Antonii Massae Gallesii. De annatis sermo

51쪽

44 A N TE M A s s AEolio Iulius ipse decessii set: inter Leonem x poni ceriit Iuli3 Iucce ssorem,O' Frmcificum Regem facta sint leoncordia, i s ipsam concoriam, loco dita prema iticae,deinde Feruari Zebere :uquefactum est, expeditis de super literis oportunis . ta Leonis Potificis,quam Francisci

Regis medictorum, de Anno Domini x s r 7 is omnia lecta, publicata, irregistratuuerunt, etiam in ipsius Regni Franciae partamentis, et uulgariter appellantur Concorrdata Franciae. Concludendo igitur de pragmatica, dicimus, illam contra Annatas nullum jacere pretiudicium: quantiqesdem earum fundamentum totum erat in so B lenis decreto , illo iam per antea dicta βblato facile corruit desuperfactum pragmatii cae αδ icium: Vt parum apte,conclussim uideatur Duarenus Iureconsultus argumentum suum, t ui in uulgato quodam libro , de sacris eccle sat licis mille, xijs, ac beneficis : βιb titulo de Annata: uti fur hac argumentandiforma: usitatum Vl apud nos , or Leonina cons Ilitutione, cuius saepe meminimus, confirmasum, genus uectigdis, uoὰ usgus Annatam uocat; cum primum irecens lectus en, tir a Rege nominatus aut Episcopus,aut Cenobiarcha I Romanus Pontifex , anni integri fructus

eius bene scis percipit, eosq; sibistatim flui, ac repraesentari curat. Hue Usue bonus hic argumentator , duo dixit menJacia, unum,ubi dixit, Anni integrifructus: alterum, quod Papa illos statim facta nominatione ,sibistui curat:. cum inter nominationemra expeditionem literarum, fescit dum quam soluitur annara, plerunque intercedant plures ne dum mensis, sed anni; is plerunc' litterae,ussa dictum est, nunquam expediantur, neq;soluatur annata. Prosequitur deinde dicens. Hoc uectigal, quod annuum

52쪽

appessatur' non qu d Anniuersarium ,sJ-unius ansnist, quiJam a Bonifacio nono inventum; alij a Ioanne xxij, bcritant : Et bii pollue ψorum errorem secutus, elon loquatur 'du taxat de Episcopacibus ,-Monablearijs, pro quilius non sinna a sed seriatia, quae immemor bili tempore, ante Bonifacium Ioanne praelaos ponalis es, erant in usum . Subiungis deinde , sue quaesium e , an iura'. posset existi semissum Dicti, iurii Pons cis conlidior se opinionem: RomanivnPontifcem , lege simoniaci ambitus, ut caeteros Episco pos teneri , si prosacris ministerils , pecuniam accipiat: at inculeata authoritate Concil3 Basiliensis, quo dicit hoc gelnus uectigalis e se damnatum , concludit in tae uerba , uti delicet. Quoquo se uertant Pontifices, quibuscunque de

cretis, con tutionibus , pactisque hanc exassionem tueans tur , diuinum oraculumsemper eis opponemus .gratis accepit lis,gratis date . Atque ex hac sua condi e , infericorollarium aluersus dicta ultima concordata: in haec ueraba, uidelicet . Quod cum itast, conuentio inter Regem nostrum, Pontificemque Leonem inita, turpis omnino, ac

inhonesta quilusdam uitetur, ideoque pro non scripta habrberi ae reici deberi .ritamen, ut caetera capita eiusdem conuentionis , quae a ratione, honestateque non abhorrent,

nihilominus iobserventur . Haec est dicti Duareni sententitia: Quae quoniam ex supralictissatis est con utam, uide . turei, opposito corollario, posse occurri dicendo, Quia Annatae exactio non est simoniaca , decretumque Bas. liense, pro illarum abrogatione factum , uniuerse ab omniabus reprobatum , inlisumque, O impium fuit, is in coasequentiam, talis erat pragmatica se aio ,super Bψδα s

53쪽

ης A N τ . M A s s AEdecreto fund uua: Hinc infertur quod conuentio inter prinae cum Regem, or Leonem Pontificem inita, honesta,nsa, O laudabilis, ideope inuiolabiliter seruanda Ul. Sed non quiescit adhuc animus, riis de pragmaticae 3o praedictae improbitate , antiquos etiam prostram teses Petrus ae Episcopus Brixinenses, qui ante dictam legatiosncm, per Eugenium Papam, etiam ad ipsum Caresum

septimum pragmaticae a larem, mi spusIuit; in satis bene

longa oratione, quam coram ipso Carolo Rege habuit, non expauit in eius faciem , quantum attinebat ad ipsam pragmaticam sanctionem , aperte in haec verba. v stipe mi Atque in ea re, ut missa faciamus reliqua, b omnis . Epi Brixia nostra ad te conuertatur oratio: Non potes Eugenius Ponnesii exora ma opere dolere, atrae admirari: tantum intita editari r Drmotionis desiderium , ut quod bona uenii Carola ,si. dixeri leger plenas turpitudinis, ac deformationis rege Franco a Basilensibus editas, pro reformatione admisieris . Le,

M. gem erum quandam Maiestas tuaserturpromulga F, piam vulgo, pragmaticam sanctionem Meant ,in qua Basiliis sum decreta quaedam diceris recepisse: in Regno tuod omnibus Aseruasi mandaspe . quod prosecto a ueteri Principum more uidetursuis' quam maxime alienum: Esto

enim quod Basilersiam leges sanctae boneybefuissent,

i α.tamen, tanquam satutasmodacta, haberi nullatemudebui is ut, nisi eat Apsodicae, confrmationis robur solis dasset . QV enim tibi, o caeteris circa eas credendum , quid tenendum est , debuisti a Sede Apollolica postulare: idque exemplo sanctorum Patrum, ae clarissimorum Ressum , quorum tibi actiones proponimus, ne rem nouam dictare. rudemur . e subinde, popostis exempli Iustinia

54쪽

quolsanctorum Patrum, O Jacrae scriptura, quas bres vitatis causa, hic ommittendas e spe cen eo: prosequitur dicens. Cum itaque harum constitutionum a te receptarum, quaedam omnino confrma ae non sint: quaedam uero perspetuam sedis Apostolicae damnationem meruerint: quo pacto pro bibus abste haberi potuerint , non satis animati vertimus: cum tuum non sit, hoe es Christiani Principis, id recipere, id observare, quod Romanae Eccli sae dum, nauit auctoritas. Id autemsumma eae ratione factum esse. quis in siciabitur . Ea enim Basilier sum decreta, ius divisnumgrauissime letiunt, , priuilegia Sedis Apublicae: non ab homine aliquo ,sed ab ipsis Deo collata, impi simhuiolant, quod hereticum esse . sancti nos patres admonues runt Et postquam ad hoc quoque prolandum, Nicialai primi, b Leonis Pontificum adduxit iactoritas, subiuna git . Utinam surdi Basiliensis ad bee aperuissent aures ror ut bene agerent, intelligere uoluissent: in bas enim sordes, nec se, nec alios praecipitauissent. Tu uero; Christianissime Princeps, qui , pacem Ecclestis,o decorem eius a sectuosissime cupis, quaecunque dicimus gratissime audis , or in arcano pectoris tui colligis, ac cu lodis. Os posse regulis huius tuae leis capitulis immorari, ostens

derem profecto, neque Basiliensibus, horum malorum auasoribus,facere, neque tibi eas con litutiones recipere vacuisse, quae Romanae Ecclesiae dignitati, honori, princis patui, oc priuilegiis derogant, quorum tanta fuit apud

maiores tuos reuerentia, tanta ius, tanta auctoritas: ut

ea omnia potentia, armis, ipse quoque sanguine tueri, ac defendere minime dubitauerint. Sed quoniam non pars

55쪽

ui,neque liuis negot3 ea res es , idq; temporis huius ruis nequaquam patitur,tonsus enim dixi quam in initio propossueram,erit benignitatis , dementiae tuae, alio tempore de his quae nunc mi F. facimus nos audire. Co dimus enim, Maiestati tuae Basiliensium dolos, erroresqs grauissimo , Pontilicis uero maximitu litiam,aequitatem ponestatem , sic ueritatem ostendere , ita ofledere, ut gloriosa issa sua animi magnitudine, e feruores ici ardentibbimo , aduersus eorum iniquisimas leges insurgas lass Jamnes, reprobes, ac reicias: quoniam ex ipss peruersa lesilus utpote auctoritatem, is dignitatem sedis apostesicae corrumpentibus n3 reformatio, suam se siauros per hoc decennium robiiciti sunt sed abbaminanda deformitas introducta ejl. Ater anti suus te,lis, es Helias Archiepiscopus Tua Nnenss sui tunc erat a coiis 3s dicti Ludovici. xi. Regis, O contra pragmaticam, T idiusfautores, pro ipses Regis abrogatione praedicta scripsit, concludens obediendum eqse Romanae, Apostolicα Ecclesα, posthabita pragmatica sancti e praelicta : quam conclusionem probat his rationis bus,quarum prima sumitur a Sanctaesedis Apyblicae. O. in easedentis Ponti cis praeminentia: Secundaba periculo

quod incurriturs eiusdem Sanctae sedis Apostolicae Obedsien

tia suomodolibet transgredjatur; Tertia, ex ipsus Regis praeiecesiorum benetitiae propaginis Francorum domuo de deuotione, luibus miri decorari claruerut Quari

ta ex ejusdem Saesiae sciis Apostolicae in praefatam baca

domum Francoru benedictione: ιas omnes rationes, cum authoritatibus,tr exemplis comprobauerit , id inde addidiluintain rationem, ex ciusdem pra iraticae exortitati eo

56쪽

. eo ar uit, quia iis ii ius pragmati e principa , auctoritatis apostoli se usus grauiter inculpatur : Ο ei in malis detras biivir quod multi cripturae sacrae, Conciliorum locis,probat e e contra ius diuinum: deinde quod ipse pragmatica'si scienti auctoritate careret , argutit hoc modo. Quoniam

inquit' si uim ex auctoritatem legis obtinet, necesse estiscere, a quo haec assioritas dependeat : is videtur quod λη ullo po1bi dependere : quia aut a nege illam ἐictante, is pronuntiante: aut E praelatorum, diorum Re i proces rum congregatione, aut a Basiliensis Concili, etitione, per sussicient i di sionem, quia certum egi, quod non a Papa, qui illam improbat, tir dete satur. Primum autem mentabrum quod non possit sub spere auctoritate Regii, probat, quia materiasubiecta non erasib iurisdictione, ir testate Regis nempe de his, quael ectantia emi r Religi nem; secundum quia illi, qui dicta consitutione pragmatical igari debebant perfnaescilicet Ecclesiasticae, no eratis ipse R egisubditi. Α Praelatorum uero,staliorum Regni proscerum congregatione, constitutionem praedictam assioritatε

habere posse negat,eo quod de iure,nulla praelatorum,uel clericorum Congregatio censeatur esse legitima, nisi summi Pontificis auctoritatesat: Licet enim cin uilo quilibet Episcopus Clerum sum pro utilitate siue diocesis, s Archiepisopus prouincurset suifraganeos convocat. possisi r de, beat, unus tamen Episcopus .esium Episcopum, γ Aroba: episcopus,alium Archiepiscopum, aut sterius Ecclesto in

Iraganeum conuocare non potes. Congregatio itaque inub torum Archiepiscoporum, iscoporum,Abbatuum, D' piri rum, or clericorum diuersarim diocesium, nullam uideturbabere iurisJubsilentiam; cum nudus,de iure,iua ises A

57쪽

habeat conuocandi neque tali congregationi praestaeni seJ neque aliua statuendi, praecipue contra Summi Pontificis auctoritatem: ἐπ talis congregatio ac alacenseretur; ἰ permiseretur,sequeretur exinde graue dissidium in Ecclesa, pirae una est Chrini ston se immaculata. Nam quaelibet natio niteretur sine calpite ad At nutum introducere bibi ristum nouum: bsc possent inde proueniresci sturae ac scistinata in Ecclisa; orse receilere ab unitate unius capitis: via improbat Apostolus, prima, ad Corinthios. post multas auctoritate, subivnst: Amplius ostendi potest, quod dictu Congregatio Bituricensis,nulla censeri potuit esse aurctoritatur lata, quoniam dicere oportet, a scienti diuissone, qua i aut fuit Concilium generale, hoc non Illia

non interuenit auctoritas Papae, sne apsa celebrari non portes, ut praeosten*m est, ne alue interuenerunt aliae natio. nes et Aut prouinciale, b hoc non: quia Concilium prouinariale dicitur,quod Metropolitanus cum uisAstraganeis, in sua prouincia celebrat : Aut snodus episcopalis, b hoc non, quia in tali es unus Episcopus tantum, qui praesidet - ἐπ avioritatem impartit. Et cum ad hae Mula comproabanda,iura, auctoritates cite postrenta addit,quod pragimatica praedicta,non ualeret a poliens; Concilii editione

sub fere t na tacitis cinquit multis quae exprimi possent, utpote, quae fuit causa mouens, conuocandi illud Basliense Concilium, quis modus in prosecutione ferit obstruas tus : Qusis etiam per Basilienses secta uerit Antipapae intrino,niansnatasnaliter persectum cui merito non afusensi uniuersiis Ecclesa, ut satis de se patet,de quibus ad proni supersedeo. Sed aliasunt, propter quae, auctoritas

sen j j Basiliensis, conflidare nequit ism pragmar

58쪽

ticam: , primu esl, Sacronctae R. ominae Fcclisae praebemnentia. ἐγ auctoritas, quaesuper omne Concilium Ul, uisuperius ex mulsis iuribus auctoritalibus, est pωbatum, unde in elitione quorumcunque accretorum, MI

Canonum S, R. Ecclesiae auctoritas iam telligitur sem: iper excepta. Et pos multa iura, etiam ad hoc adducta, dicit:Secundum, en eius lem Concili3 Basiliensis auctoritastis nullitas: Nam ea praeten se quae dicuntur eJidi spe decresta super quibus sundatur icta pragmatica, ediderunt post Iactam translationem Coeil3, ex Basilia, ad ciuitatem Fera rariae, is pylexcommunicatonem latam per Papam, Dominum uidelicet Eugenium ontra Basile ses, nisi discede rent a Ciuitate Basilea, quo ad efffectum Concil3 praetens: sic eidem omnis auJoritas defuit. Et postquam multis

etiam auctoritatibus, probauit ualuisbe translationem Concili excommunicationem praedictam , dicit;τeriirim e fleiusdem pragmaticae, decretorum, praetcoi Basiliensis

Concil*,contrarietas . Primo, quoniam illud Concilium Basiliense,praeuentionem is conjerenais benesis saevae libearam reliquit sicut etiam ae iure comunisibi competit Pragamatica uero non annuit. Secunio,dictum Concilium per de

eretum ordinat, quod Principes I pro electionibus1aciendis, literas electoribus non dirigant, neque preces Iuniant :filibere eligere permittant; Pragmatica uero,illi decreto non acquiescit. Praetereas ni in dicta pragmatica additioncs, varistates,molgicatione si restrictiones in dictis decretis, prout conisat per senorem ipsius pragmaticae, quam confra

mari praestolati βιnt sibi per Regios Oratores, a memorato Concilio Basiliensi , quibus quidem Oratoribus regijsfure1 onsum, sei ἐζ creta ut in totum accutaret, aut in to

59쪽

sa A N M A s s AEtum recorent: or sic nullam penitus a dicto Coneilio cosyrmationem, aut auctoritatem qualemcunqNe reportarunt. Ex quo concludrtur, quod io. pragmatica nunquam aucto sritatem habuit .hr u stipericulose agebatur, cum quis ea utebatur per modum praedictum. Et tandem multis interpostis scripturaefcrae, O snctorum Patrum auctoritatibus, dicit. Ex praemissis igitur omnibus concluditur, quSi bene, iustes nile, utiliter protiatus. D. noster Rex, dictam

pragmaticam,ta quam debita auctoritate carensem, merit, abrogauerit, is plenam obedientlam sanatissimo. D.nolira Papae praefulcrit, er bene confultus boscit, licet in hoc magnum non reluireretur consiliit, quia ut ait Philosephus ibatbicorum In magnis, ἐν dub3s, diuturna deliberatio. multorum consilia requiruntur, in bis autem quisses certa, determinata non requiritur consilium: ut ponit Beatus Thomas, Secunda secundae ' quaestio. ulti. Per haec

autem superiusscriptastis patet, quod haec sunt certa, determinata , quod Rex ita acere debuit, proslute sua,

Runisui: ut sit is semper uerus Christianissimus,

catholicusfilius Ecclesiae, or sanctae Sedis Apostolicae, una cum patre suo Sanctissimo, Pontgice summo,in Spiritu Ancto, qui eos il luminare dignetur gratia superna im*plere corda eorum,in uincido pacis: ad aelix, b utile regimen utriussue pol satis ut coronam decoris accipere meareantur de manu Domini, uitam consilui simpiternam.

Haec sunt,in summa uerba dicti Helue Archiepiscopi per quae simul terminata es Acunda pars nostri tractatus. Supereis in lituti sirmonis ultima parsjn qua polliciti sumus defcribere, uis cundu que Annatae fluuntur,Cuius usua modi,quanquam ex praecedentibus collis ualeat,ide p

60쪽

DE A N N A T. s inde petenda relinqui possent o cilioris tamen intelligeratur gratia r ne eius obliti uideremur, paucis eam cpioque partem separatim hic breui imma repetendam esse duxi. Confutuenda est ergo regula,quod Annatam csub quo nomine hoc loco tam commune minutasseruitia, quam Amidiam Bonifacianam intelligi uolo fluunt omnes illi, pro quibus expediutur literae ,super pro ictibus bene ficiorum uacantium, super algsgralys, ex qui bus detur ius percipiendi ia serum bene ficiorum rustus, aut ip serum fructuum partem,ut pens es, is fructuum reseruationes. Ex huius regulae singulis partibus, deducuntur Jecies 'qurdam,pro quibus non debetur annata, uel eius dissertur Jolutio. Ex prima enim parte,ubi dicitur,super prouisionis bus benesciorum deducuntur hos italia, quae secundum sormulam constitutionis Clementis Papae. . regenda commitatuntur: ἐπ' monasteria Moniali uiri ,seu magis proprie lo;

quendo illorum Abbati spatus, pro quibus Annata non de betur, ea quaelibet Abbasgba, dono dassolummodo uestem lineam,quam usis racchetium appellant, seu certam modiscam,pro eodem rocchetto,pecuniarum summam. Pro illis quoque bene ficus quae noue erigutur,or tunc primum ex botiis profanis dotatur, illi quibus ea beneficia ab eoru prima creactione congeruntur, an natam nonfluunt . Pro illis quoque, quorum fructus secundum communem aestimationem ponuntur non excedere ualorem annuum uiginti quatuor ducat

rum , O pro quibus semel soluta es si contingat illa intra unius , , eiusdem anni circulum iterum uacare,non perceptis a prius prouisofructibus η secundae prous is expeditione an nata non soluitur, Prout neq: ille soluit, qui tu funa supplicatione iam semel expeditio literis. soluta an .