장음표시 사용
131쪽
Expectans expectavi Dominum &c.
. Magno periculo ereptus Deo gratias agit , ae se Apsum devovet , ct in posterum auxiatum petis , eaque Oeeasione ad Christi , ct Eeeissae Muras ,
, T Udum expectavi, Domino miserante sa 'utem ti I Tandem benignus ille votis annuit. 1 Audiit ille preces, barathroque eduxit ab imo, Et sublevavit squalido. haerentem luto IΤum mea firmavit solida vestigia petra, Rectaque gressus ponere edocuit via. ε Anatuque novum dedit in mea guttura carmens Carmen faventi concinendum Numini. Aspicient multi, atque eadem sibi fata timebunt, Deoque discent non minus confidere. s Felix, Divinum, cui spes fuit unica Nomen Vanasque non respexit ad fallacias. ε Fecisti Tu multa, Deus, mirandaque solus, Et cogitata nullus aequiparet tua: Haec ego vulgavi, quanta est data copia sandis Sed cuncta non fas voce, nec numero assequi. At maius nihil est, nihil est sublimius illo, Quod nunc profunda mente tecum cogitas.s Non Tibi sacra placent, oblataque munera templis et Alio litandum sacro, & alio munere.
132쪽
Ρostor Egor hinc dociles jussis caelestibus aures, Corpus ferendo mihi dedisti aptissimum lat. a Non holocausta petis , nec eulpis rite piandis Tibi vis ad aras immolari victimas p. En adsum , dixi: nostram , Pater, accipe vitam , Totusque apertis hic eat venis cruor . . Sie Tibi stat, video ι script cim est fatale volumen, . Cuius priore sum notatus pagina illic tua praecipitur mihi perficienda voluntas, Ego libenter, quod jubetur, annuo. Namque tuas medio descripsi pectore leges, .. Quas publicavi maxima in frequentia ;Nee labia absistent unquam defessa loquendor
Tu testis ipse, cuncta cui sunt cognita. i. Justitiamque tuam tacito non pectore texi, Nec veritatem, nec salutis pignora, Indictam non sum pietatem passus, & illam Tuam aequitatem facta librantem omnia. a. At Tu , summe Parens, inter tot amara malorum A me salubrem ne arceas opem procul. Tu Pius, & Verax: Haec me tua Nomina tutum In rebus usque praestiterunt asperis .aa Nonne vides , miserum quot me infortunia stipant , Modus nec ullus hisce, nec numerus malis pCriminibus premor ipse meis , velut agmine facto,
Ut tanta . multitudo visus obruat.
Non tot nostra volant fu si per colla capilli, Heu opprimor, totus ite me liquit vigor. M Flecte animum, Pater, & tantis me subtrahe poenis 3Tuere me, meamque Vitam respice .
Ast illos pudor, S: sceleris mens conseia turbet, Qui destinarunt eaede satiari mea.
133쪽
εο oraque dejiciant turpi suffusa rubore, Qui clade dicunt in meae euge vicimus.., Laetitia exiliant, ac de Te gaudia captent, et Qui mente pura Te laborant quaerere; . Et semper rerum Domino sit gloria , dicant, Qui gestiunt, per Te salutem consequi. .s Me labor , & duris premit arcta in rebus egestas, Mei gerit sed providus curam Deus.. Tu mihi praesidium , & rerum tutela mearum rAh ne morare serre tot mali. opem.
Beatus, qui intelligit super egenum &c.
In stas aeramnis Christi patientis personam expri- . mit , ecus in uam proditionem, O futuram
a K Elix , quisquis in indigum
rad Intendens oculos, auxilio levati Hunc , atri ut venient dies, . . Aerumnis miserans eripiet Deus. η Servetque incolumem, precors Et det post cineres esse superstitem, Florentem cumulet bonis, . : Permitti arbitrio nec sinat hostium ιη Si morbo implicitus gravi Fors tristi jaceat lansuidua in thoro , Olli pharmaca temperet Lenatura malum. Tam bonus es, Deus,
134쪽
Verses, aeger ubi mollius incubet in Proin dixit Pietas tua . Me dulei, Genitor, munere recreet 3Mentis vulnera sauciae , ' i Sana, quam stimulis lancinat aeribus In Te commeritum stelas. : . . In poenam satis est, ac super hostium Immanis rabies , preceSQui diras adhibente Quando erit, ultimam Ut vitae hic videat diem, Et nomen tenebris mors simul obruat
Intravit tacitus, lumine livido Actus dispiciens meos Certus me laqueis prendere, erimina Est commentus inania, Congessitque dolos mox sibi noxios I. Exin prosiluit foras Narrans unanimis falsa sodalibus. Gens de me invida detrahit,s Miscens colloquia, & plurima murmurans a Ac pestem mihi comparat 3 Collata in medium consilia instruit, Ut me intercipiat dolo. Num semper iaceam p Perpetuus premat Nunquid depositum sopor pNon sic eveniet: Cui gravis irrigat Somnus languida lumina, Nunquid se excutere, ac surgere negligat m Surgam, me excutiam e Tamen Magnis interea cladibus opprimor.
135쪽
i meeum socialia Pacis perpetuae foedera junxerat, Cui confidere sueveram, Qui mensae socius discubuit meae, Struxit praecipue dolos,
Me tentans , positis nectere retibus. η Sed tandem pietas: mei Te tangat, Genitor, , meque tot obrutum
i Tunc illis referam debita praemia, Et dignam meritis vicem. aa En audis r vel in hoc novi ego, quam Tibi Sim curae, ut studeas mihi, Quod nostro haud reseret gaudia funere Nostri sanguinis institor. 3 Tu me, quod sceleris noveris integrum, Fovisti patrio sinu 3 Quin magno imperio praescis, omnibus Astantem Tibi saeculis. M Sit jugis patrio gloria Numini, Fidus quod colit Israel. t Sic sic eveniat, nec precer irrita.
136쪽
Quemadmodum desiderat cervus e .
nve ad eaptivitatem Babunieam respiciat , seu potius ad exitium , in quo versabatur a Saale exagitatus, omnino animae ad caelum aspiran. eis desideria exprimit.
CEu sitiens aestu , longoque per avia eursu
Fessus ad optatas cervus anhelat aquas, Anxia tot curis, tantisque erroribus acta Sic mea Te solum mens sitit aegra, Deus,
Mens sitit aegra Deum, vivum, sita gaudia, fontem tQuando erit, optato detur ait ore frui pNocte, dieque mihi rigui sunt pabula flem , Dum Deus ille tuus saepe rogamur, ubi est Sed spe jam nunc praecipio laetabile tempus, Tantaque mens inter gaudi mersa natat, Cum penetrale sacrum, populo eomitante, stibibo, Quaeque colit praesens limina Sancta, Deus, Hic ego laetitiae voces, laudumque ciebo, Qualibus est festas mos celebrare dapes. Cur te, anime, excrucias, gemitus eur fundis inanes Cur turbas luctu gaudia nostra tuo pFide Deor jam tempus erit cum, lumina, dicam , Praesens nostra beas, o mea vita, Deus. Sed redit ad luctus animus; me debilem, egenum Cogitat, atque iterum solvitur in lacrymas ,
137쪽
Una , Deus , superest mihi Te meminis e vo Iuptas ἐ Hic, ubi Judaeis finibus exul ago lHie ubi Iordanes placido secat agmine campos, Arvaque non jam oculis visa decora meis; Hie ubi se Hermonius modico mons vertice tollit, Exilium solus Tu mihi triste levas.s Me mala nexa malis prope jam mersere , procellam Imbre novo foetam rupta procella ciet o. Tu sonitu horribili Caelum discludis, aquarum Agmen & immensum praecipitare jubes. Quotquot in aeriis pendebant nubibus imbres, In nostrum missi desiliere caput .s En redit alma dies e tandem miseratus amico Discussit vultu nubila tetra Deus. Sed licet. obductis nox ingruat atra tenebris, Illi & in obseura eantica nocte canam I. Inque sinu, taciteque orans: Tutela salutis Unica Tu, dicam, praesidiumque mihi es Cur nune, aut quae Te capiunt oblivia nostri Aut quid ago tristes , hoste premente , dies Debilitata labant longo dum membra labore, Illudit nostris gens inimica malis. Et mihi per solidas jactat convicia luees r Nunc Deus ille tuus , nunc tuus ultor ubi est δCur te, anime, excrucias,gemitus eur fundis inanes pCur turbas luctu gaudia nostra tuo Fide Deor jam tempus erit cum , lumina, dicam , Praesens nostra beas, O mea vita, Deus.
138쪽
Judiea .me Deus, & discerne &α Appendix , θ' quasi visame psalmi superioris , 'eadem continens vota liberationis , ct spem futu-vael felicitatis . . . o js . t ' Eliudieaeausamque discepta meam,
Summae aequitatis Arbiter ; ente e maligna, & sycophantae e fraudibus;
i Calumniisque mei eripe. ab Tu sottitudo, Tu - meum robur, Deus: Cur me precantem reficiSῖ i
. Cur, D ividente, tristis incedo, ae gemens, Dum me acep hostis opprimit a Emitte ab alto luminis radium tui, Et veritatis lampada 3 I . ' Π ei Haee me praeibunt horrida, in ealigine, i ,
Rectaqile deducent vias Scandam tui sie sancta montis culminas 4 : Temploque succedamimo , . Sacrasque ad aras gaudii auctorem mei Pia Ialutabo prς 1 a , Nunquam cadηςae quit mihi florentia Resert juventae tempora . Tune blanda,eurvi fila tangam barbiti 1 Tuasque laudes eoncinam. iEt confitebor. Te, Deus, Delu meust ua & te texam munera.
139쪽
Quid ergo, tristas anime, quid sic angeris, Quid me inquietum sic habes p . 6 Spes in Deo repone, mox & debitas: Illi rependam gratias, Dicamque: Tu salutis, & pacis Dator, Meusque Tu semper Deus .
i Deus auribus nostris audivimus Sc.
Praedisit rasamitates Iudaeis litatas , sive in eaptivistate Bab onica, sive in tempore Machabaeorum ab Antiocho Epiphane, in sis Fecissae eaI mitates praesignat, quas ab Imperatoribus passu-νa erat, pro quibus Deum implorat, vete a e
Udiimus, Deus, & nostras pervenit ad aures Fama vetus: prisci nobis retulere parentes, Elapsis quae fecisti memoranda diebus, Et quae praestiteras olim semoribus annis. 3 Quotquot erant terra hac , gentes tua dextra pr
Expulit, & certa nostros statione locavit 3Tu populos frustra obstantes certamine duro :Fregisti, atque alias egisti quaerere sedes.' Non etenim potuere bona regione potiri Vi propria Abramidae, nec eos sita dextera texit ISed tua pugnantes manus insuperabilis armis Σ
140쪽
Juvit, de invictum quo polles robore 3 Vultus , Affulsit lux alma tui, Viresque, animosque Addidit auspicio tanto, Tibi namque fovere
Hanc libuit gentem populis magis omnibus unam .s Tu Rex, Tu nostri imperii moderaris habenas, Tu Deus, incolumis per Te servatur Iacob. . Per te, impacatus quoties tentaverit hostis Praelia, per liquidas sparsum jactabimus auras, Cornibus excussos ceu taurus in altra maniplos , Quippe Tui clypeo protecti Nominis omnes Speremus, valido quotquot nos marte lacessant. Non et enim certo spes nostra innititur arcu, Non stricto stat in ense salus is Tu saepe cruent Marte lacessitos servasti ex hostibus unus, Et qui nos odiis divexavere protervis, Turpia cum multo egisti dare terga pudore. ρ Si qua linquam nostris accedet gloria fastis, Tota tua est , & tota tuo referenda favori, Tu semper, Nomenque tuum, laudesque canendae. io Nunc autem averso indignans nos despicia ore, Et fieri insani pateris ludibria vulgi: Non jam progrederis nostras, velut ante solebas Ante acies, laetas rapiens in bella phalanges. D Terga sed instanti per te dare iis, cogimur hosti , Qui nostras populatur opes, aurumque repostum Diripit, & spoliis incedit onustus Opimis. ra Dat miseras ferro strages, & inertia passim Corpora sternit humi, caesarum more bidentum , Ast alios cogit diversas quaerere terras a