장음표시 사용
221쪽
, Attendite popule meus &c. Dei in populum Iudaicum benescia , ejusque ingra tum semper animum a misis ad sua usque tem-p'a eommemorat, o Christi regnum adumόνa . .
, T Egibus attentam nostris advertite mentem , Gens mea,& his pronas intendite vocibus aures: Certa per implexas ambages ora resolva in obscuris vera involvens , ab origine rerum Coetis retrusa in tenebris, & nocte profunda obruta fatidicus Vates oracula pandam , a Quaeque vetus nostras perduxit rumor ad aures Facta , canam, multos ad nos delata per annos, Quae prisci nobis enarravere parente S, Nec post se genitos, prognatosque inde nepoteSbunt passi ignorare, Dei memoranda docentes Gestaque , virtutesque , & dignas carmine laudes, Quaeque suae ostendit toties miracula genti.) Principio: proprium sibi foedere junxit Jacob, Isacidis & jura suos testantia sensus Constituit, tabulis, & saxo inscripta fideli. s Quanta dehinc nostris mandavit patribus, illi Ex se progenitis ut pernoscenda renarrent, Et stirpe ex una stirps deinceps altera discat, Inde alii ex aliis nati, & qui deinde subibunt lv Scilicet in solo quo spem sibi Numine ponant,
222쪽
Tantorum, & memores operum Divina laborent Jussa avidis haurire animis, euraque fideli. s Improba majorum ne forte exempla secuti Per transversa ruant, & justi Vindicis iras Extimulent. Gens illa quidem perversa, procaXque , Insincera fuit cui mens, & nescia recti,
leu genus infidum, magna ac praeclara profestum Nee dictis stetit, & partes nutavit in omne S, Mutavitque fidem , qua sese obstrinxerat ante I alis in arma cohors primo ruit impete belli, Jam sinuat validis contentum viribus arcum , Jam tela intendit, jam signat vulneris ictum; Mox ubi pugnandi tollit cava buccina signum , Fervet Martis opus, miscent sera praelia turmae, Illa fugam celerat, tergumque obvertit in hostem , io Magnifica haud aliter frangit promissa, Dei quePerfida gens sanctas audet contemnere legeS , ii Nec benefacta memor reputat nec munera tanta , Tanta nec Ostentata sbi, tam miraque signa. 1a At Deus ante ipsos oculos, atque ora parentum Mira Canopaeis , atque ante incognita terris
Edidit, immensos Tanais qua prospici r agros, 33 Aequoreas perrupit aquas , fluctusque reductos Continuit, veluti conclusas utribus undas, Et sicci incolumes duxit per aperta profundi Ira Perque diem piceam jussit praecedere nubem , Et praelucentes noctii praecurrere flammas. M Ingrederentur iter cum per deserta viarum ,
Vexaretque sitis fessos, e rupe liquentes M a El,
223쪽
Elicuit latsces , veluti tellure profunda ε6 Cum lacus erumpit, sic Ille e pumice vivo Torrentes eduxit aquas, largeque fluentes, Flumina ceu rapidis campos stringentia lymphis iar Et tamen infestis iterum convicia linguis Fuderunt, justasque Deum compellere in iras
Sunt ausi , latices iterum cum terra negaret, is Rursus & insanos agitarunt mente furores, Tentaruntque Deum votis audacibus, escas
Cum peterent, c pidi delinimenta palati, Atque oblatrantes: Nunquid, dixere, potestas Tanta Deo λ Nunquid per inhospita, & aspera saxa Et steriles glebas potis est apponere mensaS, Optatasque parare dapes p si rupibus undas Traxit, & e sicco percussi viscere saxi Manavit jussus liquor, atque undantia ripis Flumina, num poterit nobis & adorea liba Instruere, atque suos mensis explere paratis at Audiit indignans, aversatusque rebelles Reppulit abs sese Dominusue Tunc ignis Jacob Improviso arsit castris, populumque procacem Magna ex parte Dei descendens Ira voravit, i, Quod dictis adhibere fidem, ac Divina negarent Promissa audire, ac Caelo sperare salutem, ah Et tamen insuetum jussit de nubibus imbrem De pluere, astriferi reseravit & ostia mundi, Ambrosiasque dapes , missasque ex aethere fruge SVescendas dedit, 3 Et pretiosa cibaria Divia in Mandere morta Ii licuit, largeque profusas Delicias, quantum ferret cuiusque libido. Nec satis, ingratae mulcens fastidia gentis
224쪽
CARMINA .. 'I 8 iLuκuriemque gulae satiari carne rogantis, Dispulit Eois flantem de partibus Eurum,
Africus & Libycis praecepit ut eXCitus oris I rista t.n coturnicum sparsam trans aequora nubem Cogeret, Arabiaeque adverteret agmine tanto , Quam multus vento glomeratur in aere pulvis, Aut maris in sicco densatur littore arena. ,s In media affusae liquidum per inane volucres Castra pluunt, motis circa tentoria penniSia
Mn praedam vulgus ruit omne, epulisque paratis Est exempta fames, & amor compressus edendi, 30 Expletusque furor , ventrisque insana libido . Sed dum jam voto potitur; cupidoque petitas ore vorat carnes, haerent dum dentibus escae Sti Ecce superveniens descendit turbine magno Ira Dei, populumque avidum simul occupat, illos Praecipue, quibus uncta nitet caro pinguior atro Implicita est morbo Iacobi lecta juventus. Talibus affecti poenis commissa luerunt ,δa 'Auctorem tantorum operum quod credere Caeli Noluerint Regem 3. Hinc illis properata repente Mors. super incubuit, volucri velocius umbra 33 Vitae praeteriere dies, annique citat Impete, nec quicquam valuit fatale morari
a . Cum saeviret Deus ultor , & aequas Expeteret poenas. , aversum flectere Numen Supplicibus tentant votis, veniamque precari at Continuo ante aras veniunt, animoque recursat
Nota Dei pietas, miseris hanc saepe suisse Auxilio , hanc arcem , portumque patere malorum .
225쪽
-s Sed licet ore pio testentur mitis amorem Numinis, ipsi etiam vanae mendatia linguae obtrudunt, ipsi certant illudere Caelo. 3: Non animo syncera fides, non cura colendi Rite Dei, & leges, iurataque pacta tuendi. g3 Ipse autem, ut pius est, populi miseratus iniqui Crimina, non parva poenas ex parte remisit, Nec vel sic meritos radicitus extirpavit , Quin etiam magna victus pietate, furorem Avertit, froenoque graves compescitit iras I Namque animo subiit, fragili quam.condita limo Membra gerant , vitamque levem, quae tempora velox omnia transmittit, nunquam ad decursa revertens .
φ Oh quoties justas acuerunt Vindicis iras Deserta regione viae , stimulosque furori. Admorunt obtrectantes sitientibus arvis, i Et pactam fregere fidem, quantum Ille valeret Tentantes, sanctumque ausi contemnere Numenii, Scilicet immemores Dextrae omnipotentis, &acti Temporis, infestum procul a cervice tyramnum Cum repulit, servoque exemit vincula collo 3 3 Perque Pharaetonias rerum miracula terra&Edidit, & latis:in magnae Taneos agriS, Flumina tinxerunt atro cum sanguine ripas, Et rigui passim manarunt sanguine fontes, Et cupida infectas sitis exhorresceret undas .i Praeterea infestas ingenti examine muscas I in misi, gracili laedentes eorpora dente, Ranasque in mediis salientes undique tectis, Quae laribus pulsos vacuos egere per agros κε Erucae is plantas lapsu repsere per altas,
226쪽
Et pubescentes carpserunt arbore fluctus , Terra proruptae saliere per arva locustae Passim vastantes sata laeta, boumque labores i r Horridus e Caelo lapidosa grandine nimbus Decidit, & spisso contrivit verbere vj tes,
Decoxitque gelu moros, canaeque .pruinae, 43 Quin etiam tanto crepitans ruit agmine grando
Fulguribus commista, si inui percussa perirent
Ut jumenta, voraxque agros incenderet ignis. ' Sic poenas repetens irae laxavit habenas Ipse sitae, multaque explevit caede furorem Iium furiae ultrices imo ex Acheronte vocatae, Verbere & armatae dextras , tortoque flagello Sparserunt clades, ac semina dira malorum. 36 Ira diu infrendens, durisque coercita vinclis Substitit, obnitens frustrat tandem, objice rupto, Ipsa viam late sibi secit, & impete magno , ' , Qua data porta, ruit, nec caedi, Odioque pepercit , Quin vitas hominum pariter, pecudumque cruento Demeteret ferro, casuque involveret uno. ix Aegypto in tota quae prima parentis ab alvo 'Prodierat proles , . praematurusque laborum Fructus, quem Chamiae stirpis foeta arva crearant, occidit, & litetu populos turbavit, acerbo .s Tunc qualis clauso pecudes educit ovili.
Opilio, populum Phariis miseratus ab Oris Ipse suum Deus eduxit, desertaque lectum sa Traxit in arva gregem, trepidoque,& cuncta paventi Spemque, animosque dedits nullus tirnor urget
Postquam submersi perierunt fluctibus hostes.,4 Mox ad felices oras , in ontesque sacratos,
227쪽
Devotosque sibi tot fessum errore viarum Adduxit, montes, victo quos hoste recepit, Ipse sua ante acies committens praelia dextra lIpse feras pepulit gentes, desertaque tecta, Et vacuos sortitus agros, sua cuique colenda Arva dedit, ducto partitus iugera fune ιEt quibus eieciti cesserunt sedibus hostes, Attribuit tecta Isaciis habitanda colonis. En iterum in solitos erumpit turba furores, En iterum tentatque Deum, dictisque lacessit,
Nec sacras iurat leges, nec foedera servat, uer Seque alio avertit, pactisque manere recusat. Usque adeo pravos soboles imitata parenteS,
Nil aliud, nisi prava sapit, nisi prava profatur,
Ceu male distoreis vitiosus cornibus arcus, Quo missae nunquam signum tetigere sagittae. ,s Quin etiam colles ausa est celebrare profana Relligione sacros , ritusque oblita vetustos, Aemula sacrilegas simulacra locare per aras, Nil verita aeterni succendere Vindicis iras. π Audiit haee Deus ,& populum contempsit inertem aEt tumidum elati fregit caput Israelis.
Tum sedem, soliumque suum , quod fixerat alta Ipse Silo, e eunetis sibi lecta sacraria terris,
Quae coleret mediis mistus mortalibus, ultro
Reppulit indignans r, Quicquid virtutis in illo, Quicquid erat decoris populo, victoribus omne Permisit, praedamque rapaci tradidit hosti. Objecit gladiis gentem , quam jure tenebat Praecipuo , nihil hanc , nihil & sua regna moratus. Hostili periit flamma consumpta juventus, Atque
228쪽
Atque immatura praereprae morte puellae, Seu prius extincto protractae in vincula sponso Non habuere, piis lacrymis qui fata levaret,
.a Nulla Sacerdotes pietas, non insula texit, Quo minus imbuerent sceleratum sanguine ferrum iEt viduae raptis infanda clade maritis,
Collacryinant solae, sua quisque ob funera luget.
At tandem, lento ceu victus lumina somno
Lumina jam cyathis, de largo marcida vino Vir validus membris, dc vastae robore molis, Excutitur Deus, & casus respectat acerbos. 6. Inde genus morbi postica in parte iiii pudendum Hostibus immisit, poenaeque opprobria jussit Perpetuo e fulvo pendere expressa metallo. , Verum & Josephi stirpem non aequus, ut antes Fovit, & ex illa tentoria sede refixit, Fortis Ephraimi nec dictain nomine gentem Assumpsit, regni cui demandaret habenas 3.3 Sed Judae genus ascivit, montemque Sionis
os . . . Ibi nobile templum Templum augustum,ingens,seriens &culmine nubes, Rhinocerotis uti surgit de vertice cornu ,
Extruxit Solyma in magna, quam condidit Urbem omnia.fatali mansuram in saecula lege. O Tum sibi Davidem legit, dum pastor apertis Ducit oves stabulis , sequiturque ad pascua foetas, Pasceret ut cretam Iacobi sanguine gentem,
Et populum regeret proprio sibi jure dicatum. Ipse autem simplex animo , reetiisque sequentem Pavit, & infestae per cuncta pericula vitae Consilioque, manuque gregem bene providus egi
229쪽
Deus venerunt gentes &c. Deplorat Hebraeorum calamitates sub Antiocho, ct caeteris Regibus tempore Machabaeorum , Ecclesiae sub Imperatoribus Ethnicis.
πN tua jura, Deus, gentes venere profanae, I Templaque sacrilega sunt temerata manu , Illaque divitiis Urbs quondam foeta, virisque Jam nulla antiqui signa decoris habet , Sed lapidum est cumulus, tugurique ignobile culmen, Maceria aut hortis addita pomiferis. a Gens sacris addicta tuis, inhumata per agros Corpora , praeda seris, alitibusque jacent. a It cruor, & Solymae, ceu flumine , moenia lambit, . . Nec, tumulo exanimes qui tegat, ullus adest. In nos finitimae fundunt convincia gentes, Fabula vicinis, ludibriumque sumus.s Quem, Deus, ad finem tua saeviat ira, tuusque Ardeat, ut vento concita flamma , furor λε Sunt gentes quae Te ignorant, tua jura recusanis Effunde hic irae froena soluta tuae. Sunt & regna tuum nunquam implorantia Nomen rΗuc vindicta suo pondere tota ruat.' Nunc ista Jacobo stirps ore absumpta voraci est , Et vacuus squalet, quo stetit ante, locus s Ne vetera insensum Te nostra piacula reddanti Ex animo pietas deleat illa tuo.
230쪽
c ARMINA . I 87 Ultima praeveniat jam jam properantia fata ιHeu premimur, nimiis obruimurque malis.s Affer opem , Deus, una salus , Sic gloria vivat Non peritura tui Nominis , affer opem. Per Nomen quaeso, quo non praestantius ullum, Placatus nostris sis face criminibus , io Ne forte in nostro laetatae funere gentes: Illorum, possint dicere, Numen ubi est Neve ea barbaricas didatur fama per urbes,
Et videant tantum lumina nostra malum. Te petit ultorem caedes miseranda tuorum,
Quique fluit sparsus foeda per arva cruor , Et dolor, & gemitus cervice indigna trahentum Vincula conspectit in perstrepat ante tuum. Relliquias serva, & caesorum pignora patrum, Namque potes , quid non dextera magna valet pia Vicino septemgeminas ex hoste reposce Poenas, inque sinum damna redire jube. Quaeque in Te stulta fudere opprobria lingua,
In meritum recidant fac modo versa caput. iet Nos tuus at populus, Tibi gens devota, tuus grex Dicemus laudes tempus in omne tuas, Dumque aliis alii succedent Ordine nati, Dicet ubique tuum nuncia Fama decu .