장음표시 사용
121쪽
Et certent Dominum tollere laudibus, Quos pacis studium sollicitat meae. as Indulgens simili tunc ego gaudio, Te iustum merito carmine concinam IAtque in perpetuum nulqa fluet dies, Quin signata tuis laudibus insonet.
Dixit injustus ut delinquat &c. Summam impiavam malitiam , Dei miserisordiam ,
ct austitiam , bonorum felicitatem deseri t.
a T Mpius insanas agitans sub pectore curas, I Constituit foedis animum corrumpere culpis a Non et enim justa pensantem lance nocentes Cogitat esse Deum, . metuit nec vindicis iras. a Quin spectante ipso, fraudes, & coepta peregit Subdolae sed non haec oculis Deus aspicit aequis Dissimulans, Tectam falso sub pectore vulpe in Detegit, atque odiis usque insectatur acerbis.' Ille autem indignis addens verba improba factis Nexuit ore dolos , nilque est , nisi iniqua, profatus .
Vis arcana animum quamvis percelleret aequis Quamvis consiliis monitor non deesset amicis: Naturae vocem suadentis recta refugit, iFormari studio nil se meliore laborans. Languida componit molli dum membra cubili, Insomni solitas meditatur pectore nΟXaS IEt quaecunque via, aut aperit quaecunque nocendet
122쪽
Se ratio, huc animum , curasque huc adjicit omnes. Non illi turpis visa, aut inamabilis ulla Peccati facies, tanta est peccare libido. 6 Sed major Tibi, summe Parens , aequataque Caelo Est pietas, nubes tua vincit, & evolat ultra, Iustitia, excedunt summi ceu nubila montes. Judicio quodcunque tuo decernis, ut alta Nocte latet, multaque fugit caligine visus la Te liquet esse pium: Nec solum humana tueris Corpora, sed pastu reficis iumenta parat . Quanta tuae praebes pietatis pignora i quantis Ingratos etiam cumulas, Pater optime, donis lHine hominum genus omne tuis recubare sub alis, Implumes veluti pulli, sustinat, ibique omne bonum, & largos jam nunc dulcedinis haustus' Aethereae sperat, quae suavi pectora gustu Ebria perfundar, praegustandasque propinet Delicias, tua magna domus quibus asiluit: illie
Largior undabit torrens, eademque voluptas Potabit cupidos, quae Te satiatque, beatque Iaς omnis enim Tu fons vitae, fons luminas idem, Per quod inaccessam fas nobis cernere lucem. a i Egregia pietate tuos complectere, quotquot Te norunt, Numenque tuum, Nomenque fatentur, Justitiam & meritis reddentem praemia discant,
Queis cura est puram seruare a crimine vitam . .a Ne mihi sese addat comitem , accedatque superbus , Neve manum admoveat, statione aut cedere cogat
Impius, & coeco raptet per devia gressu.xa Namque ibi collapsi , quotquot furiosa libido
Egit praecipites, tristem traxere ruinam, Atque in perpetuum pulsi felicibus oris . Amisias nunquam potuere revisere sedes. .
123쪽
Noli aemulari in malignantibus &c. Praeeepta ad sonor eon mandos , ne malorum D sa felicitate deeipiantur, eum vera sona a Deo
unice speranda snt. TE tibi dirus amor, subeatque insana cupido, 1 l Aemulus ut studeas improba facta sequi.
Lascivire vides si quando ampune nocentes, Ne mordax animum torqueat ira tuum.
3 Sole sub ardenti ceu prata undantia foeno, Molle velut, siccis fontibus, aret olus, Haud seeus hos dicto citius Ianguere videbis, Et subito amictos procubuisse solo. Si felix cupis esse, Deo spes haereat omnis Et fluat exemplis vita peracta bonis. Tunc cole securus terras, tunc otia Carpes Ipse suas large suppeditabit opes ,s Ille voluptatum, votorum summa tuorum Ille sit, optatis annuet ille tuis. Si qua tibi acciderint, Domino reser omnia fidens, . Fidenti auxilium protinus Ille seret. 6 Tunc tua se integritas manifesto in lumine prodeta In medium erumpent tunc benefacta diem. ore silens Domino cervicem subde jubenti, Tantum humiles imo pectore funde preces, Neu te discrucies, aura si dextra secunda Fortuna injustum tollat ad astra virum.
124쪽
a Pone iras, tumidumque animo compesce furorem , Culpa nihil, felix unde putetur, habetis.
3 Impius exitio dabitur e mansura tenebit
Is bona, spes cui stat fulta juvante Deo.
φ Parva mora est 3 nusquam malus est, vestigia quaeras, Sed nullo videas nulla relicta loco is lG At patiens, mitisque animo, quoscumque crearit Terra ferax, haeres certus adibit opes. Condet & in nubes tranquilla per otia soles, Laetaque perpetuae tempora pacis aget. ν Improbus innocuum studio observabit inani , Et rabidis ringens dentibus ore fremet.
33 At Deus illud et stultos nam prospicit illi Fatalem interitus haud procul esse diem.
Agmine conserto gladium eduxere nocentes, Suspendere arcu spicula certa suos Stat miserum , atque inopem jactis configere telis ,
Innocuaque truces spargere caede manus.
Versus in auctores sed pectora sauciat ensis, Et disrupta arcus cornua dissiliunt. si Praestiterit parvo contentum vivere justum, Quam scelere aggestas condere divitias. M Namque erit , attrito jaceant ut robore sontes, Utque Deo vigeant auxiliante, boni. . 18 Innocuos probat ille dies, vitamque pudicam, Datque frui patriis tempus in omne bonis. ιρ Tristia non illos frangent, non turpis egestas, Largaque in angusta suppetet esca fame..' Culpa malos perdet: male parto turgida honore Cum caput extulerit gens inimica Deo. Deficiet, veluti tenues vanescit , in auras
125쪽
Θa . 1 A ν I D Iai Mutua saepe rogat , nec habet qui debita solvae Improbus ; at justus, quae bona donet, habetera Ille beatus erit, cujus laudatur ab ore, Ille 'miser, cujus laeditur rare Deus. aa Hie hominem nutu reget, ae deducet euntem , Per sibi monstratas ibit at ille vias. 3 Si cadat , haud tristi collidet membra ruina 3 Supposita sulcit nam Deus ipse manu. ,, Clum mihi adhuc prima vernaret mala iuventa , Mox & ubi infecit cana senecta comas, Nunquam desertum vidi aevum dueere iustum , Nec sobolem modicos ore rogare cibos. ,s Quin plus ingentes aliena in commoda gazas Erogat, inde bona prole beatus erit.,1 Improba devita, sectare innoxia factat in
Perpetuo terras, & tua rura coles.
as Chara Deo integritas: cultorem haud deseret aequi, Salvus & aeternos exiget ille dies.
Injusti poenas sancto sub judice pendent,
Progeniesque patrum eri minae clade lueris αρ At iustis tellus habitanda obtinget in aevum , Haeredi tanquam debita Iures suo 30 Innocuis meditata fluet sapientia labris, t
Nec, nisi recta, sciet candida lingua loqui. si Divinas etenim volvit sub pectore leges i. Vir bonus, incautum nec malus error liget.
i. Improbus hune oculis transversum spectat iniquis, Atque a Iiqua tentat posse notere via 3a3 Sed Deus haud hostis manibus permittet inultum, Nec bona sub quovis judice causa cadet. 1. Quitiauis .es ergo Deum specta, Divina verere
126쪽
Perpetuis potiere bonis, post foeda noeentum Funera , fortunas nover s ipse tuas . 11 Vidi ego sublimi surgentena vertice sontem, In Libani surgit cedrus ut alta jugis, is Sed vix praeterii, retro dum lumina verto, Nulla erat ex tanto forma relicta viro. Saltem impressa solo vestigia conquisivi, Nec fuit inventus, quo stetit ille, locus. 33 Recti esto custos, ac servantissimus aequi, Floret enim longa posteritate pius. as Turba nocens nullo discrimine tota peribit,
Et soboles ipsi nulla superstes erit. v Justorum stat nempe salus in Numine nixa 3 Protegit hos, ubi sors saeviat atra, Deus. Ille erit auxilio, salvosque ex hoste receptos In se non frustra spem posuisse snet.
Domine, ne in surore tuo &e. ε Deplorat peeeata sua , m seriasque ex iis eonseeutar exponit, De que auxiatam petis , quae diad Christum pro nostris ca*is patientem refer.
. D Aree, Deus, totum me eontra urgere surorem , L Nec, tua in exitio saeviat ira meo. a Fixa meis haerent penitus tua tela medullis, Inque nova incubuit vulnera firimi manus. F a 4 Ira
127쪽
Ita mihi ante oculos astat tua, concutit artus Terror , & est aegro in corpore nulla salus , Foeda mihi scelerum obversatur imago meorum , Horreo, nec trepidis ossibus ulla quies.s In caput insiliere meum mea crimina: Quanto, Pressa superposito pondere terga gemunt lue Putruit, & saniem foedo vomit ulcus hiatu, Indita dum celo vulnera stultus ego. 1 Heu miser, Sc prono curvatus corpore volvor, Meque coquit totos anxia cura dies.
8 Me stimulis agit indomitis Iaseiva libido,
Languet & exhaustis viribus aegra caro. 9 Indolui, puduitque mei, moestoque petitos Pectore rugitus Ore gemente dedi. 0 Vota, Deus, Tibi sunt, animo quaecumque peregi, Cognita, nec luctus Te latuere mei. Eheu quanta calent agitato praelia cordet Eheu me virtus pristina destituit lNil video, fugit ex oculis jam lumen ademtum, Eripit optatum nox & oborta diem . bis Quotquot erant aliquo mihi amoris foedere juncti, Saeva mihi infesta bella tulere manu. is Arripuere fugam socii, violentior instat Hostis atrox, nostroque imminet exitio.
Ast alii insensis animis mihi ficta locuti,
Per totos fraudes composuere dies. i. Ipse autem vanis obstruxi vocibus aures, fReddidit & nullum lingua retenta sonum , . , Non aliter, quam si caneretur fabula surdo, Nec possem in solitos nectere verba modos. is Sed quoniam posita est mihi Te spes omnis in uno Accipies voces Tu, Deus 1 aurg meast
128쪽
7 Ne nostris, dixi, gratentur casibus hostes, Qui magnas iactant, me titubante, minas .a3 Nec poenam fugio e pronum en in verbera tergum rHeu merui, hic oculos vulnerat usque dolor. ερ Inque oculis est, & pleno scelus ore fatebor, Una erit admissum cura piare nefas. 4 Interea at vivunt hostes, meque acrius urgent, Inque dies odii crescit iniqua seges.s Haec mihi tot memores meritorum praemia reddunt sCausa est, quod recti nitar inire vias .aa Ah ne me solum , Pater alme, Deusque, relinque , A latere offensus neve recede meo. ai Affer opem, tua quae pietas, succurre iacenti, O Deus, o rebus portus, & ara meis.
. Dixi: custodiam vias meas &c. . In suis malis, injuriisque, quibus appetitur, febreυitate vitae eonsolatur, ct aa Deum suae calamitatis axetorem confugit. Ixit statutum, ae mente decretum sedet I I Meos in actus sedulo Inquirere, omni & temperare a jurgio, Ne lingua peccet lubrica . Conviciis cum me improbus lacesseret a bori obdidi repagulum.
129쪽
i Tuli silens injuriam, ac iram premens Nec iusta verba protuli. Dolor sed inde plus eo recruduit, Quo tectus est silentio. 4 Novos repente pectus aestus concipit 3 Faces & ira subiicit; Nam dum malorum facta iniqua cogito , Magno cor igne exaestuat. Erupit at compressus in Voces dolor , Et stoena lingua reppulit . Quo haec usque , dixi, perferam Quis est , Deus , Finis futurus, edoce. Modus diebus quis statutus est meis, Quid porro restat, noverim. 6 Anni breves labuntur , ante Te nihil Est , quicquid esse existimor. Et quisquis hujus lucis aura vescitur a Quamvis honore fulgeat, Quamvis superbo celsus in fastigio EFelicitate floreat, opibusque multis, ac bonis eircumfluata Resertus est inanijs. 1 Quales oberrant per quietem imagines a
Quae mox in auras diffluunt, Homo caducus haud secus dilabitura Fugaxque vita praeterit. Frustra tamen sese irritis laboribus Noctii, diuque macerat. Opes acervat- maximas, nescit tamen Cui tot parata sint bona.
a At quae mihi spes est, nisi solus Deus Tu solus es mihi omnia. i' o Ne-
130쪽
s Nexus meorum Tu resolve criminum,t Mala unde cuncta profluunt. Tu me dedisti insanienti ludicrum , . Levique vulgo sabulam. a . εο Ego dolorem condidi silentici Auctore Te, factum sciens. Absiste iam tandem novas infligere
ει Fractus potente concidi sub dextera,
Ob perpetrata nanque crimina asperis Sontem flagellis atteris 3 Facisque, curis irritis exercitus Tabescat aeger spiritus, Tabescit ut labore vano aranea , Suaque tela absumitur. Inanibus sed cuncta gens mortalium Consumitur laboribus. ia Mea , Summe Rector, vota pronis auribus , Meosque fletus eXcipe: Neu me sitiens contemne et Scis, ut advena hiis solus oris eXulem. Alia, parentes saetitarunt ut mei, Migrabo visurus loca.. Remitte poenas, ut meae . hoc solatium