Carmina Seraphini Pastori

71쪽

In Natali Domini die

Ite gradu celeri Bethlea sub antra Camenae. Regum magnisgos vincitis antra Lares. Illic mortales veniunt ad Luminis oras;

Hie, qui perpetuos Rex agit axe dies. Illie Iethi ea polluti pectora tabe,

Hie Rex virtutum, justitiaeque dator. Illie imbelles homines, queis nulla Potestas , Hie oritur cinctus Iuce micante Deus. Insano resonat terrestris Regia plausu, Vos celebrat dulei carmine diva cohors; Saepius immanes dant Regia tecta Tyrannos, Qui redimat Mundum vos datis antra Ducem. Antea beata Dei sacro sulgentia vultu lFestino propera Musa sub antra pede. Invenies puram saecunda in Virgine Matrem, Invenies Puerum, quem lavet alma sinu. Aurea caesaries quanto splendore coruscati Quantus divino prominet ore decor lAestivum superant renitentia lumina Solem, Ornat mixta rosis alba ligustra genas.

72쪽

Stai labiis risus, labiis stat grata venustas

Alpinam vincunt membra tenella nivem.

Oh quot pervadunt miracula grandia mentemi Humano indulum tegmine Numen adesti Cingitur immensum misero velamine Numen Atque arctae cohibent brachia laseiolae:

Corripitur rigido glacialis frigore brumae,

Crebrae lacrimulae saera per ora guunt.

Nunc iacet aethereus pungenti in stramine Prineeph Quem tepido statu bos, asinusque Aventi Quis te magne Puer superis demisit ab oris, Atque pati cogit tristia7 cogit amor. Cogit amor maiestatem deponere vultus, Terrificum fulmen ponere cogit amor. Oh nox, nox quocumque die felicior almo Nox bona, qua diri criminis horror abit. Quae stygias Dangit vires in enaque feta Nox, quae captivis harhaea vincla terit. Verus hie est Moses populi servator amici, Qui Pharii regis castra, eaputque domat.

Limina qui duleis Patriae felicia pandit,

Vitae ubi perpetuos donat habere dies. Cuius diva undas suspendit dextra minaces, Numine propitio qui mala nostra levat. Nox iueunda meis oeulis, quae gaudia ment Praebes, nox altis usque eanenda modist Te votis petii , te votis omni bris unam, Quae pellas euras , maestitiamque fuges. Sed qui tueundus laeto sonat aethere elamor Gloria summa Deo, pax sit amica viris.

73쪽

Oh voees , quae laetitia mea pectora complenti Ea iterum mundus foedera pacis habet. Gratia sit superis tanto pro munere; sedes Aulae eaelestis gloria major init. Exuit en tandem divina Astraea rigorem Oseula dat paci dulcia munificae. Exultet tellus coelesti germine felix,

Donarunt supero nubila rore fiolum. Aurea nune redeunt felici saecula eursu, Et veteres mutat terra Polusqu vices.

Hoe duce non sallor, virtus expulsa redibit, Paeatas terras incolet alma Themis. Ineolet et Pietas, fraternaque Cura, Pudorque, Morumque integritas, intemerata Fides.

Depressae exurgent vaIles, collesque supini Sternentur, dulcis trames et omnis erit. Perque viae an actus dubios, et opaca viarum Confieiet recto easse viator iter. Profipera rursus adest nune Pleno eopia cornu; omnia nascenti sint operata Deo. Tempus adest, quo tuta iacent armenta sub umbris, Nec timet impastos mitior agna lupos. Tempus adest saustum: vos umbrae exurgite Patrum, Exoptata dies nuncia pacis adest.

Laeta exurge Syon, sestiva i mpora fronde Cinge, micant eolles Inee beante tui. Numinis excelsi te selix gloria vestit, Dira tui colli vincula solve Sron;

Laetantique animo de immundo Pulvere surge, Aurato et laetum tegmine cinge sinum. Diuitigod by Corale

74쪽

Rex venit, imperium cunctas qui extendet ad oras, Omnis eui flectet subdita terra genu. Aethiopum Reges properant, Arabumque potentes, Huc mittent magnos regna Sabaea duces, Multiplici ut decorent supremum munere negem En illos alto sidus ab axe voeat. Vade age, Musa, celer Bethlei tecta sub antei Et summum digno carmine tolle Deum. Plis eaque eum dederis divinis oscula plantis, Cor magni in pueri pectore conde meum.

ELEGIA II.

De aduentu Domus Lauretanae Piceni exuItent eolles, et carmine grandi Felix Adelaei littoris ora sonet, Tuque prior plausu ingenti pia nicina cantus Extolle, atque hilari gaudia carpe sinu. Non tibi divitias argenti pondus , et auri,

Mortales et opes quaerere eum Subit. Non terrestris honos eutilis te amplectitur alis, Neve caduca agris gloria parta tuis. Nune te aeternus honor, divinaque adorea cingit, Nunc aetra et tellus luce heante micant. Tolle oculos, animam suspensum tolle sub astra, Vecta per aethereas limina terne vias,

Transvecta angelicis selicia limina ab ulnis, Limina pacato flamine eulta Notis.

75쪽

Adelaei placidae sternuntur marmoris undae, Et dulei fremitu limina tanta colunt, Et muti eelebrant praesentia limina pisces, Contactuque sacro purior aura nitet. Tolle oculos, animumque: polo delabitur Aedes, occupat et colles Ricina clara tuos. Nunc pede sestivo properi occurramus ad undam

Devotosque animos exeitet alma Fides. Multiplici saeros oneremus munere POStes, Maxima quae servens munera donet amor.

Salve augusta domus Summo dilecta Tonanti, Ine lita coelesti facta Parente domus. Quae tae ite illabens demulcet corda voluptas , Quos divos ignes Spiritus intus alit lDefieiunt fragiles sublimi in limine sensus:

Lumine ab aethereo meus mea fracta cadit ;Hie mihi nune videor cantus audire beatos, Cernere et aligerum plectra movere choros. Zaphiros muri vincunt, viridesque smaragdos.

His adamas cedit, sulgida cedit onyx, Oh muri, oh lapides aequantes maenia Coeli, Oh saxa usque oculis saxa verenda meisi Templa quid antiqui reseram Salomonis, et aream, Queis olim fuerat condecorata Sron 7Salve, augusta Domus, Summo dilecta Tonanti, Inelita coelesti tacta Parente Domus. Hic incendebat votis eastissima Virgo Usque Polum , niveas imbre rigante genas. Nuncius hie superus Coelo demissus ab alto

Divinum angelieo gutture sudit Ave.

76쪽

Feliei assensu vinetis dissolvitve orbi Quae dira infernus secerat arte Draco. Hic, hic aeternus laeeundat Spiritus Alvum Virgineam, et divo pondere Virgo tumet. Virga hie Iesseae stirpis foecunda superno Germine, vitali sparsit odore solum. Oh quoties Divum Puerum hie complexa fovebat Pleno sustentans ubere Virgo Parens lute dape mortali pastus, qui pascit Olympum,

Fabrile exercens Conditor axis opus:

Hic hremale gelu modico tepefecerat igne Phoebeum immenso qui replet igne globum. Oh muri, in lapides, tetigit quos dextera divam, Oh toties supero limina trita pede loti mihi nunc liceat devotis oscula Iabris

Figere, et aeternos hic ahitare dies. Huc omnis properet resonanti Rieina plectro, Et grato laniat pectore dulce melos. Oh sortunati colles, campique beati Quos augusta sua munerat Aede Parens loti urbem eleetam mediis e millibus unam l ulla pari dono natio per uitur, Gallia tendebat, tendebat Iberia paImas, Tendebant populi, quos rigat Ister aquis. Europae, atque Asiae precibus serventibus Urbe Hoe petiere bonum, hoc petiere decus. Tu nostram decoras, Virgo, solaris et Urbem, Rieinea haud oeulis dispi et ora tuis. Adsis oh elemensque iuves pia vota secunda,

In nostro aeternam littore fige moram. Diuitigod by Corale

77쪽

Naud vitiis umquam nostris te tollat iniquam Transierat laque alias oeror aura plagas. suseips devotos tibi quos libamus honores, Hie hie te populi dona eolentis ama. Quis paveat nimbos, tempestatesque larentes, Quis timeat cedes, quas dat acerba lues ouis terras horribiles motus hostesque minaces,

Littora si divo Numine nostra legis ZMissa hine dependent cir pei, felicia scuta: Oh selix, tanta Matre tuente, solumi Te propter cilius Domini placabitur ira;

Haud Deus hae nostras spernet in aede praeces. Salve augusta Domus, summo dileeta Tonanti Inelita eoelesti saeta parente Domus.

ELEGIA III. In Pii VI. Ponlisieis Maximi obitu

Praecipe, Melpomene, tristes mihi praecipe eantus Atque in lugubres sit lyra versa modos. Ecquis supremi satum Pastoris acerbum Excipiens, moestis temperet a Iaerrmis Quem Tibris extimuit, quem demiratus et Ister Proterit immiti gens laribunda pede. Nonne salis fuerat tranquillum invadere Bellnum, Nonne satis lueret tot spoliasse honis pneu ubi paeta Fides7 quid paeis laedera prosunt Irrita sunt Gallis foedera, nulla Fides. iij

78쪽

Fulgenti Solio depulsum, et milite eivetum

Primum tranquillis excipit Arnus aquis. eo lua te Pietas , sacra te non insula texit, oti nexit duros longa senecta viros. PIagis heu diris aegros vix sustinet artus, Dimellesque lamen cogitur ire vias. Vi jussus migrare, Padum transire coaetus Insausta ad Rhodani littora pertrahitur Alpibus immensis transgressis, arripit Almum Sacrilegis manibus Gallia iniqua Patrem. Italia hune sequitur saevis exercita curis, Frustra pallentes imbre rigante genas. Praecipe, Melpomene, tristes mihi praeeipe Cantua Atque in lugubres sit Irra Verfia modos. Vidi ego consectum senio, diroque gravatum Morbo perpetua condere nocte diem. Vidi ego perfusus lacrymis exangue Cada er:

Mortis ut indignae vietima proe uitlHei mihi qualis erat, quantum mutatus ab illo Orbis quem coluit Tybridis unda Caput: Qui peius insignis gemmis fulgebat et ostro, Hostili periit pauper et exul humo. Sic placitum satis, ste tu, mitissime Prineeps

Funus in indigna terra obiturus eras.

Praecipe, Melpomene, tristes mihi praeeipe cantus Atque in lugubres ait lyra versa m dos. Cuuetis ille honis heu flebilis oecidit; usque Pastorem lacrymis ingemit alma Sron. Incorrupta Fides nigris ei reumdata vittis, Relligio, et Pietas, et Themis aegra dolent.

79쪽

Quaeqne suo comites lateri discedere nunquam AuSae, nunc solvunt fletibus inserias.

Quid meminisse juvat tot mundo illustria saeta' Tot dotes animi quid memorasse juvat 7

neu dolor, heu pietast uno cuncta abscidit ictu Mors sera, nil est quam pulvis et umbra Pius. At mihi spes suberat, solamen dulce dolent uin, Te Pater, in solium posse redire tuum; Post saevos nimbos , tempestatesque larentes Posse in tranquillo littore pace frui. Tristes, Melpomene, tristes mihi praecipe cantus, Atque in lugubres sit lyra versa modOS. Explesti nigram rabiem crudelis Errnnis, Perdidit augustum dextra maligna senem Perdidit i ah mendax animum deludit imago. Λspice ut aeterno lumine amictus adest. Candida gemmisero redimitus tempora fierio Immensi spolium dulce decoris habet. Jamque iter emensus post tot discrimina vitae Tantae virtutis praemia digna capit. Tristes, Melpomene , tristes modo desine cantus, Et mihi festivum det lyra grata melos. Fatales arcus, frangat mors imbroba telum, ita perfruitur nobiliore Pius. Carcere disrupto superas contendit ad oras, Concinit et laudes terra, polusque Suas. Quam fuit insignis summae constantia mentisi

Tristia quam sorti pectore sata tuliti Quaeque orbem vicit fraude, et satalibus armis Longoevum haud potuit perdomuisse Virum.

80쪽

Et seeptro , ramulisque earens sibi sufficit unus, Unum pro multis devovet ipse caput. I e sua gens pereat Princeps ut laetus obiviil Dat vitam, ut earo Pro grege Pastor mans. Ergo absint lacrimae turpesque a funere luctus, Quisque Pii gaudens pulchra troplioea emat

ELEGIA IV.

De SS. Nomine hau Nomen dulce, potens, sanctum, et venerabile Nomen Concutit ingenti quod nigra Stagna metu, Quod dulei aligerae cithara, cantuque eohortes Tollunt, unde Viri grande levamen habenti Nil mage iucundum, nil est persectius tuo, Hoc celebra dignis Calliopea modis. At peius impueos Pindi oblis iseere rivos, At peius obsequio servida flecte caput. desul Permulcet quae duleis corda voluptas lJesu i Quid eelsum, quid grave mente fouati

Non est hoc magni non est hoc nominis umbrR, Hoc est humani certa saIus generis.

Nomen id aeterno Genitor praefixit ab oevo Quo nati pateat gloria digna sui. Audiit hoc Virgo Famuli Coelestis ab ore:

Audiit, excelsum nomen honore Cesens. Hoc, hoe quid satisti totis portenditur oris: Numinis hoe Genitus nomine Ioetus erit.