장음표시 사용
711쪽
Sed& Demetrius Thessalonicensis ejusmodi de Ecclesiae Romanae eminentia movit dubia , quae difficulter solvi queant. Vide . a n.Ch. 332. p. 68 3. Cantacu Eenus etia palam asseruit; Larinos sua dogmata ab aliarum Ecclesiarum Rectoribus discutienda non proposuisse, nimiumque ii contemtu careris arrogvse. B v. an. Ch.I343.S.I . Confer a.Ch. II o. S.2s. 6. Paulo post, an . Ch. I 319. Graeci Latinos aperteba- reticos dixerunt, se Papam prater caeteros omnes, teste Gennario δουν. S.I . F inc addit Gennadius, unionem refugiunt, nes Papa memoriam audire, neque qui unionem ex iiDrum sacerdotibiu Emplectantur videre se Lnent: nes qui cum Vsis communicant, omnino pro Christianis habent. ιJ Hoc illicio forte Bartiam, de quo supra
sterii S. Salvatoris Constantinopolitani M. Aiu,cu nobili viro Stephano Dandiari Roberium Siciliae , se Philippum Galliarum Reges. primo convenerat,o ab eis auxilia Graecu-versita Turrin postulans, literas ad Ammam Ponti'em eiindem rei gratia pystinvenis .lpωπαrem,scitet e Robenosen maeres arvi
712쪽
Sectio I. de Christianismo. 68 I
uci ad unionem Ecclesarum amplectendam: modo quatuor urbes pracipue,a manibu I untrum, ope Latinorum eriperentur. Nee alio omine commendant Pontificii Cantacu gens ro unione studium. Βαον. an. Chr. I S . S. t . ollicebatur Cantacuqenin Innocentio ad uni-rtem Ecclesiae venire, subitore popνses addu-ere,sed nonnisi ut Pontisicem a ferendis auxi-iis Iohanni Palaologo averteret, Imperi mffissiliosuostabiliret. Adeum moduGn-
acuetenus. ut rebus μὰ consuleret, nunc istius, tunc ritim amicitia exambiebat, se inter hosam Clementi, quam Innocentio eversionemi Ecclesiam Romanam promittebat,cum aias nihil minus, quam unionem cogitaret.
sJ Hoc studium fuit 1. Clamentis VI Bαον. an. h. 13 6. S. 23.& 28.&an. Ch. I SI.S.I. 2. Benc mi XII. Id. an. Ch.I3374S 8. & An. I 39. S.I8.&22.23. ubi oratio Barlaami in Consistorio habita pro unione Latinorum & Graecorum. 3. Iohannis. is duos Constantinopolin misit Episcopos qm Concordiam in religione conciliarent. Niceph. ,ον. an.Chr.I3 o. S.6o. dcI M. Calpis lo-hannes Mantivillainiba. c. 7. referente Bal. p.37 I.
habet, P pam Iobannes 23. prolixe scripsisse ad Graecos, unicam tanthm esse Ecclesiam Christianam, seque ejus esse caput ae Christi Vicari v. Cui Graeci breviter respondebant: Potentiam V u 3 tuam
713쪽
1 i Hist. Sac. N. T. Seculum seu CAP. XIV.
tuam summam erga tuos subditos, firmiter creo dimus: Superbi arri tuam summam tolerare non possumuε avaritiam satiare non volumus. Diabolus tecum, quia Dominus nobiscum. 4. Innocentii VI. cujus hortatoria extat Epistola tum ad Ca n lacu χ. t lina ad at has pro Eccle ii aru m v ni on e MςOP.a. Ch I S . S. 2Ο.&deinceps, di ad Palao log urna. Ch 1316. S. a. S. An.Ch. Φ3 6 s. S.I.ad cun- ena. l. an. Ch. I 66. S. t O. &dom c. ubi di for-εnuli ejurandi dogmata Graeca prae cribitur lorii XI. Betop. an.Ch. I 374. S. I. 'O J Palaeologus praesert in de quo B v. an. Cli. 313. S. 38. Nesmus liberam se absolutam Imperii admini ationem Pauologin, quod se a Turcis premere ur, se Graecis rebelliolnem metueret, opem Mnocentii Ponι cispo.stutivit; datis literis pollicitu , omnia se firvaturum , qua Archiepiseopo Smγmensi Sedis solica es Innocentii Nuncio *oponderat, lscilicet I . se ipse reverteretur , Osubditos
mnes redmere conaretur, ad unitatem S. Robmana Ecclesia. 2. Tria colligia Constantinopoli erigeret, in quibuου literae Latinae filiis procerum se optimatum Graecorum publice pralegerentur. 3. Palatiumpro dignitate Apostoli
casedis, Constantinopoli designaret Apostolic: Legato, qui indicem cumpotestate rebus μιν,
714쪽
Sectio I. de Christianismo. se ederisacro praesideret. 4. Filium primoge
nitum Pontifice Romano, non iam obsidem,
quam disicipulum daret, a cuius Magisterio illas Linguam , ct fidem, O consuetudines proba
tus Latinoru edisceret. Literas Conssctantinopolidatas statim subjungit. Et quemadmodu Innocentius VI. & Urbanus V. seduli fuerunt in mi Lsi tandis pro unione Ecclesiae suasoriis, ita & Palaeologus Anaurat his insidiis territus in Italiam profugit, fidem Pontificiam profitetur, B cov. a. Chr. I 36'. S. I. a. ipsique adeo Papae humili maobsequia desert &praestat, stratoris officio, ex equo illo descendente, functus Id. S. 3. Et ut ne dubitandi rima relinqueretur, eam se intelligere Ecclesiam Romanam, cujus caput estet Papa,cla
re & distincte proposuit Epistola, quam habeta. Ch. IITO. S. 8. Eandem etiam menteni tandem fuisse Cantacueteni ex Imperatore Monachi , scribit Enop . an. Ch. I 37s. S. I. Eum nobis intro duxit acerrimum Majestatis Pontificiae hypera istam. Sed demus, nonnullas, ut BQOP.l. c. S. .
utar verbis, persenas Ecclesiasticas esseculares civitatis Constantinopolitana, Vatichos et
iam Gracos, Id.a. Ch. I 37 .S. a. adgremium Ec- ciem Romana fuisse reductas, certum tamen est; i. Ejusmodi conatus paucorum fuisse, qui, supparasitando, Papae se sperabant viribus defendi posse & ad alta promoveri. a. Nunquam . defuisse, ill
715쪽
684 i Hist. Sac. N.T. Seculum, seu CAP.XIV. defuisse, quibus hisyncretismi suspecti ; ipse vero Pontifex & Pontificii essent execrabiles. Exemplum habemus Cretensium B cov. a. Ch. IΠ3. S.I3.&aliorum a. Ch. I 397.S. 8. Eadem tempestate, quam ingenii odio Graci in Latinos gagrarent, non obscuro indicio signisticarunt. Theodorus Porphyrogenitus Emanuelis Constantinopolitant Imperatorisfrater, a progressibus Turcisis rebus suis metuens, Peloponesi principatum, Corinthum, Spartam, er alias non ignotiles civitates, Rhydianis militibus vendiderat. Ibi Sparemus Episcopin, ritui Graeco innutritis populu praseain, siua cura subaectis ad concionem vocatis tantum odum
Latinorum apud eos concitavit, ut maluerint
extrema omnia Astinere, quam illis in posses
sionem urbis admistere. ' L 3. Bartiamus,de quosuprap. 688. 2. Canini
tacuZenu , cujus quatuor contra Muham me-ldemaeiqsdem'; dogmata,orationesGraecasia tinitate donavit Rodulphus Gualterus. 2. Gων-g-Pacumres, Historicus & Philosophus, qui ab anno primo Michaelis Palaeologi ad 23. Androniel senioris Historiam Grecorum per an nos circiter su. fuit perlecutus, Geneb. pag. 62 2. Idem Cyro Athanasio . Alexandrino Paxriarchae nam & Patriarchae. Be Hierarcba Ecclesiastit ea sub principibus Maham medanis durabant.
716쪽
durantq;) suam Pataphrasin in Dionysium dica- vir, qui Constantinopolin veniens, fortassis legatus, ad eam edendam ipsum incitaverat.Eum, quia nonnulli confuderunt cum magno Athanasio, Pachymerem inHistorieum &philosophum dividunt. Hunc ad annum 3 o.illum ad initium hujus seeolirententes. Sed perperam. Ib. 3.Nicephorus Callistus, quem fabulosum scriptorem, appellar & Casaub. in e xercit. p. IO4.Α39. & B hinc inde Not. in N. Testamentum. vide Αci.
Apostol. c. 1. V. I 3. Luc.2. v.1. ubi tamen notat,
alie ubi este utilem. Sed & Bellarmin. de scriptoribus Eccles p. 383. observat ex paronio, inue.nινι non paucos errores in rebus Historitas. . Nicae tam Gregoras, Historicus Giseus, qui vuxit an . Chr.I344. ut ex fine opetis intelligitur. . Prior seripsit ab ipsa clitisti nativitate ad an.Ch. 61 s. posterior ab an.Ch. 1 o. ad I 44.
IJ Sit specinunis loco Controversia de lumine Thaboritico. Gregorius Palama, cum Monachis montis Atho,eontendebatilumen,quod
in monte Thabor discipulos collustravit, esse gloriam DEI, principio carentem, &Majetate ejus & lumen divinitatis, & Destatem, & naturale aeternumque DEI Iumen. palamstse oppo nebantBatlaamus,Αeindynus,Gregoras liique. Monachis vero patrocinium deferebat impera. tor cum reliquis Eplle is, , di ipso etiam Patri archa. matuor Sonodos enumerat Canta.
717쪽
cuῆenus a Graecis eam propter controversiam congregatas. In prima, Andronico Imperatore praeside habita, Bartiami dogma fuit eae i- latum. Instecunda sub Vsui Camacuqeni-- igni adhue Domessici austiciis , Bartiamum o Gregorium Acindynum damnarunt, romum s Synodicum, in quo contrariam μερω-
tentiam anathematisiubiecerunt,e vulgarunt. In tertia Iob. Patriarcham, Acindyni novum
sectatorem dignitate exuerunt , alterumque pro suisplacitis tomum siri erunt. Neque ta- 'men paci ce triumphare pos hanc Θnodum poterant, licet jam ιertio victores palamam .dis fuissent pronuntiati. Heris enim ex diacioribus, exemplum Iob. Patriarcha secuti,t mseu destsinitioni o decretobnodi non aequi se sientes, libere contradicebant. Ex quorumi numero Metropolitae duo . alter Ephesi, alteri Gani, item Niceph. Gregoras, es Deisus oratius Gracia doctissimi quia ad Bartiami se Acindyni castra trad ψIL HvIerea, sarta convocata θnodo, a Cantacu no, ps quam
Constantinopolin jam obtinuisseι, prasidonte ipse Camaeu no, se Casthsto Patriarcha tan stantinopolitano is locum dejecti Iohanni reffecto, Cant/cumeni, Iohannis Patiotis, Cal
718쪽
Se istio I. de Christianismo. sisti Patriarcha, Metropolitarum, Episcoporuaborumg Ministrorum Eccles subscriptioni
bus, isti omnes damnati sunt. Contra romum
ejus oodi tot 'iptionibus munitum libros decem sit Vs Nicoph. Greg. qui licet in prima
Sinodo, vivente adhue Andronico juniore, partiamo adversari videretur,cuius sua mentis non obscura indicia dedit lib. D. Historiae et antina extremo, posea tamen aperte Bar-
Lamum o Acindynum tueri coepit. Nicephoro Gregorae r odit libris quindecim Philothei yrim Monachus; postea Metropolita Heracle ensis , tandem Patriarcha Constantinopolita Nud, quoru tres postremi potissimum agunt de lumine Thaborico, ut es undecim': duodecimus Apologiam continet pro Monachu, or
αῖς, cum alibi,tum in monte Asio, Beoν.a. Ch. I 33T. S. 8.&dein c. Confera. Ch. I S.I2. ubi Barlaam montis Atho Monachos, a precibus p u chitas &Omphalopsychos appellat; Gregorius vero Monachus, cognomento A naυν si Palamam non modo Omphalo psychiae & adulteri Harum precum, sed & blasphemae Theologiae acensebat, ut qui novis vocibus in Mystica si cclesiae Theologia uteretur, & monstra se cernere profiteretur jactantiae&arrogantiN plena.
hJ Qui tum alibi, tum vero cum primis in
719쪽
688 i Hist. Sac. N. T. Seculum, seu CAP. XIV Monte sancto sic vocant montem Atho P degebant , Hagioritae vulgo dicti. Ηι α etianappellabantur: cum aut suaviter dormirent aut dormitarent, aut somniarent coelesti quodam& divino, ipsisque corporeis oculis conspicu clumine sese eireumfundi crederent; BGν. a. Ch.
ιδ unde & Gault. praefin orat. Cantacuh. Nes Me mavebant me scrupuli aliquot, quostin non dis locis , in tertia autem A logia inprinisanrmadvertebam. Illic enim, prout temporum suorum ratfo postolaverit an toruimagines, intercessionem Divorum crucis re
ligiosum cultum , se nemo qua alta, satis conflanter quidem, ped minus Irmis arguments
defendit. Pala mas etiam in divotum humeriam relatus, quod Birlaamum italum , qui praetera lia, lumen Beatorum in patria Deum non elIeop nabatur, refutasset, B v.an Chr. 3 9. s. ic isti vat2 etiam meminitia.Ch. i 3 42. S. 29. in qua dragesima Graecorum eonsessionis. Confessati u. ait, vulgδ, πναμ amiων, vel πναμαm svnuncupant. Continuavit insuper controversia
de processione spiritui S. 4 solo Patre; Id.an.Ch. 133r. S.s. Accessit pruritus quorundam licen. tius disputandi de lumine illoThaborio,qua oocasione plerotumque in Graecia mentes de Ma testate divina suetunt imbutae , increatam quid tillam esse, sed & visibilem,& ab ipsa Dei essentii
720쪽
Sectio I. de Christianismo. 689
diversam. Id. a. Ch. DN. S. 8, Sed & lis recruduit de observatione Paschatis. Definierunt tandem coram Andronico religionis proceres, ne qui ante aquinoctium vernale Resurrecthonis δε-
sium celebraret, sed die Dominicopost Pascha Iudaicum, nimirum 'os pleniluntium, quod
equinoctis equitur. Id. an. Ch. IMO. S.6 . varias etiam controversia η peperit Patriarcharum electio, id quod post Esaiae maxime obitum contigit, an . Ch I 32. S. 2. V primum enim Graeci Principia disputationum suarum agnoicunt, non papam, sed m
των , sed gradu inferiori longe poni, nemo est, qui dubitare debeat. Unde &ipse Barlaam c.