장음표시 사용
11쪽
nomen deducendum sit neque Ilgenius neque eberus neque Bacbius docuit. Νec quae Bachius nomina congessit ullo
nomen ex codicibus et Onara Bernhai dyius restituit apud Suidam pro vulgata scriptura siri toti, Sed addit glossa λι- specla ortus Ocabuli ignotus est. Similen Omen est ιγι tu ιος Sive Alii Moς. LO-beckius Rhem. p. 3 23 satis caute rem reliquit integram Oppida ignota /lida memorata Αἰγι uo et ibo gerunt q/ι idem s/milia /dinem Graecor/Im vociabulor /m nec tamen demonStrari potes ab his originem
diro b h, mulier Cressa, quae Iovi mammam praebuit Schol. Oppian ual. III, Iu:
Coll. Bachmann. G. I. 43,2 I. Idem habet Suidas sed Beria hard ius haud dubie
rectius edidit Mido; ut sit accusativus O minis c idoia quamquam etiam Ei m. M. 30 404 id a nominativum agnoscit: trisui.
Cf. praeterea Frii Zsch ad Arist. Thesin. 10 tu et Boeria hard ad Suidam l. c.
2. i. q. εο αἰδοῖον. id. n. l. 3. ara in acropoli. I id. n. l. d. i. q. c Drio pud Ln On PS. I id. n. I.
5. luna apud Chaldaeos. id. n. I tΠ Steph. d. Dido t. Ol. I. p. sal et933.
alckenarius legendum en Set ' Looς 'olli 1σroceri o νε ξ. Sed sine dubio legendum est 1i: ε ιν hoc nim nomine ab aliis unus do Solis equis Appellatur. elut ab O idio Mei. I. I, 3 coli. II g. ab . CLXXXIII. lui haec nomina liabent: P ro is Eous Aellion Phlegon a M thographis Vaticanis Ι. II 3 HI, 2I III S,
6, apud quos haec nomina leguntur: Aethon Lampus Erythraeus Philogeus. Eiusdem nominis est unus ex quattuor equis Martis apud Quintum Smyrnaeum VIII, 242: ιζ o, ν καὶ Βλόγιoa, Κόναοῦ oco' cir τοῖσι Φόpio τε et equus Aurorae apud Claudianum tapt. Pros. I, 2S2
Item unus ex quattuor IIectoris equis nominatur apud Homerum I l. VIII, IS 5:a ανυε τε καὶ συ IIόθαργε καὶ ἐθογν χιιπε ε du, et equus Pallantis apud Virgili uni en XI, 90 Post bellator equuS, positis insignibus, Ufhon. Etiam unus de Actaeonis canibus 1 fhoλὶ appellatur apud Hyginum ab CLXXXI. Servius . . duplicem et mologiamas eri re a splendore, nam cti P , ardeo dicitur, vel a cursus celiritale quasi εὶ 9s ,3ν i. e. perpetuo currens ira defeSSuS. Prior veru St.
sἰνησώi, r. nomen mulieris in inscriptione Rhegina C. I. G. III n. 5762, , T Ab
do wini Philol. IS 49. IV, 4, p. 739 hac
nominis forma mulierem indicari, quae a familia histrionum statua honorata Sit. Nomina eiusdem radicis sunt apud Papium Αἰνησίας. 1ἰνqσω quoς Λἰνησίππα Αἰνησίζιμος.
di νικω, ' nomen mulieris in lapide enireperio C. I. G. II n. 233S 42. coss.
posterius in dubium vocatur cum a multis aliis, tum praecipue a Me inelii fragm. Ol. I, 249 qui Scripturam Εἴνικοί praesert Equidem sive 1ινι κώ sive ἐνικώ, scribitur, unde sit deducendum nescio
neque aude diiudicare num posterior Vocis pars cum Ocnbul visi cognata Sit. Nam hoc si esset putares eodem Od ab ' κo, formatum esse, quo ι λινο ab Λίνος. ιρε 7 93, 17, nomen loci et Ama Zonis. I. locus uarii doniatis in Creta C. I. G. II. n. 2554, col. II. I sit . In marmore Latiorum et Olonitorum pacta mesul in continentur. Inscii ptio Boeckhio iudice p. 40i, a. pertinet a ieritum . h. n. Saeculum: Do0 rit 3ν Iori 'Dλον-
12쪽
Passo ius coniecit i. eine ius in Λnali Alex. p. 323 n. 9 Prnesert retoo . Ac profecto nomen ιoco Singulare est. Nec aliud quidquam possum asserre nisi urbem in Teiorum finibus sitam ut voLea vocatam. Cuiu nomen genuinum esse A ioci si e 1ioti Tli Hero Lius affirmat in Archaeologi sche eitura g. a. S47. Bellage . . p. 36. ἰσχροὶ v. Omen mulieris in columna se
3 ex coniectura BOeckhi pro . 1κε retro 3. ubi ide. Radix huius vocis latet in herbo κρο-
lius huic nomini similia monstrat in libello Zwei In schris en IS 49 p. 10: 1κίσει vo
49. 247 et praecipue C. ei lium Spec.
in Hispania Ptol. II, 4, p. 40 Bert. p. 114 Vili, Codicos variant Inter 1κινι Irrr λ et κινί retroa Editiones ante Uilbergium habent 1κενι irim, ilbergius ipse dedit υκινι r7roδ. Sed analogia postulat, ut scri
l. mulier e stultitia amosa Samiam eani fuisse tradunt Elym M. 49 4 Zo-nnrn h. V. Crainer. AP. IV, 106, 10; Apost VHΙ 7S Arseia 23 S. Exempla
Lexiph. s. Zenob. I, 53, ubi Leuischius etiam alio locos indicavit. De etymologia et significatione Elymol.
Schol. Luc. Lexiph. 9 et Eust ad Il. I, 20 p. ,36. 57. Ad mores huius stolidae mulierculae optime quadraret si repeti posset ab
ROSt. V. ossea. Sed dii plexis habet dissicultatem. Nomina similis exitus sunt I/κ eoae 69εoκκεί. Fortasse origo huius vocis altius quam e Graeca lingua re polenda
2 terricula quaedam cuilis metu pueri ab ineptiis deterrebantur. Plui. Stoic. Repugia. p. luit . . . p. 303 Reis kPlutarchus vituperat quod a naale agendi , homines absterreantur divina poena prG- posita et pergit ola oti ἐν dici fino νεα τῆcυκκον κ&ὶ vi si tropς, ι ων α παιδαρια
1κχώ, η, urbs Phoeniciae eadem atques' 1: 1 et Loλει αῖς LXX, Iudit. I, 3 I. id, uolsten. Not et a Si in Steph. B Z. p. I9b qui praeterea Eusebium et Hierο-
gilium fascias et corollas dedicabat Anth. Pal. V 200 I p. deSp. III:
Forma iuni est ut 1 ξώγ. X Stirl θ te λίαοι aut usκω permulta propria nomina et simplicia et composita nata sili41. ut 1λίξων
13쪽
' λεξ0e Αλεξις λεξιος 1λεξιων G. εβια ' λε- ξιας et compo Sita quale est λεξ ι0 et multa alia apud Papium. 1λη:κτω, l. Una de Furiis quarum Originem Appollodorus I. I. 4 hoc modo narrat:
Similiter eorum ortum significat Hesiodus Th. IS 3 sqq. . sed nondum nomina novit. Κampius in scriptione Eris ny S. Berol. IS 3 l. p. II illa nomina opinatur cycli corum demum aetate inventa esse, etiamtum tragicis poetis incognita. Osannus ad Cornutum p. 2. S illa nomina scholas philosophorum quodammodo sapere ait et originem etiam posteriori aetati adscribendam ideri prinium iis usum esse Ap pollodorum. Ommemoratur etiam Alecto
ab Orph. Arg. viii. Cornut. X, Schol.
Schol. Eur. r. 37. II. Phot Lex. V. ΕΓ ενιθες Virg. Aen. VII. 324. 34 I. 4 I a. TZet Z Theog. I ed B L . De et 3 mologia et significatione huius vocabuli conserri possunt Zet Ze ad L cophr. 4s ii coli. Eud Oc. p. I. 2. et Schol.
oriam concipere. Fulgentium exscribunt
Claud. tapt. Pros. I, 27S, Schol. Stat. Theb. I. 47 7 . S. codd. Vat. B. Guel seri, E. et G. M thograli hi Vaticani alterius c. 2. Sed priore Orphei loco habet Hermarinus uti:κ toa, et p. Virg. Et Claud. vulgata scriptura est lecto, in qua sorma tum prima xllaba producitur. Sed prima syllaba per se re is geminata producitur iam in Ocabulo I. κ TO BPud Do merum. Resilui epici poetae Sequebantur. Vid. u. Steph. d. Dido t. et ΙIe n. ad Virg. en. II, 324. ἀλληλω, Solanum hortense. Diosc. Noth. 4 testem. Stephano in Thes. d. Did Ot. 12. V Τώὸ η, nomen quoddam terribile quo pueruli male morali Ginprimebantur. Plut Stoic. Re p. I. p. 1040, Ol. X. 303 Reis . Eiusdem generis erat CuiuS
1κκον, ubi id. n. 2. Unde nomen repetendum sit in gnotum St. CUIn DII LOV. polenta, non idetur CognntUm ESSE.
44λω, vicus in Marmarica Ptolem. V, p. IIS Beri 2IS lib. Vulgo legebatur' 1λω, recentissimus editor ex codicibus scripsit 1Zo; unus codex habet ' λω.
coni probavit Ora es in Atac t. t. I p. 7. teste Fixi in II. Steph. d. Dido l.
Prom. 23. Ab eodem erbo primitivo si si olpotius ab intensivo uti ειν vocabulum Doederi et n. l. c. de rixat et eiusmodi seminina ait proxime formata esse a participiis, ut evrών ἀλα ων, sic li&ζων sed propria esse illarum mulierum negotia belli, non pacis eas esse bellicosas irgines ια olio νες. Et a Nonia Dion. XX.
Goeti lingius i. c. ali fur inquit qui
Ex his diversis et mologiis hoc unum colligi potest, hanc ocem e Graeca n-dice non esse ortam, quod eo verisimiliorsito quod Tabula magonum ex Asia in Graeciam mana it Sines dubio nona nec lingua quadam Asiatica deducendum est. sum irrisione quadam Doederi ei nus
jortis momis a. I id. praeterea aereuZ.S3mb. II. I si Baehr in Paulbi Enc clop. h. v. Etiamsi in illis vocibus verant etJmologiam non esse detectum concedi potest, tamen rati, deri anili certa esse videtur erum haud dubie idit uox ers. Phoeni Z. I. ip 20 i, 24 deducens ab Am-aza Πῖ IN fortis mater i. e. Diann Persica et cxi hic a. Hoc probat L. ROS-sius in Aliors hvmsipissonscha fi m. IS 50. n. 25, p. 94.
14쪽
1 GII eoi q. Una de Oceani filiabus Hes.
Iteo 'l κ qui x ε. Ioc nomen aliquid dis- ficultatis habet . . o illinirius ex editione
1 untina clune per Errorem 1 ut Ploa rne bet in prima editione cum in latis Deo; longum sit propter Erl, Uul th re PFιν. exitum versus sic sere mei, hui posse
Opitantur uti Iro is Κρνερί τε Sed ipse in editione secunda hanc coniecturam tacite reprobavit, et cum G. Iermania Opp. VI. I. 73 sormam nominis agnoscit interpretaturque bifidan . Contra Lobeckius Ithem. p. 3 27 nomen corruptum ESSE
D q/md 1; χιρρος Καλλιρρ0M 22κνρρόη exeant. In media xllaba Crustus in Onomastico signum longitudinis posuit, quem errorem Papius in utramque suam editionem Onomastici transtulit.
trema vi in p. 339 eis k.. p. 253 Μ e-
composita quale est 1 Ei lita apud Papium. G. Herm. Opp. II. 209 1 'ξω est Subiga. Ἀν ἐχ τω. h. Aristobuli filia, puella ministrans in templo Apollinis Amyclaei in Fourmoni. inscripti spur. . . .es n. 44, 20 p. 6S; Frang. Elem. Epigr. n. 36 p. 5:
Nomen si sit Graecum non possit derivari nisi ab adiectivo ἄν&εος, incolumis. De formatione conserasti Joω 1ra 1νενο
15쪽
Vid interprete S. 1νθω. 7, Amuli Albanorum regis silia.
Radix altius vocabuli idetur inter in
ανΘος, unde ni is multa nomina exierunt.
Aeg ptοὶ π πε ιόνα πολει θ Αννο ... ντινον. esse lingius addit . e. Sic et Moschvs D Prati Spir/t. c. 7 et Russu sin ilia Patrum c. I 2 Vidimus et alium senem renerabilem, Eliam nomine infinibus eis italis Antino quae est me ropolis Thebaidis. Et idem ad Anton .rat in p. Ii,T: Aetaptium ni orem Sequitur Is Moschus Profi Spirit. c. 37 urbemque Antis πόλινυν τινώ appellat et vi e meritis atque aetas praestantior est Theodoresus lib. IV, Η. E. c. MVales. IV, 15 tom. III. p. 77 Schul Z. ubi haec leguntur: γλο
invenitur apud Athanasium in epist ad Antioch. 10. id. 1νδρώγ. Ab aliis iocatur 1νεί feci aut si rigo xid. Orbiger. ni. Geogr. II. 23. De sol malione nominis
suo I. I. B sic), ὁ . duodecimus Aegyptiorum
Suid vid interpretes. Singularis et propria est interpretiitio Athanasii De communi essentia Patris etc. Ol. I p. 5 d. Bened. non ὁ θεῖ Γννώ ἀννῶ θε eu -
διπλουν. Iercί η nomen a is, Sideris et canis. I. sabulosa illa navis, in qua Iason cum horoibus Thessalis Colchos naviga it. I tym M. Min 35 scribitur ii 'so; ω et eodem accentu edi iubet Sylburg adi I 46, 40. item edidit . in dors. p. Ge Org. nc Chron. vol. I, 296 I in vito codice praestantissimo Paris B, qui exhibet citro , Asiud Suidam . . fero νανιαι
Veteres grammatici huius vocabuli ex plicandi quadruplicona viam inierunt. Alii ab axis aedilicator Argo appellationem fieri putant p. Diod. Sic IV, 41 τὸν ε
istia: D: Myth. Vatic L ad Danaus ... Argos profectus S et primus dicitur narem fecisse a cuius nomine Ara dicta ostra aris Schol ad aeriti Arat. 343 dicitur Minerva narim fecisse quae Argos sic)appellata Ss, cum qua Danaus eae Aphristi Argos profugil. Hoc si est O Aeg ptia
PO et Astr. II, 3. Ilones Argo nonnulli propter ebriin om Ar eo disertini graeco appellatam. Alii quos Argus fueris invenior Prob. ad Virg. Ecl. IV. 34 Argo
celeri si dicta est. Sic et IlomeruS qui Evi acύργον Celere dicis. Inde arguti timvllum ac celeri or loquuntur. v argvla hirundo Adiectioim Crύς vole res interpretantur celer Sed pii initiva vis huius O- Cis S micans. uomodo scandi significatio cognata sit cum celeri af irn Eunt
Hormanno Deolis i. ar. Primordiis . Opp. 1. 20 sq. tχ schius ad Hom. d. ΙΙ, L probabiliter ostendit.
16쪽
2. Argo a is beneficio Minera inter sidera relata. Erat Cat. 35 ADι' toro )
'Ἀρε Γω or, nomen mulieri: in lapide in Peloponneso reperto, in quo Dianae Ilithbiae. ut Boeclchio videtur maior Ob puellam recens nain m Ot sol it. C. I. r. I, n. I. 60.
fh viae s. Frang. l. p. p. 332. De etymologia et si Irnilicatione respici Pnda sunt nomina uos to)ν 1οειν sive έρεια Πρειδεῖoc ' 1ρε it, de ἔζωον 1ρε Τανίλα, quae Omnia reducenda sunt ad radicem. quae apparet in de ετη. δρη βω, Cassiae species. ἰalen de Anii l. I. I p. 7 2. t. XIV. quam Oc in Lobeckius Rhem. p. 323 n. G, bari, ni is annulnernt. de viro et crevro a Lobeckius Rhem. p. 324 Ommemorat et lectores ad suam iacis editione ni 2. p. 66sq. EVOcnt. Sed ibi solum doc lur ἀρ ro; et musculinum
et semininum ESSE. 1οισΓω, M. nomen tuli Ebre.
l. aeditu a Dianae cui basim cum inscriptione dedicaverat. Anth. Pal. I
269, 3, eine L. Del. p. 25, qui primus codicis Palatini scripturam ἀρίστα υρί-
2. pantomima quae personam Nauplii speculatoris tam sestive gessit, ut poetaennimus ramo re eius incenderetur Anth. Pal. IX, 429, Crina g. 2. Τον σκο7rῖν Gβοίης αλικν uo νος ησεν Ἀριστω, μνπζυον ἐκ/ιολπῆς ὁ ὁγρασυς ἐν λεγομον. φενστης δ' varo Dκτα Καν 'ρείη ς ἀπῖ πέτρης πνρσὰ ἐ/ιην tiεrs ii di Ilio eo ἐς κραδίην.Cod. Pal. habet ἀρίστωι Geistius, qui Crinagorae epigrammata a. 1849 edidit etho Versus p. 9 sqq. tractat, primis post Chr. n. saeculis mulieres in Cenam prodisse negat. Hinc et codicis scriptura, in qua T in alis nihil aliud sit nisi dimidiata ν, ductus 1ρίσεογν scripsit: UBE Oniectura Baehrio in Annalibus Hei deth. a. IS 49, 3, p. 3S et Stolli in Ephemerid. antiq. liti Marpurg. a. 1850, 35, p. 277
probatur. Propter vocem yσεν immorem, quo speculator incendebatur, coniectura
admodum dubia videtur.3 una de quattuor Aristo dici filiabus, quae partus enixae perierunt Anth. Pal. VII. 463. Leonid. Tar. χ5. Meinek. Del. p. 46:
4. Omen mulieris, quae in Attico titulo C. I. G. I, . 155 5 mulieribus Dianae vestimenta dedicantibus adnume-
ratur: ot στω. aTάσfτικro ... ἐν ὀθονίων. Quae Columnae pars superest pertinet ad
Ol. 10S. Vid. Θεανω n. 12.5 nomen mulieris in inscriptione Boeotica, in qua donaria de Amphiarao oblata recen Sentur, quae quisque dedicarit. C. I. . , . 570 col. b. 44 laeta τους V. S: χριστους χρυσοῖ so. Priore loco sannus 3ll. , T salso odidit Elaeίσιονς.6 nomen mulieris in inscriptione Delphica C. I. G. I, . 1709b, 4 ἀπίdoto
17쪽
TZet g. Lyc. 644, sed ibi in ed. ueller.
sine variante Scriptura legitur' 1nxur.' e τε D, η, nomen mulieris.
3. in titulo Sin rnaeo C. L. G. II. n. 314 I. 45: myrnae inquit B Oeckllius . 703 a moris i lisse Hletur ut qui pecunias vel alia polliciti esse hi et contulisse; lin opus ali Ploci publicum perficiendum eorum nomina in tabula perscriberenitir. Ex hoc genere est etiam hic titulus.
qui 1 significet incertum aest Qui id ex
Graeca lingua Nplicant. Cum cc Fltro incolumis cognatum esse putant. MOVE PS.
Phoeni κ. 1. 24 ex Oriente deducit in i iiii in vocabuli a r. nrt iii Persica lingua aliisque cognatis linguis mit significare
' se χι : Sic), , tomen mulieris. l. in titulo sepulcrali Meli insulite. Ross. I. G. I. ΠΙ. n. 22S: 1oit o urcei o- κλε oc ut titulus restitutus est ab Alii ensio in Schne id ex in Philol. I. I. 3. IS 3 probante Schneide in in Goe ling. Ge-lchri. Anteis. n. 1S47. n. I p. II. Rossius edidit 'so ut esset dati v nominis ignoti ' 1οχιoc. Nomen Λοχto tuetur paronymo inχίυὶν apud Papiunt. Decio in subscripto id. 19ην o n. 2.2. idem nonien idetur suisse in inscriptione reperta in iuro sontis Ast Spa-laeae in subie apud Ros s. l. I. II. n. 156, cuius inscriptionis postrema tantum particuli restat: - l in I i. o. ι Loo I. Elementum quod ni exitum mapparet dimidia pars clitterae idetur
2. in insciiption Delphica C. I. G. Ι,
4. in inscriptione Delphica. Curi. Inscr. Delph. n. XXVII, 3 cirrhdoiro πι
5. in inscriptione Delphica. Curi. I. D. n. XXVIII, 4 6 pthdor 'Ἀρχ o so)κρέ
h. V. Sed p. Ptol. VI, 7, p. 177. 7Sbis Bert. 404. 406 407 Vili, legitur
Ptol. U. 6 p. 47 Bert. p. 12S lib. Di
BOeckhius hoc epigramma sic interpretatur: Asphali mater Phersis Irisibilia, dicat hoc donarium pro partu, quo Πλαeras Sphalium . . . Hormannus scriba 'Λσφαλ εJuae matrem e filiam, quae Simul peperint, dicasse hoc donarium quod sine ulla singitur causa. s. elcher S ll. n.
nisi ad fluvium Gallia Lugdunensis, luta Ptolemaeo Π, S Tiso vocatur: quod nomen pro ulgato T, toc Vilbergius ex codicibus recepit. G. Iermaianus De Musis fluvialibus 4. Opp. 11. 29u coniecit
18쪽
204 convertit Lutatius quasi ab e rq i. e. a τι et M ortum id esse dicas. 1τασπω. ζ, una de Parcis Schol. ad
Odyss. VII, 9 in cod. Pal. ab eadem
I. una de Gratiis apud Athenienses.
filii et Themidis filiae Titanaide Auro
Evnomia Phorvs Caria dice vorso Irene Ortesse Thallo. Paronymum est Λἰ ξιον, amicus Severi Antiocheni re hiepiscopi Bilii Coisi. p. 44. 5. 1 νεν sic). r. nomen mulieriS. I. in sepulcrali inscriptione brenaica. C. I. G. III. . . I 63 C: νεν o. I κία.
abundantia. De Iota subscripto id.' θην - 1νροδιτω, η, urbs Aeg pli. Hierocl. Synecd. p. 73u esse ling. Eiusdem mentionem acit Antoninus in i inerario p. 72. 74, quo utroque loco Parili ex ius et inde rus ex codicibus scripserunt Afro filo. esse lingius . Ita tertium auctorem nominat fuit haec urbs inquit in orientali parte insulae Ieracleoticae Hieronymus in Vita Hilarionis Aphroditon nisi si error se, quod paene
arbitrer appetat Inde egrediens post triduum renit ad oppidum Aphrodilon.
Sed accusativus nominum in o exeuntium apud posteriores Latinos scriptore raro in on ad uni ut Heron vid. II et et Argon quam formam C. Barthius B p.
Statium Theb. V, 15 eae optimo aliisque codicibus recipere olebat. Λ Ptolemaeo IV 5 p. 121 Bert. ST Wilb. Vocatur illa urbs 1 φροδίτης πυλὶς item, ut Videtur, a Stepliano Bb Zantio.
4. in titulo Smyrnaeo. . . . I. n. 3141:
Elementa quae restant, restitui possunt litteris odoo aut quae etiam accuratius lacunam explent e0νς. eoa, l. i. q. 1 feo δίι Nicandr inlex. 406 ἄλλon δε ut ei εχν ενι ριβες, ἄλλοτε
cem ex hac sorma corruptum esse et Significare fecundam. Idem momen Id. Iecker Comment. do nili A. r. p. 337 ex coniectura
restituit in pollonid. p. IX, 791.
19쪽
I, αβω, η. nomen milliebre. 1. eadem quae Acragon tibi ide No me Lag o legitur p. Suid. V. Latio D AUGaDDῖς, Λημoa et ante ἰ ais sordium etiam V. Nil τσci et in glos Sa quae OStv Isre Dioc, ni Bernii 3rd tum sequebatur. tres libri B. E, Med. eandem nominis Ormam exhibent pro qua ante usterum Isia oo; legebatur. 1 Oe ultimo Ho Od. habet sit no et ex Odem . . 1 us, ni fertur Isai to et ex Med. II eruo. temmar-pOCrnt. V. 1 σανχ c et sellus t e Daemonibus p. os Boisson. . . bi Od. Par. habet agis, Od. Par. Β λαβω. quod Odem ducit. Admodum dubium videtur, num M RUS-sacus ad IIarpocrationem V IIcet 'o Dic et Κusterus ad Suidam . I ttio et L. Dindor lius in II. Steph. d. Dido t. V. Icelso recte iudica erint cum hanc Ominis sor-mnm corruptam esse iudicent cum etiam gag ce pro crvβαν raro scribatur de qua. Scriptura conserendus est . indor lius in II. Steph. v. tia βαν. et Uirn qu IOX Et nomen et Verbum EX Onomatopo in Orta esse Videatur sonum quendam inter ba et hau medium imitanti. Videtur utraque forma exstitisse, sed sar 'o a magis in usu suis Se 2. Spectrum nocturnum Mith. Psellus, teste ob pikio Agl. p. 2 , apud L. Al latium De quor /n l. Graec GPina . p. os: ἐνεGr r eo Tor et oia 'Do It κοῖς .rε Ife.'o;
3. nomen mulieris in inscriptione . ala
iuxta Euphrat in in Armenia in Ore Ptol. V S p. 147 Bert. 34 2 lib., qui cum duo libri scio PaZo habeant, tamen Vulgatam scripturam Lae cibo obtinuit. Vid. Forbi g. ni Geogr. ΙΙ, 3I0.
η IIcte o Lycie o Eudoc. την quiί. Item Eudocia p. 93. Hanc glossam Bern hard ius iubentibus V et C codicibus exserie verborum eiecit Vid. IIctgo et Lia τι Lo i. v. lilia Aristippi Frenaici, quae
Theognost can. II in Cranter ΛO,II, II S, ubi pro nomine appellativo accipitur:
C. Lachmanni ad Propert. ΙΙΙ, 30, 3I II, 34 3IJ, ubi vulgo legitur Tu sal/ is
me norem 'Iusis misero milesan. Pro satius C. Lachmannus nescio quo loco coniecit Gall/ιs quam coniecturn m probat Beria hard ius Gr. Lρ feraturigeschichte
minatur Gallis Isaflis autem et Ia foest idem nomen. Etiam sarrid pro I ιε- τω viri docti in Hermesia nactis r. v. 77ap. Athon. XIII 59S E scribendum esse putaverunt. Sed iniuria. am Lit τίς μι- τιον rario nomen apud Graecos inprimis in ora australi Asiae minoris et insulis adiacentibus habitantes idetur satis uigare suisse. Sed etiam nomen Isarro ς. Unde Acerro a IIc ε τίς potest derivari in illis terris non inusitatum suit. Vid. Pupit Ono masticon. Sed quamquam Lachmanni coniectura speciosissima atque ingeniosisSima est, tamen cum ΙΙert Zbergio ad Properi l. c. Om. II p. 22 coli tona. Ιp. 20 sq. aciendum esse videtur, qui
Hermesia nactis auctoritate nisus enm reiicit. Quid de Ovidii Batti de statuendum
sit nescio. Sch eighaeus erus ad Athen. l. c. om. VII p. 24 7 suspicatur Ur Ddi /m fortasse praef/ιlisSe brmam Τ Dyn Π/S, Plae mag S Sonora Latinis λιribus accideret. Alii sine dubitatione nomen
20쪽
etiam uberius tractat Arnobius Adv. ἰ nt. li,5 sq. Anivei p. Uterque ad Orpheum huius impudentiae testem prGVO-cat cuius Versus sta XVI asseruntur. Idem attigit M. Psellus omnemonibus p. M Boisson. i id. sagiis, Bistoriam de Cerere a Bauli hospitaliter excellia Palaephatus Ab denus in Troicis fr. 3 ol. II p. 339 a. Mupiter.
gallicvm V, alii habilior. II inc iudicanda
Ιαυκω, η, Tenia puella in ipso nuptiarum npparatu morte exstincta. Anth. Pal. VII,
Eadem I IIc Dκίς appellatur et in alia Erinnae p. ib. VII, 10, p. Bergit. 4, ubi a v. 5 haec dicit:
κίδες, quod ut Pollux VII. 22. 94 ait,
κεῖον. Vide etiam Alexim ap. Athen. XIII 5i,SB, Clement Alex. Red . . . med. Item ab ornamento muliebri nomen κιβωducit originem. Praeterea conferri possunt nomina p. PBpium Isαυκις IIαυκα λος Βανκιδευς et up Polluc. IV, 14, 100 Παυ-κος DXqσι λος, quae Omnia reserenda sunt ad radicem βαDκος. Sed idem Papius errat cum etiam in ed. . Onomastici dicit, Bauco Nympham esse et in eundem errorem induxit editores Lex Passo V.
Aliter turgius cludicat qui Opp. 91 duplicem interpretationem laedits vitam
l. in inscriptione sepulcrali Attica C. I. - . . n. 34 S. IIερὼ ' roχtiooν ἐκ