Georg. Laurentii Hausfriz Norimbergensis De Caesare designato successore imperii antiqui commentarius ad illustrandam historiam augustam

발행: 1737년

분량: 184페이지

출처: archive.org

분류: 로마

151쪽

DE POTEST. CAEI. IN RE G. IMPERII. εας suae pars ponebatur. Quamuis enim Numerianus& Carinus , ambo dicantur PROCONSULES in inscriptione gemina apud Gruterum ex iis i men, quae mox insequuntur, potestatem eorum satis quidem magnam , nec tamen uniuersalem fuisse , uidebimus. Quamobrem , si cui Caesaru in una , iacI plures prouinciae regendae assignatae essent , quod uergente imperio ordinarie factuna, iisdem, quibus ea finibus , imperium illius circumscribebatur. Caeteis rum non militiae solum in suis quisque partibus pra erat Caesar, sed & iuri dicundo, saltem ante Consta trium M , censibusque, & tributis exigendis studebat. In magistratibus prouincialibus constituendis , nullaei auctoritas , quippe quos Augusti omnibus ossiciis urbibusque dabant, & pro irbinio reuocabant. Suis per negotiis grauioribus ad Augusti scientiam refer Lat. 'Uno uerbo, qui nomine Cesar erat , & princeps , is si potestatem spectes in prouinciis , Ultra r liquos praesides non ualuit ' ut Iulianus proinde haud absurde sese diceret specie tenus purpuratum esse. Extraordinarium igitur aliquid fuis' quod Carino eadempi ope quae Augussis competebat, potestas in pλrte prouinciarum commissa esset. Qua quantum abusus ad ma-

152쪽

ta sit, dicat Vopiscus. η cum caesar, deeretis sibi Galliis atque Italia , Illyrico , Hypaniis ae Brisan

xiis, ου Afrisa, relictus a patre, Coarianum p neret imperium , sed ea lege, ut omnia faceret,

Augusti faciunt, enormibus se uitiis se ingem

ιi foeditate maeulauit. Amicos optimos quoquarete uit : pessimum quemque elegit, aut tenuit :praefectum urbi unum ex eaneestariis Dis feeit. quo Deiω me eo rari potuit aliquando, nec diaei. Praefectum pretorii sum habebast oec, dit: in eius Ioeum Asatrimonianum ueterem c-eiliatorcth fecit. Vnum ex his solarium , quem suprorum s libidisum conseium semper atque adiutorem habuerat . invito patre Consilem δε- eis. η η Superbas ad Senatum ii eras dedist.

Constantius etiam Lonstantini M. pater, cum sar

in ulta Carini, e. 3. Nimirum i mpore Carint. Caneellarit enim nomen nouis dum dignitatis esse eoepit , sed seruum Ostrarium indieauit, qui in caneellis pro ostio principis taerebat . et ne quid tumultus audiretur prospiciehat. v. Salmas in consegnent. ad h. lop. Gutherius de ossis. L. lIl. e. tr. lac., Gothostedus ad L. 3. Cod. Theodos. de Metatibus, Domest ει Cancellariis,. Potestis autem faciendi consulis inter reseruata Augu storum numerabatur. v. Hene. Valesus ad Euseb. Hist. Eces. L. v Illl. e. ii. Er. Spataeis Orb. Rom. as. . m. 34

153쪽

DE POTE T. CAES. IN RE G. IMPERII. axν sar esset, Hi aniae, Galliae Britanniatque liberiori imperio praefuiue uidetur ἔ certe non paruit Diocletianiti Maximiani Augustorum edictis , quae Christianos undique conquiri & ad supplicium, rapi iube bant. . Proconsularis potestatis pars imperium in Omnes V eaear, exercitus est. Sed caue existimes, Caesaribus in con- b. t. sortium proconsulatus assumtis parem fuisse atque Augu-αe sijs apud legiones auctoritatem. Quis enim non eorum mi- uidet Augustos , dum ornarent destinatum heredem, noluisse praeiudicium supremae maiestati tae afferre tu Itaque Caesares praesertiin Seculo post Christum III &IIll nec omnibus in toto imperio imperabant. neque , an bellum gerendum esset , an minus ipsi, sed Augusti cognoscebant. Bellis praeerant , aut Eli, aut cum Augustis suis. Priori casu tantum nota omnia iura exercebant , quae nomen imperatorium unquam tribuita Interesse enim securitatis suae lAugusti crediderunζ . moderari corum potentiam immercitu , aut additis ducibus atque tribunis , ceristissimis tantum minibus, impedire, ne nouas res ν& altiora molirentu . Ita e. gr. Caesaribus non licuit tribunat' . quod in castris e cespite strui pro imperatore solebar se adicendere , M solennem ad milites

154쪽

lites allocutionem ex eo habere, ' aut signis & uexillis stipatis procedere. Neque donare quicquam militibus, inscio Augusto , nec ultra modum praescriptuin , nec stipendium , iiis nomine eius solis uere permissiim fuit. Clare Ammianus, eum

Iulianus Caesar, ait, in partes mitteretur occiduas omni tenacitate stringendus , nullaque potestate mi liti quicquam donandi delata , ut pateret ad mo rus asterior exercitus ; Ursulus, Comes largiti num. a Dud Constantium , 9 datis litteris ad eum, qui Gissicanos tuebatur thesauros, quidquid post ret Caesar, procul dubio iusserat dari. Donatiua

autem Caelares, uti ex innumeris historiae Augustae locis constat, militibus plerumque sub initium imperii dabant; eaque non solum non facile modum trium aureorum egressa , uerum etiam stipendii nomines Llpsius ad Tata Annal. L. I. p, m. ι7. Ammianus L. XVI. c. ag. & L. XX. cap. IO. ω ν η Lib. XXII. C. 4.t Lampridius in Diadum. c. a, & in. Heliogabalo c. Hanc tamen donatiuorum mensuram non ab omnibus semper principibus obstruatam fuisse, exemplo Marci Aurelii & L. Veri doeemur , uieena millia numum singulis praetorianorum ob participatum imperium promittentium, apud Spartianum in uita Antonini, c. 7. item Didii Iulia-

ni, plus multo milicibus argenti daturi, quam aut petere auderent, aut accepturos expectauerant. Herodian L. lI. c. s.

t t Ratb. Herm. Scholius in notis ad locum Polybii L. VI. Histi apud Grutulum Tom. X. pag. IzOa,

155쪽

DE POTE set CAEs IN RE G. IMPE RiI. mine a uulgo militum dicta fuisse deprehendimus. Ipse imperator Commodus modum loquendi uulgarem adhibuit in epistola saepius allegata ad Albinum: habebis , ait, praeterea eum id feeeris dandi stipendii usque ad irra aureos liberam potestatem; quin ει super hoc ad pro ratores meos siteras mis, quas ipse

signatas amipies rim Amazoniae. Quantum Uero ad stipendium proprie sic dictum attinet, illud nomine imperatoris tantum, & praesente & assistente eo plerumque militibus datum fuit Ammianus sane de Sylvano diserte scribit , die quinto an eqvam

infulas susciperet principatus, sinatum stipendis misitem, Constantii nomine alloeutus est, fortis essest Min. Vnde apparebat, quod, fi praesumereto eunae superioris in ignia conaretur, auri ram graue

pondus expenderet ut suum. Contra non immerito. auctoritatem Iuliani tantam apud milites fuisse , --aatur, eum caesar adhue sine stipendio eos regero, lut tumentes & armatos discessurum se ad uitam priua-xam minaretur, tu tumultuari desisterenti Mac rus etiam dati a se stipendii, tanquam signi summi 'Principatus , mentionem in epistola ad Senatum fa

cit: l l Tenebo. inquit, regimen , si s u

. Sehesius o . eit. p. 121 . η Lib. m. c. I et Lib. XXV. c. I

et M. Caliari. in vita Macrini a. sa

156쪽

CAPUT IJ ILsu placuerit , quod militibus plaevit, quibus resipendium dedi, ει omnia imperatorio more iussi.

Primi imperatores, ut demulcerent Romanos monastelliae insuetos, nimium interdum Senatui detulerunt, neque in re stipendiaria, sine auctolitate ordinis, at quid statuere uoluerunt: tanti nimirum momenti res uidebatur, immutare ulla in re statum militarem. Hinc militum cauillationes aduersus Tiberium apud Ta-

eitum , ' notium id plane esse dicentium , quod mDperator sola militis eommoda ad Senatum retietat peundem rem Senatum eonsulendum, quoties fur Mia aut proelia indieantur. Domitianus non con- saetis patribus, uti ad fidem pronius est, militi quar eum sipendium addidisse dicitur Suetonio. umrias hic locus nactus est interpretationes ; inter Omnes autem, hare ueritati quam proxime accedem uidetur. Nimirum stipendium militare , quod inde a Iulii Caesaris aetate LXXV denariis, tae drachmis, uel quod unum idemque est, tribus aureis, quorum finguli XXV. denarios ηηη ualerent, ter anno, qua ternis ' stillicet mensibus , distribuendis , co stabat, a Domitiano XXV denariis, seu unico aureo si gulis uicibus, auctum est , ita, ut, pro ordinari.

Anna L. I. c. 26. . in Domitiano, C. Mus η Da. Muta sita alleg. s. XI. n. r.

157쪽

DE POTEST CAES. IN RE G. IMPERII. rn quadriinestri trium aureorum stipendio, miles in post rum quatuor, siue XII per annum, loco VIIll veterum. Accciperet. Nam quominus terminum quatuor men,

sum, distribuendo stipendio olim destinatum , restri ctum a tempore Domitiani credamus ad tres menses fuisse . ex quo sequeretur . milites quidem ternos uti Olim aureos. at una uice saepius in anno accepisse orodue si rem ipsam spectes idem est, uti Dyc. uleano uisum , moneor loca lom. ZOnam. rem hic sine dubio ex antiquo aliquo scriptore sumu

ει trans Rhenum agros eorum, eurn qm- pamintercedeba/, popuιatus , quais re praeclare gesta superbiebat , austo militibus stipendio. Nam eam eis septuaginta quinque drae ae . singuis flaturis aictibus in . IV quovis mense 9 siluerentur, em eum dari iussit. Equidem Puteanust trimestre quale sibi fingit stipendium, ab aliquo insequentium impe ratorum in quadrimestre non lotum rudus mutatum ;Ra quin

158쪽

quin imo etiam decurtatum illo aureo fuisse, quem Domitianus reliquis tribus nouo exemplo adiecerat, opinator. At , sicut inutiliter res in primitum statum reducta dicitur, de qua an immutata unis quam suerit certi non sumus ; ita etiam in eo nimium uidetur ingenio suo indulsisse, quod sine testimonio alicuius auctoris militem tam insigni stipendii parte priuatum tradit. . Incredibile enim est , silere omnem historiam de re, quae sine turbis . sine eaede aucto. ris, quisquis ille fuisset, emcr non potiisset. Imperatores etiam de augendis commodis militum potius, quam diminuendis cogitasse constat, quorum pote tia a manu militari, uita ab amore pendebat. Sed optima component litem testimonia Suetonii & Zoianarae. Illi Domitianus exhausus operum, ρο mun eum impensis , stipendioque , quos adiecerat, rem inse ad releuandos ea strensiου sumtus, militum num eum diminuere dicitur, hic uero statim post ea, quae adduximus , pergit, δε

-ι---; huius lar rionis eum pernia

ktum eonfracto, utraque re reipublieae multum im

159쪽

eommodauis et quod me satis erant, evim defenderent , ρο magna stipendia accipi debebam. bed

instat uir doctiisiimis , donatiua, . militibus olim ab imperatoribus & Caesaribus cata , dicens , uix unquam numerum trium aureorum transcendisse , quae tamen Propterea, quod cum stipendio simplieiti ordinario conuenirent in quantitate, non raro sti pendii nomine &ipse, apud auctores ueniunt. verum enim uero, neque paritas utriusque. neque stipendii

Domitiani diminutio exinde consequitur. heque enim facile credo militem uocasse stipendii nomine donatina Imperatorum & Caesarum, primo quod ordinarie sub initiis imperii cuiusuis, ac in omnibus quinquennalibusia decennalibus, itemque uictoria itagra obtenta, aut occasione adoptionis Caesaris, uel puerperii Aug sim distribui solerent ; deinde eo minus imperatorea liberari ab eorum praestatione uidebantur, si is nomine stipendii, quod militi iure debetur , ueni, rent. Tandem, quid uer simili , quam statuere, ues-xus militum , incuriosum ueritatis & naturae rerum . R com

- Imo & alsis praeterea occasionibus. PauL Diae. L. XL a Iegatus Sam. Pitisco in Lexico Antiquit. sub voca, Nonatiua ρ Cum uenisset, inqιit. υ - , 1- imp rialia misit Ioianae accipere, hoe enim vim plerumque die Calendarum Fanuam O stri avum o urbium regi rum ,

160쪽

m CAPUT oonfudisse nomen stipendii & donatiui, cum utrumque lucro eis cederet Licet igitur Caesares minore potestate in exercitu . cui praefecti erant, gauderent. quam Augusti, attamen parta uictoria pares cum fis honores obtinuisse , certissimum est. Sic simul cum Augustis triumpha e . cognomina a deuictis populis , aut Imperatoris cum insignibus . adeptos esse. reperimus. De triumphis res est notissima. Im peratoris cognomen ob carios hostes, Augustus iam

Tiberio & Druso priuignis, dedit; Tiberius, Ge

manico. Titus Caesar expugnatis Hieroso aris imperator salutatus est; cui deinde uariis hoc ' nomen uicibus repetitum , ita , ut X U Im- Perator diceretur, antequam Peruenisset ad imperium. Item Seuerus filium Antoninum Bassi, num, uicto Albino, imperatorem declarauit. μ' η.

Quid' priuatos quoque quamuis perraro, sub Caesari-hus adhue, nomine & insignibus imperatoris exornatos fuisse , exemplum Blassi sub Nerone docet. Galaubonus etiam ex Oppiano obseruauit, eum lici. rem sub Hadriano , priuatis exercituum ducibus

SEARCH

MENU NAVIGATION