Christophori Bechtlini è Societate Jesu Epigrammatum libri quatuor

121쪽

ridicis operam navavit, denique famis. Non duris Doctor, sed juris Pollio Coctori

Esse malum crebro me dicis, Mome, Poetam; Approbo judicium, nec sine laude, tuum. . Nam rem tu loqueris, nec palpum obtrudis; &aequas Si quod pondus habent, omnia lance probati Livor abest, oculis tu respicis Omnia rectis, Et quaecunque mone S, cum ratione moneo

Praecipitasque nihil, sed cuncta suis momentis Exigis. o quam sum, Mome, Poeta malus

122쪽

LIBER TERTIUS.

Romanarum Imperatore Felice. e . Adstreiosissimam Domum Austriacamis Austriat prima Tibi post Bellum cura sit

ut,dum Pax ret, nova plantem Laureta I recentesue quondam possint frondes decerpere Nati,

Nam quae restabant , Victor Pater abstulit

omnes. '

Ad SPYMissimum E MANU E L EM,

Electorem Bavarum, cum Albam Graecam breviculo tempore vi cepisset. Albam cepisti , vitio sed nescio cujus Perdita post, Virtus quam tua cepit, erat, Quis jam quis rursus capieti Tur, Cui capere

urbes

Tam facile est, aliis perdere quam facile.

123쪽

Idem Serenis in Elector in Moh

Tensi praelio cum Aia tantummodo sinis raingentem Turcarum exercitum fundit,

Dicite nune Τhracesi quoniam vos Ala cecidit Unica , quae fuit haec Ala sinistra fuit.

Principem, Marchionem Badessem. Dum Turcam exagitas, Patriam tibi Gallia vastat 3Τanti erat, invicti Cinaris arma sequi. Urbs abit in fumos, sed non tua Gloria: plus haec Fulsit, & hostili elarior igne fuit. Et clarebit adhuc, etiamnum Rudera clamant. Crudelis ne stet Turca, Badena lacet. V

De Eodem Serenissimo Principe, cum

Delium e Transimamafugaret.

Τehelius gerit arma, gerit Ludovicus, uterqὴ Impiger : Iste manu promptus . & Ille pede.

124쪽

LIBER I IL

Qualis tempestas fuerit, tum Cellio nuper Sub Dio ad populum diceret Aule rogas t

Ne te detineam , breviter respondeo: quando Ad populum dixit Cellio, fgus erata a

is De Tito. Causidicus Titus est, sed lentus nequiter, & qui

In tricat liquidas longo molimine causas, Ut suspensa diu nequeat Sententia ferri, Dum tendit, litemq; trahit sine fine. Clientum, Interea tacite loculos eviscerat, atq; . t ' . Dum causae pendent ipsus pendere meretur. Q

VIII. Ad nnt Hanum febricitantem.

Quyrtanam pateris, frigesq; calesq; vicissim; Quam similis Libro es, Pontiliane, meo l

De Hirrone.

Quaesiit ex Hirrone parens: trudiisne Vaassidue Z assidue, dixerat Hirro, Faco.

vacaret X. '

125쪽

Achimia, ut vocant, ludiose.

Rex Praesecturam nuper promiserat ollo, Ollo, qui modie a conditionis homo est. Sed Praefecturam, quam Spe jam devorat ilIe, Non nisi Rex isthae eonditione dabla itSi verum efficiat, veluti lactaveras, aurum. Ollus non modicae eonditionis homo est.

XI. Sutor, se Sartor.

8areit hie, ille fuit ; staber est hie, sordidus illa Ambo aliquid referunt, hie luis, ille Sura.

XII. . De H pone.

Parasitus Hippo est: & tamen semper domi Coenat , sed Hippo scilicet ubiq; est domi.

XIII.

Ad Paulum.

Discipulum, quem Paule doces, ais esse Stois

lonem s

Et Fatuum cerebro dicis habere caput. Dic, rogo, dic Sodes: in quem convitia jactas rAn non Praeceptor Discipuli caput est t

126쪽

XIV.

Ad Rumpilianum.

Qui Musis hucusque bonis operatus es, Arma Vis, ut narratur, Pompiliane, sequi. Quid tibi fecisti, quod te sic oderis i aut quae Sic mentem furiant e Styge monstra tuam Auxilio nullius eges, quia dives es: ergo Cur sis a terius, cum tuus esse queast Nunc tibi servitur, ninictu dominaris; ad arma mCum primum admoris,Pompiliane,manum, Servus es , estque jugum nulli tolerabile, quam

Seeum inimicitias, Pompiliane, gerit. Num praedae alliciunt 3 sed opes satis ante re- dundant; 'o Num stimulat mentem sanguine partus honos a

Siccine vis pasci vento, de te vendere 3 dignum Quis pro te pretium, Pompiliane, dabit Ut dignum capias,Tu Τe Τibi vende: sed inquis, Ipse mihi pro me quid dabor Te Tiles da.

XV. S. Ger m sibi duris imus in Lecto

cilicino cineribuμ asperso inter assiduos ad Deum gemitin noctu dormiens. n. Adon. Exilis cibus est, ct lectus durus & asper, Et cinere dc setis instrarus sancta soporem

127쪽

Non longum noctu scindunt suspiria. Tot Teutonia paucos nunc invenias Germanos.

De Luperco.

Puniri a Superis propter delicta Lupercus Se dicit, nimium quando Chiragra surit. Haec etenim miserum crebro, sed sola fatigar, Colligo, delicti quale genus fuerit.

In Naevolum.

Insenio praestante tibi tuus esse videtur Filius,& magnam traxisse ab Apolline mentem, Musarumq; vocas pullum, Sobolem Mineriae. Pro, quam magnificum fingis te, Naevole, moe-

XVIII. De Pamphilio Nobili, se Harbone

Rustico. Pamphilius Viduam locupletem duxit, & illam Diligit, ut vaccam diligit Harbo suam.

XIX.

De Othone.

Gymnasio non est jucundior hortus; in illo Quot pueri . tot sunt Lilia , totq; Rota, Et tot Narcisci. Sic dicere scimus Othonem, Qui tenere pueros, ceu pia mater, amat. - Opta-

128쪽

Optarunt pueri tantis prouaudibus, inter a Tot flores totus nasus ut esset Otho.

Litigiosa Lina est, sed easta, Viroque fidelis. M Lina nempe Viro mala formina, sed bona

Qvqndo docet pueros, a Virgis abstinet Hasto; Praestant, quod facerent acria flagra, minae. Namque illi vox, ceu tonitru est; ceu fulmina, . Verba ;. Estque Supercilium trux, oel liq; truces. Hinc taciti, trepidique Student, plenique ti

more.

Hasto discipulos macerat. haud lacerat.

XXII.

Ingenii prompti est Paulus, Paulinaque tardi. Paulus habet cerebrum , sed habet Paulinace

rebrum.

XXIII.

Cum Author Papilum Venatorem in

Sylva vidisset pulices capientem. Est tibi per Sulvas duplex Uenatio. fitque Praeda tibi pulex, ct tibi praeda lepus.

. F a Quid

129쪽

Quid plus exoptes cedit tibi Papite tot . Sic bene Luce labor, sic bene Nocte quies.

XXIV.

Trojanorum de Equo ligneo in urbem

invehendo stultum consilium. Troia stat incolumis, Ratio dum regnat ἔ a

ecce

Quando piant Ratio, tunc quoque Troja

perita

. XXV.

Ad Melissam

Sanctimonialem, cum ab hostium incursu ρulsa Monasterio esset, tac.

Pauperiem quereris, quia sustulit omni Ma-

Divitias nosti non satis ipsa tuas. Si comes exilii Virtus est, quaeso, quid ult dam cupias i nunquid satque iuperque tibi Adde, quod es locuples divino Numine: eu

Divinum satis est Numen, avarus homo est.

XXVI.

De Lino.

Nocte, dieq; bibens nummos deperdidit omnes, Ebrius est Stomachus, sobria bulga Lino.

130쪽

XXVII.

De Arnone.

Ad Firmicum.

uxorem duxit lepidiss mus Arno protervam, Nullus mensis abit Firmice, nulla dies, Quin millena ferox convitia jactet in illum, Et quodcunque procax suggerit ira malum. Quid censes agit haec ille inter jurgiat rider, Et miscet faciles cum sale Depe jocos , Atque perorantis vocem collaudat, & artems Dum demum rabidus ceu canis illa furari Sic agit, ulcisci clim se vult leniter Arno , Multatam gravius si velit esse, tacet.

XXVIII.

In Theodorum,stolidum homun

cionem. Εσgiem, Τheodore, tuam Carbellio pinxit ς Hanc eum misisses nuper mihi, vivere visa est ;Artificisque manum miratus cuncta probavi, Praeterquam quod non sat Iongas pinxerit

aures.

XXIX. Epitaphium Ga aris Summeni mediis

cinae Doctoris Clarilsimi, aetatis centum re quatuor annorum. 131c situs est Parcis Vir formidabilis, fle quem :Tangere mors jaculo non fuit ausa suo F 3 Tanta