장음표시 사용
171쪽
AD VERO EcL. o. s. Vergilius in celeberrima sologa, quae in Moolicorum sylloge quartum locum obtinet, oraculorum sibyllinorum
testimonio usus ultimum mensem siVs saeculum magni omni adesse canit et mox primum monas novi anni, id est regnum Saturni rediturum vaticinatur. sinde, ut hunc saeculorum ordinom immutabili fatorum potestato constitutum esse demonstret, arcas, deas faeti, inducit
canentes Vss. 46-47:ε Talia saeclas suis dixorant, curritos, fusis Concordos stabili fatorum numine arcae.
Primo Versu talia incla accusativus est, fusis autem dativus, totaquo sententia ita est interpretanda Parcae praeceperunt suis fusis a fusi, talia saecla percurrites, id est percurrit magnum mundi annum a primo saeculosiVe mense, a regno Satum usque ad ultimum mensem, regnum Apollinis, sindo sducit iterum primum Saeculum Sive mensem, auream Satura aetatem. Quod ad alterum Versum attinoi, in quarta Forbigeri oditions has adnotationes legimus:
E tomo XXV. sphsmoridis ungarorum philologicae, quae Myetemes Philo gini Matan inseribitur. Vergilii vironis opera. Α optimorum librorum fidem didit, Porpotuis ot aliorum o sua adnotations illustravit Ibertus orbiger Editio quarta Lipatas, DCCCLXXII.
172쪽
. Faria sunt stabilia, immutabilia, iisque numen, h. e. potostas a voluntas divina tribuitur Purco concordes fatis, non tam in satis hominum aerumque definiones et constituendis, ut eme explicat, quam potius propter stabilom ortamquo fati voluntatem, ut causa concordiae in fatorum stabili numine inesse dicatur.
runt, Omnes, quantum scio, usquo ad odiomum dismoontenti fuerunt. Quo maior Videtur mea audacia, qui nunc larissimos Eclogarum interpretes meliora docero animum induxi. Cum igitur frondum mihi sit, D multinodum me in scirpo quaerere dicant, accuratissime explicare debeo, quid sit, quod hoc loco observandum esse
putem. Deae arcae, Graeco Mo αt, ut inter omnes constat, sunt
personificationes mythicae fati s apud postas antiquos significant ipsum fatum Vergilius igitur, cum arcas, ut interpretes volunt, propter stabilem certamquo sati voluntatem concordes egae dicit, ideam, quam dicunt, abstractam fati a personisi eatione fatorum discernore videtur, quod
ab usu postarum adeo abhorret, ut hanc rem nemini anisa scrupulum iniecisse satis mirari non possim. Nam apud poetas rion ad cogunt urcas concordes esse, sed Parcin
173쪽
dispemant cyncorditer fata, Parcae sunt, ut iam dixi, ipsum
fatum ideamque ipsam a personificatione distinguere philosophorum munus est, non poetarum. Adde, quod Vergilius ys. 46., ubi commemorat fusos, arcas inducit nentes; ρrgo cur non absolvit imaginem. Oeticam VS. 47. ubi more ceterorum poetarum pergere debebat in dosoribsnda
nondi actions 2 Vergilius hoc loco, ut iam acrobius vidit, ante ocios habebat eloborrimum Catulli epyllionis nuptiis olei tristidis oarm. LXIV.) ubi aros hae dicunt fusis suisvss. 326-327 die Vos, quae fata sequuntur, Currit duosntes subtegmina, currite, fusi.
Hoc est: Vos, fusi, currite et ducite subtegmina, quaesoquuntur latas Catullo igitur auctor satum squitur subtegmina arcarum si cursus subtegminum fusis ductorum significat ipsum satum. Sod quomodo describit Catullus carmine supra laudato ipsas aroas Inducit eas nentes, o non tribuit eis, ut saeps alii poetae fecerunt, diversa officia: omo enim Paros apud Catullum eodem funguntur officio, omnes pariter non stamina fatorum, ut AH. 305-317 docemur:
Cum intorsa infirmo quatientes corpora motu Veridicos aras coeperunt odere cantus. His corpus tremulum complecton undique vestis Candida purpurea talos incinxerat ora, M osso nivos rosidebant vortio vittae, Aeternumquo manus carpebant rito labo em: LaeVa colum molli lana retinebat amictum,
Doriora tum svitor doducens fila supinis Formabat digitis, tum prono in pollice torquens Libratum orati versabat turbine fusum;
174쪽
Atquo ita decorpons aequabat semper pus dens, Lansaque aridulis haerebant morsa labellis, Quae prius in levi fuerant exstantia filo. Nos igitur Vergilium stiam s. 47. Catulli ostigia lo-gisse concordiamque arcarum non a fatorum numino pendere, sed in eo, quod tamen satorum pariter eant, Spectari suspicamur. Quare pro numine censemus tias quid reponendum esse, quod stamen sive lum signifiost. Sed videamus anto omnia eos poetarum Romanorum locos, ubi arcae describuntur Frialia tamina Mois tribuuntur a Tibullo l. 1 2: no oscinor diem Paros fatali montos Stamina, non ulli dissoluenda deo.
t stamen legitur apud Ovidiuinarist L V, 13, A. 244
Non ita sunt fati stamina nigra mei. Certum subtemen significat fatum immutabit apud Horatium pod. 13, s. 22-23: Und tibi roditum certo subtemine Parcae
Immobile silum ponitur pro fato immutabili apud Silium Italicum l. VII. s. 47 480:
At Vos, o hiae, currit dum immobile lum Hadriae fugit infaustas Sasonis harenas.
Rati stamina fusi ponitur pro stamine stem fati apud Senecam Oedip. s. 1001-1003:
Fatis agimur codito satis. Non sollicitas possunt curae Μutare rati stamina fusi.
175쪽
Fatorum colus legitur apud Statium, hob. l. VIII. a. 11 id Quin comminus ipsis
Fatorum deprensa colus Visoque mentes Augur tunc demum rumpebant stamina arcae.
ium in Anth. H. l. VII, 597: .. τύσου ἔσθενε νήματα φόρης. CL stiam pigramma in Muso Rhenano OVO Ι. p. 167 n. 2 6.ὶ ἀλυτοις πι ημασι Μοιρώ,v. Graecum Verbum ημα monstrat nobis viam orgilii emendandi Vergilius enim, ut erat novistor Verborum audacissimus, ad normam huius βὶμ sacile potuit fingore
176쪽
orbum ιemen, derivatum a neo, quod hιm sive tamen significarsi. Vorsum igitur 47. OL IV. hunes in modum censo osse oribendum: Concordos stabili fatorum nemine arcae quod statim reddit huic loco posticum colorem a nobis desidora n Sontentia enim ori talis: Talia saecla per-ourrite dixerunt suis fusis Parcae, quae concorde nent
stabile lum fatorum . Sod polosin nemen illud ius filum stabile appoliari 2Ρotest corte, nam eman stabile idem significat, quod immobile silum apud Silium Italicum VII. s. 479 430:
At vos, o natae, currit dum immobile iit m, Hadriae fugit infaustas Sasonis arenaso certum subtemen apud Horatium Epod. 13, 22:Undo tibi roditum certo subtemine arom
hoc est immutabile fatum. Iam pro Hemme patrum intellecto a librariis scriptum esse numdne non est, quod mireris. Ceterum hoc emen in loricis nostri ut απαξ λετιμευοvassortu scinscriptionum sylloge Gruteriana p. 690. num 5.). Sed perae pretium est cognoscere ipsam inscriptionem, quae nunc logitur in Tom. I. Corporis lasoriptionum Latinarum Berotinensi num. 20674. et in omi num. 436. Anthologiae Latinae, ubi B cheler odidit carmina in lapidibus sorvata Romae fuit in later dextro mae marmoreae duplicis permagnae, cuius anti ea pars etiamnum
177쪽
0xstat aristis, ut uecheler ait, si habet sculpta moris et Tychos insignia, sub his scriptum:
D. M. Iuliae Soeundas filiae, Corastis Tychea uxoris.
Sopulorum Iulius Secundus erexit filiae, Iuliae Socundae
et uxori, Omeliae, quae una perierant naufragio circum oras Hispaniae, et fecit in honorem earum carmen crOstichum, ubi primae versuum litterae nomon Iulii Secundi roddunt. En tibi posma integrum:
Iam datus est finis vitas, iam paussa malorum Vobis, quas habet hoc gnatam matremque epulorum, Litor Phocaico polagi vi exanimatas Illic, undo rigus o nobilo flumon rubores Vorsum ortus, orsum occasus fluit altor et altor, Stagna sub Oceani Tagus et Tyrrhenica Hiberus. Sic tenim duxor olim primordia Parcae Et nevere super vobis italis βια, cum primum Lucina daret lucemque animamque, Ut viis divorsa dis sors unaque isti. Nobis porro alia est trino do nemine uti Dicta dies leti, quam propngare suopte Visum ollis tacito arbitrio cum lege perenni, Sisti quae unctos iubet ad vadimonia morti.
Huius igitur inscriptionis s. 11. legitur illud emenablatiVo casu, quod in causa voluit olim mutaro Sabinus in numine; nam hoc trinum nemen fati id si tria fila aruarum confirmatur postarum Graecorum testimoniis idemque significat, quod τριπλα πηvαι apud Lycophr. s. 145:
178쪽
Nos s. T. Ol. IV. reposuimus fatorum nemine, in inscription autem invenimus nemine fati. Cum igituroortum sit, Iulium Secundum elogii auctorem, in carmino suo satis eleganter scripto Vestigia poetarum aures aetatis logisso imitarique Vergilium, nam s. 13. Obsolotam pronominis domonstrativi formam ollis procul dubio Vorgilio obst, qui hoc archaismo aurea Oeseos Romanae aetate solus usus sat Aen. l. VI. Vs, 20:
igneus est ollis vigor et caelostis origo seminibus
nostra quidem sentontia etiam insolitum Verbum, Nemen, a Vergili sumpsisso putandus est. Quare nos hoc 'ὶemeniis adnumeramus verbis, quibus poeta intumus, OVR-tor verborem felicissimus, linguam Latinam locuplotavit.
Nec tamen interdum pud sat tenuisse bidentem Aut stimulo tardos increpuisse boVes.
Hoc loco increpuisse non significat: bovos stimulis fodi-ondo hortari, sed simplicitor caedor stimulo. Nam increpare interdum idem significat, quod pulsare, i. e. utSRre ita, ut crepitus fiat. Cf. v. m. III. 16, 17. ubi loquitur de se tragoediam scripturo: Comiger increpuit thyrso grariore Faeus , i. e. pulsari mo, nam Mochus thyrso ferit eos, quibus urorom inicero vult, unde apud Lucreti
179쪽
L 22 92, .so acri Percussit thyrso laudis apsa magna meum cors; V. Met. XIV. 82 821: Impavidus conscindit equos Gradivus si et Verb0ris incropuit et Trit. I. 4, 24. de navH: Increpuit quantis viribus unda latus. Stat risb. III 431: Terga comamque deae Scythica pater incropa hasta. Apud Horatium autem Carm. IV. 15 1-2:
Phoebus volentem proelia me loqui Victas si urbs increpuit tum, interpretes non animndverterunt Horatium i ari Mitatur enim Verg. Eol. 6, 3-4: Cum canerem reges et proelia, Cynthius aurem odit et admonuit verbaquo eius ita sunt explicanda: Ρhoebus me heroicum carmen ori-bor volontem pulsavit lyra sua .
Parva soges satis est, tuto requiescero lsoto Si lios si solito mombra levare toro.
Hoc loco tuto rostitui octootione floriis i arisini uno. Coniecturam meam confirmat spicodium Tibulli vidianum in m. 9.), quod magna x parte ex allusionibuΗTibumanis contextum est, S. 67:. Ossa quieta, precor, tuta requiescite in ma. Vult nimovidius dicor Tibullus, dum viveret, in tuto lecto requiescere Voluit; nunc Saltom mortuus in tuta urna requie8cat.
Quam iuvat immites ontos audiro cubantem Et dominam tenor continuisse Sinu, Aut, gelidas hibemus aquas cum sudori auster, Securum somnos imbre iuvante sequi l
180쪽
innus apto positum videtur itwaute propter praecedens iuuat. Sohibendum fortasse: suaute, nam aequalis sonus aquae cadentia facile et iucunde hominos sopit. I. Tib. L 2, 77-78: soporem Nec sonitus placidas ducere posset aquae. Hor. pod. 2, 27-28: Fontes lymphis obstrepunt manantibus, Somnos quod invitet lovos s. 4. L. I. 9, 35--36. uno ita scribo:
Illis eriperes orbis mihi sidera caeli Lucere et pronas fluminis esse Vias,
ubi pronus est Onisci amsynii, luminis auto laesio codicis Ambrosiani. Nam sinem fore ἀδθυατα commemorantur ab ipso Tibullo I. 2, 43-44. de sagain: Hanoeg de caelo ducentem sidera vidi, Fluminis haec rapidi carmine vertit iters of etiam Verg. Ge. L 203: Atquo illum praeceps prono vehit alveus amnis et si laco. Amon. H. 443. do Medea): Mutat agros fluviumque vias a. 5. L. IL 1, 51 54:
Agricola adsiduo primum satiatus aratro Cantavit certo rustica orba pede Et satur Monti primum os modulatus avena Carmen, ut ornatos diceret ante deos.
Ροota ante oculos habuit uorsi. V. 1384 sqq. ubi Mitur de inventions artium apud homines antiquissimos: Indo minutatim dulcos didicere querellas, Ubi quas fundit digitis pulsata canentum,
Aria per nemora ac silvas saltusque reperias, Per loca pastorum dosoria atqus otia dia. Haec animos illis mulcebant atqus iuvabant Cum satiate cibi nam tum sunt carmina ordi