Fran. Xaverii Eliae ... De vita venerabilis Augustini Carusii doctoris theologi, eidem Congregationi Barcinon. octavum praepositi, & Congregationis Oratorii vicensis institutoris libri tres. ..

발행: 1765년

분량: 273페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

heralem praebere. Ita ensin Vero, oeo belle juvante , perventum est Mad ritum. Ibi Carusius nulla mora Cardinalam conveniem , miris amoris laetitiaeque signis exceptus fuit. Qui jussus ab eo, quoad regrederetur , apud se diversari. Sciebat nimirum vir Eminentissimus a

num se aulae suae decus adlaturum,

si tali hominem virtute atque prudentia in ea retineret. Cui Augusti nus grates maximas egit, periecit que profecto, ut minime virum Primcipem poeniteret consilii sui.

in est inter eos tractara res: in Meus confestim operam suam pollicitus sui. Immo, quod probe m n negotia magnis egere adjutoribus

sciret , patronum Gaspar fecit Gasparem olinam Augusti Molina nianum , piscopum quoque antea xta Barcinonensem, thm alaeienum, supremi Castella Senatus Praes

dem posteaque . . . arma Iemo Hos viros nactus Carusius spem venit ore, ut cito adsequeretur, quod eosdem velle serio tam im

122쪽

ii certum erat, quam quod certissimum. Nec dubium, qui res bene vertisset, si quae benessecundum liti mana prudentiam constabilitae erant spes , baud inanes prorsus , fallacesque derepente evasissent. Nam ce terius quam opus fuerat, rebus humanis Didacum storgam sua in--ψentia in coelum merita evocat initi iquidem decurso ab adventu Carusi tribus mensibus in diebus ali vim extremum diem clausit Cardinalis. Quippe obiit IV. Idus Februar. Inopor an Μ DCC. XXXIV. Quae mortis uo Em.

celeritas eo luctuosior existimarii 4Rς debuit, quod nondum ei licuit rem

eo loci statuere , quo facile posset felicem reperire exitum. Nihilosecius, ut erat animi Carusius maximis etiam dissicultatibus obludia iii, negotium umere perrexit , o tunamque experiri. Quare tres ad huc menses adrit , domique itindem vita functi Cardinalis, summa heredis eius liberalitate permansit. Nullum vero inter hos dies pro cati

'a sua lapidem non movit. Sed quo niam

123쪽

niam ita se mores habent , ut qui se ipso tantum , non pecunia, quae Visua perrumpit omnia, nec viro Principe fretus adire ad regiam aulam velit nugas agat , nihil proinde toto illo tempore , totisque suis viribus adsequutus fuit. Quod ille, qui ex Dei nutu pendebat ita statuentis,

aequissimo animo pertulit, nec quidquam a sapientis dignitate alienum admisit. Immo vero Barcinonem re Despe insecta statuit remigrare. Prius aurato ς' tem quam adrito egrederetur res

B, . ' ei Contigit, quae digna admiratione,

non re memoratu est. Die quodam ubi migrare uiane SurreXit, comitem offendit: statuit ri, Quid hoc eSt, ait Nicolae , quod Augusti , hac noete videre mihi, ut reor, nu per somnium visus sum Damicum

nempe veterem,in hac ipsa nocte, demortuum Barcinone a me enixe, petentem , ut ullae cruciatae sta, tionem , quam dicunt , pro eo obi- , remus Quid vero ἰ somniis haud, credendum est , sed deprecemur, tamen Miratur ad haec primo Nicolaus Admiratione deinde in ex

124쪽

pectationem versa , rem notat ad . Curate. aucis vero interjeetis die Res mi-bus, ecce Barcinonensis tabellarius a. ipsius pro quo raVerant mortem nunCians. Temporibus , ac rebus inter se comparatis,omnia Cum ea praedictione congruere Comperta Sunt. Tum dubium Nicola non fuit, quin mortem eam Carusius Cognovisset aut per amici manes , aut plane divinitus. Sed e diverticulo in viam. Quam Augustinus, quum aliquandiu, ut diximus, fortunae suae periculum feciSSet, caderentque omnia teterris me Barcinonem vereus tandem a

sessivit. Quo justis itineribus in o uini pervenit ipso . . Philippi pervigilio. CAP. VBARCINO NE REVERSU AD

annum usque Μ.DCC.XLII. Congregationem nostram regit, o factis, scriptisque illustrat. . .

ERgo quum sex admodum meri se abfuisset Cariolus, re in

125쪽

Ret Barcinonem rediit Ubi dissiocile dictu est, quanta animi oblectatione sit receptus a suis. Quibus ipse dum multa de itinere, a negotio narrabat, ea vultus hilaritate de adversis rebus disserebat, ac si omnino ex sententia , ac proSpere essissent. Quo facto demonstrabat quam ipse in divinam esset voluntatem intentus , suamque in illa protinus repositam haberet Paucis vero post adventum suum diebus non destitit Carus ius ex liberalitate quo rumdam aedificium urgere. Sed Cura ipsi praecipua fuit salus animorum. Itaque adsiduis de divinis rebus sermonibus ad se accedentes m. Littera-buebat studiosam maxime litterarum tu rum juventutem, ex qua pendere di-adrile, isebat aliutem populorum. Quareeetes di adolescente eos non modo ad a. vinam iramentorum Poenitentiae, Tucha- scientia istis frequentationem , coelestium docet. meditationem , crebramque libro rum spiritualium lectionem hortabatur, sed divina etiam Contemplandi methodum docebat Incitabat

126쪽

que proinde psos, ut libellum ex

multis qui circumferuntur de re ea tractantem, compararent sibi. Quin ipse pauperioribus quos nosset, Villacastinii opusculum dono dabat. Conciones tum Carus ius, tum alii Sacerdotes festis diebus habebant Carusii, tanta hominum frequentia, ut vix ς ι'

Capere OS AEdes antiqua posset, ut se

que egregius operae fructus Dei ope pho

constaret. Illa namque sollemne imisju- semper nostris fuit non ad vulgi ob vandis te stationem , atque plausum referre, alacri sed ad morum emendationem , a laa

laudem Dei unius. Nec concionibus solum , sed aliis item rebus, facem Carusio praeferent , in vinea Domini excolenda laborabant. Confessiones, quae in dies augebantur Xcipiebant alacriter. Sacram Communionem , qui per Sacerdotium poterant sedulo ministrabant. Egrotis sacrum viaticum sumpturis rogati praesto aderant me eos donec animam egissent, vel meliuscule haberent, deserebant pro more. Egros in nosocomio frequenter invisebant. Hos

127쪽

Hos inter Antonius Manentius, Dr. P. Anto- Theologus vix ullam elabi sinebat niusΜa diem , qua non aliqua in eo impres-nent,Dr in relinqueret ardentis suae caritatis

Vestigia. Donec per haec tempora, XVI. nimirum calend. Decemb. n.

M. DCC. XXXV. huius egregiae caritatis , Ceterarum quibus X- colluit virtutum , post accepta Divina Sacramenta , piissima morte praemium tulit. Sed Augustinus praesertim promptus, ac libens ea ibi exequebatur munia, quae plurimi velut abjesta minimeque speciosa fastidiunt. Ubi enim pueros, puellaS-que videret, tandi morabatur, dum fidei elementa cognitu necessaria ad captum eorum explanabat, saepius iterando. Grandiores Vero ad coelestem iram per confessionem nOXarum avertendam, divinamque pietatem implorandam hortabatur vehementius. Qua hominis religione, immo vel solo aspectu sanctimoniam Spirante permoti aegri quamplures sacramentum Poenitentiae requirebant

ab ipso. Ex his hispanus miles fuit, qui

128쪽

qui annos Septem supra riganta in Modes- flagitiorum coeno turpissime jace iis imabat Saepenumero is utrumque usur 'ugii xi paUerat, MConfessionis, AEucha -' ristiae Sacramentum, Sed ad perni-pecta, iciem suam. Nunquam enim , Ut a te coeno' bat, accesserat paratus; tametsi qua flagitio- ter desperata omnino a Medicis sa ruinispalute Divinam Hostiam pro Viatico Ceperit. Nec bis etiam sacro oleo f. ed ς delibutus , nec saepe in bello ad ex Sy 'trema delapsus adduci ullo modo

qui Verat, ut rite peccata Confitere tu sua, aut Saltem animo deteSta retur. Hic igitur in nosocomi ver

sabatur morbo quodam oppressus, sed aeternae salutis prorSus tamen oblitus. At vix Carusium vidit aderat forte eo die Augustinus adeo modesta facie pietatem prae Se ferente, quum se platebatur id ipse postea continere non potuit, quid subito clamaret, in Pater' consteri cito peccata mea volo. Cui Augustinus, quod ipse immorari diutius non posset, comitem suum misit. Acce

129쪽

haec omnia testatur Mab aegro totius anteactae vitae confessionem excepit, eo factam dolore, odioque peccati, ullate sane quam ingenti solatio assiceretur , nec dubitaret, quini calor usque eo flagitiorum poenitens, post quintum ab eo diem mortuus divinam esset clementiam Consequutus. Nec spiritualem modo, ut in milite vidimus, sed & temporalem vitam per haec eadem tempora puellae periclitanti dedisse existimatur Filiam habebat puellam ad- Francis huc Franciscus Aparicius vita nuper ςuβAp defunctus , Senator in Catalonia re- h ih gius, magnumque insuri sprudentia in Cata nomen,insidiosa adeo aetatam 'grotonia re tatione, Ut ea peritissimorum judi-gius cio ad ultimum vitae discrimen Venisse crederetur. Invisit illam Carusius δε eiusdem adflictique perquam atris optim de domo nos ora merit , sibique summe cari Vestigio misertus, enixas pro puella ad Deum preces fudit. Quid postea η melius hanuit aegrota is vivit me scribente, rediviva etianinum a mul-

130쪽

tis nuncupata. Quam mirabilentis Curati liae suae curationem , ut es similam aliam Carusii precibus adtributam CR 'didem Aparicius enarraVit mihi paul adtribu lo antequam rebus humanis excederet.

Dum vero haec Barcinone ab illo gerebantur, dissicultates nescio quae negotium aliquod Vicentis Oratorii Patribus facescebant. Quae ipsum ad Vicense Xerunt, ut Vicum Ausonae peten C HS ς' dum sibi esse duceret, quin pr MV v. '

Tectionem Commodo etiam matu

raret suo. At eius adventu tempestas

illico omnis sedata est, gratiorque serenitas illorum animis illuxit.Quod itidem accidit , quotiescumque opus suis sauit autem non semel ut illius bono Congregationis remigraret illuc. Qua ipse de caussa libellum absolvit patrio scriptum sermone, cui dudum sedulam operam navabat, quemque Directorium practicum incia 'regincrus D. Philini Nerii Constitutiones Caraui inscripserat. Hoc enim libello fac, 0pu te dubiis quibuslibet, quae in ea suboriri Congregatione , atque in hac etiam

SEARCH

MENU NAVIGATION