장음표시 사용
21쪽
3. Ialicarnassia mater sacerdotis Minervae, ut Oec hius Ocuit. II alicarnas
4. mulier marito mortuo vi in intexendo toleraverat: Osten lunmci Un Inoi Undrn r naria meretricium quaestum faciebat Anth.
In eandem scriptum est A. P. VI, S: epigr. des p. 4 fuit. Idem nomen est Birri A. P. II, 423, 5 Athen. XIII, 59SE. Deminutivum Βίεrtui legitur Λ. P. VI. Su. 2, Leonid.
Tar. p. u. . Omina Lirco ιιείς Birrio Birrίων X eadem Stirpe orta Sunt. uitae illa sit certe ex in rua caraec non est notum Asiaticam originem videntur redolere, ut δε αννο δε ιννιον ανναριον. Πι Toa. 7. millier ini pudita ipsa IIecate de-
Cod. V. l. habet ii coa, in qua VOCO. Ut dicit Paules senius pii Ore librario adiectum St. 2. coniectura it ei SLii. Vide se quon
ΙIO nomen putat turgius Opp. p. 44n. 20i, pro ibo a pili Priscianum V. p. 12 Kr rescribendi ina esse. Sed en Oniectura satis incerta Ost, nam Priscianus haec dicit: Uopria q/Hu te inveniuntur feminina, Plae apud Graecos in o rei in re, desinunt, ut Manto Dido appho luscino Libo . Tria priora nomina ad probandam terminationem in o allat Sunt duo posteriora debent esse, ut idetur, exempla terminationis in A. Ruscino enim sine dubio est ' 'ILνσκίνθὶν qua pro liter tinti in voce Bilo eiusmodi nomen in od desinens lateat oportet.
ρίων Tovς ε αλλ0νς καὶ 12λῆνα Eam etiam Clemens Al. Strom. I, 21, 132 in antiquissimis vatibus numernt. Secundum Suidam . IIc λαί Iaxo fuit mater Palaephati, epici poetae: IIa Zaίνα- τος um νησιν gloriolo ς, νἱῖς 1κζαίου καὶ Botoῖς. Hoc loco vulgata Scriptura erat Πιους, sed ex codicibus BD recentissimi editores receperunt Bois νς.
2. Vid. V. Bio a n. 3.3. Una ex quattuor Doridis urbibiis.
Codices ariant inter I tu et II ito etBιον. Vulgo edebatur otia 1 so P. Vil-bero ius secutus . in dorsium in . Steph. d. Dido t. v. Loto Scripsit Boto P. Etiam apud Stephanum B Z pr Vulgato Boio Meine Lius edidit Boioi. id For-
22쪽
K νβoc ... Γῆ Bo Proh c, ubi recentis si inus editor Boi tot contra Odices aut Lot lo cautio νιον exhibentes scripsit id Steph. . hiaut ... εν Bo Loι, ubi libri aut Boo- χοι aut otio habent. II erod. II. Io or
De terminatione in m exeunte Urbiu In Aeg ptiarunt id. 1; κνρ έ. 2. nomen Latonae pud Aeg ptios. Vid. n. I. Hoc nomine noctem significari docent CreuZer. Imb. . si S. Mohers Phoe
Span hemio ad Callim. h. in Del. I si diviso ocabulo Bωζώ ιι νει Scribatur. Casuu bonus ad Athen. l. c. Anim nil V. t. I p. Dii eodem modo tuo Eustathius . . ocabulum de rixat Boi ειν, quod inferpretatur Alfrenaeus Ice: ευοειν, proprie eSSEt omni meridiari et a cibo dormire quasipso ei ει hoc est in Th docue αειν. Similiter interpretatur Vocabulum σοί o G. Dindor lius in II. Steph. d. Dido t. Latiorem significalionem subesse exi
somniare, filubare, et Brigo esse potius, ut his vocabulis utar, omniafricem, unm dormitatricEm. Utcunque re e St, βριζo cognatum ESSE
stat in tym M. 126, 2 1παρὰ το βρι
εῖαι Tara κον inepta est. Praeterea est con
23쪽
fina inunittitur ri furens agit inceSlus PS suas et prodita per lilbidi hem fraudo into lectus et co /itus erotales ardoscit furiis atque indignationibus mater. Spuma f. Nnhelai exaestuato nec fremitum o ui here sempe8falen que irarum valens eae continua passione Brimo deinceps ut appelletur,
Ex his locis apparet. Brimo deam suis SP, quae et ipsa fremeret et alios terreret. Ad hoc posterius spectat id quod Eustalli ad Od. . V 2 p. 39.3, 2 assert: ταυι α δῖ
Nescio equidem unde Creti Zortis nomon Metto; Sum pSerit.
Ahio salsa scriptura pro Aio aut Leuci, ubi vide. Πω 160, ν θὶ λὶ ωκρις i. e. vβοια ονομα εrm. Iesych. ordo litterarum inter LoiiiDζειν et L adio postularet Oagoi et sic Is Vos s. emendari iussit. Interpretes retinuerunt Acouo, et uster addit Forto totMo a figura altaris A nuo νῆ Io in sinu Arabico sita commemoratur a Pto
γαλλῶ Κνακω quod postremum habet Camer probantibus Palmeri S 3lburgio Goldhasonio Valckenario Schneidero Lex.
ret ζών, η, urbs Palaestinae. Vide vocem antecedent m. Vaώγ, o dux Persarum conii ni R Ornm.
Diod. Sic XV. 3. Scribitur etiam II iac LoDς λονγος. Vide . in dors in I. Steph. d. Dido tinnuo. λως. Γελλώa, η, spectrum insani Brium. I. apud Lesbios Sasipho in B bl.
quadam legitur idem apud Zeno bimi lii, ex cod. Coisi in i S IDU.ia sic πω-
24쪽
IIuius daemonis vis manifestior est apud Iles chium: ILLI OH cia μον, ἐν γυ
Schneido Rinus in Sapph. r. 4 scripsit
glossam interpretes alii aliter emendare studuerunt. Simplicissimum quidem est pro F,ra Scribere 'co oora , sed sententia uiane mutila Praeterea s. ceph. Callist mist. UI 11. D et Evngr. V. 2I. Scripturam V λω positam ess in vul
Etymolo ria non est nota Sunt qui de S rica aut Iebraica origine eo ritent vid. II et iis ad ales ch. et ix. in I. Stephod. Dido t. Ab aliis cum hac voce componuntur I λλη et Telius dea Schneide vin Delec t. p. ex verbo λεῖν ducit. Γελω scriptura minus Ona pro I λλω. Γεο oroa, . nomen mulieris in inscriptione oronensi XVIII p. sann. l l . . . . t '
2. sons in insula Samo Plin. . H. V. 3I, 37, ubi te itur serar hod Amnes in ea Samo Imhrasus Chosius Ibelles fori
κoc. Simili modo ab Euripide praeeunte Empedocle IT Sturg. ap. Schol. ad Apoll. h. I, 12Si luna λαυκα πις μήνη
apud Papium. γλαχώ . Dorice pro ληχω, pulegium. Vid. G. in dors in . Steph. d. id Ot. V. Mληχνον, tom. II, p. 2SS.
. ηνώ, η, nomen mulieris e coniectura
Meinekii in Deleci. p. 44 ad Diotim. ep. V, 2. . pro M.qνω ipse eine ius Κληνω retinuit. Ad Γληνω nomen defendendum provocat ad Leonid. ar. VIII 2 ubi ληνίς legitur. Vid. V. Ἀναξώ et
Γναθω, , Lasi silia, puella ministrans intemplo Apollinis Amyclaei in Ourm Ontiana inscriptione spuria C. I. a. I n. 44 6. S; Frang. l. p. n. 36 p. .a: Γναθο cegio κουρα. Conferri possunt nomina Γνάθων Γνci: ογνίδης Γνάθαινα ναθαινία Γναθαίνιον apud Papiunt. Γολγω, i, uri, C pri. Theocr. X . Du: δίσποιν, ὼ Γολγως τε καὶ Ἱδύλιον gi .aσας. Viligata inquit tess lingius, ante Valckenarium lectio orat Γολγον in p.rimis codicibus est Γολγω τε et in uno Γολγο ς τε Hoc recepit Olckenarius et probavit Brinickius in notis. Reliqui editores sunt secuti. Ac prosecto Silatum nomen est apud Graecos et Latinos scriptores I λ-
renda acie. Om. Od. XI, 34 μη Οι Γοργείην κεναλην i. e. oργω)δεινοιο πελω- eo ἐξ uido πίριφειεν ἀγανη Περσενόνεια. Eustath ad Il. XI, 36 p. 28, 56:δαιμονιον τι πλάττεται et I heroo καταπληκτικον καὶ ἐκ μονης ἄφεως. Unde eius imago ad hostes perterrendos in clipeis depingebatur Exstabat in Iovis scuto quod Minerva gestabat p. Ηο m. l. V, 41 coli Schol. Germ. Arat. h. 56 in Agamemnonis scuto Il. XI, 36 τῆ δ' ni μῖν Coero βλοσυρωπις ἐστεφάνω Io, δειaὰν δερκομένης in Herculi Scut O. es. c. 223. Terrendi notio etiam significatur. cum ab Homero l. VIII. 349 Hector Γοργους talia εχ o dicitur.
25쪽
ocabatur etiam Voorων. Doc et Ioo-rον . Antiquissimam formam Homero He
Forma ooroh vulgaris est ut Eustath.
ad l. V, 74 I p. 60 l. 42 dicit: χοῆσις τῆς
της17 oorciari sed ab antiquioribus scriptori-hus ut 11omero Hesiodo II erodoto II, DI:
Io oro uc)n Onu Surpat 3. Posteriores scriptore utramque formam usurpant sed tragici
Nomen recte deducit Elymol. u. 23S,
38 παρα το γοργον - ον Θαλ Ion Ira ρ- ωνῆαως δια γαρ τῆς γοργοτητος καὶ ζύx - τος των ὀφθαλ ιοῖν ἀ πευθον Tovς ὁρωντας. Loero enim eum Significat qui toto corporis animique habitu praecipue obtutu oculorum vigorem quendam in utramque partem prae se fert ita ut praeter cetera hoc vocabulo vultus torvitas aut alacritas
significetur. Insulsa est interpretatio Fulgenti Mythoi 26 Theocritus historrographus refert, Phorcum fuisSe regem, quι tres filias locupletes dereliquit quarum Medusa nator quae fuerat locuples regnumque colendo fructificando ampliaverat unde et Gorgon dicta Si quaSi georgou, nam γεω ero Graece agricultores dicuntur.
Ex eadem stirpe orta sunt Omin R
του η Λητω γίνεται λὶTom. IIunc daemonem apud ΙΙOmerum singularem esse iam veteres ObServRVerunt.
Hesiodus, teste MiletZellio De omend. Theog. p. 447. primus est qui plurium Gorgonum Commemorat. Scut. 230. in descriptione clipei:
In tribus nominibus mirabiliter errat Eudocia p. 99 Γοργόνες τρεις γυναῖκες ... η Γοργω, δὶ Γοργον λ καὶ α Γοer o sic). Secundum Diodorum Sic III, 55 Gorgones erant mulieres bellicosae in Libya occidentali quas Perseus vicit Hirta p. Plin. . H. VI, 3 illas prodit suisse seminas in Gorgatibus insulis habitantes et viros pernicitate evasisse Palaephatus 32
tres illas sorores cum Phorco Bire profert affirmatque eras eas fuisse homines et patre desuncto tres insulas extra Olumnas Herculis sitas imperio su tenuisse, o iisque unam a Perseo ESSE OCHSBm. Contra Alexander Myndius p. then V, 22 liberas bestias eas suisse tradit. De sorma earum duplex sam est quarum in utraque traditur, earum propriam vim et naturam hanc suisse, ut qui eas intuiti essent, statim lapidescerent. Hoc sactum est propter nimiam earum vel sor mositatem Vel deformitatem.
Serenus apud Mythographum Vaticanum II, 112 dicit, tres puellas fuisse unius pulchritudinis Quas cum vidissent aclo-lescentes stupore torpebant, unde singitur, si aliquis eas vidisses, in lapidem verteretur.
Secundum inliος auctorem tres unum
oculos habebant Palaeph. 32, Myth. Vatic. I, 130 coli. Π, II 2 capita anguium
spiris circumdata, magno dentes aprinos, manus aerens et Blas aureas Apollod Π,
4, 2, 10mes Sciat. 23 ibique Goetiling. Schol. Germ. Arat Phaen 24S simul et deformitatem et pulchritudinem iis assignat Gorgones quae angue Pro Cri-
nibus dicti avr habuisse quosque vidisSenti lapides convertere tres feruntur fuisse Sorore uno oculo, una pulchritudine Mer
2. eadem quae MedusR. nam in eam omnia quae trium in Ororum communia erant in bonam et malam partem Conserebantur Ex sola erat hortalis, nanter
Chrysa oris et Pegasi ex Neptuno illa tibi Perseus ei caput praecidit ex ex prosiluerunt Hes Theoc. 774qq. Oll. Apod.
συγκριθζναι. psa ut eius caput ni putatum. Cum Ostenderetur es ecit ut qui
26쪽
nervae iram ex alia causa repetant. M th.
cum propter pu&hritudinem a pluribus peteretur, comtigium Neptuni fugere non potuit. Quae quoniam in templo Minervae cum eo rem habuit propter religionem loci, quem inquinavit crines eius ab eadem Serpentes sunt mutatio, cum petita in coniugium a pluribus procis esse obiecta deformilate obrios in fugam rerferet. Qualis autem eius terribilis adspectus uerit Lucianus Hist. Is describit: tii Coorων ἐπὶ
ilui hanc fabulam naturali rationae expli
D resigio is cherus recepit, ante edebR-tur Γοργωι, ut etiam Eudocia habet p. 4 IS. 5. cognomen Minervae pud Cern REOS.
habet p. MIS Apud Arsenium p. dii si
secit qui ita edidit 'Iαλα ἰ κεκορημένας
ὁρας ΤικTot εν Ap. Stob. it. VI p. SS, 2 legiturio ero vir 1ακε duilio νία Λεωνίβουγννη, ubi Γοργὼ i M. Scribendum Esse a-cobs id niti. Pal. VII. 647 iudicavit. Teste iraque ii De Leg. Connub. X p. 294 huius inter doctas meminit D. I ieronymus ad si lib. I. in Iorianum tibi tamen eam Orguntem ocas. Qvo in loco Erasmus in suis schol iis de ea hihil adhuc compertum se legisse dicit. s. nomen mulieris in inscriptione Spar-tnna C. I. G. Un. 147 7
Jod. Pal. habet in inscriptione εις γοργῶ, in contextu roero, plurimae editiones proer έ. ο Vel Sus Si Simmias scripsit, puellam poeta amavisse idetur, in quam etiam maius Carmen Ompo Suit, ut ex Athon. XI. 49 DC coniici potest, καὶ Σιμ- iis ' ἐν τῆ Γοργ 0 νησιμ Iiγίρος κεῖαι πDόπολοι πίλνανTo πίλειαι s. Neine . Delec t. p. 10 I. I 2. et illa gravi tonitru perterrita adsocum mortua concidii. nil, Pal. IX,
Code Palatinus habet oersit. 13. puella pastoralis in epigrammate Antipatri Thessalonicensis in edito ut Vul clienarius in Adnot. in Adonia Z. The OCr. S. I. p. 2HU VOl. I p. 2SI ein dors. dicit, qui lio distichon l. c. odidit:
27쪽
15. Nomen mulieris iii amphora sepulcrali Athenis reperta. In ea imagines trium hominum caelatae sunt dextr mulier sedens, sinistra xii stans, qui illi manum porrigit inter utrum lue Bltera mulier. Fortasse parentes cum lilia reprue Sentnntur. MOSS. IJeλλien. n. 3. :
Ua cani Creten Sis. 'lud cer, o, tu Eminsecuta fuerat, i interfecto in puriu
boscus in id. Corn. Cop. 26S habet:
ιυ, Aeoles autem, imprimis Lesbii, praeterquam tuo accentum leti Bh unliquidas littora post vocalem longam ante correptam duplicare solent Iido hi Onsium De Gr. Ling. Diat. I. p. 52 Sq. Ut
simplex cum Ora rn vocali antecedenti habet. Eadem Do PD a Maxim T r. Dis s. XXIV. 9 vid. ooroa n. 7 nomin 1 tu Γ ubi tamen I uel, ne rus Incurro , edidit in- , ito codice Parisin praestantis Simo, tui ha bot Potiti a Sino CCC niti. De significatione conferrio Ossunt O Imna L ercueχος et Πα1ραχίων pud Pallium. I De TMoa, r. forma Vulgaris Iro Γνοι Proa, ubi id C.
28쪽
eodem Lyside habet Alfenius i. I, 47.
Θεανοῖ τῆ ivrρί. Schol. lat. mit. X. 34p. 420 nominat inter xili agoiae libet os non filiam Iaμω, sed filium G tio . Vide
si nixit Anth. I d. VII, 473, iis to d. I
Cod. Pal. habet in inscii pii One i ιω. d. mulier in epitaphio Ithacensi. Co
S. mulier in inscriptione nediculae cuius dam prope Tanagram reperta. Keil. Ill. Inscr. O Ot XLI Acilio).9. mulier in inscii pilone ecclesiae Dius dam prope Coroneum Keil. l. c. LVIl:
10. muli ei in titulo Thebis reperto. Keil. l. c. LXh: 'IIo κογν. Actii 4. II. mulier in titulo sepii lci alii lateae reperto. Cui t. necd. Delph. p. 101: Λαμῶ colis ινί Tu. 2 ex coniectura in insciῆptione prope Oropum reperia. Titulus iaeter cetern contino nomina eorum qui Amphiarao medicationis causa ut videtur, donaria offerunt. C. . .es n. I.)70, Ol. b. V.
nam omittit Zenobius , di, consentit in reliqui S. Haec tertia Graeae ab laliis aliter nominatur gin dab. praes. Eae Phorco et Colo Phorcides Pomptu de En vo Chersis Pro hac vitimi Di alii posenl. Apud Schol. Apoll. in h. IV I J L. tertia
29쪽
unum Versum cum tertio nomine ει νω
addam. Vide uelleri Ares S 4 S p. o.
modum habent Scholi a B ad Aesch. l. c.
NormBnnus enim putat nomine ἰraeae utriusque signi licari aestus maris recipro
2. lilia Sperchi ex coniectura Berkelii ap. Anton. Lib. et I p. 32, MKoch. :
Λειν ora se . h. mulier ironi in i philosophi
tini et uxorem Uxilia 3 ii; i id in quo nil dit secundum alios Theano osse uxor m
id se tui . inter PQ hagorae uxorem et
Broni in aut alius cuiusdam uxor m intorno Scit quarum ullique li Omen Orat
Theano Sed in ilis nomine noxa dilficultas inest illiti non sit unde Oducatur.
ramis Decertis sic stim ib. CCLXXV:
Semiramis I hi colis silia Lact. Plae sab. 4 4 de Acbylonia Dei celi: p. mpel. C. . perperam legebatur Cerceiis filia: B p. Schol. Germ. Arat. h. 37 salso scribitur Phacotis, silia I et eris, ii piscem
interpretationes vide p. CreuZer. 1mb.
30쪽
ΙΙ. 7s, sq. et Movers. Phoenit res. 594, clui nomen deae contendit nihil aliud posse signi licare nisi κ D. in nilum muliebre. ηιο i. q. Ἀζω, Ubi vide , a.
Unii exemplum huius deminutivi Coreris apud scriptores idetur ex tare et quidem apud Suidam . . Ihlιω. Ubi ne
l duin posteriores versus interpolati
habentur. o. Sibilla Cumaea secundum II Pero tiaran l . Aus. X. 12, S: εο ῖ πος
Scripsit eadem etiam interpretationes Homericas easque philosophas ex quibus
nonnihil nil ui Eustathius ad Il. V. Sp
t ιεν Ταντα Et ad Il. XVIII, 4 S p. 1 54. 42. Describitur cui consectio. τι ὁ καὶ