장음표시 사용
401쪽
ΠIsTORIAE DANICAE B. Vn Iuribus innocentiae testimoni js obiecta purgando, cunctas mendaciorum paristes quibus absens notatus fuerat, adeo ualidis copiosis p rationibus subruebat, ut criminatores reatum confiteri coactos ad ueniam a se flagitandam adduceret de accusatoribus sui ueneratores efficeret. Nec parua apud omnes eloquentiae eius admiratio extitit, compluribus qui aderant diuino ore eum egisse dicentibus. Sed haec omnia Scaniensium legati ad ciuium arbitrium relegantes discedunt, absque patriae consensu nullum sibi componendi ius esse testati. Sed nec eorum fida ad hortatione, populus Scaniensis ad deponendam consternationis suae rabiem adis duci potuit. Nam nec decimas pontificalibus usibus solui curatum, nec quicquam quod ad praestanda sacrorum iura attinebat exhibitum. Quorum infandam sacris legam pertinaciam Absalon proximo sacerdotali consilio per epistolam uisita to,cunctarum Scanter ecclesiarum Obseratione puniri praecepit.Cuius edicti prae monita plebs,per idem tempus ante aedem Laurenthin cocionem armata descenis dit. Ad quam sacerdotes binis ordinis sui uiris,qui pontificalis edicti rigorem exisponerent missis, sacrorum cessationem, diuinic taciturnitatem ossici j si decimaὰrum solutionem abnuere perseuerasset, minati sunt. Delegantur totidem e plebe mutuas sacerdotio minas intentaturi. Ab his responsum est, sacerdotes alimenta sua plebi,non pontifici debere,quorum munerea beneficio necessari j uitae ussi, hus instructi noscantur. Quocirca aut diuinis inserviant,aut ingrati patria cedant: si neutrum egissent,non solum bonorum omnium poenam, sed etiam saeua memishrorum supplicia recepturi. Ad haec clerus responso constantissime dato, se ne mortis metu,neque paupertati respectu, quominus antistitis sui imperium perageret,cessaturum amrmat. Tam pia tamP religiosa clericonstantia, euictum uuia gus precibus minas mutando, quoad Absalon conueniri posset sententiae dilatio nem poscebat Civile siquidem bellum se excitaturum timebat,s in sacerdotes binobilitate pares animaduertere studuisset. Nam cum in Scania alienigenae indigenis permixti,sacerdotia gererent, amplior tamen digniorq; domesticis reuerentia praestabatur. Quo effectum est,ut utriusque Ordinis consensu mitterentur,qui tu stas animaduersionis inducia flagitarent. Haud aegre ab Absalone obtentae sunt, plus clementiae quam seueritati indulgendum putante. Multum ab eodem gratiarum sacerdotalis coetus constantiae persolutui Nihilominus populus cum con temptu benefici j,regiorum, potisic liumc militum penates publice diripere peris seuerauit. Appetente publici ieiuni j tempore reae caniambeius Stalandiaechmiliis ii succinctus, Helsingi transitu petit,HQniensium Iutoruml comitatum ob prae hila ab eis iamdudum seditioni irritamenta pertaesus Absalon ob chrismatis conis sectionem pontificali ossicio administrandam Lundiam deproperat, ubi paucos cum rene dies seriatus,vicino rure se eXcepit. Hac fama septentrionalis Scaniae populus cum Hallandensibus excitus,more gentis missio per omnes stipite sub spe cie petendae libertatis belli titulum sngit, eo pedicti genere exercitum construit.
Quem tanta dementia cepera ut manum cum rege conserere properaret, summi
imperi j vires lacessere nullius negQci jeXistimando. Quo rex e plaga australi re gressus, apud Dysiam pontem eXcepto, orantis Absaloni sustibus quam armi, anere mallet: cum uiris sibi non canibus confligendum respondit. Igitur non irae aut furoris impulsu concitatus, sed conspicua animi industria ad corrigendam ciuium insolentiam,metumi consimilis audacia caeteris iniiciendum, aliquid ab inuisissima sibi seritate mutuandum ratus, mansuetudinem ingeni j sui deposita ad tempus clementia crudelitatis actu imitari cQegit in ponte res gesta est, utrisque Timul ivipo, transitum anticipare studentibus. Anceps diu Pretium fuit:insignis illic agrestium putidiis.
pugna extitit.Quorum aciem Absaloni equite per ignoti uadi compendium iris
402쪽
sAXONI GRAMMATI cI rumpentes repentinam uictoriam aedidere. Multi illic popularium caesi,complus ribus amnis exitio extitit. Ferrum uitantes,aqua periclitati sunt,reliquiae fuga serauatae Ita nefarius ille coetus diuino iudicio profligatus,sacrilegi furoris poenas exooluit. Rex Lundiam regressus, orientalium partium armatam plebem aduentare cognoscit,unius iam exercitus uictor,alierum excepturus.Cuius generalem conuentum pugnae celeritate praecurrere monitus, a Lundensibus,stipendiorum lorico uectigalium laxationem poscentibus, aliquandiu retentatur. Quibus obtentis in proximum campum excessisse contenti, longius eum sub excusatione urendae urbis prosequi supersederunt. Id regi tardius hostes excipiendi causam praebuit. Geiungam appellant pontem apud quem armata popularium corona consedita Grandes illuc lapidum aceruos prohibendi pontis gratia uecors turba congessierarat. Rex alio amnem vado transgressus, serro decernere statuit. Sed plebem non tam praesentia regis arma,quam dira recentis sociorum cladis exempla terrebant. Mistis igitur qui pontem a rege repeti precarentur, ab armis se discessuram proimittit. Praecipue regem Absalonis in nimiam agrestium stragem uitandam dicenistis temperamenta fleetebant. Repetito ponte supplices a seditionis autoribus ad regis genua manus tenduntur, cunctac famulandi officia auidius promittuntur. Cum de fide ambigeretur, iusurandum promissionibus additur. Sic uulgi colleagio dimista Lundiam reditur. Scaniae deinde giro pertransito obsides a plebe recipiuntur. Ad reliqua facilis populus, decimarum solutionem duntaxat pertinacius abnuebat. Nihil magis regi quam ad earum remissionem Absalone abducere curaratum est: summopere cauendum dicenti, ne sibi sorte quod olim Kanuto thoraniensi decimarum uua propagare nitenti acciderat,eueniret. Absalon quicquam ex consueto sacrorum iure decerpere,non minus inglorium quam sacrilegum raumtus constantius id se facturum negabat,dicendo, tametsi rex plebis sententiam farallore prosequeretur, sibi impedimento non fore quo minus ab ea decimarum debitum exigere perseueraret, neminem ad participanda secum pericula prouocaturarus. Tutissimum igitur regi silentium sore, ne ecclesiae opem ferendo, populari sera ipsum odio implicet Tam iustam, tamque fortem Absalonis constantiam recantimo ueneratus,cum remissione admittere nolit,exactionem deserre postulat, conrsilio postmodum effici posse quod armis nequeat Paruit precanti Absalon,praefatus se decimarum loco prioribus pontificum conditionibus non usurum, ne prorsus earum iura negligere uideretur Tam modesta Absalonis promissio consteris nationi remediosuit Summa postmodum Caesaris in attentando Saxoniae principe calliditas patuit: non enim minorem expugnandi eius spem in acumine quam uiribus reponebat in primis Uualdemarum,quem eidem certius affuturum res dehat, astutia tentat. Siquidem binas eius filias,totidem fili j iis,quorum alterum successioni imperin destinarat, alterum Sueuiae satrapam constituerat, per legatos in matrimonium postulabat: non quod sanguini suo bonae fidei nuptias quaereriret, sed ut hostem amicis abundantem auxiliis spoliaret. Quod callidius ani uodentius egerit,ignorauerim. Ad illum enim falsas iungendae amnitatis preces dirigere non erubuit,quem olim perfidiae laqueis complicatum ad obsequia sibi paciis sceda pertraxit Amici regis intellecita fraude,haec non matrimonii uoto, sed Henorici odio flagitari dicebant Tam ueros Caesarianae calliditatis interpretes, sola res ginae sententia superauit. anguinis sui connubris amnitatem cum Caesare iungea re gloriosum ducentis. Quaerente rege quantum ab eo dotis nomine exigeretur, legati se ignorare dixere, emc ad Caesaris arbitrium retulare A quo rescriptum est, curandum regi Lubecam petere, cuncta secum illic commodius definituro.
Cbtemperatum rogatu est. Interea Caesar omnibus imperii neruis ad obruendas Henrici
403쪽
pit. Desectionis causa non tam Caesaris amor quam Henrici odium extitit. Is siquidem nimi js ac diuturnis felicitatis successibus elatus, inc summo sortunae fastigio nullum ruinae incommodum suspicatus, subiectas tyrannidi suae ceruices inusitaista dominationis saeuitia, atque intolerabili morum acerbitate uexabat, nec hosti quam ciui importunior existere consueuerat. Igitur non bello aut clade, sed frauis de militum & desertione uiribus amissis, cum solas spei reliquias in Transalbianorum auxili js haberet, Lubeco oppido relicto quod se eius moenibus par tuturnarbitraretur,summa cum festinatione correpti nauibus,in Stoi mariam intimum fugae suae receptaculum penetrat. Huius prouinciae praeses Adolsus apud ipsum profusis charitatis ossich a puero alitus, feliciat naturae pariter ac sertunae increamenta sortitus, atque ad ordinem militarem summis beneficentiae studin proue ctus, tam laedam educationis suae mercedem exoluit, ut inter omnes Henricianae militiae comites,primus se desectoris nomine macularet. Post haec a Caesare naui,
gia quibus Albiam superaret, sagittarqsct funditoribus completa, per pronum amnis alueum immittuntur. Pari studio classis exquisito bellatorum agmine reserata ad impediendum Caesaris traiectum ab Henrico contracta.Quae postquam hostilium nauium multitudinem in conspectu habuit, earundem numero perterrefacis,proposito per fugam deserto,Caesari transitum cessit. Qui dum oppidum Luis hecum obsidere coepisset, Bogis lauic ocKazymari fratrum uires admodum suspectas haberet, utrique se potentiae occlaritatis incrementa daturum, subornata testatione promittit, prouincias quas hactenus Obscured sine honorum insigniis hiis gesserint, satraparum nomine recepturis Iocunda Caesaris toties ab Henrico sis promissio extitit, non intelligentibus sibi sub specie benefici j,deforme seruiis tutis iustum intendi. Interea Vualdemarus classe uXu quam armis ornatiore Luis hecum prosectus occurrentibus sibi Germanorum equitibus,eximias eius adis uentui grates habentibus, nauigationem medio amne quoad possit proferre de poscitur quo breuius inter ipsum a Caesarem iter restaret.Quo facto postero die an Caesarem medio itinere obuium affectaret a legatis rogatus, castra eius petere praeoptauit, Romani imperiirectorem in re modica fatigare superuacuum existis mando. Nec minor Caesaris in e cipiendo ualdemaro calliditas, quam ualde mari in petendo Caesare moderatio eXtiiit. Siquidem in primis eum amplexu aio osculo decentissime ueneratus moideXtra honorabiliter apprehensia, deposito amiculo per media castra perduXit, praeconis more cunctos ei uia cedere iubenis do Tentorium quoque nimio multitudinis conspiciendi regis auidae concursu collapsum planum campi petedo deseruit: ubi sedandae pressurae gratia distem uiris a quam poterat celsa uoce cuncto locis in quibus consisterent consedere praeceoit Sed Uualdemarus cum eius dignatione perinde ac uada moderationis aemulatione contendens, sellam suam se eXpectaturum respondit, ne probato sedendi
usu imperialis cathedrae honorem usurpare uideretur Magnates honoribus eminentes non ordine aut ratione discretis sedendi spaciis, sed ut quenque uiolentae pressionis casus iactauerat sedilia habebant, sortuna non dignitate locorum usum distribuente Illic exaudire erat Theutonum uoces sormam regis staturamq; miis rantium, quos tanta uisendi eius cupiditas ceperat, ut sedendi humilitas obstaret, alter alterius conscensis humeris productis illum ceruicibus inspectarent, hune
recem hunc dominu, hunc imperio dignum referre, Caesarem regulum homun cionem in uocare. Adeo Barbaris eum excellens Orporis habitus uenerabilem ciebat Credidi rim Caesarem has militum uoces dissimulanter tulisse,ne regis laua
404쪽
s AVONI GRAMMATI cI cum exurgere iussis, in proximum tabernaculum eodem comitatis genere deis ducendum curauit,quo uenientem fuerat prosecutus. Illic enim seriis omissis aliis quandiu benevolo iocundoc sermone detentum, ad uesperam prosequente to alius Germaniae iuuentute dilaedere permisit,luce postera apud sylvam portui uiocinam opportunioris colloquin gratia praesentia redditurum. Inte ea filios regiam nauem petere, ni ea sub specie lusitandi morari praecepit, charissimorum pignorum familiari conuersatione in quanto regis aduentu poneret,ostendere cupiens. De quorum nupti is, condicto in loco mentionem orsus,maiori triginta millia ais lentum, minori octo in matrimonij conditionem deposcit. Quae res suspeeta Dais norum maioribus suit, uirgines nondum ad nubedi aetatem prouectas,fraudulenter ab eo postulari credentibus. Sed ualdemarus maiorem summam suis opiis hus imparem arbitratus, minorem Ungariae regis areta sibi propinquitate coniuneti fiducia pollicetur. Huic paclitoni iureiurando firmitas adiecita est, desponsiois nisi uinculum sacramenti religione constrictum. His aetis rex nauigia, Caesar castra repetint. Quo tempore Sclauorum ad ipsum, regiae classis metu, nauigiis proingredi non audentium degatis receptis, diluculo nauigium regis paruo militum nam ero comitante eiusdem cymba dueeius,cunetis inopinatus ascendit. Igitur erage exercitus sui primores participandi colloqui j gratia contrahente, solum Rura Liae principem arimarum, quem pridie compluribus uenerationis ossici js, insuisper regio nomine adulatus fuerat, quod eum Danis perquam fidum non ignorariret, uocari passus non esti Habere deinde se dixit quod ad regem secreto referre
cupiat, quem obfuturum mutui sanguinis contractum non amicum modo, uerarum etiam unanimem habeat Sclauos siquidem enervadi gratia Henrici a se proamissionibus allec tos esse, quas eodem expugnato minime exequi uelit, memor quid olim sibi de subigenda Sclauia pollicitus fuerit. Orare deinde patiatur se eam ad praesens sui muneris facere, hinis fratribus geminae praefeeturae titulo spectora sitis quam diuturnius tribuendam. Eandem quippe se ei, profligato Henrico,subaricere curaturum. Annuente rege,posteroldie concione petente,Bogistalauum e Kazimarum datis solenniter aquilis,Sciauiae duces appellat,ueterem to haereraditariam patriae libertatem uanis atque sucos dignitatum nominibus uenditanotes. Qui si scissent quanto oneri se exigui panni receptione substerneret, mortem heneficio praenilissent, aut priuati in omne uitae tempus degere maluissent. Sic sub honoris specie, grauissimis dedecoris probris implicati discedunt, seruitutem falsis dignitatum insignibus coloratam in patriam reserentes Allic quoque Sysriodus splendido Thyringiae loco ortus, unam ualdemari filiarum Ccesare astipua lante despondit regiac naue deuectus, solennes Stetici nuptias habuit. Interea Sclaui castello quod propter Tuynensia ostia moliti fuerant, hyberna maris exaundatione pessundato, bina alia jsdem in locis materia per hyemem contracta, Veris principio condiderunt, inexpugnabiles se fore rati, si Penus amnis uarilogosio oppido Zuyna maritimorum presidiorum obstaculis clauderetur. Quod rex sero nuncio expertus,cum ad Viridem portum impediendi operis gratia cori traciscopi j appulisset, ex Rugianis cognoscit consummatas arces, praesdiiscricompletas Praecipue eum in his expugnandis circunspeeta portuum inopia dein sperare coegit. Tunc Kanuto filio, tunc Absalone, Sunone, &Esberno uocatis, refert dissicilem arcium oppugnatione sibi uisam, alienis eas auspicij quam prora Drn incessere praeoptanti,ne studiis parum ex sententia cedentibus, rerum toties a se feliciter gestarum sulgor corrumperetur. Igitur Kanuto atque Absaloni oppugnationis curam imponit, praefatus minus ruboris ex inessicaci illorum puetna
quam sua ad patriam redundaturum. Si uincerent, non minori sibi gloriae ore
405쪽
duc tum pollicitus, Iutos sua opera duelandos negabat, quos non solum imperisssuit, uerumetiam adolescentiae Kanuit contemptum acturos sciat. Nec eum praeis dietionis augurium sesellit Permotus dicto rex, iturum licet inualidum,responis dit. His curis astri 'tus,morbo ex sollicitudine contradio in lectum decidit Enim uero praecordia eius diuiduae passiones,hinc uincendi cupido, hinc desperatio torserunt Mane ducibus eum ut sibi parceret orantibus,imperiumq; eius etiam ab sentis se executuros spondentibus,tii ato aegre consensit, ut ad oppidum Uuon thyngum filio pontiscic contradita belli summa discederet. Quibus eodem in loco diutina ac uehementi tempestate detentis,seditiosae Iutorum uoces toto littore exaudiebantur, tum comeatuum alimentorumc defeetum causiantium, tum ex
antistes, quem praeter religionis dignitatem singularis eloquentia claritas comendabat copiosis facundiae documetis delinire non posset,postremo uim uerbis an, teponendam ratus,quendam ex seditionis consortibus ante tentori j sui sores peristinacius obstrepentem, prendi uinciric curauit. uae res populi clamorem auxit, seditionem accendit agitur patres plebis a rege cum contemptu imperin discessum ueriti, communicato colloquio expeditionem ab eo sponte soluedam decernunt, temerariam eius delapsionem simulatae licentiae beneficio praecurrendam putati tes, ne magis proprio duetu finiri quam regi nutu remitti uideretur. Quae si in praeripiendo reditu propri a uoluntati motum ducis arbitrio praetulisset, euenire posse quod diues anulo solutae classis pinnas a patria exigenti contigisse prodiis iuri Quam rem Manuto si patrem eius iam febri implicatum praesens morbus abis sumeret,regni successionem adimere possie. His consili js adductus Gnutus,conis uocatam classem faeta reuertendi potestate dimittit, benefici floco erogans, quod plebis petulantiae negare non poterat ita seditionis periculo bellum omittere coacitus,cum Absalone, Esberno. Sunone uorthingum adnavigat, paternae seis bris exitum expectaturus. Igitur Uualdemarus per aperta cubiculi sui senestram
uelorum reditum contemplatus,admiratione rei morbi pariter atque aegritudinis incrementa contraXit. Summa tamen utriusque dissimulatione usus, filium ad secum arbitris uenietc tam hilari uultu admisit,ut pene morbo uacuus putaretur. Quinetiam se minimo doloris sensu teneri dicebat, corporis molestiam animi ro hore dissimulare conado. Apud Absalonem tamen religiosam culparum conseissionem agere non oblitus, incertu mortis tempus sacro correetionis genere praeis currendum credebat, seram atque inutilem pinnitentiam iudicans quae emenda,
tionis odio,nimiaci peccandi perseuerantia ad ultimum usque aetatis terminu pro rogatur. Preterea locis monastica religione sacratis dimidium patrimoni j sui quae ad fiscutem pertinebat exceptis, testameto legauit. Sed caeteris bene de eius saltite sperantibus solus Suno,sue somnismonitu,siue ali mentis oraculo doetus,sa, talem hanc regi febre augurabatur,quonam modo strirebus,decedente patre,suecurri oporteret prouidendu hortatus Tantam siquide in regis stinere luetus acerishitatem tuturam, ut consilium ullum aduerti nequeat. Eodem tempore Ioannes quidam religione Abbas, medicinae praesumptuosior quam peritior prosestar cuius opi plurimum credebatur,e Scania accersitus aduenit. Qui morbo parum prudenter inspeeto,sospitatem regi costantius quam uerius promittebat. Quem cum cibo nedicinali arte consecto reficiendum curasset, cunctis cubiculo ieetis quieistem capere iubet. Eundem paulo post sine uoce esse compertum, ut artuatim suis dore sustusum inuenit, accurratius operiri praecepit, laetum id profluui genus aesilutare testatus. Utinam Sunonem Potius menti augurium, quam medicum ara
406쪽
ΗIsTORIAE DAN IcAE LII. Poetis suae praesagium sesellisset. Cuius promissum regis obitus insecutus, quam patarum fidei in medicorum opere reponi oporteat,documento extitit. Ingressi mane cubiculum amici, deiuncti regis corpus perquam fmile spiranti reperiunt, adeo
pristinum habitum retinente uultu ut nec rigore contractum,nec horrore mutaratum cerneres, rubicundis oris notis uiui hominis speciem aspectumq; reddentia hus:incertum an decet et:pristini caloris habitus totis adhuc membris retentus, relinquere uidebatur Sero tandem pallore mortis fidem taciente madatur feretro corpus,Ryngstadiumq; funerandi gratia deuehendu curatur. Hic uicus non ueatustate modo, sed etiam paternae eius sepulturae titulo conspicuus habebatur. Ac cessit luctui matrum miserabilis planctus,sparsis comis funeri occurrentium, itearum se pristinum seruitutis onus experturas dicentium,exu netum illum qui clauium capitibus captiuitatem detraxerit, qui patriam piratarum metu uacueseceririt, maritimasc sedes perinde ac domesticas a praedonum incursu tutas praestit
rit Agrestes quoque lanebri ipsus pompa conspecta,rustico opere quo occupati
erant relicto,consentaneis arua querelis replebat. Cui etiam ut supremi ossicri deiscus praestarent, funebri eius lecto humeros subiicere iocundum ducebant, euerrisam regis morte patriam, miscrisi sibi commune ianus, aut si quid funere tristius est imminere plangentes Pro cuius spiritu salutaria Absalon uota gesturus, inter solennium uerborum nucupationem doloris impotens, non temperauit sibi quominus aram lachrymis spargeret,uiXP ad rem diuinam peragedam uocis aut marinus ministerio susticere ualuit. Quinetiam tantum aegritudinis animo contraXit, tam cp grauid periculosa ualetudine subito assici coepit, ut pene uitam cum sacririficio finiret Incredibile uideretur tantum uirum tam insigni luctus horrore consectum, si non eius erga Vualdemarum affectus fuisset notissimus. Sed fortuna au tero patriae lumine extincto,reliquum perire passa non est,ne deesset cuius ductu Daniae pedibus Sclauia subhceretur,aut gens quae sub tantis ducibus ad excellentem honoris habitum prouecta fuerat, tutore uacua remaneret. Cuius lachrymis precum loco desus,respersa altaria, non paruuolum promptissimae eius erga regem beneuolentiae indicium praebuere Iisdem quoaque madefacta thura,gras
407쪽
A TORIAE DAN IcAE LIBERDE cIMUS SEXTUS.
Racri s inserijs,corporec pregio honoratissime senerato, anulus monentibus arbitris festinatione qua regnum peti firmaris oportuit,in Iulia secessit, paternos sibi milites oblis gaturus. Neque enim illi nomen regium ambiendum resta, hal,quod unctionis suae tempore solenniter adeptus fuerat. In concione Vulbergens benevolos ciuium animos experistus,apud Vernensem tacita quorunda simultate compressa,
pari caeterorum fauore excipitur. Atque ita patriae cosensu, regni haeres esticitur Interea Scanorum populus a at sibi pristinae petulantiae frena regis morte gala uisus, cladis apud Disam pontem peractὴ piacula a principibus exigere constiis tuit per quos charissimis necessitudinuiolati j orbatus fuerit. Sed& Ahoquiis dam Tubbonis filius plenis temeritatis eloquiis flagrantissimam ciuilibus mali, facem subriciebat, extincta ociam pene sepultae Scanicae seditionis reliquias suscitando. Cuius mali impediendi grati Absalon in caniam transgressus, apud plenam malignitatis cocionem Oratione liberius quam esticacius habita, a plebe deis
seritur, fac'ionis principes alium concionOndi locum complexos petente. Oaerum tam petulans ac praeceps audacia erat, ut equis insidentes cunctam Scaniae plebem ad eundem locum semestri spacio' aeto,quasi tuendae libertatis gratia armatam redire sub edicto iuberet: quae res Absaloni Sialandiam repetendi cauissem praebuit. Ob cuius secessum popularis saeuitiae procursus temeritatis increta mentis euectus, ni Thordonis oc Esberni penates effusus, eosde prius rapinae, deinde incedio subiecit Coplures quOP Scanicae nobilitatis sequentibus diebus aedes crematae.Siquidem factionis duce quo promptiore plebis audacia uterentur, petulantiam eius principum bonis pascendam curabant, dulcedine praedae 8c assiduis fatigationis praemin ,iocundiorem atque alacriorem eius operam redisdituri. Igitur nobilium complure aequalium exemplo uim penatibus suis inse rendam timentes, bona omnia amicorum custodiae mandabanti Pars fretum nais uibus complexa,se cx opes undi quam aedibus credere praeoptabant Pars apud Absalonem exulare solati lec lenimenti loco duxit.Cuius atque Kanuti equites suam atque ac dominorum fortunam amiciari cernetes,cum iniuriam armis proae pulsandam duxissent, seditionis principes frustra a sesne duceres nouari supeistiore tumultu experti,Haraldum quendam regi sanguinis 5c obtus cordis,impeditim sermonis e Suetia acciscunt, hominem prorsuS regno imparem, cum in eo nihil praeter generis nobilitatem natura aut sortuna commendabile reddidisset. Igitur maiore cum opprobrio talem uirum Suetia miserit,an Scania receperit,inis certum est Quo rumore attoniti perculsΨ magnates,prout se hostium aduentus fama variabat, dubiis Absalonem legationibus fatigant nunc opem eius transiis tumoe poscentes, nunc eundem cum tota manu supersedere iubentes. Nondum enim Scaniae partes Haraldus irruperat. Quas cuSanuti Suetiae regis eiusdem
satrapae Byrgeri praesidiis uirupit et, ad noui principis opinionem cupide conis gestum uulgus incredibiles ei copias sociabat. Quibus stetus, Lundensi urbi portas sibi claudenti excidium minatus est Igitur ex magnatibus complures alternis internulacris contracti, sortic inuicem cohortatione firmati, propter Luminam amnem castra constituunt: aliis regiorum militum per ignorantiae simulationem
uenire supersedentibus. Os tantu iugi λndi ardor ceperat, ut per summum
408쪽
s AVONI GRAMMATI cI 'non solum periculorum, sed etiam popularium contemptum, absque paucitatis suae respectu ut quem in equi pernicitas adiuvabat, sine imperio aut ordine effari sis habenis in hostem contenderet. In quo quidem impetu maiorem uenti quem sorte aduersum habebant quam hostium quos impetebat tauitiam experti sunt. Ille enim magnitudine sua clypeos cursitantibus decussit,hi ne pectora quidem irrumpentibus obvertere ausi fuere. Ita popularium acies numero hominu quam animis praestatior, incruentam de se uictoriam dando, plus pericli an ignominiae senserit dubietati jubiecit Enimuero quo expeditius sugam, qua pugna praecurrebat, intenderet, seipsam scutis exuere non erubuit, armorum onus abinciendo quorum usus experiri conssa non fuerat. Hac igitur partim caesa, partim capta, Haraldus cum Alcone quem assectati regni autorem habuerat Suetiam refugus petebat. At Lundenses suspensis ad belli euentum animis in neutram partem auXilia commodabant, fauorem uictoribus erogaturi. Qui rei successu conspeincto, perinde ac uictores uictis insultare coeperunt, cupiditate Iaudis 8 praedae alienis se uirtutibus inserentes. Nec contenti popularium specie his bellum poritentibus intulisse, collecta concione tertium aduersum eosdem indicere grauati non sunt, suscepti uulneris dolorem consternationis furori permixtum commani nobilitatis exitio pensaturi, tantamc prouocandi perseuerantiam siue pudoare cladis, siue cupidine ultionis animis insitam gestantes. Neque enim illos aut lalustrium uirorum respeetus,aut uulnerum suorum memoria,quo minus seditiorinis studia sectarentur domare potuit. Quod periculum cunetorum Scaniae marignatum capitibus contiguum, praeproperus Absalonis cum Stalandensibus adis
uentus dispulit. Siquidem sublatis uexillis deputatum concioni locum ingresissus, non solum turbulentissimo plebis proposito obstitit,sed etiam leges quae iniis quissimis eiusdem sussiragins conuulsae suerant, piissimo iudicii decreto ad pristisnar autoritatis habitum reduxit. Sed neque Haraldum quo minus a magnatibus damnaretur, absentia patrocinium protegere potuit. Hunc certe bis a Scaniensibus multatum dixerim, semel armis, iterum sententiis. De quo quidem disceris nere arduum est, ferro an suffragin punitior suerit Plebs quoque nihil hostile ausa, armis summa cum propositi dissimulatione depositis, Absalonis se turmis tranquillo concionandi more iungebant, singulis iudiciorum suffragi js alacriusquam libentius succlamando. Ita terribilis illa ac diutina seditio simul cum coniscione finem habuit, sunesto plebis conatu ulterius aduersum principum collogium insolescere non audente. Interea anulus excitati in Scania belli nuncio, Fioniam elutia petere coactus,Esbernum Absalone fratre nunciandae regiarum partium uictoriae gratia transmissum, obuium accipit. Cuius inopinato occursa tristia amerri ratus, haerente animo, deiectot uultu quicquam eX eo cognoscere uerebatur. Postmodum non solum eiusdem plena hilaritatis fronte meliora speis rare iussus, uerumetiam iocunda ac libenti narratione de suorum uictoria doscius, in Scaniam ouans processit, ac primum eius prouinciam Frostam rapinaedi incendio opportunam exhibuit, uastasseti ni Absalonis erga illam studium gerentis interuentu prohiberetur. Quo mediante effectum est, ut ab his qui in
regem Haraldica factione deliquerant, aera tantum poenae nomine exigerentur. O immensam clementiam, cuius beneficio hominibus euidenter noxius, maxis
mi facinoris culpa paruulo censu redimere licuit. Quo exemplo caeteri ad spem ueniae erecti, mitissima Absalonis opera parem regis mansuetudanem experti sunt. Egregium tunc anulus moderati animi specimen dedit, cum ultioncm quam uniuersorum crimen meruit, unius amici precibus donauit. Indignum adolescentem, cuius uirtus externi principis acumine tentareturiCompluribus enim
409쪽
ΗIsTORIAE DAN IcAE B. X VI Ss enim Caeseris legationibus curiam adire, paternaec amicitiae successionem exis petere iussus, intercedente amicorum consilio quam modestissime rescripsit,extaculationis uerbis a regnandi nouitate quaesitis. Siquidem arbitris eius excussa atque explorata Caesaris calliditas erat: hisdem perfidiae laqueis fili simplicitatatem circumuenire studentibus, quibus olim patris credulitatem implicatam ha huerat. Cui cum Caesar erepturum se regnum atrii daturum plena minarum epistola respondisset,solum hoc rescribere contentus fuit, quaerendum uidelicet Caesari esse priusquam sibi regnum adimat, qui Daniam in eius beneficio repo nere cupiat. Qua responsi libertate, non solum minantem elusit, uerumetiam plarimum a se fiduciae in ciuium animis reponi docuit. Apud quem Caesar frustra monitis egisse se uidens, Systidum qui sororem ipsus in matrimonio habebat subornat, quod literarum suarum instinctu nequibat, alienae uocis supplemento persuasum haberi conando. Qui ubi Daniam intrauit quanta regis charitate obsororis eius matrimonium teneretur,quantis c Caesar uiribus emet exposito, Ab salonem, Sunonem,&isbernum, qui soli ecamicis cum rege admittebantur, tum fidei quam Kanuto cuius tutores e isterent deberct,tum fiducia quam eiusta dem pater in eorum pectoribus reposuerδ admonitos orare coepit, ne amico
rum nomine hostes agendo,creditum sibi pupillum annis consilio tenerum, graueae intolerabile belli onus suscipere iubeant, eum tu titulo tuendae lithertatis regno exuant: qui potius salutaribus illum consilias sormare curae haeheant, Romanii imperatoris curiae ascribi deforme non ducant. Respondet Absalon de se dubium non esse, quin utiles si nostet monitus,Kanuto libenter suerit porrecturus: a quo ita Caesaris amicitiam expeti uelit, ut propriae eius maiestatis decus incolume seruaretur. Nam Sc ualdemarum Frederici partes,ami citiam in secutum,nihil fide eius aut promissione fallacius repetisse. Proinde Syaefridum nosse debere, Κanuto CaesariP aequum regnandi ius este, neque minore cum libertate hunc Danici regni, quam illum Romani imperingubernacula continere. Igitur indignante Sybrido plenac minarum ac fastus responsa fundente, an tu, inquit, ex temetipso Daniam pensas, eam cp ut Thyringam a Caesare cum uolet quamfacilime capi posse e istimas Proinde abi,imperatori* tuo perser Danorum regem ne minimam quidem Obsequi j partem dignitati eius ac nomini
delaturum. Dignum hoc contemptu diXerim,qui propior alieno imperio quam propriae assinitati tam inuisam Danicae libertati legationem suo monitu adminiis strare sustinuit. His auditis Caesar,spernenti se regi,quia bellum nequiuit, odium inflixit animo non serro contemptum ulturus.Spe tamen potiendae Daniae non omissa ciuilium in ea malorumOium eXpectandum putabat, seditione diuiduam sentem minore cum uirium suarum periculo Oppugnandam sperando Quam opportunitatem aliquandiu quaesitam a fortuna sibi negari conspiciens, clais uiae satrapam Bogislatauum quem nuper Kazimari fratris decedentis orbitas haeredem effecerat, crebris muneribus amplissimis* promissilonibus in Danica bella sollicitat. Cuius hortatui Bogis lauus pronius quam prudentius obsecutus, sed bellum aduersum Daniam palam atque aperte profiteri non ausus, primum auunculi sui Iarimari Rugia praesecti quaesitis simultatum causis hoste agere coe, pii Caesariana militiae respectum arctissimis affinitatis uinculis praeferendo.Qua de re Κanutus per Iarimarum certior factus,mitti curauit qui causam a Bogisaelatauo tam subita laesonis inquirerent Ille non regem,non Daniam a se laedi,sed nisiuriam a Iarimaro illatam repelli testatus,communem controuersiam per utrius*leetatos, armis interim depositis ad regis cognitione, referri deposcit, eundemspaaeis inter se faciendae autorem flagitat,uerbis beneuolentiam simulantib
410쪽
sAVONI GRAMMATI cI plicitatis fidem praetendere cupiens Igitur rege nihil insidiarum aut perfidiae me
tuente,causat dieitonis dies locusque decernitur. Apud insulam deinde Samsam, non solum huius negocin explicandi, sed etiam iuris ciuilis emendandi gratia in genti nobilitate contracta,amborum legatos excepit.Quorum altercatione solenniter audita,cum in Iarimarum complura loquacius quam, ius obiectarentur, ac propter principalium persenarum absentiam sententia impediretur, a Bogiis Elatii legatis ultro iureiurado promissum est,eum cum primum regi placitum soraret, in rem praesentem uenturum: ita in eludendo rege non minore legatorumqtiam eius a quo missi erant calliditas uersabatur. Quorum promissis Gnutus securius quam cautius aestimatis,concilio Ocyus dimista in Iuliam secessit,fortissio mis quibus pricanorum ac Stalandensium tantam ocri tranquillitatem causantis hus,secia nimia iam quiete in desidiam prouolui querentibus,longo delitiaru usui
enerues animos gerere,qui sub rege Uualdemaro totius ferme anni tempus multiplici rerum agitatione,uarioqimilitiae genere deducere consueuerint. Nam mistitatis roboris neruos sicut ocio hebetari ac remitti,ita negocio intendi excitarit. igitur acuendae uirtutis gratia piraticam aduersum Estones in commane decerni placuit Inter haec Bogiitalauus hortante Caesare non solum patriis ac domesticis Diribus instructus, sed etiam a snitimis late praesdia mutuatus,aduersum Rugisam quingentarum nauium classem ingenti belli apparatu resertam contraxerat.
Qitibus opths nihil hostilium uirium obstaturum ratus, Bugillatauum quendam legati nomine Caesarem petere iubet,qui tantum a se exercitu aduersum Daniam contractum nunciaret, ut dubitare non possit quin Κanutus resistendi fiducia desectus,quamcitissime Romano se soret imperio tradituros.Delectatus pro sese Caesar,laudato Bogi lavo legatum imperatorijs donis prosequitur Iarim D rus iam subiti inopinatii belli fama perculsus, Absaloni in Stalandia se continenti magnitudinem periculi Rugianae genti imminentis, propinquitatemi denunciat. Qui protinus sestinatione quanta sociorum expugnationem praecurri oportebat accinctus missis per Stalandiam epistolis,omnem aetatem armis habilem in classem confluere iussit,minores rates maioribus, onerarias piraticis sociauit, pleb:ς demum ac nobilitati promiscuum corripiendarum nauium usum concessit. Eodem edicti genere coniunctis Stalandiae insulis imperatum. At Floniensibus Scanis 3 sextum intra diem praefixum portu petere,alioqui supersedere iustiirria Neque enim ulteriores apparatui inducias conuenire Adeo autem in his quibus expeditionis societas mandata fuerat obsequendi solicitudo flagrabat, ut egregio aIacritatis certamine constitutum sibi tempus aut implerent,aut praecurrerent. Gnutum uero tametsi nuncium in Iulia recepisset,ingens locorum distantia deis nunciati temporis angustist permixta, Absalonici operis consortem existere non patiebatur: sex solas naues Nonia,quatuordecim Scania, caeteris tarditate impeditis, transmisit. Quaru insignis paucitas culpae obnoxia uideri potuisset, si non longinquitatis patrocinio defenderetur. Pentecollatis festi peruigilium erat,quando praenominatum sinum Absalonica classis inierat. Eadem die ne quid segnius aut cunctantius gereretur, Hythim insulam adnauigari curatur. Illic oburi Ruis manorum nuncin praestolandum docent,quoad sciri possit inquam Rugiani soli partem hostilis irruptio tenderet Iam enim Bogis alatio ad insulam Coziam Rugiae praetentam esse peruentum. ui quanquam hostilia iam pene rura pulsaret, non temperauitsbi quo minus sobrietatem estusa crapulae licentia uiolaret.Tanta squidem epularum indulgentia exercitum aluit ac corrupit, ut conuiuium magis quam hellum amplexus uideretur. Verum Absalon nunciorum monitisobis
secutus, hisdem postera luce regressis, Bogitalauumlex aduerso Streta insulae