Græcorum respublicæ ab Vbbone Emmio descriptæ Vbbonis Emmii Respublicæ Græcorum. Pars Secunda

211쪽

alii

tium numerabantur multi, erant prudentiores & moderatiores:

quidam privata cupidine impulit dignitate & utilitate publica neglecta ad desideria Romanorum & captandam e rum gratiam, ut per eos vicissim potentiam tuam domi augerent, totos se antimis comparabant. Atque his legati R mani in Macedoniam & Graeciam diaversis temporibus missi, seu suopte i

genio moti . sive a factiosis, & iis, qui injuriam sibi fieri putabant, praesertim

ab exulibus, quos eonditionis suae vel, menter taedebat, corrupti, mitem &faces subjiciebant. Istorum vero, qui pluris Romanorum favorem quam patriae libertatem honoremque faciebant, lange nequissimus Callicrates Leonteissius fuit. Erat quippe proximis annis de vivo & mortuo Philopoemene tum d mi, tum Romae incuri a aliquoties de controversiis variis , quas Achaei eum Achaeis habebant, disputatum : petierantque Romani ab Achaeorum conci lio, quae hi sine iactura honoris de liberotatis suae concedere se non poste existimabant, quorum praecipua plurima ad Lacedaemonios pertinebant. Audic. rantque Achaei in concilio dicentem aemonentem Appium Claudium legatum, virum asperi insenii, male negari

212쪽

petentibus qui cosere possent. Lycortas autem cum praetor Achaeorum ellet. 6e facundia prae caeteris valeret, pro dignitate muneris tui liberius fuerat contra ea non semel loeutus, assentumque me liorum omnium meruerat. Pol rem bostenderat, si rationes eaedem senatui Romano exponerentur, confidere te, eum etiam esse ast risurum. Ouapro,pter missus Romam fuit Callierates. jussusque est concilii nomine haec apud senatum edisserere, & ius causamque patriae tueri. Sed is, cum senatus ei Romae datus esset, neglecto sitorum mandato, sine pudore in alia omnia ivit. Nam Lycorta pessime traducto, atque in odium voeato, & caeteris etiam , qui cum eo faciebant, calumnia petitis, senatui turpiter blandiens, eiusque gratiam modis omnibus captans . suum studium paratumque obsequium prolixe ei venditavit. Ad haee monuit senatum, ne ossicio suo Ad commodo populi Romani deellet : Lacedaemonio.

rum preces ab aequitate commendatas non contemneret . Lycortam ejusque

sectatores haud audiret: quod si rebus

Romanis consultum cuperent patres conscripti, id darent operam. ut dissuta sensim Achaeorum concordia robur eo

rum Dangerent et denique patriae ius Q 3 optu

213쪽

χi4 DE sc Rr Trooptimum nefarie prodidit. Romani per se rei ejus cupidi, atque insuper orarione hae incensi , caute tamen agendum sibi, & sensim progrediendum rebantur, mentemque suam egregier. adhuc i dissimulabant. Callicratem vero beniis

r gnissime habitum, de spe bona majoris

sortunae secreto oneratum domum remiserunt, eumque per liter. s populo Achaeo , tanquam verer patri, amantem, ae prudentia insignem , diligenter rcommendarunt: ejus consilia ut seque . l retitur, si bene rebus Achaicis vellent, Imonuel unt: id tum utile ipsis, tum Romanis gratum sore. Ille ad suos rever- sas praetura statim ornatus suit. Tum vero tam insigni proditionis praemio affectus ab ignaro populo statebant enim pleraque ab eo Romae acta & dignitate sulgens tam scite fabulam hanc egit, ut quod par laedus hactenus inter

Romanos de Achaeos fuerat, brevi tem-pore in foedus impar sit conversum. Eo quippe prolapsa res est, ut e natis con- troversiis, quod aequum sibi videri in iis Romani dicerent, id de sugere Achaei non auderent. Exemplum insigne . quod merito ob oculos sibi positum habere, di intueri diligenter debent, qui laedere ae societate potentiorum utuntur, ut agant caute, sciantque quid vitandum,

214쪽

REI P. ACHAEORUM.

quid sequendum sit. Praeturmia apud Achaeos Callicrates gessit anno urbis

Roniae DLXXV, quo anno inconsulatu

apud Romanos fuere L. Manlius Acidinus, Q. Fulvius Flaccus, Ac in Macedo. nia obiit rex Philippus , eique Perseus filius successit. Hic sexennio pbst, pacem

adhuc cum Romanis colens, & eorum amicum sese ferens, etiam Achaeos beneficio occupatos conciliate sibi studeo bat. Nam eo inter ipsos 5: hunc odium processerat, ut Achaei Macedones omisnea finibus suis arcerent. Mam ob cauissam Aehaeorum servi fugitivi in Mace- .doniam tanquam in asylum tutum se

eonferebant. Eam occasionem opor.'tunam putans Perseus fugitivos omnes trehensos in Achaiam remisit. monuitque per literas Achaeos . providendum

ipsis esse, ne in posterum fugit uris servis Macedonia pateret. Quod fieri non posse nisi sublato contra Macedonas decreto , & benevolentia regis parata, atque ita ad amicitiam & foedus cum

rege via strata cum quidam arbitrare tur, Callicrates eorum princeps in concilio Achaeorum rem hane vehementer

dissuasit. Nam amicitiam regis in bellum contra Romanos , quod jam tum ab eo sine dubio coqueretur, Achaeos demonstravit esse preteipitaturam,idque. 4 certin

215쪽

certii sinis exitio reipublicae Achaicae fuist ut a. Sed huic Archon cinis potens Xenarchi praetoris frater se opposuit, ostenditque, sine jactura societatis&amicitiae Romanae uti amicitia regia Achaeos posse, quanditi inter Romanos& regem pax & amicitia constaret. ει ventus certaminis huius fuit, ut decera' neretur nihil, id eli, res in priore statu relinqueretur. Post quadriennium, cum jam inter Romanos & Persea conflatum bellum arderet, εc pars utraque de societate armorum Achaeos appellaret, quanquam vix esset quisquam apud hos, qui de ope Perseo serenda verba

sacere auderet,iamen non omnes de armis pro parte altera sumendis unum &idem sentiebant. Lycortas eum suis, inter quos etiam filius ejus Polybius erat, provide agendum eensebat, & pro pa te neutra arma induenda. Nam secussi fieret, & ope Graecorum pars alteram 'debellatet, periculuum id toti Graeciae futurum ob immodicam potentiam partis illius , penes quam victoria esset statuta, & Graecos, si quam tune liberistatem reliquam essent habituri, precariam modo ac debilem , nec suis.viribus nixam esse habituros: exemplo esse ea, quae superioribus annis j- acciderint.

Atque ita quidem statuebat apud animum

216쪽

mum suum , & privatim inter amicos, quos fidissimos & libertatiς an iamissi.' mos esse norat, disserebat: publice auistem pro sententia hae loliui libere non audebat, proptetea quod non nesciret,sbertate dicendi iam anter ostendisse seia se, & apud Romanos obtrectatione aeis mulorum in sinistras incurrisse suspiaciones. Alii contra Romanos quidem aperte non faciendum putabant, sed Sceos , qui pro Romanis ita contenderent, ut in commodum suum privatum e Vim gratiam quaerere deprehenis derentur, atque idcirco periculosissimam aleam iaciendam existimarent,

velut Iegum violatores & perduellesco frcencios arbitrabantur. Archo , qui praetor Achaeorum nuper suerat, qttanquam ante sensisse aliter videretur, cum

contra callicratem de non repudianda regis gratia, stante adhuc pace disputa.

ret, tamen tunc armis iam utrimque

sumptis, sive quod id convenire fidei Aehaeorum judicaret, sive quod Romanos viribus praevalere . & libertati quoque magis favere sibi persuasum haberet, ad auxilia Romanis sine in bra d cernenda inclinabat. Polybius addit, telii Pori serviendum eum putasse, & ne idem sibi ae amicis tardando negocia,

quod Nicandro di Eupolemo in Stolia O s paulo

217쪽

paulo ante, acciderit shi Romam obeausam simillimam deportati eram

metuisse, ideoque maturandum decretum censuisse. Archonis sententiam

secuti sunt multi, eorumque studio praetor ipse resectus. Polybius magister equitum designatus , decretum conseis uim factum ex Archonis mente , deque eo per Polybium istuc O. Marcius Conis sul Romanus, qui jam cum exercitu suo ex Thessalia in Macedoniam penetraverat, certior factus: quanquam Romanus Consul: ne sine causa socios fatiga. reti& impendiis oneraret, nam superata transitus dissicultate non opus sibilis esse autumabat, auxiliis his uti eo

tempore non voluerit. Sed anno sequente,cum de rerum summa certamen

instaret, & Perseus omnes vires suasco B traxisset, a consule L. Emilio auxilia eade satis valida evocata sunt, peramq; sortem atque utilem extremo praelio Romanis praestitere: Achaeique laudem& gratiam foetorum meruε . sed nunquam & nusquam dormitat calumniator. Ecce enim cum anno proximo decε Iegati a Romanis inMacedoniam essent missi,qui res regionis illius cum L. Amilio imperatore ordinarent, Callicrates cum aliis eodem missus a suis , vir ingenii verer improbi, omhes eos, qui ab ipso in

218쪽

in patria dissenserant, quosque libertatis Achaicae amantiis mos esse, & obicem ponere pravis consiliis suis sciebat, calci. mniis gravibus apud Romanos oneravit: pecunia scilicet, occulter Persea iuvi cse: per speciem tuendae libertatis in coniselliis cuncta adversus Romanos instruxisse: denique haud aliter gentem Achaeorum in fide mansuram dicebat, . fractis animis illarum partium, ale.

. si ur confirmareturq: aut Oritas eorum,

qui praeter imperium Romanorum ni. hil desiderarent. Erat, ait Livius haec exisponens, principibus iis qui libertatem& leges tuebantur, major apud suos caritas, minor apud externos gratia. Ita. que aures calumniis his facilius commodatae et quanquam imperatori ipfifimilio viro recti excelsique animi probata res non sit, si Polybio in hae stenatum versanti fidem habemus. Cumque ex aliis Graeciae partibus inam ex iis etiam homines Callicrati similes ad Romanos in Macedoniam legati venerant solis literis evocarentur, quos O trectatores detulerant, ut Romam ad dicendam causam imperatorem seque rentur. in Achaiam ex X legatorum numero profecti sunt duo, C. Claudius& Cn. Domitius, autoritate praecipui, ut

ii delatos a Callicrate Romam mitti per edici um

219쪽

adicium praeciperent. Id duabus de ca sis, ait idem Livius Polybii verba pone sequens, factum: una, quod fiduciae plus animorumque esse Achaeis ad non parendum credebant, & for etiam in periculo fore Callicratem s & caeteros criminum autores delatoresque: altera, quod ex aliis gentibus principum literas

deprehensas in commentariis regiis ha- hebant, in Achaeis caecum erat crimen.

nullis eorum literis inventis. Polybii verba de duabus his causis sic habent:

Claudius vero & Domitius cum in Peloponnesum venissent, in frequentem Achaeorum consessum alter eorum ingressus uter ex iis,no satis constat comis pertum sibi dixit, a primoribus pecunias Perseo contra Romanos bellum gerenti suisse suppeditatas, de modis aliis opem ei latam. Poposcit ergo mortis damnari culpφ illius assines: quo facto, se

220쪽

R E i P. AeHAEORUM. 1 tnomina eorum dixit editurum. Quod cum periniquum Aclixi putarent, flagitarunt, ut nominatim ederet eos quos damnatos cuperet, prius quam aliquid de iis statueretur. Tum Romanus, quemadmodum erat a Callicrate inis structus, omnes qui rem militarem administraverant, criminis hujus insimulare se dixit. Quo audito fremitus indu

gnantium commotus t exurgens vero

Xenon vir illustris inter Achaeos. Ego vero,air,armoru dux quoq; sui, sed nee eotra Romanos deliqui quicquam, nec ulla in re Perseo commodavit paratu Lque sum . si quis accusare me velit, vel in Achaeorum consessu, vel apud ipsos Romanos judicium subire. .ae eum ille fretus conscientia recti dixisset se ventius, arr*uit id Romanus, ut oportunum proposito suo : statim edicto mandavit, ut omnes, quos insimulaverat delator Callicratra, ad dicendam causam Romam se conserrent. Quod quidem hactenus in Graecia erat inaudituna: nee a regibus Macedoniae vicinis , potentiaque maximis , Philippo Amyntae, dc filio ejus Alexandro , nec ab ullo alio rerum in Graecia potito iactitatum. Ii vero si quid contra quenquam Graecum haberent, eum non in

Macedoniam duci , sed apud Amphi

ctyonas