장음표시 사용
381쪽
ΠIsTORIAE. DAN IcAE B. XIIII ITIA unum opem tulisse uideretur. Progressus itaque Strumicum athletam insignis sortitudinis capit. Sed nec prius Mirocus ut pedem referret, urgeri poterat, quam alius nauigin superuenietis uiribus arceretur. Cuius respectu tantum ueneratiotanis a uictoribus tributum est, ut cum captus supplicium mereretur, redemptioranem acceperit, potiust in eo probitas honorata sit,quam facinora punita. Ita cum impietati pernicies deberetur, fortitudini salus donata est. Eodem tempore Eshilatus domesticis supra uires negocris fatigatus,dum quieti intentius consulit, prosiaciscendi licentia a rege dissiculter extorta, nobile Galliarum coenobium,quod CIarauallis nucupatur,petiuit:ibic priuati more tranquillam uitam degens,asperum patriae conuietum uoluntariae peregrinationis lenitate mutauit, iocundiorem reis rum usum apud exteros, quam inter ciues habiturus Per idem quoque tempus uuatapostenses moenium suorum angustias perosi, cdtractiora urbis spacia proopagare coeperunt. Nec incrementa adiecisse contenti, noua defensionis praesidia excogitabant. Siquidem stequentibus palis circa moenia defixis, quo minusto,stis aditu potiretur, propinqua muris uada claudebant, prosundiora fluenti loca aduolutis ingentibus saxis nauigins inaccessa reddentes.Caeteros quoque meatus nauinationibus opportunos,aut lapidum coagmentis,aut alio impedimentorum Renere, struebant. His obstaculi re optato locorum accessu prohibitus,clasissem postera aduersum Sciatio e peditione promotam, Tuinensibus ostris inse rit Iulinio uacuas defensoribus aedes incendio adortus, reliabitatae urbis nouitalatem iterata penatium strage consumpsit. Nec solum Iulini uiciniam,sed e confinia Camini ipso praeterito populatus est,ut factu celerius,ita quoque hostibus perniisciosius ratus, patentem ruris ubertatem diripere,quam dubia munimentoru claustra nullare. Nam Iulinenses cum urbis suae recentes ruinas serendae obsidioni is habiles cernerent,perinde ac uiribus orbati,deserta patria, pr aesidium Caminense Petiuerant,aliena amplexi momia nibus exercitus noster ad urbis Oznae solum dirigitur. Cuius rinxnibus abstines uiciniam irrumpit, certam agrorum uastationem,incertae urbium obsidioni prae, Donderare existimans. Sed etiam idem aliquant satius faciliust reputabat perisse ui dispersos, quam urgere munitos. Cui postmodum compendiariae nauigalationis reditum circunspicienti,in commune prouisum est, propinqui fluminis abis strusos reserare secessus. Cuius Ostia cum quondam nauigantibus peruia suerint, nunc arenis obfusa, ad pristinum habitum fossa redigi possint. Quam sententiam considerata dissicultatis magnitudo quassauit, rege eximiam obstaculi molem ii,
onibus Oenetrari morosum ducente,uetantei negocium suscipi,quod plus imis oentativam utilitatis afferre uideretur. Igitur repetit Ozno, tormentisi pro Dieruallum erectis,obsidis inlationem spernentibus oppidanis, eXpeditioni inis imponitur Aliam rege postue nosterum exorso, eius popinione sinitimos terrente, cum se Sclaui nec prolampiis uiribus nec peregrinis aurilijs aduersum Danica arma abundare conspice, rent eleeatur Pristatauus, qui bellum apud Dano deprecaretur. In quoru prin
naratam ram incid--prosectionem prois
hibuit sed etiam pacem in biennium taxauit. Caeterum publicae religionis condi,tiones Barbaris ingestae non sunt, cuius profestares plerique eorum principes existerent uti o sacrorum societatem damnante. Qui tametsi Christiano nomisne censerentur titulum moribus abdicabant, prosessionem Operibus polluentes. Per idem tempus Henricus compositis in Baliaria rebus, quia clauis aduersum Danos adesse non poterat, amicitiam ualdemari prius per internuncios petis tam mox apud Emoram colloquio obtentam callidius quam uerius amplexatus
est Nam pervicaci eius ingenio nulla boni stabilitas seruiebat. Cum gente nostra
382쪽
s GRAMMATI cI nunquam diutinas ac constantes amicitias gerere sustinuit Mentiri uirtutem duocebat, honarum artium loco fallaciam amplectebatur, fidem simulatione coleis hat,honesto utile antefierendo Assidue nostros rupta turpiter societate laedebat. Econtrario regem conspicua animi integritas, perpetuaci in cunetis constantia decorabat. Quid ergo miremur, quod inter eius uirtutes, Θ Saxonicam leuitartem firma societatis copula, aut solidum concordiae uinculum contexi non poterarat iisdem sere temporibus uerus quidam fabro patre genitus, sacerdotin quod in Arogi aliquandiu gesserat partibus abdicatis, Noruagiam petens,religionis munus militia mutauit, Osten cuiusdam ab Erlingo prostrati occasione adduinctus, cuius agmini per deserta fugienti fortuito obuius ducem se praebuit,rescis aduersum uictores nauare coepit.Et ne generis titulo carere uideretur, originem mentitus,Haraldum Hyberniensem auum sibi uendicando,Siuardo se procreain tum confingit. Cuius etia nomen filio,quem antea patris uocabulo una appellariuerat,aptauit. Et ut omnia prioris fortunae mometa subrueret,proauici uocabulo in eo representari crederetur, simulatae prosapiae decus, noui nominis ornamenotis usurpare sustinuit, Magnum i se in argumentum generis uocitari constituit. Quod tam impudens mendacium turbulento militum errore, credulac uulgi suffragatione protectu, ad totius Noruagiae cruentissimam stragem,extremammperniciem penetrauitadem cum adhuc priuatus Suetiae ducem Birgerum petissset,sacerdoti cuius sorte hospitio usus fuerat, stolam praecipuu Diaconi insigne, cum libro sacerdotalia sacra continente dono dedisse sertur. Sed ne peregrinis ulterius immorer, stilum ad propria reseram. Neq; me domestica stetera per idem tempus exorta,diutius externis insistere patiuntur Sio uidem Magnus Erici solius praesentis fortunae stipendiis non contentus, cum Kanuto ct Carolo quibus paterna cum ualdemaro necessitudo, maternus aute auus Eskillus erat,ali jsicompluribus in societatem facinoris accitis, opprimendi per insidias regis consiolium capere sustinuit. A quo cum Suenonis partibus militando hello Grathico capius suisset, non solum spiritu sed etiam amicitiae &familiaritatis iure donatus, atque ex priuata sortuna ad eminentem dignitatis locum prouectus fuerat Tanratam uictoris charitatem,supplici j quod meruerat loco expertus est. Cuius insidiarum apparatus, hoc securior, quo incredibilior extitit Neque enim facile regis
animum subire poterat, ab illo sibi insidias necti, cui quondam salutem a se tribuo tam meminerat. Cum res diu latuisset,indicium huiusmodi fuit. uidam Theuotones insidiarum conscia, Magno clietelae obsequiis deuincti cum sorte negoci
rum eius curam administi ado Holsatiam peragrantes,cuiusdam solitariam ullam degentis hospitio excepti suissent,eius cicubiculum a se medio tantum pariete discretum nescirent, nocturno inuicem se mone effusius habito, uehementer se mirari dixere, quo pacto rex inter tot praeparata sibi insidiarum commenta mortallium adhoc luce fungeretur quas Magnus cum Karoli sit j eius capiti clandestio
no consilio molitus fuerit. Has uero omnes aduersum inscium excogitaras,non
fortuitis humanae condition cashus, sed constantibus diuinae protectionis subissid4 esse dispulsas.Siquidem Magnum gladio duntaxat uenabulo*quo tigres occupandi consuetudinem habebat utentem, petituro Stalandiam regi comitanadi obsequium ad cuiusdam usque uadi transitum exhibuisse, ibiq; Kanuti qui paor armatura instructus nam id genus in uenationis sectatoribus suspectum esse non poterat cum coniuratis eodem tempore superuenire debebat, occursu fraudatum,facinust sine complice experiri non ausum,per summam propositi dissimmutationem Osalutato rege propria repetiuisse Post cuius discessum Kanutum regi uadum transgress obuium extitisse, turbatumq; consortis absentia, prosecutionis ossicium simulasse.AIiquato tamen eum acrius auidius cpq m Magnum propo:
383쪽
3 2 propositum exequi perseuerasse qui regem equites ad mare praemittere,stipantibus*foeminis morabundum in littore considere, θ inter extremos nauigium conscendere solitum aggredi constituerit,peregisseici facinus,ni rex absic omnis humani indici j monitis, benigniore coelestium cura compulsus,relicti Ocyusse. dissequis, ratem praeter solitum scandere maturauisset. Karolum aute antea a coniuratis in Scaniam transmissum fuisse, si fratri propositum ex sententia cessisset, ad extirpandam regis sobolem amicorum auXilia contracturum.Sed ne sic quiisdem Kanutum proposito cedere uoluisse, quod apud Fioniam frustra tentatum,
in Scania maiori cum opportunitate consummare sperauerit, Uualdemarum auHelsingorum urbem praecurrere maturando,eumicum primum Scaniae adueis
cstus rate excederet, incautum opprimere moliendo, quem post diurna uenatio, nis exercitia, praemissis arbitris eo loci paruula rate corpusculo transire solitum, non ignoraret: quam machinationem sortuitis necessitatis praesidijs elusam fulsisse. Nam ratem quae regem uehebat cum forte glaciali impulsu procul a coccipito littore detorqueretur, militum eius aduentum praestolantium ingeti cohorte exisceptam suisse, eam manum necessitati subuenire conatam, coniuratorum insitidi js obstitisse Ita Kanutum ec Karolum bis propositi castas, loricas quas inuadendi regis gratia sub tunicis gestabant hospitris reddidisse Horum autem omnium
admirationem uincere,quod Vualdemarus unius excoluratis sibi perfamiliaris suspectum minime,serrum uitare potuerit. ui cum regi per rhedam aucupium exercenti, solitarius comes aurigac e istere soleret, deficientibus coniurationis autoribus, parricidale ministerium circa ipsum comprehensa aue curru delapsus iuuandi accipitris curam intela corpori inclinatione traetaret, sua manu peragendum promiserat,sortunam tamen in tanta tam facili insidiandi materia promissis parricidi spartibus aditum non dedisse Horum itam eventuum miraculis liquere mortali manu regem perire non posse, cuius salutem inter tot exitiosa,arcanacis pericula,non industria humana,sed coelestis protexerit diligetia. Hanc hospitum relationem a rerum admiratione prosectam,eremita perinde ac si diuinitus dati indici j mysterium ueneratus, cuidam monachorum rectori ad se uenienti memori narratione replicuit,iussis horum indicandoru gratia ad regem transitum non differre. Quibus acceptis reX, cum X distinitione locorum, argumentisci; temoporum, necnon itinerum suorum circunstantius sidem assertis habere coepisset,
non minus sibi subsidii Deum in prodendis insidin praestitisse, quam in frustrandis tribuisset, gratulatus est uiua rei ignoranti Karolus pristina adhuc secuisiitate succinctus, siue tegendi parricidalis propositi calliditate,seu peragendi de speratione, Absalonem ob cognationis fiduciam petitum, impetradis sibi a rege prouincialis beneficin adiutorem deeQscit. Quo propinqui preces attentius ex equente,Vualdemarus dissimulata insidiarum cognitione,ex fisco suo se stipenis dia Karolo soluturum promittit,quoad honoris ei impertiendi facultas incideret. Cume Rosiuidiam ueniens in aede Trinitatis optimae maximae, morem sacris gessisset, amotis arbitris Absalonem adesset aecepit: quo secum considente in dicem aduocans, quaeibi detulerit iterato exponere iubet ne propinquitatis metu qua Absalon a Kanuti fili j contingebatur eloqui ueritus, atque os rubore perfusus aliquandiu plenum haesitationis silentium egit. Cuius taciturnitatis rex ilico causam coniecitans, hoc,inquit,te metu Absalonisides liberat, apud quem meae respectum charitatis propriae necessitudinis affectioni praeponderare non dubitem. uo dicto senioris uocem uerecunda animi haesitatione torpentem,ad teloquenda quae iubebantur intrepidam reddidit. Is itaque relationem ab insidiatarum principio orsus, cunctasPearum partes ueris narrationis indich prosecuistus, hoc non suae sed alienae compertioni suisse testatur, rogatum se tantum eao
384쪽
sAVONIM AER AMMATI cI dem regi reserenda curare.Tunc rex eo secedere tuta, ductis alte suspiri is, priouatim apud Absalonem queri coepit, nunquam sbi uel cognationis ius, uel heri neficentiae meritum obtentui fore potuisse, quo minus malis propinquorum arritibus appeteretur. Quorum staudem si dissimulanter tolerare coepisset,effectum insidi j praebere posse, quae tam potentu tam Ibi familiarium studi is necterenatur. Si uero parum adhuc publicato facinore, supplicia de indemnatissumere maturasset,dolici notitia a paucioribus sumpta crudelius in aemulos consuluisset,ina noxia capita cofictis criminationis partibus obruere uideretur,inuidiacpuirtutis accensus, ad ccmmunem generis sui interitum uari js insimulationis modis exurgere necessitudinis euersor, amnium* consumptor censendus. Igitur& patiens tiam periculosam,ccultiones praepropera Bret,probrosam existere. Ita se quem uindictae modum apprehendere debeat ignorare,cuius cx ignominiosa acceleraratio siti perniciosa dilatio aeterum insidiarum periculis patere malle,quam in autores facinus retorquere, ni mors sua ad aliorum confestim exitium redundauret,quam liberorum suorum amicorumq; miserabilis strages,mox discordia ciuio Iissarirat exterorum irruptio, ac totius patriae teterrima uastitas insequeretur. Haec cccosentanea rex crebris anxinsu gemitibus prosecutus,quae maxime sibi
conducant Absalonem dispicere iubet. Ille se nihil a regis aestimatione diuersum perpendere reseri,praefatus ipsum ex repentino uindictae procursu,non leuius famae dispendiu quam salutis ex dilatione capturu. Quam ob rem animaduersonis ius diuino permittendu arbitrio,qui potis si insidias quas eluserit publicare. Sed nec rem cuius multitudo costia sit, diutule uulgus latere posse. Hortatur deinde corporis sui custodiam consuetis comitibus attentius mandet,iubeatv nunquam sibi inermes assistere,nec magis salutem suam diurnis eoru ostici js, quam noctura D nis excubi j uallari curet. Sic enim coniuratorum aliquos, se proditos suspicates, repentinum propositi indicium aedituros Gratum ualdemaro consilium suit. Cuius Rostaldiam linquentis Absalon comitem agens, licitatur a Carolo petistionis suae partes quas nuper apud regem egerit,iterare. Quod exsequente eo, respondetur a rege,raram benefici j gratiam eise, quod accipiens parricidio penusare studeati Praeterea miram quorundam ingenins ecfallendi pertinaciam,& dissimulandi inesse uersutiam. Se nihilominus cum primum Iuliam introierit insidioinso militi munificum suturum, a quo potentiae ius in id maximae uulgus affectari
non dubitet Iocunda Carolo promissio extitit quam sibi per Absalonem exposio
tam impensiore gratiarum relatione prosequebatur: sinxit enim oris hilaritatem, laetitiami effusius praetulit, quam non tam recipiendi benefici squam implendi parricidi Dassectus progenuit,quod ei regiae dissimulationis industria securitatis incrementa tribueret. Huic postmodu sorte materni aut Eshilli per idem tempus a Gallia nauigantis appulsus,urbem Ripam cum Kanuto fratre petendi causam praebuit.Quoru Benedictus quidam solo patre germanus,sed pellice aeditus ,rerigiae clietelae sortior quam fidelior comes,Vualdemaro paucis post diebus quam Fioniam ingressus fuerat in propatulo prandente, siue celanda fi audis impatientia adductus, seu parricidi j quod cogitauerat furi j cocitatus,neglectis epulis cultrum, quem sorte prandendi gratia sumpserat, compressa manu,huc atque illuc actum, uaria ancipitic uersatione stringebat, perinde ac usum eius ad inserenis das plagas agitationis exercitiis praediscere cupiens Interdum serrum sinu conindebat, detectum rursum digitis inserebat Inter haec assidue regem oculis dein
Itinabat, quibus non minus quam manui minarum inesse uideretur. Cuius moatibus amentiae consentaneis, ualdemarus per sponsam Mnj Gerthrudem ob id muliebriter Iachrymantem oculos inserere monitus, Nicolaum qui regiae menσsa praeerat, quam poterat arcanis nutibus accersitum, uisum ad inusitatos Besnedicti
385쪽
nedicti gestus obliquare tacite iubet, amotist post epulas me sis caeteris sibi proopiorem consistere, praedicti equitis si quas moliretur insidias excepturum. Sed
Benedictum tum ipsius regis,tum commilitonum plena stuporis contemplatio, ferrum vaginae reddere coegit.Crediderim uero iunc animi aestum eius praecoris din diuinitus ingestum, eodem c autore proditum facinus quo prohibitum esse. Tum demum ualdemarus neglectum Absalonis consilium poenitentia proseis cutus, deuocatis in cubiculum ilitibus, inter quos de Benedictus astabat,rem moestam etsi perquam maxime displicituram arferre se dixit, quam o prodere triste sit ex celare pestiferum nec se dubitare quin eadem in comune delata, amicorum mentes tristitiae salebris sit implicatura, tantoc eis plus amaritudinis incussura quanto regem suum propensiore charitatis cultu contingerent. Siquidem quotarundam conspirationem de nece sua habitam, no dubi j coniecturae rationibus sed ueris consciorum indici js certis P rerum uestigris sibi proditam esse, cuius autoribus primam salutis suae custodiam credere consueuerit. Nolle uero se eorum declarare uocabula, quod noxio resipiscedi induci is donare, quam insimulandi studio obruere mallet. Hortatur deinde maiore cum sedulitate uallandu se curet, nec usquam gladiis vacui incedente comitari sustineat, stipadit ossicia hactenus per incuriam gesta, deinceps elaborat famulandi studio prosequatur, tanta*id solicitudine peragant, perinde ac uiuis propriae synceritatis certitudine de alie, ita ambigere necesse habeat. Sed nem se uniuersos notabiles ducere, de quorum grege complures ad mortem pro se eXcipiendam, si res posceret, paratissimos scitaret.Tunc milites mutua fidei aemulatione conscioru indicium flagitantes, persiis dis erga regem capitibus uindictam se e acturos promittunimeque aut necessitatudiis aut familiaritatis gratia eperaturOS, quominus sanguinis eius cupidos, poenas quas mererentur persoluere sint coacturi. Ad haec rex reserre,fide synceritate contentos, ulteriores indici j parte eXpeterem oportere. Ita militum predices ab innocentiae conscietia prosectas, plenum moderationis responsum cessare compulit. At Benedictus coniurationem a conscrjs regi proditam ratus, eummhis quos incautos opprimere cuperet, callidis smulationis ambagibus uenia polliceri, plerist militiae insignibus relictis, Iutiam qua potuit celeritate petiuit,deteactae factionis nuncio ad Magnum dimissis. Ita perfidum eius animu mordax conis scientiae crimen regiae masuetudinis promistis fidem habere uetuit. Quae res Magno proxima nocte nauigi Lubecam proficiscendi, indec Henrici contuberunium expetendi causam praestitit.Eodem nuncio K anulus θά Carolus per Bene dictum accepto, tacite Ripensium urbe egressi,conscensa apud Randrusium nactue, praesectum Gothiae Birgerum propinquitatis fiducia petiuere Adeo illos malignae conscientiariis securitate desectos, subito pavore quati coegit. Quorum prosectionem Eskillus, tum propriam, tum nepotum sortuna miserabilius que stus infinitar aegritudinis molestia prosequebatur, ob cuius magnitudine linguae debilitate contracta, parum uocalis euasit. Quem rex ad se Vulbergi uenientem iocunda admodum fronte suscepit, ne quid suspicionis in eius aduentu reponere uideretur. tiam regis moderationem pontificis prudentia aequauit. Supplicem enim pronepotibus uocem mittere non sustinuit, quo magis se ab insidiarum suspicione alienum efficeret, ne ue eorum culpae assinis quos precibus seruare uis peret, existimari posset,consultius arbitrando taciturnitatis argumento maligni tatis suspicionem uitare,quam Offensam pro noxi is supplicando contrahere. Cui postmodum Scaniam profecto, Opportuna medicorum industria debilitatae uoiscis opem redintegrauit. At mentem eius ingenti curarum aestu obsitam aegrituae dine uacare nepotum proprio spiritu chariorum fortuna passa non est. Adeo fa
clinis corporis quam animi discrimina uitantur. At Magnus facinoris pudore
386쪽
C quam exili j causam haberet, Henrico pandere ueritus, reconciliationis ab ipso
duntaxat remedia postulabat. Ille exulis uota auersari impium ratus,epistola ad Vualdemarum transmissa, conceptae erga Magnum offensae remissionem esilaogitat. Ad haec ualdemarus legatione quam literis respondere satius ratus,Henricum quem stabulo suo praeposuerat,Germanicae uocis admodum gnarum,in Saxoniam dirigi curat,apud eius ducem Henricis, Magni perfidia accusaturum. Quo audito, Magnus rubore in audaciam uerso,quam poterat pertinaciter obiectis se astinem negare, & ueluti in augmentum innocetiae duello manum onerre, eodem acumine dissimulationem amplexus, quo facinus molitus fuerat.Refert legatus no ob hoc se eo missum, ut accusationis partes apud exteros serro proseσqui debeat,sed ut reum causam sua ad regis cognitione transferre,desensionemPpatria lege decreta subire moneat Tum duce,quem defensionis modu aduersum hoc criminationis genus lex Danica statueret, rogante, penes serru purgationiSmorem consistere respondit Tunc Magnus a duce rogatus, an tantu fiduciaria innocentia sua reponeret,ut huius experimeti indicio spem defensionis petere auderet:anceps id genus, nec semper miraculo praeditum aiebat, quod plerun incinsontes damnare. noxios absoluere soleat,sortuitos* maxime experimentorueuentus habeat ne* enim diuinam potentia tanta mortaliu cura flagrare,ut quishuslibet eorum uotis rerum natura cedere compellatiSuspecta plerisci resposiosuit um duce quam a se opem sperare debeat,qui tanti criminis obiectione pari tri js institutis refellere nollet,arctius perquirete,quid ageret incertus,aliquandiu responsi cunctationem exhibuit Tandem ulterioris profugi dissidetia adductus, ultro regem adituru se dixit,si sibi quemcunc causa exitum sortiretur,impunitastis fides daretur. In cuius fiduciae certitudinem stabularius sposonis suae pignus offerre coepit,praefatus capitali crimine damnatis,patriae legis instituto dilabendi inducias tribui,rjsdemi e uestigio suppliciu irrogari nefas haberi. a Magnus oblatione contempta, solam Absalonis fidem se pignoris loco recepturum asseri ruit.Quaecum rex ex legato cognosset, epistola duci redditur, qua Magno sub Absalonis obtentu,ueniendi,discedendic potestas promittitur. oeuenit ut Absalon prius Magnum hospitio exciperet, quam ullum aduetus eius nuncium a rege sumpsisset,literas quae pro eiusdem receptione destinabatur nimio sestinautionis studio praecurrente Quibus tandem per regem susceptis solicitudinem improuis hospitis plenis fiduciae promissis discutere curae habuit.Quibus erectus Magnus, plus spei in Absalonis auxilio, quam metus in sua noxa reposuit.Quo
euenit,ut maiore sormidinis parte deposta,propria repetere non dubitaret,n
uigatione qua Iuliam petiturus erat, necessariis usibus instrueturus. uippe causam apud Aurusiam dicere iubebatur: uerum hoc securitatis robur, deprehensa secretorum eius legatio quassauit. Siquidem binas eius epistolas proditionis mandata gestantes,a publicoru itinerum obseruatoribus intercipi oti t. as cum regi allatas ab intermeantibus expertus fuisset,sormulam qua signatoria utebaratur,propriss scribae negligentia amissam confingit Id non solum inter suos,sed etiam apud Absalonem simulatione prosequi curauit, opinionem serere cupies, adulterinas epistoIas a formulae repertoribus odio sui fuisse copositas Appetete causae dictionis tempore,hinis nauigris instructus, Absaloni Sialandiare Scaniae magnatibus comitato obuius affuit. uo adito conscientiae stimulis actus,trepio dationem fide maiore, praeterita: uitae sortitudini indebitam exhibedo,nullis se exhortationibus ut Iuliam peteret adducendum iurabat plus a se metus in regis offensa,quam Opis in cuiuspiam patrocinio reponi praefatus.Praeterea sortuitam sigilli sui amissione causatus, aemuloru commento occasione ex eiusde inuetione
nactorum, inimicas regi literas suo nomine conficitas asseuerabat Sed Absaloneiametsi
387쪽
Π1sTORIAM DAN Ic AE a B XIIII tametsi criminis acta ab eo cosessii foret, nihil commissum quo minus inuioIatus discederet costantius asserente, sociali illum nauigatione prosequitur,plus amici monitis quam proprio pauori indulgens. Cui reX omni Danica nobilitate stipatatus apud uillam uibysibi per Absalonem oblato, mensae sacra communicare pastus no est,ne conuiuam agendo offensam deponere uideretur.Quem dieio, stero ad concionem uocatum,suoru in eum benignitate exposita,maiestatis reum agere coepit, pietatem parricidio rependere auidum,quod eius fuga n5 uiolenter ingesta sed a solo conscietio reatu prosecta receler prodiderit. Ad haec Magnus, se non cuiuspiam delicti, sed minacis nuncin per Benedictum accepti impulsu diis labendi consiliu cepisse testatur,regia suspicionis causam e longinquo tutius spe,ctaturus. Praeterea mirari se,quo pacto rex propinquum,quem omni familiarita tis iure prosequi cosueuerat,inanium suspicionum ductu persequi sustineat Contra rex,hoc eum ingratiorem,quo meritorum suorum negligentiorem,astruere:& in perfidiae argumentum supradictas ipsius epistolas, quarum altera ausa,alatera aperta obsignabatur, in commune proserre quas etiam per praesentes ponὰtifices circunserri,ccan uero Magni fgnaculo Obsitae essent, curiosius annotari praecepit. Quod inspectatibus cunctis,adulterinumi esse negatibus,recitari eas in publico iubet. Aperta Scaniensibus scribebatur,regem super complurium oppressione calumnians, cunctosfp ad bellum cum eo gerendum exhortans,Mais gnum repetendae Iibertatis autorem habituros. Clausa ad Hanutum &Karolum eodem quo prior titulo mittebatur, quae eos re in cania nouare moneret, Mais gnum c idem apud Iuliam facturii promitteret: sic regem uiribus cariturum,mauiorum regni prouinciarum auXilri ad eum comeare prohibitis. Perlectas epi istolas Magnus cum responso eXcepturus putaretur,indice metus flentio uteba n tur.Quinetiam tantu stuporis animo contraXerat, ut uoce quoc deficeretur, inaeternae perturbationis notas consus Oris habitu prae se serens Notabilis uiri tacti turnitas fuit,quae ne consessionis loco duceretur, prudens Absalonis interuentus effecit,miratu indignum dicetis,ad nouos criminationis obiectus hominem deis
sensonis dubium, pleno meditationis consilio respondendi ossicia tardius exhibere, protinusci eum dandi responsi gratia colloquio excedere, quos uelit ex amicis in consilium trahere iubet. Quo diei recreatus Magnus, ic ad spem labefaciada accusationis erectus, acceptis costillationis inducias, Absalone cum Tithoo
nexuenditensu antistite seuocat.Is Tuko patri eius Erico diaconatus obsequi ispercharus habitus, deq; eius clientela ad pontificatum accitus fuerat. Cuius rei grata recordatione,Magni charitatem propesius animo insitam habebat.Quem multu dius ob cogitati sceleris immanitate, prosectis a dolore covici j insecutus, respondete eo epistolas aliena fraude coieXtas, superuacuti id purgationis genus astruxit, non soluscripturae, sedi stili modu quo scriba ipsius Lambertus in diis ctandis epistolis uti soleat, certissime recognoscere praefatus.Cuius assii matione Absalone consentaneis uerbis prosequente, tantu Magno desperationis incessit, ut an eos sibi confessionis remedia amplecti liceret,irepide percontaretur. Tum Absalon tametsi cosessio periculo non careret, ad hanc tamen ante procurredum quam de uenia actum excussumsi, ret, negabat, suadeti ut stupore deposito, per se uel per amicu in posterum diem inductaru facultatem audacter efflagitet, firmato animo rem felicius eXpleturus. Quibus admissis rex praesente nobilium cateruam uespere iter ingressus, ad nnonis locupletissimi uiri penates secum
perduxit. In qua prosectione Absalon a Magno admodu aestuate, quisnam desensionis modus obiectis cogrueret curiosiore percontatione cosultus,nulla partem probro aut periculo uacua agebat.Nam nec accusatione tot rerum indicij subni,
xam refellere promptu,nec purgationis Parie detrectare sincerum:consessioriis
388쪽
sATONI GRAMMATI cI uero exitum ancipitem fore,quam nulla ueniae certitudo praecurreret Ita uerax responsidator consultori ignorantiam praetendere, quam in dubijs certitudinem promittere,fidelius duxit Tunc Magno omnia se ueraciter relaturum,si ueniam consessioni tribuenda speraret dicente,intrepide eum sibi secreta quae uellet committere iubet, nullum eorum indiciu ad regem ex se manaturum praefatus.Tum illo omnem insidiarum ordinem patefacere cupiente, Absalon narrationem adamittere noluit,ne eam sacerdotali ministerio consessionis loco recipere uideretur. Suadet itaque Sunonem Z Esbernum secum adhibeat, quos in rebus arcanis teingendis industrios sciat.Quibus admissis Absalonii data fide pollicitis,abso eius
conniventia nullam se praesentis arcani mentionem acturos. Magnus insidiarum seriem a principio retexere orsus, non solum se cum his quorum crimen testis suriga prodiderat,iure notatum asseruit, sed etiam complura ad regis caput pertinentia adhuc eius notitiae par indita,apertissima cosessione detexit:Eskillum Asteri hic filius erat Ec Christiernum patre Suenone natum, eiusdem culpae coscios asse severando,Christierni fiatrem Asterum cui in templo Lundens prima post antistitem dignitas cesserat,coniurationis consilium scisse potius quam probasse testatus Consecto itinere postquam opportunum colloquio tempus occurrit, Abia lon cum Sunone oc Esberno rege paulisper sine arbitris esse iustum,contemplari
causae exitum monet, in qua nec accusatione actori instruere expeditum,nec reo consessionem amplecti tutum ducaturi aut si indemnatus abscederet,complures ad innocentiam sibi decernendam adduceret. Sin consessus uenia careret,simpliscitatis exemplo culpae sociis tegendae eius documentum praeberet Igitur elaborirandum ut spontanea ab eo confestio elici posset, quem testimonio insequi promptum non esset. In hanc sententiam perducto rege,& se poenam consessioni reo mittere promittente, cum Magnus postera die in concione ab eo quid super rea sponso deliberasset interrogatus fuisset,a coniurationis initio orsus pudore posto habito,omnem insidiarum contextum,non solum conscios, sed etiam loca rerum ac tempora perstringendo, uera narrationis serie prosequebatur:regem inter tot pervicacissimae artis ambages,non sorte humana,sed diuina opera seruatum astirmans:set non aliud magis mirari quam quod fraude tanta familiarium arte compostam propitia sortuna interuentus eluserit, hominems tot ciuium dolis petiatum casus incolumem seruare potuerit. His dietis,genibus regis supplice uultu gemebundus aduoluituri avem rex praeteritae amicitiae uerecundia consurgere iussum,ingratae mentis exprobratione coarguit,illius per insidias opprimedi curapiditate perfusum, cuius a primaeva aetate perpetuam charitatem expertus fuerit: a quo belli Grathici temporibus,non tantum spiritum sibi datum sed etiam adiercta potestatis incrementa meminerit. Se enim non solu propinquitati supplicium remissse, sed etiam munificentiam impendisse, eum uero cum fidem beneficio debuisset, perfidiam rependissie tam meritorum suorum obliuionem ab eo tam nequiter actam admirans, nec pristinae cosessionis assertione contentus,an se per insidias opprimere cogitasset inquirere perseuerauit. Ille nec animum sibi nec araema, nihil* quod tanto facinori attinuit,excepto Dei nutu defuisse subluxit. Deis lectatus rex tam audaci hominis responso, ueniam se confessioni tribuere non familiaritatem restituere dixit, ne rursum amicitiae copia insidiarum irritamentum existeret.Eundem quoque tacita ad Kanutum Karolum ue mandata habere proohibuit, monitum ne culpam repetere uelit, cui diuinam potentiam tam constano ter obniti persenserit. Ille se si quid tale committeret, ulterioris ueniae remedisssini dignum uocare, ne precibus quidem salutem deinceps tueri ausurum.Quoreae
sedendi locum repetere iusta protinus Suenonis filiu Christiernu quem peraeta Magrii causa, pepignorantiam casus obtulerat, iracunda admodum accusatione persequitur.
389쪽
consessione ueniam impetrauit:nec solum spiritum, uerumetia bonoru omnium incolumitatem assecutus est, exilio dunta a poenas dare coactus, ne promptus
ad crimen regressius suppeteret.Ita moderatio manifestam militis culpam,extreamumcn supplicium meritam, proscriptione insequi conteta extitit.Taliter exactio consilio Magno Fioniam reuerso, Uualdemarus insula feraru gregibus abunis dantem more regio praedae uenaticae uacaturus ingreditur. Quo loci Absalonec Asteriis a maximo pontifice Eskillo obueniam eius nepotibus cociliandam, uuae Magni exemplo spoderi uidebatur,transmissi,inexorabilem regis animum experti sum a quo demum Asterus an coniurationis fautorem egisset rogatus, coetnitioni se quidem amnem,sed a cdsensu immunem asseruit,nec tam odio reis vis quam delationis pudore, prodendit commissi uerecudi haec fecis Quem confessionis modum diuturni postmodum exili scausam habuit. Huius legatio nis contemptu tam aegre Eskillus tulit, ut uarin corporis pestibus contractis grauibus hyemem morbis exigeret.Qua finita ualdemarus, Daniae uetrael primoribus accersitis, regales filiae nuptias exornat. Quibus peractis ualdemaru Eskillus secreta allocutione petitum eniXe deposcit, arcani quod ei committere uelit intempestiuam consessionem non arguat.A quo postulata sperare iussus, iampridem deponendi pontificatus allatam sibi cupidine dicit,quem tanto oneri imparem aetas uiribus destincta constituatmein enim in fastigiose, sed priuatum
acorocuratione liberum decedere uelle,praeteritae conuersationis habitum moὰ nastica mutaturum. Quem cum re uerbis charitatem simulantibus proposito Drohiberet idc ei sine Romana auioritate eXequendi fas ein negaret,habere se
summi nontificis epistolas, per quas non solum abdicandi honoris licentiam sed etiam transferendi in quem uellet potestatem acceperit,iestatus est:huc accedere uod se Romanae legationis ossici fungentem,ne sedes successore uacua habeatur subrosiationis curam exhibere parsi. Oddietu rex Asterum ab eo pon tificem adoptari ratus,suspitione insequi coepit, nec dubius Κanutu Marolum si uid ulterius aduersum se conati larent,multu ab auo uiri contracturos.Cum diu uerbis amicitiam praeserentibu egisset, ad postremum uotis eius annuere se dixit duod Romana senientiae decrei obuiam ire nequeat, penes quam publi,cae relicionis norma cosistat.Tum Ebkillus honoris abdicationem contractorum montificum frequentia celebrari magni aestimans, profecturum ab urbe regem direcari institit ut ipsos exacto mense secum reducat,quos non solum suae renunciationi uerumetiam noui antistiti creationi interesse expediat.Quam rem prorsu silentio diutia existere,ne cognit quenquam electionis metu dilabi cogeret. Otioeoncesto statam interim solennem p popularium concionem ingressus,do
i uania subditor charitatem fastigio functus exii
studio merita sua publicus eorum iuuor pensaverit Iam uero sibi re pontificali cedere in animo esse,cuius administrationi supremae aetatis suae habitum dissidere eraeiat ideocsse eorum curam quam hactenus plenis pietatis ossicias gesserica rara sibi militiae fide deuiiactis huiusce generis neratam remittere: supertiersos etia discessum suum pii precibus prosequi, uotist pro se excubare preta riri es s eis diunationem repensurum pollicitus. Adeo autem miserabiliter
si h ymis suffusam dimitteret, soluta, Absalo nem
Stalandia redeuntem,missis quibus e ciperetur qu penatum suorum hospitio
uti compulit. A quo quid ii , mm- :
390쪽
sAXONIS GRAMMATI cI cessurum, priuatamq; uitam honoribus defunctam acturum spoponderit.Die postero cum praedicti prouinciaru antistes in aedem Laurenitimatutine coissent, ornamenta sacrarii a mamentari egeri,conspectui subhci iubet,quantum uoteri altarium cultui, pristinoi sacrorum splendor noua ac religiosa liberalitate adiecerit,in propatulo ostedere cupies. uibus prolatis, uoce suspirii permixta, quantis charitatis impendij pro subditorum pace ac stabilitate excubuerit,quot erumnis,quot periculis obsitum omne pontificatus sui tempus exegerit,edocet. Quem ob hoc se deponere statuisse, quod aetatis suae magnitudine ulteriori eius functioni inhabilem sentiat.Cuius orationem rex respondedi ossicio subsecutus eum tametsi crebras cum regibus simultates gessisset,potificis partes laudabiliter executum stirmat. Suae uero sententiae resignationis eius propositum non placer cui iam eo aetatis peruentum sit, ut malignitatis ultra notarino debeat. Deinde eum proprio motu, an suo compulsu pastoris ossicium detrectaret, fateri iubet.
Tunc Eskillus directis in aram manibus, iurare, praesentia sacra testari seno odio regis,aut ullius iniuriae ex eo receptae uiolentia, sed perituri honoris fastidio perpetuiq studio huc propost esse perductum Grata regi resposio fuit cupienti uera potiscis assertione,calumniae suspicione uitare. Rogat deinde,an unquam regia seueritate poenas ab his exigere supersedisset, aduersum quos ille pontificalem censuram prior distringendam curasset. Quo nihil tale eum iste latere graui metu liberatum se dixit, ueritum ne subita antistitis abdicatio, occultam apud complures sibi notam crearet. Romani deinde potificis epistola, sine cuius nurure dignitatem ab ipso deponendam negabat,in commune relegenda profertur. Da scribebatur,Romanum antistitem Lundensi potiscalis ministerii laxationem petenti,quod eum huic muneri perutilem scisset hactenus repu nasse nunc uesro pres a ius perseueratia superatum, artati ipsus assiduoq; languori petitae rei licentiam detulisse. Cuius autoritati rege refragandum negante, sua sede exura gens, uirga anulumq3 praecipua pontificalis sacerdotii insignia altario imponens, persectam sui muneris abdicatione agere protestatus est.Cuius facti miseratione lachrymae astantibus obortae, suspiriisl murmuris instar reddentibus, aedes erapleta. lgitur Eskillus,qui regni clerum excussius nosset,sedis a se relictae successo
antistitis arbitrium mandabatur. Eaperte potestatem quam sibi indui enua Romana detulerat, ad eos quibus eligendi ius esse consuerit transferre se dixit,
maiestate tuenda semper excubuerit,consueto libertatis beneficio fraudare uide,
sdsm Og uxi consilium suum exponeret,obsecratibus, rege. cleripostulationem sub plebis nomine, cuius se partibus proloqui reserebatconsed α ---u , quῖrum lieram tacendo, steram loquendo ostendere posset Dei nanwmentem exasperaturum se esse, sillius quem huic maximere giminiadoneum scisseUndicem agere supersedisset. Si uero hominem hui omba Π ml00xiΠςi P partes alibi laudabilites
cilia audere solitum nuncuparet, familiaris ecpropinqui gratiam uiolaret lausus honoris oblationem auersari n6 dubitet. Tuniannaretur animo perpendentes,solam uocabuli certitudinem Egitan:
hildensen' nquit antistitem mihi propinquitate uobis opinio e nota es no
Igitur compluribus bene 'les maiorem hunc fascem quem ut humeris suis imponi debeat, resert nullo sena o
ra deserendam ecclesiam adduci praefatus, quam angustissimi, ciἴ ista polibra