Saxonis Grammatici Danorum Historiae libri XVI, trecentis abhinc annis conscripti, tanta dictionis elegantia, rerumque gestarum varietate, ut cum omni vetustate contendere optimo iure videri possint, accessit rerum memorabilium Index completissimus.,

발행: 1534년

분량: 423페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

251쪽

ΗIsTORIAE DAN IcAE L B. I ios sectiussu etsi non manu reum celerrime sacrorum usibus restituerit,pro tam crurenti imperii expiatione muneris loco Stellinicae prouinciae dimidium aris a se conferri publicat. Nec erubuit multorum auribus singularem flagith sui comittere notionem. Ea res inextricabile regni,sacerdoti jP concordiam operata est.Quipope rex non solum antistitem in eodem amicitiae gradu habuit, sed etiam maioriae bus dignitatis incrementis donauit,plus offici js eius ad gratiam quam contumeraltis ad iracundiam concitatus,quem no priuata ira, sed publicae religionis iniuria aduersum se prouocatum uidebat. Hic enim mirificam illius seueritatem,ille sanis ctissimam huius moderationem beneuolentiae constantia prosequebatur. Sed c uter liquotidianis uotis ne tantae animoru concordiae diuiduum fati tempus inaetercederet exoptabat Italiummae uenerationis officia certatim mutuis sibi stuis diis impendebant,adeoleximiam societatis sidem honoris uicissitudine nutrieae bant, ut potius inter eos amicitiae paritas, quam superioris ad inferiorem familia ritas cerneretur. Veniam nunc ad Kanutum Suenonis filium, qui propitiae soristianae beneficio summis naturae dotibus cumulatus, magno cum indolis experiae

mento aetatem animo praecucurrit. Quippe contracta iuuentute myoparonum

piratica monstra perdomuit, Sembicis atque Estonicis illustrem tropharis adole,scentiam egit, novisq; uirium gradibus paterni roboris fundamenta transcendit. Quae uietoria futurum eius dominium ominata est. Pro amplificanda tuendas patria iuges excubias gessit, rerumq3 quaru ob infirmam adhuc aetatem uix speiciator esse potuit, autor haberi praesumpsit. Quinetiam iuuenile corpus contiinuo usu ad bella impigre conficieda, armat viriliter sustinenda firmabat, fama eius bellica ui in tantum ciaritatis excessit, ut rediuiuum magni Κanuti spiritum sertunam simul cum nominis uideretur comunione sortitus, adeo ut nullus eum paterni regni successione potiturum ambigeret. Nec enim uirtute iam maturus, honori intempestiuus uidebatur. Sed nec liberalitatis species eius adoleis scentiae defuit, cuius Datrem Haraldu natu maiore obtusi admodum cordis inter iuuentae initia perpetuus inertiae sopor oppressium tenebat.Tandem Suenonem ultima pene senectute consedium, apud Suddailior Iuticarum partium oppiradum febri implicatu aduersa corporis ualetudo corripuit. Qui cum pestifero huis more grassante fatalem cordi dolore imminere cognosceret, paruulas adhuc exotremi spiritus reliquias trahens, a prinsentibus se Roshildiae sepeliri petiuit Nec ministeria eorum promista contentus, sacramento fidem exegit. Siquidem loci illius religio regibus uetusto more eXculta, ut uiuis sedem,ita fato sunctis sepulturam praestare consuerat Iami regis corpus abijsdem amplo sunere elatum Sia landiam usic peruenerat, cum primum uilhelmus in occursum eius ueniendi mandata suscepit. Nec moratus ad urbem cursu festinato contendit, in ipsa trianitatis aede accersitis qui terram ad solidum sederent,prius regi,deinde sibi tumulum extrui iubet. Quam uocem se staribus potius a cerore,quam industria pro, sectam putantibus, extinctis*non uiuis tumulo Opus esse dicentibus, suuante, quam regis funus ab eis excipiendum asseruit, non se uoto fraudandu inquiens, quo cum eo comori semper optasset. Eosdem admiratione stupentes,impertu deis

liramento consentaneu existimantes, ad obsequendu poenam,ni paruissent,comminatus adduxit. Ita adhuc experte morbi corpore,mortis certitudine praesume: hat. Deinde. citato equo in occursum eXequiaru contedens, cum ad nemus sorte

Topshogici peruenisset, duabus mire proceritatis arboribu secu iter cospectis τρομ ορρ. uti anc prscidi,inc usum lecti funebris aptari prscepit.Illi sibi regalis seretri constructione praecipi rati,imperi exequuturi Compactu deinde uehicula praestan via est pitibus robore equis imponut.Cumi pontifex sylvam prStergressus regiu in uicis sevi obitia inino funus adeste cognosceret, auriga consistere iussit, ac protinus uelut laxametiis A.

252쪽

sAVONI GRAMMATICI

gratia amiculu quod habebat exuit, eis humi expanso seipsum pretecipite super

iecit: deinde erectis superne palmis, si quo rerum autori seruitio placuisset,uitarina se finiri petiuit. Sane absq; ulla fati cunctatione amicu morte insequi, quam uti deserere praeoptauit. Haec fatus, ueluti in domestico lectulo acquiesces extingui tur. immensam concordia,quae superstite spiritu iucundior fuit. Quem famuli longam admodum cubandi moram egisse mirati, cum nequicci erigere iacenicvellent, exanimem repererutagitur recens omnibus inopinati suneris luctus eX oritur. Ipse uero a suis seretro exceptus atl ante rege elatus, ut fato posterior, ita funebri pompa prior extitit Uiris nanci funebri Suenonis lecto humeros subiicientibus, ipse equis subuectus ueluti quida exequiarii eius auriga praecessit. Prior uero sacrario allatus, ueram praesagri fidem retulit. Qua tam admirabili fati sorte potitus, se regis cultu charitati, quam sortuna erogasse perdocuit. Exequiis im pensus actis, amboru corpora coniunctis admodum tumulis occluduntur. Haec sunt ueneranda amicitiae stipendia, qua cum e duobus eius consortibus alter ex cidit, reliquo uitae dulcedine fastidita, mortis appetitu ingenerat Post haec Sueno Noricus quem supra significaui, comtinibus cleri suffragi s sacerdotiu sumit. Regiae uero successionis delectu, anceps populariti sententia pertractabat. Maior nanc Danor pars memor quantis per a nutu adhuc priuata fortunae peri culis obieeta suerit, grauiora si regnu indueret uerita, maligna uirtutis interpres, quod gloriae eius accrescere debuerat, iniquissima meritorii aestimatione damnas hat, eleuatis uirtutu praemiis clarissima eius opera repulsae tui pitudine rependendo. Igitur ut hunc negocioru metu perosa, ita Haraldum ocii cupiditate Opictaa, audaciae hebetudine praetulit, ignauum c sibi regem maluit imperare quam sor

tem Quamobrem egregiae indolis claritate contempta, negatum uirtuti culmen

D uitio tribueret erubuit, repulsa sortitudine, inertiam honoribus insecuta. Veris hunc ingrata mentis habitu sucosa rationis specie colorabat Haraldum perinde ac natu maiorem ipsi naturae iure regno debitum certans. Genus affectionis iis usitatu . hunc uirtus inuisum, illum uitium probabilem secerat Soli Scanienses iusta animi inclinatione prouecti,Kanuti probitate culia,Harai di desidia respue hant. Igitur soram habed delectus gratia couenitur. Ibi quidem ingens oceani uastitas ostiis admodum angustis excipitur, furensi fretum coactu littor u in ar cias fauces terra compellit. Medium nus harenae tenent obscura nautaru celan te pericula, nam ut abiens eas aestus aperit, ita rediens claudit Cyrienti Scania, careera uero occidenti classis appulerat. Hic fratres apud suos quis a fautores di uersis in locis cocionati sunt. Tunc Haraldus uocato assensoru concilio, nequa incolumeliosam sibi fratris praelatione uideri refert, si non eum dignitate posterio rem sors ipsa nascendi fecisset, maiorem l a minore superari ridiculum esset. Qui etsi uirtuti maturior uideret, se tamen naturae ordine, aetatis c priuilegio uincere. Praeterea indignusere ciuium illi uexationem, obiectanas periculis patriam subfragari debere, suae uero prouectioni seruatam in omnes clementiam obesse: nec ita merita ab eis aestimanda fore, ut miserias suas gratia selicitatis repulsa pensare cupiant. Nam ingratoruhanc maxime uicissitudine esse. Ad haec si summa asses quatur, impias se leges abrogaturu, blandas placidast pro eorum arbitrio latu σrum promittit. Tanti igitur anal Optati commodi promis rem concio pestis eris eius blanditij inuitata, regem appellat, paternum illi regnum deferens,cuius insertiae contemptus magis quam ullus honos aut gratia referri debuerat liacpio' pi orationis sinustate praereptus, plus fallacibus eius promissis,quam insvictae Kanuti fortitudini praestitit Igitur fraternae contentionis certamen uaria as sentatione subnixum, sine arbitris aut iudicibus, solis partiti su Tragiis gerebatur. Verum Haraldus imperitae multitudinis errore suffultus, mox per legatos seatri

mandar,

253쪽

HIs TORI A DAN IcAE LUB. XI ro A mandat,ne decretam maiori summa ambiat, eum ψ honore sibi postponat, quem nascendi serie priorem sciat, neue regnum maiorum uirtutibus illustratu domeristicae ali intestinae discordiae bello corrumpat, nec perniciosa seditione diuiduos patriae motus incutiat, sed potius clausum ambitioni animum gerat, abiectas ter meritate competitoris sui,sulffragatore agere non erubescat Adiectae monitis miis nae, mandataq; non tam blanditris pacis, quam belli irritamentis instructa Praeterea plerosin fraternae partis fautores legum emendatione, liberiorisi uitae iocunditate promissa, per subornatos in gratia suam solicitandos curauit. Ita aria nuto uulgi animos partim spes, partim metus auertit. Ipse deficientibus a se copias,triabus duntaxat rostratis nauibus in angustissimas canici maris fauces elabitur, regno carere iussus,cuius ipse incolumitatem proteXerat, terminos auxerat. Ubi staterna legatione regni comunionem spondente reuerti monitus, spretis manis

datorum blanditi js, Suetiam fugibundus intrauit, perquam stultum ratus eius se promissis infracta sortuna credere, cuius eadem adhuc uigente minas acceperit. Mox perinde atque iniuriarum oblitus, intactis patriae rebus bellum aduersum Orientales uiuente patre coeptum, enixe prosequitur. Haraldus habito in odio dies concilio, quod promissis compleXus fuerat, rebus prosequi monitus, ut reingia maiestate popularem excoleret, in primis aduersum prouocationem restipulandi ius edidit,priorest defensionis partes quam accusationis instrumenta constituit. Reo siquidem actoris ius in refellenda accusatione concessit, quam antea testium fide subnixam defensionis praesidio repellere no licebat. Quod ius usuropatione firmatum ut familiare libertati, ita religioni pestiserum euasit. Ipsa nan defendendi potestas non armorum,non testium usu, sed sola sacramenti fide subis niXa, multorii conatus uotorum cupiditate periurio polluit,sed Sciunditus singularium congressionuisum euertit. Posteris nanc susceptas causaru controueris fas satius iureiurado uisum est expedire, quam serro Verum alterum religionis intuitu, alterum salutis respectu periculosius Quem morem Dani pertinaciter retentum ad hoc usque tempus obstinate usurpant, adeo ut uita magis quam eo carere cupiant, salutem l suam pro ipsius obseruatione deuoueat. Haraldus uelaro solis sacroru ossici j deditus, latarum a se legum seueritate neglecta, impunitas omnium noxas enerui legum indulgentia prseribat, omniaci statuti iuris munirimenta conuulsit, ignarus plus de synceram regni administratione,quam inania superstitionis momenta placere seuerum* iustitiae cultum superuacua precum adulatione gratiorem existere. Praeterea diuinum plenius propitiari numen, ubi iura quam thura promuntur: plus scelerum quam pectoru contusione probare, libentius criminu quam genuu flexus aspicere,nullamq3 uictima uindicatae pauis perum libertati praeserre. Quanq; enim regum maiestas rite religioni intendere debeat, aliquato tamen speciosus interdu tribunalia, quam aras excolere potest. His omissis rex sola sacroru charitate cospicuus, iniquissimos actus profusa animi tolerantia sustinebat, pauciora experimentis prosecurus,quam promissis comple ussuerat. Noxas no uenia modo, sed etiam licentia prosequebat tam cp inopem iuris patria reddidit, quam antea promissis diuite secit. Sed nec a regi j moribus habitum degenerare deforme ducebat. Regnando bienni emensus,defungit. Quo mortuo Kanutus fraternis suffragris in regni fastigi reuocatus,orienta, te bellum quod in adolescentia orsus, in exilio auspicatus suerat, accepto solio potius amplificandae religionis, quam explendar cupiditatis gratia totis uiribus in

nouandii curabat,cum incrementis fortunae etiam claritati augmentu apprehendere cupiens. Nec ante manu ab incoepto retraxit,quam Curorum,Sembonui,

ac Estonum scinditus regna delesset. Deinde sublato hoste nuptias circuspiciens, sinitimal coniugia obscura ac dignitate sua minora reputans, praefecti Flandriae

254쪽

s AVONI GRAMMATI cIC Roberti stiam Ethlam in matrimoniu aduocauit, ex qua situs ei Carolus obue niti Cum magnatu insolentia solutos hebetatost prisci iuris neruos aspicere omnibus ingeni j modis ad reparandam patri moris disciplinam conia lus, pro

hatioris iustitiae cultum seuerissimis aedidit inuitutis, contusumlcvlabentem ae quitatis tenorem in pristinu habitu reuocauit. Non sanguini, non necessitudini, quo minus iuste se gereret,indulgentiam habuit,nullius amicitiae aut familiaritati impunitate iniuria tribuit: sed omnia antiquae consuetudinis momenta praecumrens, labefactatu iuris uinculum tenacissimo nexu astrinxit, ac paternae seuerita tis uestigia solicitus usurpauit, eo sudio grauissimas maioru orfensas contraXit. Sacris decus suum reddebat. Sacerdotia gerentes gratiar nutrimentis proseque hatur Cumq; ab inerti 5crudi populo parum iustam pontificibus uenerationem haberi conspiceret ne tanti nominis potitores inter priuatos relinqueret, decreucircunspectioris industria principum eis consortionem indulsi, ipsisc,primum inter proceres locum perinde ac ducibus assignauit, autoritatem honore conci lians. Providit enim ne tanti ossich pondus equo minor ueneratio caperet, in psumma religionis arce positi, infima cultus conditione uilesceret. Nec solum pontificibus dignitatis incrementa donauit,sed etiam priuatoru clericorum ordmem henignissimis decretis adornare studebat. Nam quo cumulatiorem eis honorem tedderet, iteratoru controuersia uulgaris sori conditione exemptas, ad eiusdem professionis iudicium relegabat Iisdem religionis reos obiecta repellere neque iantes, pecuniaria mulcta puniendos permisit. Quibus etiam in omnia quae ad uersum diuina comitterentur animaduersionis arbitrium tradidit,cunctas tu iuste generis actiones sacerdotali iudicio destinatas a publico foro secreuit ne honore impares condicio equaret. Quamobrem dignitati pondus adiecit decusi priuato astigio excelsus eorum respectu inesse uoluit. Quo enectu est, ut Dasnorum nemini nisi regi aut pontificibus, est qui potissimus regni succesta ad*Dertitur,domesticis quenqua liceat actionibus postulare. Idem populares adhuc sacrorum rudes decimarum religioni assuefacere conabatur. Sed propositi irrita suas fuit: quippe maturitatem rerum capere nouelli cultus rudimenta nequiis hant. Interea Sueno Roshildensis templi aedificationem a uilhelmo coeptam saxeo opere prosecutus,cum persecto sacelIo solas locandi pulpiti angustias,quo minus dedicario perageretur obstare conspiceret, condendi eius gratia Uuilhelqmi monumentu summouit, cineresci mausoleo erutos, eo loci ubi nunc acqui scunt transferendos curauit Nocte igitur quam dedicationis dies insectiturus putabatur, sacristae somnium capienti quidam sacerdoth insignibus decoratus per quietem praecepit,Suenoni susticere diceret,quod in exaedificando sacrario Uuilhelmi sibi merita uendicassiet, ac gloriae suae alieno labore partam arrogasset im*pensam, ne cuius famam aucupatus fuisset, etiam cineres submoueret, eos*4Kanuti regis corpore separaret. Cuius facti poenas haud dubie ab ipso uiolatio'nis autore nisi uitae eius sanctitas obstitisset,expetendas fuisse: nunc uero in ipsas sacrarri partes ab eo conditas ulciscendum, seci; omnem operis eius molem fun*ditus euersuru Monuit quoc ne quis suum de caetero tumulum attentare prae sumeret, praefatus neminem qui cineres eius loco suo submouerit, impune Iatu rurru Deinde haculo tectum impellere, totami operis molem diruere uisus, mni fidem aedis excidio comprobauit. Quippe sacrarium repente ab imis scin damentorum sedibus conuulsum excidit: adeol res insoni consentanea stat, ut eodem temporis momento ruina somni scomes incederet, nocturnam unius opinio omnium oculis interdiu subiecta claresceret. Tantum autem rei miraculum extitit, ut ne collapsum quidem sacrariu custodem oppresserit. Nam nec petra

rum pondere quae undit congerebatur elisus, nec ulla collapsae molis importunitate

255쪽

ΗIsTORIAE DAN IcAE LUB. os nitate quassatus, tutum quietis usum habuit, quan* cubile eius cadenti materiae contiguu fuerit. Attoniti fiagore ciues, ruinae praesentis admiratione concurrui, custodem excidio perisse creditum, medijs lapidum coagmentis incolumem egredi cernunt. Quae res omniti in eum oculos religiosa uulgi admiratione conuuertit, incertum utrum templi lapsus an sacristae salus plus uisentibus stuporis at, tuleriti Nec paruulu uisioni autor eius ab imminenti lapidum mole defensus prae, buit argumentum. Qui cum antistiti nocturna Uuilhelmi mandata prompsisset, subridens presul,nil se mirari inquit, uitae eius seueritati fati habitum respondere: suae nihilominus solicitudinis fore, collapsas aedificin partes reficere. Quamobrediti postmodu inlaetus Uuilhelmi tumulus mansit, donec nostris eum temporiae bus Hermannus maioris sacrari j praeses, Arnfastust scholae ministerio functus, connivente Isaac ruralis sacerdoti praeposito, parabilem magis cx inter caeteros cultissiimu aduertentes Asterianae sepulturae gratia aperiri iusserunt. Porro fossis ad solidum humo, incorruptam antistitis togam inter ades solo ossa reperiunt. Quibus sublatis,tanta fragrantiae uis sine ullo autore ad circumstantiis nares uelaluti e beato quodam unguentoru sente manavit, ut nemo coelo potitum ambis geret, cuius cineres tam mira terrestrium odorum suauitas perfudisset. Ipsa ue via Aisi mro contrectantium manus tanta odoramenti pertinacia astrinXit, ut ipsum triduo sitiuuta . . . balneis ac lauacris attentatum abolere nequiuerint. Nec tamen sanctitatem cinearum,ut decuit,uenerati,in extremam eo monumenti partem applicandos curaribant. Sed neque praesumptioni impunitas affuit. Siquidem secrilegi consili Dauistores pestiferum audacia suae exitum e perti sunt, antum L quisque supplici j viatilia usis, retulit quantum uiolandi busti sententiae impendit Hermani usiano sub Ab lati sepul)bmsolone sacerdotali concilio assidens, sacrum naribus ignem excepit, cuius ut non solum corporis firmitate, sed etiam uocis ossicio spoliatus,elinguis ac mutus ante triduum grassante latius ardore decessit,dignus ea corporis parte puniri, qua diis uinam ingratus fragrantiam hauserat. Nec leuiorem Arn fastus excessum habuit: qui cum impotentium neruorum hebetudini mederi uellet, potione per incuaeriam sumpta, quo salutem conciliare debuerat,ianguorem instruxit. Sed ecrupti tandem iocinoris partes frustatim egestas uomitu protulit, quas a medico pelui exceptas maximus pontifex Absolon dum ad uisendum eum humanitatis ostiiscio uenisset, aspexit. Quo praesente aeger hic se ob violatos uilhelmi cineres perpeti protestatus, manifestas neglecti imperi seius poenas pependisse dicebat, seu sua cum tota re familiari religioni pollicitus, trimestri languore habito per

summam animi poenitentiam expirauit. Miserandos duorum exitus tertius teis

meritatis autor aspiciens, set similibus supplici j propinquum ueritus, fati inuclementiam pietatis ossicio praecucurrit. Nam in aede Mariae magno rei familiais ris impendio sacrarum uirginum conuictum instituit,eisi quoad uixit pudicitiae disciplinam ingenerauit. Nec tamen Omnem prorsus uindictam effugit, diutino nanque uiuat pulmonis languore consumptus interhi ita primo fati celeritate correpto, reliquos adiuersis corporis partibus profecta pestis tarditate ad ultiis mam tabem redactos absumpsit. Igitur tantum unusquist poenae sumebat,quantum inuiolanda antistitis sepultura auctorem egerat. Quia enim salubritatem suam prudentiae munimento tueri noluerunt, cladem culpae praecipitio contraexerunt. Ne autem ueno promissam templi resectionem negligentius exequi uideretur, coeptam Roskildensis sacrari j fabricam ad finem usque perduxit. Cuius excolendi gratia coronam arte,impensat operosissime elaboratam, in eis ius ornamentum appendit, existimans regias opes potius sacrorum splendori, quam humanae auaritiae seruire oportere Egynus quoque hisdem serme emaporibus, opitulante rege, Laurentianae aedis inchoatum a se opus explicuit.

256쪽

sANONI GR AMMATI I Quibus rex dedicari iussis,mirifica dotis nomine munificentia erogauit. Nam in aede Laurentiana annua cantorti stipendia pontificis subsidio fultus, instituit. Ips enim partim ex fisco suo, regisl latifundias, partim antistes ex ante collatis tem plo bene sicin quotidianos eorum sumptus exhibuit, tantac inter ipsos religiosi

certaminis alacritas fuit, ut uter in deum uenerabilior fuerit, incertu extiterit Psi mittac dedicatiois die rex solenniter altaria ueneratus,quarta regii numismatis, quartam sua in ciues exactionis, quarta aestiui census portione et,qui pro tempo re loci antistes extiterit, muneris loco perpetuo iure possidenda cocessit. Nec p/rcias priuata clericoru iura tutatus, ab eis qui sacrari frus excolunt uniuersum p ne regiae pensionis ius ascriptis chori ministris deserendu curauit. Caeterum de traeiae eXpeditionis poenas,ac uiolatae pacis uindictam,eorumc,qui propinqui. Dacui decessissent haereditates, regi j duntaxat iuris esse uoluit ital non minore1n aedendis templorii priuilegius, quam praestandis benefici is autorem egit fluxi egibus suis aeternitate cociliaret, ea sco uellere conaturos antistitum execrationi subiecit . Cuius edicti postmodum a multis temere pertentati, uetus adhuc ratio Perseuerat. Rex uero quum in omnibus sancte se industriel eississet, praecipue religionis charitate cospicuu praebuit, nec unquam remotos ab exactissimo eius cultu oculos habuit . Qui cum fratrum suorum turbam iuueniliter intemperante patriae admoduonustam uideret, largis uberibus P stipendius alitam, uno dunta

xat latio te sulci partibus praesidente in clientela assumpsit, ac publicu pond

priuato leuauit impendio Tandem Danorum nomen armis in desidiam caden tibus a paterni auunculi temporibus obrutu,animaduertendi novandaru rerum cupido subrepsit. Uis eius animum certius repraesentaret, non contentus studia sua orientalibus decorasse vietorris, Angliam infelicitate amissam haereditatis dir xit nomine repetenda. Recolebat enim bellicam maioru gloriam, cums opibus imperi j fines,nullo magis quam Anglicis creuisse titulis, maiorem eis ex unius insulae,quam totius orientis spoli is incessisse splendore A quoruumitatione des cere stolidi ac degeneris animi esse satiust regno carere cliinter paruulae telluris angustias inclusu maiestatis usum habere. Ut ergo negocioru consormitate maiorum sortitudini responderet, operami eorum studiis cosentaneam aederet, at auiti nomini gloriam a quaret,Omniti quae paterna corrupisset inertia ,refeetionc suae comendabat industriae, parentemi perosus, auum aemulatus est Primu gi

tur occultum latio costium prodit, cotidipsum hortante, rem deinde popularibus aperit Alacris omnium assensio suit. Sed quem rex sibi fraterna charitatis Micissitudine respondere crediderat, latenter aemulum habebat, insidiosael et adumbrationis ignarus, assectum referri sibi, quem ipse impenderet, aestimabat Quem etsi prudentia secus monuit, sanctitas tamen maligna de fratre suspicionc x ferre prohibuit, ne consanguinea fidem temere damnare, ini fraudis metulo stes ac necessarios iuxta ponere uidetur. Verum lautis assectatione regni pie tatis erga germanum oblitus, perfidissimi pectoris habitum summa fidei simulastione tegebat, uulgatumi regis propositum non solum adulationibus fouit, sed etiam hortam elis instruxit, non quod potentissimu regnu ab eo recuperari posse speraret, sed ut imperatae rei disticultate in odium imperantis couerteret. Enimuero fratris animum fastidiose aestimans, pinssimum eius amorem parricidali fraude pense bat. Nam quum eum quod neglecta ante seueritate nouis legibus restituiseset, ciuibus inuisum animaduerteret, quo odium eius cumulatius redderet, quod publice displiceret, priuatim exequi stimulabat. Et ne solus insidias uolueret, te cta societate clandestinae colurationis coetum instruxit . Nec frustra ingeniti suit.

Quippe primores, quoru uiolentia regins sanctionibus retusa fuerat, parricidalis cum Olauo propositi cosortium habuerunt Tanutus uero omnium animos gloriae

257쪽

ΠIITO ILIAE DANICAE LIB. I too riae magis,quam stelari intentos existimans,imperata classe Lymici maris oris adis uehitur, a quo breuissimus in oceanu transtus patet, quondam nauigi j pervius,

nunc uero interiecia arenarum mole praeclusus. Hic rex fraternum diu praestolaotus aduentu, nauigandi cunetitione exercitus alacritate est excussus . Nam lautius reddita tarditatis ratione,ueniendi moram in dies extraxit, comentumcn caseiando expeditionis exagitans, alimenta perfidiae mendaci impedimentorestimuislatione quaerebat, eo mora trahere cupiens, donec aut regem sne eo proficiscenotem interim ipse regno priuaret, uel tarditate suspensum exercitum destitueret, rex c uel desertoru impunitate despicabilis, uel pinna cunctis inuisus euaderetilia cfratrem Zc dominu aduentus sui cunctatione Iudificans,iam uases tam finasidiosae rationis comento generos ac sortis propositi molitionem subruere conas batur. Nec eum callida costiliatio fefellit. Nam tota a rege dassis fastidit eius exispectatione defecit. Rerum enim quae a fratre gerebant ignarus, morantis aduentum saepenumero mandatis exegerat,quu tandem de eius perfidia certior factus, classe praestolari iussa,Stesvicum lectissima manufestinato cotendit, ibit fratrem1nopinatum Nattonitum intercepit.Deinde productu,accusatumq3,nec obiecta ualide propulsante, perinde ac couietum,impotentems defensionis compediri a militibus iubet. Qui indebitam regio sanguini contumelia suis manibus adminia strandam negabant. Cuius tanta apud ipsos ueneratio suit, ut ex eo Ortos morte, quam uinculis mulctare mallent, tolerabilius rati quod comunis conditio admita ut, si quod seruile supplicium exigit.Sedic gentis nostrae uerecundia summa in uinculorum poena turpitudine reponere consueuit, hisc assici omni fato tristius ducit,ingenuas mentes probroso,t cruent,supplicio punitiores existimans tantol alterum altero speciosius censens, quantu naturae habitus a fortunae uitio diis stare credituri Mandata militibus operam comunis frater Ericus exequitur, plus

iusti imperi j quam iniqui germani respectu tribuendu,nec sanguini parcendum

dum uitia puniuntur, existimans quippe quem uirtus desecerit, nulla stirpis reis uerentiam obtinere, animit labe laedum omnem generis insustalia splendore. Igitur non tam fratris nomen quam parricidae propositum intuebatur. Adeo sanis ginnis precium euilescit, quum se moribus ignobilem secerit. Post haec rex Olais uiam catenis coercitum, nauigioq3 in Fl ndria relegatum, carcerali custodis mandandum curauit. Cuius captione coniurati parum fama aut nuncio experti,quo callidius exercitum soluerent, inertem regis moram absentiam* causati, classem

clandestino monitu circunuenta domos abire iusserunt.Quam rem siquis palam exhortatus fuisset, publicatis bonis aut in exilium agi, aut capitali supplicio assci lege merebatur. Quam ob rem desectionis incentoribus tutissimu uisum, ut sine ullo autore ipse sibi popuIus desertionis licentiam uendicaret,ne tam priuatu dis, cessionis crimen quam publicu haberetur. Tantum autem apud improuida multitudinis temeritate insidiosa magnaturatio ualuit, quod plebs non minus eorum autoritate,quam morae taedio adducta, fidentissima reuertendi libertatem accipearet. Cuius facti rex cognitione suscepta,dolorem prius, deinde letitia egit. Siquiodem iniuriam in religionis habitum formauit, mulchel nomine primam exigendarum decimaru occasionem corripuit,laetatus quod ei utilissima propositi ratioisinem opportunitas conciliasset, suoc dedecore sacroru decus instruere cupiens. Cum c magnates Olauum quem sibi ractionis ducem sutum sperauerant,asatre interceptum audissent, proposita fraude desecti, summa esus dissimulatione egeis runt. Itac rex accersita postmodum concione,docet quantum Danicis armis militaris semper disciplina profuerit, maioru imperris a minoribus semper obtempeα ratum suisse, regum autoritatem popularibus inniti suffragiis, principum tamam

nullo magis quam militum fide crevisse, eorumcp nullius momenti impertu esse.

258쪽

s AVONI GRAMMATI cI

si non plebeijs subsistat auxilii Sihi uero nuper ignotam regibus contumeliam

obuenisse, inusitatae desectionis autores hebetudinem audaciae praetulisse, auidi tate ocij speciosissimae rei negociri subruisse Adiecit quom quani pecuniae sum ma ob impium desertionis crimen damnari meruerint,gubernatoru singulis qu/ dragenariumum talenta, terna remigum unicui Q mulctae loco numeranda pro Ponens. Nemine collatione abnuente promissa aeris solutio est. Quo cognito re mittere seManutus illam exactione, s sacerdotibus decimas erogare uoluissent, edixit. Tunc concio petita consulendi licentia,paulisper a rege deliberatura secessdit, an propositis satisfieri conditionibus oporteret utrao exhibitu dissicilis aestimataIn soluendo nanc aere complures inopia assiciendos credebant. Decimaruuero pensionem omni aeuo celebrandam, aeternam debitoribus infligere seruitutem Igitur quasi in tristium rerum contextu minus aspere delectum fac turis, acerhior uisa cui comes diuturnitas astuisset. Nam cum altera se tantu, altera posteros quot puniendos aduerterent, praesente inopiam perpetuo muneri praetulerunt liac temporu aestimatione facta,quo sibi tantum quam pro posteris poenam crearent,culpam redimere praeoptantes, semel aere, quam semper libertate defici ma luerunt, iure elicitum, dedecore uacuum, persuasione extortum, probro obno xium rati . Quinetiam annuam alienis frugem dependere ignominiae, non reli gioni attinere censebant A quibus quum rex deteriorem conditionis partem p probari uideret, simulata pecuniae exactione, septentrionales Iuliae partes ingres ius,Tostone cognomine Peculatorem,emst collegam Hortam colligendae pensionis questores instituit,mulctae metu decimarum religionem disserere cupiens. Iisdem desectorum res aestimatis possessionum preciis, intactas dimittere iustum. Qui mandatum immitius ac iusti fuerant executi iniqua plebem exactione pulssabant. Quam rem aemuli regis in popularium concilio deplorantes,calumniam mendaci is exaggerabant. Ueris quoc maiora fingemes, inuisos cunctis reddidere quaestores. Quippe militum opus non regis imperium iudicabant,nec iuben iis, sed iussi studium intuebantur. Quorum instinc tu multitudo quaestores ador

ta,commune iniuriam publica consternatione cohibuit: magis quid fieret, c quid fieri iussum esset inspiciens. Nec eoru caedibus satiata, in rege quom uesana prorupit. Qui impetu eius Opportune sua ratus absentia declinandu,Stesiuicu concessit, ibis coniuge cum stio constitutas res sinistie cessissent, perfugere in patria iussis, nullu inter perfidos praesidiu habitura. Siquid intempestiuu regno haeredem do mesticoru arbitrio relinquere uerebat. Igitur Uuandali solam sibi in armis libertatem restare credentes, fugae eius perinde ac uictores insultare coeperui. Qui quuimminentibus Iutis o uetera auxilia deficere cerneret, nec noua temporis angu

stiae cdtrahi sinerent,quo tutior secessia foret, Uioniam petit salute insulae praesidi quaesturus, ubi nihilominus indigna religiosissimo spiritu suo uiolentia expertus est. Hinc en Iutis aucta seviendi fiducia, cocitata multitudinis temeritate exacuit, hinc grassandi praesumpta liberias triste regi procella inflixit. Sane popularesiccnae metu coeptu Omittere ueriti, perseuerantia sceleri exhibenda duxerunt. Necpem bis laesum poena noxi js remissuru credebat. Ideoc eius exitiu sitientes,ardentissimo odio sanctissimi uiri nece petebat ac ueluti ueniae despiratioe copulsi, hostem tollere ultorem experiri maluerut . Nec suis cum finibus exegiisse cotenti, Flonia quot propellendu decernut Iami rex accepto traiectionis nuncio,Siam landia emigrare statuerat,cum Blacco quidam prima ipsius familiaritate adeptus, sed nihilominus eum occulte perosus, simulatae fidei costio hortatur sugae parcat, Othoniensis pagi praesidia expetat, nec scemineo more latebram circunspiciat: se

interim plebis acta speculaturii, blanditiast irae eius opposituri promittit. Quod si plebis animu mitigare nequisset,lanto ante id regi pronunciaturu,quantu sugs

occupandae

259쪽

ΠIsTORIAE DAN IcAE DI B. , si o occupandae sat esset Consilio obtemperatu e Tunc BIacco omisn legatione sirnistris plebem monitis palpitans,conciliandae gratiae loco,odium regi impensius

siruit hortatur quacelerrime calumniae autorem occupent, nec fugace elabi perα mittant,oppressionis uindices tyrannum non regem fastidire comemorat:carere

culpa. quod honestatis aemulatione comittitur: patriae tutores perinde ac pietatis ministros parricidio exui priuatu abesse crimen ubi publicae libertatis uindicta peragitur. Praeterea miserrimos coepti irritos, copotes felicissimos sore. His atlco sentaneis modis licitato in regis necem populo,aduersum immerentis caput funestos omniti conatus erexit, eat actione costernata amentia plebem ueluti sariali quadam face succendit, statimi impetus creuit ubi hortatore habere coepit. Nec enim temeritati eius constantia suam obiecit, sed publicae sese dementiae auriorem ascripsit. Igitur incitatior seditionis procella pestifera eius concione deseraebuit, grauiori tempestatis incentore nacti tumultus erupit. Inde reuersus pacaistic re populi animu nunciat facile costernationis procella acquiescere, si rex iram mutuo deponere, reisl poenam remittere uoluisset. Quem rex fidum legationis ministru ratus, regalis magnificentiae conuiuio excipit,malignuci suae pietatis inditerprete donis prosequit. Utrobissi gratia perfidiae habita est. Nam Blacco alteris Da partes uice subiens corrupto legationis ossicio, pro mediatore proditore agere ccepit, atm ex speculatore sceleri hortator euasit, sinistre regis, falso plebis antismum interpretatus. Ita pellacis uiri mendaciu legationis titulo inuolutu, rege parriter ac populusesellit, hunc ne imminente uitarer, illumne parceret expectanti.

Eundem die postera rex prioribus paria pollicente ad speculanda seditionis acta dimittit comunem l hostem inter sedi uulgum creandae pacis autore assumpsit Nec solita legato perfidia desuit:cuius pestiferis monitis instincta plebs uehementius aduersum regis caput consternatione destrinxit Kanutus interim quotidia η nis sacroru solennibus assuetus, ne quid religioni praeponeret, Albani aedem saae cram pro se deprecaturus accedit Quippe precibus deum,quam hoste armis nequid charitati detraheret, aggredi prinoptauit. ubi dum religioni uacando, ossicia sanctitatis exequitur,coste nate multitudinis corona armis sacrariu clausit. uotis quot ergo ex militibus hostem praecurrere poterant, periculi consortiu affectanistes regem petebant, eius in seipso discrime transfundere cupientes Cumi salutem secessi consequi possent,periculu Draesenti a quaesierunt, mortem clari quam fuga tuti fieri maluerunt inania porro humanitate clientela hanc abundasse credemus, quae ne infelice domini fortuna desereret, periculo sese quod uitare liceis bat opposuit, inci magna fugiendi copia salutem regis quam suam tueri satius duxit Benedictus quocifraternitati ne um fide imitatus,in templo cum fratre coismori destinauerat Ericus uero seorsum ab hoste conclusus cum solus multitudi nem sustinere nequiret, per medio hQstium globos ferro secessum molitus eruispit. Tunc nemine religiosae pacis domiciliu uiolenter irrumpere praesumente, primus Blacco cunctantibus caeteris serro ualuas petiuit, ductu tuo eandem cunae ctis licentia tribuit. Ita se non sacrilegii modo, sed etiam publici parricidi j ducem autoriis c exhibuit. Quod uidens plebs cocitato seditionis motu temptu aggre ditur, eo* irruptione faeta diuinos lares, ac sanctissimasenetralia sacrilega te pestate foedauit Ueru Blacco in ipso quem irruperat aditu trucidatus,datis parriescidit piaculis uiolati sacrarii poenas pependit: mors eius interseetoris exitu uindicata est. Itam alterius fato scelus,alterius pietas causam praebuit Crediderim tune pium cruore parricidali permixtu separatis fluxisse meatibus, ait sine ulla riuuae lorum comunione hinc sacru inde scelestu sanguine diuiduis alueis incessisse.Beaenedictus liminibus irruptore excipiens, dum seribus acrius propugnat occidit. Rex ipse inter cruentos imminentis uiolentiae strepitus fiducia costientiae eunde

260쪽

SAXONI GRAMMATI cI mentis habit*tenuit:nec religioni parcius δέ periculti abesset, uacauit, ne plus ab eo timoris quam costantiae uiribus indulgeret. Sed ne extrema quide eiustio rasanctitatis studio uacua suit. Nam cum pariete undis a popularibus perstingi quippe ligneus erat ideol propinqua sibi nece instare animaduerteret, accersissio sacerdoti factor arcana cofessius, per summa moeroris acerbitate praeteritae uista culpa absoluit, praemius sibi poenitentiae salubritate cociuit.Tantum enim in innocentia sua fiducia reposuerat,ut morte non periculo oppressius refugere, sed metu uacuus appetere uideretur uinetia propassis utrinc brachiis ante aram lati securus occubuit: ubi dum uictimae morc prostratus percussiore expectat, ima. Kanus missae per senestra lancea mortifico iactu cossessius, pium mortis sacrificiuaedidit, irieritus prosusQP militum sanguine, suum ad ultimu erogauit Enimuero crebris undi telis petitus, corpus immobile tenuit, nec ante loco quo cubabat excessit, .sere tro mandaret extinctus Ex cuius sanctissimis uulneribus plus gloriae quam cruoris effluxit:quippe praesentis uitae exitu inlitum melioris accepit,hostili iudicio punitus,diuino seruatus Felix eoru parricidiu,qui quem terrestriu uirtutu orbe exemerant, coelestiu usbus applicabant, caduca ει fragili potentia spoliatu, solidae at aeternae felicitati copotem statuerut Sed & clandestina eius uirtus perlucio dis postmodu experimentis enituit. Haec audiens regina patria cum filio impu*here repetit, geminis post se relictis filiabus, ex quibus Ingertha Folconi Sueticae gentis nobilissimo nupta, Benedictu, Ka nutum ci filios habuit, hisdem in medianstibus, Birgerii qui nunc extat Suetiae ducem cum fratribus suis nepotem accepit veru ex Cecilis matrimonio Ericus Gothoru praesectus Lanutu cum Larolo procreauit . Ex quibus generosis maru imaginu numerosa posteritas clara pro' pinquitatis serie cohaerens emersit. At populus perempto rege exultans, quod scelus deflere debuerat,insultatione prosequi uoluptatis loco reputabat. Qui cu parricidio pietatis causam praetexeret idc tyrannicidii nomine coloraret, milite

suum Deus mercede fraudari non passus, arcana sanctissimi uiri innocentia manifestis publicauit indiciis, eximios uitae eius splendore etia clara mortis ornamenta cocessit. Sane ad coarguenda parricidaru malitia puniti merita miraculosis prosdidit argumentis, ignotam* uulgo uirtute mirifico rerum sulgore detexit. O rum plebs admiratione perculsa uirtutis inuidia egit,co spicuam in signoruexpe' rientia diu nequicqua insciscare tentauit Uete is nanq; inuidiae fremitu, ac pristiGnis odia uiribus pertinacius excandescens, adduci non poterat, ut diuinis honoris hus coleret,quem ob scelus a se interfectu putaret, rem c itus declarata humanis argumentis abnegare conando Quanqua enim damnatos a se mores coelesti ius dicio coprobatos uideret, ad dissimulanda tamen, occultandat miraculoru4 de iustam caedis causam fingebat, firmas faeti tuitione retinens, sententiae suae perseuerantissima propugnatrix existere non erubuit. Nec uita rege spoliasse colenta, etiam fati laudibus exuere conabatur,cuius lucem extinxerat, fama quom sepeliWre conisa Sed humanis tenebris diuinus splendor inuolui non poterat. uippe miraculoru nitor dubietatis caligine clara rerum luce pellebat Nisanctitatis eius medela uarias imbecillitatu affectiones remedioru salubritate prosecuta est cum obtrectanti liuor crebrescentibus signis uirtuti cedere cogeretur, nec fidem Aterius frustrari quiuisset,in faeti tamen defensione persistens, sanctitati quidem asileniit,sed eam non tam ex prsteritae uitae meritis quam ultimi temporis poenitens m protecta struxit. Ita cuiustam facto causam praetexuit,ec uita cassum honore conauit. Niquidem digne regem perisse, sed pium lachrymis euas me dicebat inotentionem eius auaritiae quam religioni propiore existimans Cuius erroris non paruas postmodu pinnas pependit. Sed&posteri paterna redo

citratis eius sorma non moribus, sed lachrymis imputant,praesentis incredulitati

SEARCH

MENU NAVIGATION