Græcorum respublicæ ab Vbbone Emmio descriptæ Vbbonis Emmii Respublicæ Græcorum. Pars Secunda

251쪽

convocatum. Quo repagulo prohibitus est Philippus Macedoniae rex, cum pacem & foedus cum Achaeis haberet. iisque concilium in urbe Argorum sorte agitantibus consulto superveniret, petiturus aliquid ,. quod sibi negati non posse, aut aequum non esse existimabat, quominus obtinere posset, ut id concilio proponeretur, quemadmodum liquet ex Livio, deca dis quartae libro primo. Haec etiam lex ad concilium pertinebat, qua statuebatur, si quid decet. nendum esset, quod animis quorundam adversaretur, aut si quid tincten.

dum contra regem aut populum , cujus ipsi ellent amici, ut liceret ipsis sis. que offensa reliquorum, prilisquam in suffragia iretur, er eoncilio discedere. .

Quod factum a Dimaeis & Megalop

litanis, & Argivorum nonnullis, cum contra Philippum Macedonem deer tum esset faciendum. ula vero inprimis memorabilis lex est, vinculum societatis Achaicae maxime stringens, &concordiam muniens, qua interdictunisuit, ne cui civitati societatis huius pamticipi fas esset, seor si ira ad exteros ullos mittere legatos , non ad Romanos, non ad alios. Et haec expressim inserta fuit pactis conventis Achaeorum cum populo Romano. Contra quam cum deam

252쪽

delinquerent Lacedaemonii permittente Appio Claudio,graviter offenAerunt, Zc pro perturbatoribus foederis & eon. eordiae publicae sunt habiti, atque ipse Appius in non leve odium apud Achaeos incurrit. Et hine dissidia dissidiisssint cumulata. Omnium autem lauis

datissima lex apud eos viguit, digna,

quae omnibus liberarum civitatum &λcietatum rectoribus sit quam maxime comm endata, qua vetitum, ne quis omnino , sive privatae conditionis, seu magilitatum gerens, ullam ob causam, quaecunque etiam sit, dona a rege aliis quo caperet. Quam legem recitat Polybius ecloga legationum XLI , narrans venisse ad conventum Achaeorum Megalopόlim trium regum legatos, pIaz tore tum Aristaeno, Ptolemaei ex AEgypto, Seleuci ex Syria, Eumenis ex Asia, caseantes Achaeorum gratiam: dc AEgyptios quidem dona attulisse reipublicae Achaeorum arma aenea , quantum satis erat ad instruendos peltastas sexies Hille, cum talentis signatae ex aere.pe-

euniae ducentis; Syrios promisisse eidetrare viaicae x nais ei florigas ;. Asinios btulῖsse Eumenis nomine talenta cx X in scenore collocanda: in eum finem lut ex foenore illo impendia eorum solis

vetentur, qui ad concilia itarent. Tum

vero,

253쪽

xs 4 E S c MI P T I Ο - ivero ψ ait Polybius, Apollonius SI O- Dius assurgens . sic disseruit: pecuniam lab Eumene oblatam magnitudine sui dignam sane esse, quae donetur Achaeis: sed si animum & scopum donantis consideres, rem . esse tum turpissimam tum iniquissimam. Τῶν si νοώων sese

συς αφως τὰ μαb, -,-ν εἰνα Atque his congrua alia plura subtexuit, ostendens, si accepta fuerit pecu-n Ia regia , oportere accipientes velut esca devorata captos , aut mercede au-tόratos necessario δ duobus alterum eommittere , nimirum aut regis commoda, quae natura pugnarit cum comis modis liberarum civitatum, bono patriae postponere, aut si faciant secus, inerimen ingratitudinis se conjicere, opponentes se desideriis ejus, cuj tu erunt mercenarii. Denique ea vis orationis istius fuit . ut plurimis yumenem odio pqtius qurm is o te dignum esse ob hoc eonsilium. elus judicarent. Et quam- vis publicἐ amicitia ejus rejecta non siti

254쪽

R E i P. A c H AE o R. v M. assiargitio tamen tanquam reipublicae peris niciosa magno consensu est repudiata. Idem de Seleuco statutum: amicitia admissa , naves recit catae. De Ptolemaeo

nihil expressiam in iis, quae de fragmentis Polybii habemus reliqua. Et erat omnino alia istius regis ratio, de cujus animo benevolo & sincero Achaeis constabat. Iaege autem liac de donis nivia it salubrius Nam dona huiusmodi mel admissa devinciunt animos admitistentium , etiam eorum qui caeteroqui

vixi haud mali sunt ut plusculum inclinent in favorem donantium, quam

sincera ratio & rectitudo bonorumaeonsiliorum ferunt: denique oecaecant mentes, ut rectum videre. animo'ue inficiunt , ut sanitatemi atque integri. tatem retinere non facile, queant . Ethoe est illud, quod Isocrates dicere comsuevit,tem mendit. Sed ad rem revertamur. In mora Achaeis sui:,. dum . integra eOαrum stetit respublica, ad deliria. non connivere , sed poenas severe exigere, bene merita honoribus asscere. M mores scilicet erant moniti Solonia Graecorum sapientissimi , qui dieere solet , poenis & praemiis rem publicam comineri. Nec ab eo more discesserunt, quamdiu a Romanis sociis amisbitus

255쪽

DE se RIPT . bitus, de pestiferarum factionum Uen num iis non fuit affusum. Et semel infecti mores alios induerunt. Avaritia, honorum & potentiae cupido, facti num studium , discordiae amor omnia perverterunt, & exitium tandem unuversae reipublicae attraxerunt. In m vis controversiis potius peregrinis j ieibus quam domesticis, aut suae genistis, esse ulas , ad favores ac simultates 1 iudiciis avertendos , ex aliquot loeis scriptorum veterum videtur e lueescerereerio id dicere non possumus. H sunt, quae de rebus Achaeorum, ac statu eo. tum civili, asserre in medium hoc temismare habuimus. Quibus unis hoc et gium debetur, quod ex omnibus Grae

cis ipsi postremi solidam libertatem fila

vi nixam eonservaverint, eum caeteri si quam tenuerint , sub Macedonibus& Romanis preeariam modo , ab arbitrio istorum pendentem tenerent: quodque Romani non nisi malis attubus hac exuere & debellare eos potu

256쪽

XIII.

D E RE PUBLIC A ET

'I Mi Lis Aehateae foetetas &respubliea .Etolorum fuit, e idem etiam saeculo cum illa florens : sed serius incipiens, auti certe inclarescens, &. citius desinens. Sunt autem Atoli gens Graeca, ad mare Ionium ab Acarnania ad Locros Ozolas, & ab hac maris ora introrsum M sus septentrionem ad montana Thessalorum habitanteis. Eteniin litus Illyricum,quod a variis populis ejusdem sere sanguinis habitatur, post Naronem fluvium & Epidaurum urbem recta quasi linea a septentrione in austrum descendit ; cui assident urbes celebres Vicinium, Lissus, Epidamnus seu Dyrrachium , Apollonia, Aulon, Bullis, Α-

mantia, Oricum, usque ad Acroceraunios montes ab oriente venientes & ad occasum in mare procurrentes, ubi finis sinus Adriatisi, quo Italia ab Illyridis ora dirimitur, & initium spadiosi maris Ionli inter Siciliam & Pelopon- nesum Graeciae late se fundentis. Ab

extremitate vero Acroctraunioru

257쪽

Io majorem se flectit, atque ita in oriatum longissimo tractu ad Sunium usq;

terrae Atticae promontorium postreismum procurrit , solo Isthmo Corin thiaeo interveniente, quo Velut cervice angusta Peloponnesus cum reliqua Grς. cia conjungitur: Ante Isthmum autem angustus terrae tractus velut taenia in mare porrigitur; cui similis taenia alia a Peloponneso occurrit relicto tantum freto perangusto,per quod Ionium mare in sinum Corinthiacum proprie siedictum se infundit, ubi Rhium & Antirrhium oppida aut castella opposita

'quondam fuere, quos hoc aevo Dardanellos, fieri fauces obsidentes, vocant. Illyridis oram quam dixi, in austrum a 4eptentrione descendentem , coloniis aliquot Graeci insederunt , & . partem . eius poli Lissum urbem , cujus tractum Taulantii & Elimiotae tenuerunt, Philippus & Alexander Magnus victoriis suis Macedoniae adjecerunt. Post eam caepit Epirus, Pyrrho rege praecipue celebrata P regnum familiae .Eacidarum, Vario populos complexa, Chaone , Thesprotios, Antigonenses , Molotas,

plures alios. E quibus Chaones conter- . mini Macedoniae , per quos Acroceraunii montes porrecti procurrunt in ma-

'quorum urbs praecipua litori prori-

258쪽

ma Oricum a parte borea Acrocerauis niorum: deinde in Thesprotiis ad mare Buthrotum oppidum , 5 interius in Molottide locus celeberrimus Pallat nis nomine, ubi reges & populus spurciticus mutuo se iuramento obstitu. gere quotannis ibi e Mint, Dodone item cum lano iovi lacro . oraculis claro.

Desinit in ora ad fauces sinus Ambracii: qui sinus per angu: las fauces vix quinque stadiis patentes er mari Ionio in teris ras se infundens, S in spacium latum stadiorum centum se pandens, in aquia Ionem ventum longitudine stadiorum

ti ecentorum porrigitur, Epirum ab Α- carnania disterminans. Cui ad aquil nem allidet urbs clari nominis A in bracia Corinthiorum vetus colonia , Pyrrhi quondam regia, multis ornamentis ab eo decorata, Acarnanibus vicina ; aquae sinui nomen datum. Post unum igitur sequitur Acarnania regio, secundum mare orientem versus proceden , ad fluvium Acheloum a Pindo monte ex septentrione in austrum decurrentem ac mari se innandentem; qui Acarnaniam ab Atolia dispescit. Regio nobilis , cui a borea imminent Amphilochi , & supra hos Dolopes ad Pindum

montem. Urbes in ea clarae, Anactorium in ipso sinu sita in peninsula non

259쪽

procul Actio promontorio, quod fauces sinus arctat 3c Apollinis templum ullinet, eui adjecit Augustus Caesar in

monumentum victoriae suae celeberri. mam urbem novam , Nicopolim, cum

illie Antonium & Cleopatram superasisti: tum Leucas, Argos, Amphilochium, stratos ad flumen Aeheloum stadiis pinus quam ducentis a mari recedens, Aneia ad euiidem fluvium , sed mari propior, quo circiter stadia Lxx diltat, Palorus, AlyZaea. Reliqua vici plerique pexampli tenent. Post Acarnaniam deis inde ad idem mare ab Acheloo fluvio porrigitur in ortum AEtolia . sinita L, eris ozolis inter fitoliam S: Fhoeidem mediit. Phocis porro in eandem Plagam progrediens juxta sinum Corinthiacum , quo ab Achaia & Peloponis

nem separatur , ita occiduam Partem Boeotiae, quae eundem sinum attingit, Isthmo pene contigua eth, incurrit regio nobilissima. Post partem illam Boeotiae. isthmo Corinthiaco imminens borea 3c secundum oram in istem. xientem se extendens Megaris, ac post x Megaridem regio Attica rotius Graeciae celeberrima in mare Euboicum Prosertur. Quas ipsas a septentrione claudit reliqua Boeotia in idem mare desinens. Inter hanc velo de Thessatam mariti.

260쪽

R E i p. IE ae o L o R V M. 2ςI ornam AEgaeum pelagus spectantem Locri Opontii & Epicnemides in ora sunt interpositi, easque modico intervallo separant. Sed ad A toliam revertor, ob quam ista hete sunt praemissa aut repeis tita. Habet a septentrione accolas partem Amphilochorum , Athamanes populum serum & barbaraim, Perihα bos, AEnianos Oetaeos. Reliquos terini nos jam diximus. Habitata tuit variis pOpulis , parte Athamaniam , Tymphaeis, Ephyris, Aniensibus, Perrhoebis, Dolo. pibus. Maracibus, AtracibiIs, ut eos reis censet Plinius. Strabo vero librae X hos memorat: Ophienses, Eurytanes, quos maximum Atoliae populum fuisse, Meruda carne scilicet veste

tes, & lingua ignotissimos, Thucydides

perhibet: item Agraeos, Curet Os, alios. que. idem Strabo distinguit eam in veterem S novam vel acquisitam medio Eveno fluvio a septentrione e montiabus vicinis in mare Ionium defluente. Et veterem dicit inter Acheloum de Evenum jacentem planam ω magis see. cundam fuisse : alteram ab Eveno ad Locros Ozolas asperiorem, & minus fertilem. Vrbes Atolorum praecipuae

fuere Calydon ad Evenum fluvium, vii millibus passuum & quingentis amari remota , Pleuron in mediterr