De natura hominis, graece et latine. Post editionem Antverpiensem et Oxoniensem, adhibitis tribus codd. Augustanis, duobus Dresdensibus, totidemque Monachiensibus; nec non duabus vetustis versionibus latinis, Cononis et Vallae, denuo multo, quam ante

301쪽

Teddidit procurationess. Vide de divinat. Ι, 4s, Io I de legibus II, 14, MOX, ἐπινευοεῖσθαι. D. a. τὶ ὁ ζ ευδαο μευο αυριστο το δη αόριστον I loco prioris αόριστο est uatium vacuum dimidii versus A. I. o ἐνδεχ τὀ οἰοριστον A. et δε loco δή. D. I. . . . Loco το δὴ οριστου, solum καὶ habet Vall.

τουτέου M. a. Per hoo certe omnis divinatio interimitur. Con. Mox idem genethliaci Vallaci omnis igitur ob hoc extinguitur. . . achibet t. ἁλιστα ἐκ

των καλ.

302쪽

πείας, ο μονον si ἡμῶν. - ελαττον νυν ἀνεφάνη τῆς

νὴν quod habet D. I. R. 3. Nam nec vulgata lectio,

303쪽

μι δυνασθαι, το ποι - εἰμαρμένης περιεκεται κρατος. τοῖς με γαρ δυναμενοις, ουδεν ἡ εἰμαρμένη τοι δε μὴ

VAR. AEEC T. ET ANIMADV.

nec reliqui Codices hunc locum expediunt. Hoc enim Constat, non posse dici: o τῆς ευχῆς F εἰς sv loco ριαλ- λον. α νεφανη ς ' ξFtav. Cono tamen μεῖζον, pro μ αλλον accepit et ita reddidit: Non solum non minus apparuit Te in nobis, sed etiam nagis. Sententia haec est: Aperte illi fatebantur, preces quidem esse in nostra ρο-

testate, eas tamen inferiores esse aiebant, necemitate fati. At enim vero ita preces non sunt inferiores sato, sed superiores adeo. Hoc est, o τῆς υχης ου ελαττον τῆς ilataplVιενης, αλλα και χεὶ v. Potest pro hic locus ita etiam constitui, ut utriusque sententiae repugnantia BP pareat, tam ejus, quae affirmabat, preces esse 1ε nostra potestate, quam , fatum effeJuyerius precibus. Ergo sic: ου ριο νον υκ ἐφ' is biv, υδ ελαττον ἴν νεφανη.

Pro ἀνεφανη conjici etiam possit, ἐφάwη, ac post ελατ- του addi v. Valla ita Quod enim ad preces eique Observationem attinet, non solum in nobis minus fatum esse dean onstrat , sed etiari majus. ἀλλ' τερο τι veluti preces et cultus deorum, de quibus modo dixit, quorumque mox meminit. mox τοιουτον,

τισὶ δ -υδε καθ' ειμαρμένην ου, loco ουδεν A. 1. 3. Omnia ista omittit Cori. τουτο ορίζων Manifestum est, iam, qui hoc definiat, ipsum esse supremum a princeps fatum.

A. a. 3. D. I. a. Con. Vall.

305쪽

Cap. 37. Index idem , sed πρακτωv. A. r. Sic ad ἡ .cii

εινα a mari re C. A. a. Si Cum nota Capitis C. D. I. Sic, sed τη αἴρεσιv. D. a. Loco ρες λζ. est λογος τρΘος. M. a. περι α λεγοντων τῆς αἴρεσι τα πρακτα, ε p a FGυειναι. . . Deciis, qui dicunt, actionum assensionem

in nobis esse Cap. 36. Vall. Cono incipit libri 6. cap. 3. Adversus eos, qui dicunt, liberam electionem esse no

omittit Idem. In versione vitiose erat, quod non Proe Oxoniensis, illud autem non Nos, illud non habeat.

306쪽

δια τῆς αιρουσεως ἐαυτου ' αυτου, loco ἐαυτου. D. I. a. Sed D. I. rursus habet αἰρεσεως. διο βελτιον προνοια λεγειν δεον προνοια λεγειν. A. I. 2. 3. D. I. 2. Primo, ut arbitror, διὰ loco εο scriptuiti, deinde additum βελτιον Cono etiam cum deceat. Val-Ia Exyedit. Διο laabent, misso βελτιου, M. I. I. LOCO εαυτο autem , quod antecedit, habet αυτου M. I. NOX: αἰτίαν εἰναι τῆς A. 3. ἐκβασεως των τραγξι α πεπραγριεγων , Oco προογμάτων.

Unicuique id, quod consori, distribuere. Valles uni Cuique distribuere, ut cuili ho conducor videbitur Puto Utroque JoCo legendum osse non συμφερον, utilo, sed συ φορον, convoniens. Si enim providesntia nil nisi singulorurn Commoda spectaret, nemini ullum incommodum accideret. Vocabula τα προς- αν, quae solus D. I. exhibet, Pro interpretatione habeo του κατα το συνζφορον. Cono et Valla hic nihil valore possunt, quod in lexicis συρι 2οξος redditur otiam Hesych. σύραφορου- ρειόζου καλον, συνζφEρου, σύειφωνον Hesiod εργ. V. 3O2. λιθιος eργω σύνι φορος tu δρί. Sophocl. p. 387. τὰ γαστρὶ συριφορα, ubi Scholiasia explicat ἀναγκαῖα. Loco συβις ορος dicitur etiam πρός Πορος vid pag. 166. Reddo: Providentiae enim proprium Est, tribuere cuilibet, Pro ut ei Convenit, a propterea res expetitae, Pro uti Convenit, chabere, vel non habered aliquando eventum habebunt, aliquando non.

307쪽

conjici possit στί. Nec enim participium habet, quo referatur. Est habet etiam Vall. Definitiones εἱFζαρ .cE-της vide apud Plutarch de placit philosoph. I, p. 8. Aliam Stoicorum definitionem habet Diog. Laert P. 288.

Cono ordinem et colligationem intransgressit bilem. Valla ordinem et cathenam insuperabilem ac inevita-bilem. απαραλλακτον α αρά8ατον. . . D. I. M. I. a. et sic in marg. Ant. απαραβατος. D. a. io post παραβα-

του deficit M. I. ubi in fine legitur: τελος του λογου περὶ κοιτα το συμφερου Ex iis, quae paullo ante dixi, apparet, hic quoque mihi placere συμφορον.

308쪽

τον πο τη ειμαρμένην , ἀνάγκης καὶ το προαιρετον r. καὶ ουτιος αγαδραμουνται προς τους πρωτους, τους λεγον τας, παντα καθ' εφαρμίλην ειναι περστη δε και ἡ μαχητο λογιο μου και της ἐπιθυμίας επὶ του ἐγκρατους και

ακρατους. ει γαρ ἐξ ἀναγκης ζριπται, το με πραξαι τον ὁ μὴ πραξαι τις ἡ χρεια τῆς ἐν αυτώ στασεωλας τε κούφιλονεικιας αλλα καὶ τουτω συγκαθειμαρται μὴ μονον

ὁ καθ' ινιαρεα ἔνην absunt M. et Mox loco αvάγκης idem habet, εξ αναγκαιου Deinde onaittit etiam εἰνα , ac loco προαίρετον exhibet ευπροαίρετον. τους λέγοντας τους abest. D. I. MOX, και του ακρατους. D. I. a. Vallaci et continentiae et incontinentiae. misso ergo πὶ neutro genere accepit, ἐγκρατες et ακρατες loCo substantivorum.

D. a. MOX, στασεως τε καί Idem Paullo ante ριστο,

Io Co ρισται. Μ. a. o Fιε πραξαι, intellige κατα τὴν Ε τιθυε ιαν 'E αὐτω, id est, τ εγκρατεῖ, aut etiam, ε αυτοῖς, ut ad utrumque referatur. sed mox est τουτω. Vide pag. 3I. Si autem τυ μἐv, o Prol e tur αυτω refertur ad τω πράγματι , seu, ε τω πραξαι καὶ μηπραξαι. φιλογεικίας Sio ex Correo t. antea είας D. I. φιλονικείας.

tit etiam M. a. Nox, πρῆξαι. D. a. Sed hoc sat statutum est, non solum agere. Con. Ceterum in hoc oberratur non modo Perctgendo Valla. Ergo ηεραρται, loco 'h. ιαξται videtur legisse. αλλα και τοι ς δ πραξαι ἁλλο και τοιωςδε προοῦἴαι A. I. a. D. I. Sic , sed πρῆξαι. D. a. Mox, si ἄλλο D. I. Deinde τοιοῖτο λεγων. η. a.

309쪽

D. r. α τῆς cρχῆ ς το ,εσεως est idem , quod iecρχης ποθεσις. χυτοῖς vero est dativus incommodi, uti vocant. χυτοῖς non agnoscit Con. mox ου; ωτι γαρ. A. 3. Cap. 38. Inde idem A. I. 3. Idem a mari reC. A. Idem sine nota capitis. D. a. Cum nota ζ. D. I. Δυ- τος P. loco ε;p. λη M. a. Quomodo Plato fatum dicat. Vall. Cono incipit libri . cap. 4. Commendat Platonem de ratione fati disserentem, quem in parte Corrigit, ubi etiam de annorum revolutione et rerum

omnium reditu. θε τριυ α δραστειαν Θεσμου δραστειας D. I. a. A. I. a. Θεσερο αδ ξαστιας . . . Constitiationem inevitabilem. Con. In evitabilitatis decretum Vall. θεσμον αδράστιαντοῖτο δε τὸ νοητο δεδοσθαι M. a.

310쪽

a. Ab τα ad ιυεσθαι Valla roddidit ita Et lato omnia fieri, pariterque Ctione atque effectu. αὐτὸς Do θεῖος , οἶτος, loco αυτός. D. I. A. . dem