Carmina Seraphini Pastori

91쪽

ix Christi Emgies eonvulsum contigit aequor Terribiles aestus comprimit orta quieS. Saverius tristi curarum at vortice PreSSUS Aestuat, et moestis fletibus ora rigat. Care Pater, clamat, mea lux, mea gaudia, Solus Qui mihi perfugium , dulee levamen erasi Posthae haud potero divinum cernere vultum, Oseula nee plagis plurima serre tuis ΤNon ego devota meditabor vulnera mente

Nec latus, hasta ferox qua sibi dieit iter

Non terebrata seris cernam sacra tempora dumis: Perpetuo in luctu mens mea semper erit.

Amplexu divulsa tuo, dulcissime desu, Pressa metu horribili pectora nostra labant. Quid vitam infelix dueo7 quid demoror Orcum Z

Triste est, te amisso, vivere, dulce mori. Oh inter vastas utinam nunc aequoris undas,

Oh oeulis serret se tua imago meis lIllue ... sed moesto iactanti has pectore voces Impulsu leni mota videtur aqua. Et pede multiplici Canorum videt ille tenentem Amissam summi Numinis emgiem.

Laetitia micuere Sinus, vocesque, manusque Tollit: en clamat spes mea rursus Rdest. Rursus adest: Christi recreat me rursus imago,

Omnia ego posthac sata subibo libens. Sie ait, et caram emgiem cordi admovet, ori Applicat, hane laetis irrigat et lacrymis.

Musa fave, excelsam virtutem concine tanti Herois, tantum concine prodigium.

92쪽

timinia et summi dextramque, animumque beni- Aude sestivis nunc celebrare modis. sgnummus enim virtus, quae quondam immania Cela

A pelago Vatem jusserat eripere. Non minus effulget, dum lapsam in Marmoris undas, Isti per Cane eum reddidit Emgiem.

ELEGIA X.

De Planetia Virginis

Anxia proseindas passos Elegeia crines, Aegraque moerenti lumina rore stuant. Non mihi sollieitas poenas, lacrimasque perennea Tantalidos Niobes dieere cura subit. Non animum Climene Mater, tristesque Sorores Abdita populeo eortice turba movet. Mendaees Mee stulta eanant deliria Vates, Verena fletu et sabula nulla meos.

Ite Elegi irriguis persusi sietibus ora, Insandi ad Montis eulmina ferte pedes.

Hie furit atra eohors, monstrisque immanior ipsis, Inserna rabie corda Scelesta tument. Infremit Alaeto stygiis munita eolubris, Sulphureaque urget pectora iniqua face. Dentibus infrendet lorior, nudatque laeeris Impiaque horrendum dextera anhelat opus. Aeripit immiti laniatum verbere eomu Aptat et infami saueia membra Cruet.

93쪽

Horreseo reserensi Domini palmasque. pedesque Clavorum diro vulnere transadigit. Fatale extollit robum NatumquB cruento Uirgo manantem flumine moesta videt. Anxia proscindas passos Elegeia erines, Aegraque moerenti lumina rore stuant. Quis tibi tune Virgo cernenti talia sensus 7 Quae luctum poterit lingua referre tuumὶ Erigit illa oculos, obtutuque haeret in uno, Sussulta invicto robore Mater adest. Innumeras tacito meditatur lumine plagas:

Datque animo tales, Dre tacente, sonos. ate, meae Vires, aegrae spes unica Matris,

indignae gentis praeda cuenta cadis lHeu tua pungenti terebravit tempora serto lTe infami letho perdit iniqua SSon.

Oh mihi si liceat laceros amplectier artus , Oscula vulneribus pluraque ferre tuislΛt non transfixa fluidum de Doniel cruorem

Tergere, non animam colligere ore datum.

Oeeidis heu stit monstris data praeda malignis

Dilaniant avidi viscera nostra lupi. Anxia proscindas passos Elegeia crines; Non intermisso lumina rore fluant. Cernit inexhausto Pressum moerore Parentem Natus: sitque dolor saevior intuitu. Tormenta bine prolis Matris cruciatus acerbat, Haec graviora, magis prole dolente, subit. Immane hinc misero stridet sub pectore Vulnus. Heu fatale nimis vulnus, amoris opus li

94쪽

o genti Virgo moerens convellitur aestu, Concussoque animo non datur ulla quies. Saevufi amor, laceratque animam, eonditque sub imo Poetore crudeli sortia tela manu. Hie duros clavos, sentes hic figet acuto Mollia sanguineo verbere corda terit.

Funibus intortis adstringit, selleque mergiti. Vocibus hie diris turba nefanda seemit. 3Quolibet in salo verax amor aequat amantes , Hinc quae fert Natus eorpore, corde tulit. At sera non refugit dirae convicia gentis, Haud refugit nati funera aeerba fiui. Illa stat intrepido vultu, lacrimasque peroSa, Curarumque gravi turbine pressa viget. Ingentes frangit motus constantia mentis,

Aerior in lueta gliscit at inde dolor. Inda ut elausa sueti su ectis conelia flammis,

Pressus si e moeror pectora natris agit. Impete at in tanto numquam mens certa movetur,

Ut rupes adstat firma furente freto. Anxia proscindas passos Elegeia crines Non intermisso lumina rore fluant. Coe divae matris eonfitetus se indit acerbus, Barba ea dissimilis praelia miscet amor. Urget amor Nati, poenasque amicta perhorret, Urget amor nostri, sataquo molis amat. Hinc amat, hine odit, quaeritque, fugi que dolores Nati, sunestas perpetiturque vices. Heu amor, heu doloe, heu seraque eertamina in uno

Cordei quis in pugna denique Vietor frit Z

95쪽

ine it amor nostri: natum atrae destinat arae Fortior Ahrami robore prompta manet. Jussis paret ovans superis: mirabile dieiulmae et matrem perimit, postulat ipsa necem. Ine lita proh virtust optatam denique palmam Exultans duplici morte triumphus habet. In Cruce dum periit lacerato corpore Proles Corde simul moritur sub Cruce moesta Dareus. Bina hinc aeternum placat pia victima Patrem II umanum redimit viet ima bina genus. Vos Elegi tristes consectam cernite Matrem Exanguem in gremio cernite Progeniem. Heu dolor , heu pietas, heu criment plura prosari Non queo: tu votis annue Virgo meis. Sanguineo confige, precor, mea Pectora telo, Saucius ut tecum nocte dieque seam. Tu mihi sis Genitrix: horres a dispare natoZUltima sed prolis iussa suere tuae.

EGIA XI. 'Abisail Davidi

Siste gradam, Pelaeeps invicte, et pectoris iram Caetera qui nosti vincere, vince tuam. Ante tuas plantas Nabal stat flebilis Uxor. Ne perdat sontem debita poena Virum.

Ille quidem male gratus, et ad tua munera Rurdus, Quam dare debuerat, Dere negavit opem .

96쪽

Evomuitque atras insano gutture voces: Te, et servos legit lingua proterva tuos. Ereavit, fateor; tu justa accenderis ira: Quaeque suis veniet poena minor meritis. Pervigil armato texisti milite campos, Quosque invadebat barbara turba greges:

Non bene apud Nabal stetit hujus gratia laeti,

Heu eognosce virum mente Carere meum.

Oh utinam praesens danti tua iussa fuissem,

Ante tuos oculos non rea serva foret.

Parce precor, Princeps invicte, et pectoria iram Caetera qui nosti vincere, vi nee tuam. Tu miseros relevas Rex sortis corde benigno, In densas acies ut tibi firma manus. Iratum Superare animum, cohibere surorem, Quam fregisse hystes gloria maior erit. Cor pavet admonitu, cum vertice sidera pulsans Angeret armipotens agmina nostra Gigas. Monstrum horrendum, ingens crispans hastile mi Dextra, sulmineo cinxerat ense latus. ei Ναblimem quassans frontem ad certamen iniquum Urgebat nostros voce minante duce . Gens Haebrea inviso oneri submittere collum, Et dare eaptivos ad sera vincla pedes. Tam miseris instabat ineluetabile salum, Coneiderat animo eum duce turba suo. Sollicitae curae, funesta et mortis imago Terrebant pavidos nocte, dieque viros. PEctore tu invicto rebus solamen in aretis Acerdis, pugnam quaeris et intrepidus:

97쪽

Dumque omnes pallent, gladium Ualeamque reeusans, Insandam monstrum sternere eaede Paras. Et saxum vibrans landa, ardua tempora caedis, Deque tuo nobis robore Parta quies. Excussere omnes gelido de corde timorem: Personuit toto nomen in orbe tuum. Uidimus undantes inimi Sanguine campos , Millia multa tua eaesa fuere manu.

Paree, precor, Prineeps invicte, et pectoris iram, Caetera qui nosti vineere, vinee tuam. Te Saul insontem, tanta et virtute nitentem Insidiis voluit perdere Saepe suis. Tristis, inops erras infenso a Bege: tuetur Et tua, eum possit eaedere, dextra eaput. Hostibus excellens est parcere gloria: sortis, Atque animi virtus enitet . inde magis. Sternere quid prodest acies, saevosque Gigantes , Hine animum valeat ni regere ipse suum Paree, preeor, laerimisque meis, et flectere voti Pronum aio habeas in tua vota Deum. Da veniam miserae, si nou vis pareere , gallem Ante tuo eo ux eaesa sub ense cadat.

ELEGIA XII. Originalia calpae RPerus

Quis laertinas eohibere potest, dum mente revolvit Primi hominis erimen, damna quot intulerit 7

98쪽

Laetus Adam donis regnabat dives opimis

Integer ipse animi, corpore et ipse salens. Justitiae ingenitae selici veste Ditebat, Atque illi fuerat noseere cuneis datum.

Ver ibi perpetuum iucundis sertile pomis,

Autumnus vario flore fluavis erat.

Sponte sua tellus fruges inarata serehat, Uberibusque agris nulla nocebat hyems. Non tune stringebat vitalia stamina rixea, Aeternos poterat quisquis habere dies. Heu fatale scelusi conversa heu satat parentem, Culpa ac humanum Perdidit una genus. Cuneta mali labes delicto venit ab uno, ita hominum ex illo tempore poena fuit.

Funesto exilio pressos, et pace carentes os avido expectat mors inimica sinu.

Nos saevi invadunt morbi, nos lanera passimille, putres tandem solvimur in cineres. Sed majora premunt mortalia pectora damna. Dum dubias pugnas spiritus aeger habet. Cogimur in vetitum diro Iuctamine, et anceps Palma sera in pugna triplici ab hoste manet. Motibus advosis agimur, serimurque procella, Et eadimus victi ni Deus addat opem. Obtegimur spissis tenebris, quique omnia norat, Heu nune infelix omnia nescit homo: Sed prius aut stellas poteris numerare nitentes , Quos lapides littus, quas habet aequor aquas . Quaelibet heu tristi luetii demergitur aetas, Et puer et iuvenis virque seneSque gemunt,

99쪽

Heu cur nos stultos, salsoque eupidino eaptos Noxius in usti decipit Oebis amor Cuncta gravant animam miseram , corpusque laees os Mundi pigeat nos trahat Axis amor. ssunt.

ELEGIA XIII.

Abaa Ionia Epistola ad Davidem Hane tibi laese Pater tristi de litto ea mittit

Impia fraterno Sparsa eri oro manufi.

Perlege, laese pater, nati nee sperne dolentis, Quas modo sollicito dat tibi corde preces.

Poenitet heu nimium scelus admississe nefandum, Poenitet heu animum dilaeerafise tuum. Essera tam nigri me vexat eriminis umbra, Et requies animo non datur ulla meo. Jugiter effractos timor anxius occupat artus, Fratee et horrendis visus adesse minis. Exhibet ante oculos trepidos convivia dira, Pectoraque a manibus saucia iacta meis. Languida ut obrepit tristis mea Iumina somnus, Saeva mihi ostentans vulnera Frater adest, Sanguine foedatos crines, oculosque minaces

Exanimis frustra, spectraque dira fugo. Perfide, voce sera conclamat proditus Λmmon, Perfide delieti poena sit ista tui: Usque tuis oeulis adero, noctesque, diesque Dum pavido infelix vita superstes erit. Disjtigoo by Cooste

100쪽

festi indignum fraterna caede furorem, Sed gravius Patrem perdidit iste furor.

Nee tibi tam dirum volventi in pectore crimen, Occurrit tenera voee parentis amor7 Dextera crudelis, quae dum me funere mergit. Molle tuo angusti cor Patris ense seris. Aspicias utinam quae sit Genitoris imago, Poena Patri misero mors foret ipsa minor. Improbe da poenas: furiis agitaberis atris Ni culpae patris dextra relaxet onuS. Exige, laese Λmmon, erudeles exige Poenas Deleri fas est xanguine culpa meo: Aut tu de tanto, Genitor mitissime, luctu Natum solve, tuos qui gemit ante pedes. Morte mihi est animus lanesiam abrumpere vitam, In me Ammon poterit nee serus esse diu. Ni te permoveant lacrymae, saevique dolore&, Auxilium misero si mihi serre neges; Si datur optatam patriam. dulcemque Parentem

Cernere, tune vitae stamina Parca legat: Ante tuos oculos poenas cum sanguine SolVRm

Excipiamque hilari tela paterna sinu.

ELEG A XIV.

De S. Maria Myptiaco

seni mutata videt culpis mariae Ohruta eorda, Sentiat excelsi Numiniis effie manum.