Jo. Alberti Fabricii SS. Theol. D. & Prof. Publ. Bibliographia antiquaria, sive, Introductio in notitiam scriptorum, qui antiquitates hebraicas, graecas, romanas et christianas scriptis illustraverunt

발행: 1716년

분량: 787페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

211쪽

GRECI ET LATINI.

tionem adiunxit. Paris I66O. fol. Laudat hic Glycas p.ri Pyronem sive 'honem V γρά, ex eoque refert Adamum quadragesimo demum cum conditus esset die paradisum esse ingressum. Post Glycam scripsit circa A. C. uso. sed Chronicon situm ab orbe condito ad A. C. Io8 r. sive Ni cephori Bolanimae imperium & Alexit Comneni initia tantum modo produxit Constantisim Manasses. Non prosa sed versibus prolafimillimis, quos politicos Graeci recentiores appellant, scripsit Annales suos, sive συνοψ ν kορ πιν ad Irenem Andronici Comneni uxorem, de qua Cangius in familiis Byzantinis p. 18r. Vertit ex Italico Codice vulgavitque Latine Jo. Leunclavius Basil. Is 7ῖ. 8.Graece ex Codice Palatino descriptum Jo. Meursius edidit subjuncta Leunclavii versione ad calcem voluminis & notis ejusdem suisque castigationibus Lugd. Bat. 1616. . Hinc inter Historiae Byz. scriptores lucem vidit Graece & Latine Paris 163 s. sol. additis praeter Meursii dc Leunclavii notas variis Lest e MSS.Codice Allatii, & quas Carolus Annibal Fabrottus collegit e duobus Regiis Codicibus, eiusdemque Fabrotti glossario. Andreas Scholius in litteris ad Meursium datis 28.

August. A. I6is. De Manasse sicito spenes me esse MS. ex libris Pet Pantini,eoisdem etiam latino interprete, cum ignoraret fortasse 4 Leunclauio esse conversum.

V. Chronologi Latini veteres praeter Veronymum Eusebii in.

terpretem continuatorem P, notandi veniunt quos una cum illo editos p. I67. dixi Tiro Proger, μι for Tunnunensis, Johannes Riciariensis uariis Lemovicensis & Marcellisin Comes. Neq ve praetereundum Chronicon Pr eri integrum, quale a Victore Aquitano praes ad Canonem Paschaistem, Gennaaioc. 8 . de S. E. &Cassiodoro divinari Instit. c. I7. describitur, editum primum a Philippo Labbeo in BibL nova MSS. Parici6ue n

l. T. I. p. I 6. atqVe recussim in Tomo XI. thesauri Graeviani, una cum

fastis Magistratuum Pighianis ab U. C. ad Vespasianum eκ edit. Anima6Is . fol. fastis consularibus integris Matianis ex eiusdem Labbei it editione, fastis consularibus Anonymi quos e MS. Vindobonensi H. Noris ' edidit Sc dissertatione illustravit, Anonymo de praefectis urbis &fragmento fastorum ab A. C. Σος. ad 33 3. ex editione Κgidii Bucherii Ant exRi634.sol. & Epistola Consulari eiusdem Henrici Noris ex edit.

Conciliorum Hispaniae.' ' T. I. Bibl. novae MSS. p. I.

212쪽

Bononiensi A. I68s. Pars prior hujusChronici Prosperiani aborbe condito procedit usque ad mortem Imp. Valentis, altera ab A. G ῖ79. ad 3 3'. convenit sere cum ea quam vulgaverat Andreas duChesne T. I. scriptorum Francorum p. 2or. Paris I6ῖ6. sol. Addidit Labbeus eumque secutusGraevius etiam editionem Pithaeanam Chronici Prosperi ab A.C.379. ad que s. sed ex MSS. emendatam. Ac praeter hanc Pithaeanam A. Is88. etiam altera e MS. Augustano legitur T. i. lectionum antiquarum Henrici Canisii, quas raro hodie obvias) speramus intra breve tempus insignibus accessionibus auctas & expolitas videre opera &studio doctis-nmi Viri Jacobi Ba age. Ab A. QMς. incipit Chronicon Marii Apenticensis & adTiberium Constantinum progreditur, quod cum appendice veteris scriptoris vulgavit idem Andreas du Chesne. Mario Lucio Dextro suppositum Chronicon Historiae omnimodae omitto, licet commentariis operosis atque ut ipse vocat apodicticis Francisci Bivarii illustra. tum S Lugd. i617. DL editum. Neutiquam enim illud opus esse quod Lucius Dexter ad Hieronymum scripsit, neque continuationem conbpositam esse auarios imo EpiscopoCaesaraugustano sed potius utrumque tenebrionis sinistri ατοπον κυημα & omnimodae fabulae nugarumque eanorarum pandocheum, Hieronymique dela Ηiguera vel similis nu-gi venduli Hispani officinam sapere, pridem observarunt viri doctissimi. Omitto etiam Chronicon, quod Dacis Mediolanensi Episcopo A. C. FD. desuncto nonnulli tribuunt, quoniam nec editum est, & quicqvideontra pugnet Eustachius a S. Ubaldo in ' diss de Hymno Ad D m l . damus, longe junioris est scriptoris, et res tantum Mediolanensis Eccle-sae ab octavo iaculo ad A. CIO67. narrat. Vide Mabillonii Analem

T. I. p. 3. seq. N Lud. A ntonium Muratorium V. C. vi. anecdoton Bibl. Ambrosianae p., Acta Sanctor. T.i.Januar. I .p.967. seq. Tillemontium memor. Hist. Eccles T. I3. Sc. De M. Aurelii Cassiodori Senatoris

Chronico ad Theodoricum Regem ab Adamo usqVe ad A. C. si9. sive consulatum Eutharici Cillicae & Iustini, nec non de Chronico Jornandis dixi in Bibliotheca Latina. De Chronicis a ubi Hilarioris quod exstat Tomo VI. Bibl. Patrum edit. Lugd p. 373.) I m Hisp. Bedae Venerab. Γωψ Lexoviensis, inmu Viennensis, Reginonis Prumiensis, Heris

manni Contracti, Mariam scoli , Lamberti Schasnaburgensis, Sigeberti Gemblacensis per Anselmum Abbatem continuato, Hugonis Virdunensis, Florentia Bravonii, Orderici Vitalis, Oιhonis Frisingensis Episcopi, Go riri

213쪽

Viterbiensis, Helisanaei, Conradi a Lichtenau, Albertisadensis, Martini Polonὸ

aliorumque plurium consules Uossium de Hist. Latinis, S de scriptoribus Ecclesiasticis scriptores, Georg. Calixtum appendice dissi de Creatione Jo. Andreum Bosium Introductione ad Hist. uni versalis scriptores ac Tho. Inigii τρωικαρ- apparatum ad Hist. Ecclesiasticam. Iudaei Chronologi pauci exstant ut I. Seder Oum Rabba Chroni-eon maius ab Orbe condito ad tempora Imp. Hadriani a R. Jose benChil-petha ut uni concinnatum: χ JSederolam siveChronicon minus ab exordio mundi ad Annum Christis χχ. progrediens, q vos ambos libros post Gilb. Genebrardum vertit & cum interpretatione sua Latina 8c notis erudi tis, ac praeciaris de Historiae sacrae fide dissertationibus edidit Iohannes Meyer Amstelod. i699. . Hic multis disputat contraJo. Morinum, qui in Exercitationibus Biblicis p. 226. seq. contenderat utrumque Chronicon hoc scriptum saeculo XII. atque aveo diversum esse

a Sedet Olam quod in Talmude Codice Nidah cap. s. &3O. allegatur. 3.) Ghalpheleth Hah abala sive Catena traditionis R. Gedaliae, qui A. C. is 9. scripsit, ab orbe condito ad suam aetatem. Ad Sepher Iuchasin, liber familiarum auctore R. Abrahamo Zacuth, ab humani generis initio ad A. C Iso1. cum additamentis R Samuelis Schullam. s.) Zemach DapidGermen Davidis auctore R. David Ganet ab orbe condito ad A. IsoΣ. cujus libri magnam partem sutinam accuratius vertit it cum notis suis Latine edidit Guil. Henricus Vorstius Lugd. Bat. I6 q. . Ex illis qui Arabice scripserunt, celeberrimi sunt Eutychius & Α-bulpharajus, ambo Christiani, ambo lectu haud indigni. Eutychium, Guil. Tyrius ' appellat Mith filium Patricii: ab aliis Aphthisium etiam

nuncupari notat Seldenus lib. s. c. 2. de iure naturae & Gentium. Hic ex priscis Orientis monumentis a rerum initiis ad A. C. 9 C. Historiam sive Annales, plerumque Ecclesiasticos, summa quod ejusdem Sel deni judicium est, diligentia contexuit. Fuit Patriarc ha Alexandrinus ab A.C. ad 9so. quo diem obiit supremum. Haeresi Jacobitarum siveEutychianorum &Nestorianorum pariter infestus, utramq Ve oppugnat, Melchitam se profitetur T. 2. p. I6. 23. 79.I47. seq. Chronologicae eiuS rationes probantur inprimis Ioanni Pear nio in diis posteriore de annis priorum Romae Episcoporum, licet non tantum illis tribuit in Vindiciis Ignatianis. Locum quendam insignem Annalium Z 1 Euty-

214쪽

Eutychii cum Latina versione Sc commentario suo edidit Io.Seldenus Lond. 1642. in sub titulo Originum Alexandrinarum. inae inde Sel- deno opposuit Abraham Ecchellensis in Eutychio suo vindicato Rom.

issi. . ad ea responde Geldenus in praefatione ad rerum Anglic*yVm stri

Ptores Veteres. Caeterum totum Eutychii opus Arabice & Latine cum

utilissimis ad rem Chronologicam indicibus vulgavit Eduardus Poco. hius Oxon. I63 8. a Seldeno potissimum ut hoc laboris in se susciperet impulsus, neque enim ipse Seldenus A. 16sq. jam septuagesimo aetatis anno defunctus integrum Eutychium vel vertit vel in lucem edidit, quo nomine Eliam duPin T. 8. Bibl. Eccles p. q. hoc tradentem recte reprehendunt acta Eruditorum A. I698. p. I62. Gregorii Abulpharase, professione Medici, sectaIacobitae, Compendium Dynastiarum ab Orbe condito ad A. i 28 . Arabice &Latine ab eodem Pocockio in lucem editum est Oxoniae I663. q. qui specimen Historiae Arabum ex eodem Abuli ar o cum luculentis suis commentariis ediderat ibid. 16so. q. De hoc riptore, tanto minus prolixe hoc in loco agendum mihi esse video , quod p. 33. ipse negat se accuratum

Budium in temporum notatione posuisse. At cum insituti nostri non Hexacte definire annos Philosophorum) verum ex illis nonnulla recensere,quae quod

laudabile fuit in moribus eorum exprimane, atque animum oblectare nihi nostra intererit utrum tempora quibus f acta fuit eorum mentio, sint ea quibus revera floruerint nec ne. Ait tamen secutum se esse Chronologos Eusebium ec Andronicum, iisque consentientem Jacobum Rohensem, qui tribus ling vis HebraeabGraeca di Syra excelluit.

His adde Chronologicam Historiam Hazimi Mustase, M

hamedani, ab exordio Mundi ad usque A. Q 622. quam ex Turcico, Persico, Arabico non ita pridem Italice edidit Io.RainaldusCarolus: Cro- nologia Istorica scritia in lingua Turca, Persiana it Araba da Haeti KaliseMustafa, e tradotta neli' idioma Italiano da Giovanni Rinaldi Carli, N bile Iustinopolitano & Dragomano della Sereniss Rep. di UeneZia. A. 3696. q. Vide Museum Minervae Venetae T. I. p. J3 9. Venit etiam hoc loco memorandum alterum sedChristiani scriptoris Chronicon oriretale ex Arabico Codice Seguleriano versum N Latine editum ab Abrahamo Ecchellens Paris I63 I. l. inter scriptores Historiae Byzantinae. De auctore ita scribit Ecchellensis: Nostrum ςmplar anonymum est, at vus olore uisse quondam nomine Alium Monachi,

215쪽

ARABE s.

ex prima parte Chronici GEORGII HOMAIDI Elmacini) plane colligitur. uoties enim quodpassim facit hunc laudat, non solum sententia semper eadem es , sed numeram quoque verba. Eum autem fuisse AEgyptium Cophtuam, inindicansilin, numeri, ac Patriarcharum Gentis vitae, quorum pro Dioscoriana' seincta labores ac certamina celebnut. In aetatibus Patriarcharum rationes

LXX. Interpretum ' probat , addit tamen computum Hebraeorum secundum versionem sacrorum librorum Arabicam Abibaliri Almon-tasseri. Quae de Imperatoribus Romanis traduntur ic pauca sunt & in Heraclio hoc est tempore Hegirae Muhamedicae desinunt. Historia Calipharum MosIaminorum S Calipharum AEgypti lc Babylonis, Patriarcharumque Alexandriae perducitur usque ad A. C. I 2s8. Hegirae 63 . Martyrum 9si. Annos Hegirae lunares reducit ad annos solares. Huic Chronico Orientali Historiam suam de rebus di dogmatibus Arabum ex monumentis Arabicis excerptam subjunxit, in qua allegat inter alia libros Chronicorum Gregorii Barhebraei, Historiam gentium Ismaelis Sciali insciah&Chronicon Hametae Asplahanensis Persae & p. ΣΟΙ. notat

ex Arabum mente incidere Hegiram in A. C. 631. Diocletiani s Martyrum 339. Actiacum 6sΣ. ab Alexandri M. victoria 93 . a Nabuchodonosoris regni initio I 369. a Moysis obitu 23 8. a natali Abraami 289ῖ. a diluvio 3974. ec a casu Adami 62I6.

Georgius Elmacinus , itidem Christianus, medio seculo tertiodecimo clarus scripsit Historiam sive Chronicon ab Orbe condito usque ad A. III 8. cujus priorem partem usque ad Muhamedem in Albi. Se guleriana MN evolvit Ecchellensis, ut testatur ad Chronicon Or. Sin

Eutychio suo vindicato : In Cantabrigiensi Bibl. eandem partem literis descriptam Syriacis legit, qui subinde ex ea nonnihil profert in historia orientali Hottingerus : posterior sub titulo Historicae Saracenicae proodiit ex Thomae Erpenti versione Latine Lugd. Bat. I62s. q. cum Rode rici Ximenes Archi. Episcopi ToIetani Historia Arabum : N Arabice

ac Latine cum eadem versione Erpentana, curant acoboGolio,ibidem atque eodem anno in sol. Laudat subinde Chronologum it Chronica Christianorum sed sine nomine. Extat & Chronicon Samaritanum sue Arabica versio Chronici veteris famaritani ab excessu Moysis ad tempora Antoninorum, quamS

' Vide Chronicon orientale p. ii 8. seq. &p.s'. ubi Melchriarum & Jacobitarum quoque mentio. Melchuse hoc est Regii & Imperiales dicti qui eontra Dioscorum cum Impe ratore senserunt. De Jacobitis iterum p.ra O.'q. Melchitarum meminit etiam f.Ι; .

216쪽

mariticis scriptam litteris ad Josephum Scaligerum a Samaritanis minsam ex ejus legatoMS.possidet Bibliotheca publica Leidensis Academiae, ex quo apographum in Bibl.Maetariniana legit Ecchellensis, quid laudat in Historia Arabum p. i s. Descripsit etiam Hottingerus S ex eo loca a se Latine versa hinc inde allegat in Enneade dig. in Historia Orientali& aliis scriptis, atque Epitomen ejus libri Latine subjecit Exercitationibus Anti-Morianis, librum integrum etiam publicare pollicitus, qVod tamen morte praeventus facere haud potuit: Descripsit etiam Jacobus

Golius cujus apographum manu eius passim emendatum servare se testatur V. C. Hadrianus Relandus, qui ex illo nonnulla affert parte χ.disi Misceli. I. Computum Samaritanum cum notis suis vulgavit Scaliger VII. de emendat. temporum p.63V.seq. Et Chronologiae Samaritanae Synopsim ex Abulphetacho Danefaeo excerptam ab viro doctissimo Eduardo Bernhardo Lipsienses inseruere Actis Eruditorum Anno I69 I. p.I67. VI. Εκ Chronicis Historicis recentibus cum exstent infiniti, aucos tantum commemorare juvat, Annalium quidem Veteris Test.

criptores Iacobum Salianum, Augustinum Tormellum, Henricum Spondanum,

atque his neutiquam inferiores accuratissimum Iacobum UFerium, Hug nem Robinsionum, Iacobum Capellum S Chronici Catholici auctorem pereruditum Eduardum Simonium. Annales temporum novi Test. usque ad A. Cu98.edidit Caesar Baron , quum notationis temporum minorem quam rerum curam habuissent Centuriarum Magdeburgensium auctores : Baronium continuarunt brevius qVidem Henricus Spondamu ad A. 16 o. fusius& uberius Abrahamsu BZπλου usque ad A. rs 72. novem Vol. atque Odoricus Rinalium octo Vol. usque ad A. is3 . Castigavit Baronium S supplevit praeter alios Antonim Pagi in Critica Baroniana 4. Uol. Genev.I7Os .fol. 6t Samuel Basnagitu in Annalibus Politico Ecclesiasticis in s. O Tt' a ' usque ad A. C. 6ΟΣ. Roterd. I7O6. l. 3. Volum. De quibus singulis

diligenter it copiose disseruerunt Theologi celebratissimi Thomas Ilii -υποῖ A i 0ς α gius inExercitatione praemissa selectis HistoriaeEcclesiasticae seculii capitibus & Jo. Fridericus Mayerus in libro de fide Baronii ipsis Pontificiis ambigua Amstelod. I697. 8. De Edmundi Mactet Historia R& Test. vide Acta Eruditorum A. Iri 3. P. 37I. S I q, Job. Marshami, Angli Equitis aurati Canon Chronicus A gyptiacus, Ebraicus, Graecus, non minus Ob minime vulgarem eruditIonem qVam paradoxas quas propugnat opiniones notissimus prodiit

217쪽

mum monumentum Graecum Chronologicum Epochas marmoreas μνundelianas, quas Oxonium hodieque servat, & cum Jo. Seldent, Tho. Lydiati di suo commentario ediditΗumfredusPrideaux Oxon.I676 sol. Ad easdem conferendus Jac. Palmerius Exercitati. ad optimos auctores Graecos p. 68s. seq. Franciscus Blanchinus in antiqva Historia ex monumentis priscis illustrata cap. ΣΠ p. 31O. seq. Henricus Mascam piuSin institutionibus Chronologicis parte i. Rich. Bentirius disside Epistolis Phalaridis Anglice edita p. Σος. seq. Marshami Chronologiam novissime ad examen vocavit U.C Jacobus Perletonius in Originibus aegyptiacis. Lugd. Bad IIII. LPaultu Pearonim in Antiquitate temporum defensa ac resti tuta vestigiis insisti t Isaaci Uomi, adversariumque nactus est virum doctissimum Michaelem Ie Qvien. D. Harduini S.I. Chronologiam ad examen revocavit V. C. Alphonsus des Vignoles in Epistola subjuncta Vindiciis Veterum scriptorum scriptis a doctissimo Viro Maturino VeZ.dela Cro-δRoterd. I7O8. Ex Chronicis universalibus primus Mihin Calysius operae pre lium secisse videtur, cujus opus Chronologicum usque ad A. C. I68 continuatum auctor enim A. I6is. Lipsiae defunctus ultra initia seculi decimi septimi haud processit) prodiit Francos I683 . l. Gilbertus Gene brarias qui ante Calvisium scripsit multa tradidit incerta fide, neque accurata satis, quod de plurimis aliis assirmare licet, ideo praetermittendis qVoque: non tamen praetereundus II Emm cujus opus Chronologicum cum Canone Chronico prodiit Groningae I 6i9. sol. nec Philippus .abbriu S. I. cujus Chronologia postuma Historica sive Annales ab orbe condito usque ad A. C. 1666. quo auctor obiit, viderunt lucem Philippo Brietio curante Paris i 6 o. sol. tribus Vol. In primis hinc laudandus Dion ii Petarii S. I. Liber decimus tertius doctrinae temporum siveChro- nologia ab orbe condito usque ad A. C. su. Hanc simili accuratione facilique methodo ad nostra tempora produci e re studioserum esset, qVOS interim contentos esse oportet vel Calvisio, vel Chronico D. Baptiasa Riscioli ab orbe condito ad A. C. 1668. vel M. Merii Boxhornis ChronΟ-logia qVam ad A. C. 16 6. continuavit Daniel Harinaccius. Aut certe B. Christophori Hemisi theatro Historico-Chronologico, quod A. I6O9. Primum editum, ab aliis deinde continuatum est, uti abraderianis quo-qVO

218쪽

que tabulis, lapius ob communem apud nostros usum recusis, accidit. Novissime omne aevum duabus tabulis explicatum aecurato Uiri eruditissimi & cum incredibili elegantiorum literarum iactura nuper ' extincti Jacobi Perizonii studio recensitis, aere descripsit Petrus van der Aa,

VII. In technica Chronologiae parte haud dubium est quin omnes qui ante ipsum scripserunt longe post se reliquerit, omnibusque post futuris facem, insignem plane praeluxerit Jostephis Maliger libris VII.

Ce emendatione temporum, eugus operis a paucis hodie lecti pauciores etiam praestantiam intelligere, vere ait Huetius p. 276. Alneianarum quaestionum. Melior editio Plantiniana est Lugd.Bat. Is 98. sol. recusa apud Genevenses Aa629. atque tum aliis emendationibus 8c accessionibus priore A. Is83 praestat, tum vel ideo praeferenda, quod fragmenta veterum, Berosi, Abydeni S aliorum a Scaligero selecta Sobservationibus illustrata exhibet. His addendi ejusdem Scaligeri Isagogicorum Canonum libri tres, ex editione locupletata ab auctore S emendata quae post illius mortem prodiit ad calcem Chronici Eusebiani cum praefat. Α- exandri Mori Amst. 163 8. λL Multa post Scaligerum praeclare observavit acerbus nimis eius insectator Dionysius Petavim S. I. in immortali de doctrina temporum opere quod post editionem Parisiensem A. 1617. l. recusum est Amstelodami 17οῖ.) 8c in VIII. libris dissertationum ad Uranologium Paris λψo. atque deinde Amstelodami fol. Ex eadem societate laudandi veniunt Philippis Labbeiu cujus Chronologia technica Paris 167O. solio et Vol, post autioris mortem lucem vidit, nec minus Iob. Baptista Ricciolus in Chronologia resormata Bononiae I669. sol. 8ca idius Bucheriin, cujus de doctrina temporum commentarius Canones praecipue veteres Paschales luce haud contemnenda perfundit Antw.

Nostra aetate acutim mum Selaboratissimum opus ChronoIogicum vidimus ab Hibernorum doctissimo Henrico Do elio, M veteribus Graecorum RomanorumqVe Cyclis Oxon. I7CI. . Idem vir praeclarus multa etiam alia ad temporum rationes dilucidandas erudite commen talusest, scriptoresque antiqvos varios luculentis notationibus Chro- nologicis & annorum avos persequuntur consignatione illustravit. B. ADtthiae Inimuthi opus Astro-Chronologicum auspiciis Reginae Christinae A. 1692. edi coeptum inherba statim suppressum est, neq;

ultra ' Qbiit Lugduni Batavor, i7Iῖ 6. April.

219쪽

ultra specimen ejus atque introdumonem qui*qvam vidi i lucem,neque eruditis satisfecisset credo vir suis magis hypotnesibus addictus, q vam veterum diligenti tractatione 5c expensione comparatus ad res q vas illi

tradunt ad eorum mentem, certo tempori assignandas. Hodie novum

opus Chronologicum exspectamus a sagacissimo viro Daame Masson , a quo vitas Horatii, Ovidii, Plinii junioris erudite scriptas cum voluptate evolvunt harum literarum studiosi. Elementa Chronologiae technicae compendio tradita tirones q vam rectissime haurient ex B. AS uti Str-ehii nostri breviario Chronologico, saepius subjecto praelis inGermania, et apud Anglos quoque, in quo licet brevi libello multa selide S perspicue traduntur. A perspicuitate se commendat etiam D. Henrici Alpedis Thesaurus Chronologicus et Frid. nMmu Chronologia sacra magno

studio scripta &Tomo primo operum viri illius eruditi edita. Sed Dionysid Petavit rationarium temporum toties in Gallia, Germania di nuper etiam cum docta praefatione V.C. Jacobi Perizonii in BeIgio recusum, vel eo nomine omnibus compendiis Chronologicis praeferri meretur, qvod parti technicae plene d perspicue traditae praemittit partem priorem, egregium Historiae universalis compendium,perspicue S diligenti cura compositum, quod in ora libri ad sontes semper lectorem remittit. Non potest sibi temperare Petavius quo minus Scaligero, cui tam multa debet, etiam in hoc insultet ubique, quod in viro tam immoderatae bilis minus mirum, nam ut Alexander Morus praef. ad Eusebii Chron. --mini, inquit, eum viveret atque ad ipsum im findi causa itaremis, ne nominari quidem Maligerum ferrepoterat, quin excandeseret, ac stomachum in contumeislioso noces s homine partibus addicto quam erudito magis dignas erumperet. Nec alius in libris apparet, quos tamen fedatius compositos oportuit - - Non inmen impartium studio ducimur, ut Domina temporum conditorem laude fraudatum sua velimus; abesset modo succus lollisu s aerugo. Nam quae tandem ars inchoata si is perfecta est Z Auin eum interprincipesChronologos non illibenterputamus, versatile hominis ingenium, eruditionem sane multijugam, s bene latinum aerotundum eloquii genus comple Iimur, nec arbitramur ei parem tum fuisse, pomquam a Sirmundo asesseris, illius ordinis pirum, eumque adeo magis interdum

quam Maligerum sequimur. Sed an ideo majoris quam Maligerum facimus P uasi vero Gigantis invectus humeris pumilio quia longius proseisit, ipso Gigante major existimandus sit.

VIlI. Socrates apud Xenophontem ' sapienter monuit Geo-Α a metriam' Xenophon IV. de dictis & fastis Socratis p si . Laudat illum locum etiam Eusebius

XIV. II. praeparat. Evangelicae.

220쪽

MINUTIR IN

metriam eatenus addiscendam esse,quatenus certos praeberet usus in vita, subtilitatibus autem minutis di dissicilibus intellectu animum pertinacius non esse applicandum, neque enim quid ea res fructus haberet videre se dicebat, licet illarum minime rudis esset: δἐ ταυῖα ἱκανἀειναρ ἀνθρωπου βίον κατοιχίβειν, αλλων πολλωντε κει ώφελίμων ριαθη

ματουν αποκύουλυειν , posse Pero eas omnem hominis Pitam absumere, ae ab aliis

multis utilibusque disciplinis avocare. Similiter inChronologicis dili genter evitandus hic scopulus, ne in subtilioribus S incertis tempus , operam diutius ludamus, sed certis , exploratis inhaerentes, in aliis simus verisimilitudine contenti, neque omnia ad pulvisculum excutiendo inminutiis sudemus S angamur,ac post longos N insanos aestus tamen cogamur denique fateri incertiores nos esse quam dudum. Laudandus sane praeclarorum ingeniorum conatus,caliginem qVae occurrit in veteribus monumentis improbo studio dispellendi. dc dissicilia explanandi: verum debet esse modus in rebus, liquando constat multos maximos viros non alio fructu rem aliquam tentasse, quam ut in diversa alii ab aliis abeundo lectores magis etiam ambiguos relinquerent, praestat ex tot sententiis unam amplecti, quae vel verisimilitudine argumentorum, vel auctoritate scriptorum se prae caeteris probet nobis, quam sine spe melioris successias longo di parum prolaturo labori se de integro immergere,utilioribusque studiis sabducere. Laudandum etiam studium in viris doctissimis qui rationes Coeli,&Eclipsium supputationes ad lucem Chronologiae inserendam attulere. Sed quo intricatius id omne est ob tenuem nec d istinctam satis de illis apud antiq vos scriptores memoriam & faciles in computandis iisdem errores, tabularumque accuratarum , ab omni labe immunium desectum, eo major adhibenda est cautio ne demonstrationum Astronomicarum praetextu in falsas hypotheses , quibus postea plura falsa superstruuntur, incidamus. Cavebimus etiam ob dissicultates alias Chronologicas quas expedire sorte non possumus, statim vocare in dubium vel negare rem bonis scriptoribus testatam, sequemurque potius judicium Plutarchi, qui Solonem cum Croeso Rege versatum noluit inficiari, licet temporum rationibus hoc quidam repugnare existimarent. Ego vero, inquit in Vita solonis p. 93.

historiam adeo illustrem tam multis consignaram resibus , quod majus est, tum Solonis moribus consentaneam , illius fi magnitudine animi dignam G sapientia , non possum in animum inducere ut repudiem ob chronicos quos

SEARCH

MENU NAVIGATION