De Dracontii poetae lingua

191쪽

Nolandum est haec omnia non Draconito S Se propria, sed apud aequales poeta vulgo inveniri. - Pauca tandem addenda mihi videntur l. Verba Draconlio in vorsibus sic collocari placuit ut, si fuerint duo nomina quorum utrumque cum adjecit Voconsocietur, in initio versus utrumque adjectivum et in sine nomen priori adjectivo, deinde nomen posteriori ad jeclivo conjunctum, verbo in medio versu interpo Silo,

legaturri te V. g. Florea purpureas retinebant rena columba S. Carni Min. VI, 5. Fortior occisi consurgens ultor amici. Ibid. IX, i. Candida Sanguineum monStravit hina ruborem. Luvii Dei II, 2θ. optima perpetuae sumpsisse haec munera Vitae . Ibid. Ti. Publica siluereo turbantur gaudia vultu. Luvii Dei, III, 68.

Ηic loquendi modus nonnunquam apud classico poeta Sinvenitum; sed multo saepius a Draconito Sur patiar Sic, V. g. in primo Eneidos libro, qui ex Septingentis quinquaginta ex versibus conflat, bis tantum legitur, v l 2 et v. 26 in libro clavo, qui ex septingentis riginta uno versibus constat, ter lanium legitur, V. i , V. dis v. Si apud Draconlium vero, in decimo carmine minori, quod

ex sexcenti uno versibus consisti, duodecie S USUI puellar,

8d in Oresiis tragoedia, quae ex nongenii Septuaginta qualiuor versibus coii Siai, undevicie reperitur, V. S, T,

modi versus non iam mulli numerantur sic, in priua olibro qui ex septingentis quinquaginta quattuor ei Sibu SCOnSlai, Sex tantum leguntur xv. o 2θ8, 2 T 32i, di, 6 l. 2. Spondiaci versus omnino de Suni.

192쪽

. Aon muli sunt hi alias . complures lamen leguntur; sed sedulo nolandum, in omnibus sero casibus hiatum evenire inter duo vocabula quorum posterius incipit littera , ei ideo hialum asperitale minui, aut etiam prope tolli lili erat consonantis vicem gerente.

Pastorem consessa virum VIIaec Liber aiebat Curni Min. X, 32 . Jam nutant per inane rotae hinc inde labantes Ibid. 56o. Consilio succumbe meo mi haec una medella est Orest. 2l6. Sanguinis oblitum, humani juris egenum Ibid. 8si. Si decreta Deum i homini tractare liceret(Ibi l. si . Quo libuit genuisse Deum rante omnia Christum I stud Dei, II, 6θ. y l . incarmata manus ferro, hinc dentibus ora. Luvii Dei III, 2bo. Pelle samem l exclude Sitim, compesce doloreS. Luud Dei IlI, do i f. appendie.

i. Praefatio primi ex minoribus carminibus ed Baehrens, p. 28 ex versibus Seplenariis trochaicis, aut potius ex tetrametris trochaicis catalectis conflat. Differunt

enim in eo quod apud Graecos, pede quo Spondeo aut dactylo aut anapaesto compensare liceat, Secundum aut quartum aut Sextum locum in versu obtinere debeant apud Latinos vero, praeferioralium et Senecam, quemcumque locum, excepto lanium Septimo, obtinere poS- Suni Graecorum metricas leges servat Draconlius nec decimus quartus quidem ei Sia excipiendia e Si qui, cum nominiam propriorum quantitassim parum curet poeta, Sic canditur

Barba luis qui Romus idas Iungis audis toris . Dactylus ipse bis tantum apparet, et v. 2 lex fan-

l Ita ex Cod. Vatic. Sed revalo, ut vitaretur hiatus, Seripsit

sint haec omni d.

193쪽

do quam Porsonianam vocant Draconitum fugit, sicut oratium ei Senec Im. G. Plurimi apud Dracontium inveniuntur versus qui in cadendo eumdem referunt sonum, et ideo nostrorum leni porum versificalionis leges oriendunt. Quintuplicis autem generis potest esse alis consonantia(l :α onsonantia levissima, quae ex una littera conStat,

ouae Phaebo pater omnipotens, mihi Phoebus Apollo Praedixit, vobis Furiarum ego maxima pando. Verg. En 25I-252.

b Consonantia levis, quae ex duabus litteris conStat,

Sed glomerare manum bello et concurrere in arcem Cum sociis ardent animi : furor iraque mentem Praeeipitant. Verg. En. II, 3lo- I6.

e Consonantia plena, quae ex ultima Syllaba con Stat,

V. g.

Nituntur gradibu8, clipeosque ad tela Sinistris Protecti objiciunt pensant fastigia dextris. Verg. En. II, liZ-iii. d Consonantia plenior, quae ex compluribus syllabis constat, quin lamen ac conlus in eamdem syllabam cadat, V. g. Vertice, pernice Urgere legere, Sic (Sed Joannes Apostolus Cucurrit Petro citiuS, Ad sepulchrum venit priUS.

IIujusmodi consonantia in versibus hexametris non invenitur, quia in his versibus pene ultima syllaba Semper longa esse debet, et ideo accentum habere.

I Cf. Fuss, Dissertulio Bersuum homoeotelevtOrtim

194쪽

e Consonantia plenissima, quae ex duobiis saltem syllabis constat, cum accentus in eamdem uiriUSque Vei Sus syllabam cadis V. g.

Dixerat. Ille Jovis monitis immola tenebat Lumina, et obnixu curam Sub corde premebat Verg. Eii. IV, 3 I- 32. Quo rami ruetus, quo ipsa Volentia rura Sponte tulere Sila, carpSit, nec ferrea jura . Verg. Georq. II, 5θθ-Gol.

Haec est tantum vera ei persecta consonantias celerariamen inveniuntur, plerumque in poetarum eccleSiasticorum operibu Sic , . . lovis Sima ei levis consonantia invenilur in prosa, o Filii , quae tempore paschali canilur

a levissima

Et Maria Magdalene, Et Jacobi et Salome, Venerunt corpu ungere.

Postquam audivit Didymus otii Surrexerat IPSUS, Remansit id dubius.

Sed mulio saepius adhibetur pleni S Sima conSonantia, V. g. in prosa, labat Mater OS labat Mater doloroSaJuxta crucem lacrimoSa, Dum pendebat filius. Cujus animam gemetitem, Contri Statam et dolentem, Pertransivit gladius.

Cf. etiam prosas u Dies irae neu Lauda Sion , etc.

195쪽

DE RATIONIBUS IROS ODIACIS AET METRIcis lis

Apii Draconlium plurimae inveniuntur omnium generum con Sonuntiae, Xcepta consonantia pleniore.

o Consonantia lovissima:

Sic eslata volens rapitur per colla tyranni Jam Priami cum clade nurus Sic terga juvenei Europam rapuere dei, cum Iuppiter ipse Taurus Olympiaca produXit cornua sponte. Cui in Min VIII, 556-55s. Concutiunt an iniosque Virin mor ore cruento Inter Trojanos discurrit Saevaque et de VoΗeues quanto raptura Viros, quot fata datura Aut quanta per bella nuru Viduare paral A.

h Consonantia levis

In sescennino si emitus et gaudia mentis Adfuit interea Cypri subvecta columbi ;Apparet de parte poli, qua flammeus axis Volvitur australis collustrans cardinis oraS. Florea purpureas retinebant frena columbas Et rosa blandifluus rutilans nectebut liabenaS.(Curm Min. VI, TI- 6. VOS Saltem Surgite, civeS, Rumpite complexus quos dant per colla parentes Infausto juvenia muris depellite fratrem En hosti quem sata canunt, qui mortibu urbem Egeret, et Priamum faciet non SS Sepultum. Poetore Cisse rapiatur pignus acerbum. Cui m. in . VIII, Gy-l6 i.

196쪽

Illustris matrona dolens, plebeia lacertos Scinderet ungue secans Vultu pia turba modeStoS. Lstud Dei III, 3 8-3 s. otia contemnenS, magnum cum plebe senatum Compulit infelix ad inexorabile pactum.

Erigitur juvenale fremenset mortale minatus Dentibus inlisis si angebat murmura motu S. Orest. IT-6I8.

d Consonantia plenis Sima

Nobilium plures decepti haud clientes Canities despecta enum, deSique parenteS. Lutid Dei II, 3Io-3ll. Nam pavor unu erat, totum Sor morti habebat, Nec qui fleret erat, cuncto mor uua tenebat.

197쪽

Non est animadvertendum duas parie ejusdem Versus

eumdem Soniam res erre V. g. Voce sua laudunt, te nubila crasSa cortiScunt. Lstud. Dei, Il, la.)Sollicitant iiii/ius mortis jam lege quietus. Ibid. 25.

Plurimae enim sunt hujus modi consonantiae in vorsi bus Draconii in sed et apud coloros latinos poetas inveniuntur, qui adjectivum et Sub Slanti Vum. Uorum Saepi S-simo eadem S con Son Inlia, uniam ante case Suram et

allorum in sine vorsus libenter collocabant. Cf. Plossis, Metrique reeque et latine, p. 36-38, 2b, ii 252, 2 5

Saepe igitur apud Dracontium eumdem in cadendo ver-Su reserunt sonum sed cum passim ei quasi sortuito inveniantur, nulla liarum consonantiarum ratio proserri po- te St, nec quicquam inde concludendum, nisi poetas non Solum non jam abhorrere hujus modi con Sonantiis, qua Splerumque accurate devitarent classici poetae, sed libenter

198쪽

ac saepe eas adhibere, et ideo latinam versificationem ad nos- iram Sensim accedere Celerum, quod si de Dracontii versibus nil certius concludere poSSum, non miror num consonantiae primum delectaverunt poetas prout vulgi memoriae auxilium serebant ut versus leno rei v. g. in hymnis ecclesiasticis Draconitu vero nunquam hoc propositum in animo habuit, qui in minoribus carminibus, antiquas fabulas excutiis lanium et doctis notas tractavii atque carmina sacra, id est, Satisfactionem et Laudes Dei composuit ut a Vandalorum rogo in libertatem restitueretur. Cui non ideo singularis consonantiarum cura non fuit, quas lanium non vitavit, quia in vulgaribus hujus temporis poematis saepe jam usurpabantur.

199쪽

CAPUT IN

DE TUMORE AFRICANO

Tumor Africanus vocari solei quaedam magniloquentia, Africanis scriptoribus propria, qua eandem Sententium compluribus ejusdem generis verbis efferre solent. Quod

vitium ex Asiaticis oratoribus Romam venit i , ubi mox in foro ita floruit ut a Quintiliano, qui id re omnium in

eloquentia vitiorum pessimum o merito vocal 2 , et a Petronio 3 valde impugnari meruit. Inde ad si os ranslatum Si qui naturali verborum bene sonantium studio impulsi, tanto hujusmodi iunioris amore incensi sunt ut non solum in oratione, sed ei in omni Scribendi genere immodice coluerini cimmo, vel in epitaphia permanavit i i sortiori in poesi inVenilia r. Ui autem oratorius iunior in duplicem partoni a Quintiliano G dividitur 1sovetet utov, nempe et mepte fletu, ita di pleX distinguitur Africanus tumor, cujus multa inveniuntur apud Draconitum exempla, prout vel pleonasmis vel multiplici enumeralione, id est, nimio verborum acervo Sententiam aperit. Multiplicis generis sunt pleonasmi. Nunc enim ex Sub

200쪽

i, si rubor rutilans Jhid. 2bi . rubor roseus, candor lucteus(Carm Min ii 66 pulchra decoro Ibid. viii, sit 8 idebitilas lassa Ihid. ix, ct i virginita casta Vid. x, Si iglaciale gelu fhid. xi, ij materna noverca Orest 35θ

adest veniens Lotid Dei, i llo Ut praestet bona dans conserat atque animae sit. 82 purpurei et niteat limen(Cctem. Min vii, 6 laetatur gaudens Ibid. viii, ob); subjicii set inquit O L 666 Cf. Lutid Dei, ii lds, To

ni 666 ct l. Ccti m. Miri. V l l . - Nunc e Verbo et adverbio V. g. moderanter fena perat Liaud Dei, i, si et

reditura secundo Ibi . si ilorum revocare Ibid. ii, 2b roditura iterum Ihid ly6 Nunc ex adjectivo ei