. oriisentat. p. 786. Patria videtur fuisse AEgyptius atque adeo diversus ab Elfheripho et Sachalli sive Siculo ' Mazaratensi quem Anno Hegiraesi6. hoc est A. ii 12. obiisse, testatur Leo Africanus libro de viris illustribus in Hottingeri Bibliothecario quadripartito p. 268. simile eius Ο-pnsGeographicum θ-Ἀωrium locorum Rogerio primo oblatum memorans. Noster enim Mahomed junior est , Anno Hegirae s 8. hoc est A C. IIs3. Geographiam suam obtulit Rogerio secundo ad explicandum globum in quo descripta suit terrae figura, quem sibi ex argento puro conflari curavit Rex pondere 4OO. librarum seu Rotalorum ut vulgo loquuntur) Graecarum, q varum unaquaeque ΙΙΣ. Drachmas continet. Utrum religione Christianus fuerit, ut viris praeclaris qui eum latine
verterunt, ulsum est, an vero Muhamedanus, ut suspicatur Isaacus Casaubonus ad Epistolam Gregorii Nysieni, p. 66. R. non est plane exploratum, neqVe quod .E.TentZelio in dialogis menstruis vernaculis Anni I692. p. 87s. in mentem venisse Video, an concinnator R Epito-
Eundem esse putavit Bochartur extremaptae Ad HierOZois.
160쪽
Epitomes quam solam Maronitae latine ediderunt, Christi sacris addictus fuerit, auctor autem ipse operis, ' quod longe uberius ex Syria Pocockius, di ex figypto Joh. Gravius secum attulit, fuerit Muhamedanus. Opus ipsum in quo nihil desiderandum esse notant Arabes,quam quod longitudines & latitudines locorum non sunt annotatae, Arabice cum versione Sc notis edere voluit Georgius Hieron.*elschius, sed satis praeventus hoc ut alia multa egregia omisit Opus ab auctore inscriptum Nazehat alMosch pulchritudo universi) atque e pitomen eius tantum ex ArabicoLatine edidisse Maronitas, di sine ulla ratione Geographiam Nubiensem inscripsisse, notat etiam Bartholomaeus Herbelotus in Bibliotheca Orientali p. 667. 786. Arabice Mediceis typis '' editam resert Vossius p. 2st. de Disciplin. Mathem. qui Scriptorem praeclare de Orbis descriptione, Asiae praecipue 8t Africae promeritum vocat, subjungensArabiam imprimis ita ab eo describi, ut nihil usquam accuratius sit reperire. Ex Europaeis vero regionibus diligentissime exponere Hispaniam, quam solam lustrasse se narrat p. I 8.edit. Latin. Idem Vossius p. 2FO. mentionem facit Horti Geographici, ab Anonymo Arabice scripti & a Bernardino Bais Latine versi, sed nondum, quod sciam, editi: tum operis Geographici insignis, quod composuit Abulfeda maes,PrincepsHamah,cujus partem exiguam,Chorasmiae nimirum Sc Mawaralnahrae descriptionem edidit Iob. Granius Lond. I63 O. q. Arab. N Lati Plura quoque idem Gravius in affectis habuit, in quibus suit 8' Abusseda integer. Vide Acta Er. A. I7OO. p. si 8 seq. Bene D. Abr. Hinhelmannus o μοι coetis ς in prassiat. ad Alcoranum : Cum vero ad utramque Historiam GEOGRAPHIA ita necessaria sit, uisine ea Historicus ne inhelligi quidempobsit; maxima in hoc quoque studio afumenta s lumen in pogerum Arabimo debebimus. Neque in ulla parte erudiationis ex ignoramia vocum ae rerum Orientalium foedius peccatum unquam fuit, quam in hac. Hic montem Gebel, desertum Barha, s hi mitia audias, cum voces ipse Arabicae montemsdesertum exprimant. Hi umma cum imis confusa stransposita animaisertas, cum ad vera climat a s gradus omnia revocaverint Araber. Nemini ego fidem extorquere annitor z id certe novi, aliam esse Assiae s
Vide Pocochii specimen Historiae Arabum P. Ietet. Ia 3.373. ' Rorru I 92-4. quam editionem possideo passim emendatam manu Viri docti Abul sedae desicriptionem Arabiae, Maris Persici & Rubri ex Gravii MS. Arabice eum ejus Versione edidit U. C. Joannes Hudsonus Oaon. I7Ia. .. volumine tertio Geo