장음표시 사용
431쪽
bere eos, qui ex tribubus delecti sint, postquam in judiciali foro
probarentur, magistratu fungi atqui tribus Pandionia Demosthonem magistratum et moenium instauratorem delegit, qui ad eam rem paulo minus decem talentis ex aerario habet jam vero alia lex vetat magistratum ante rationes relatas coronari: VOS autem jurejurando adacti estis sententiam ferre secundum legeS: at rator iste decrevit, hominem rationibus reddendis obnoXium S Se Oronandum, neque illud adjecit posteaquam rationes reddide rit ego ero crimen plobisciti contra leges tacti tum legum, tum decretorum, tum adversariorum ostimoniis evin O. Quo tandem pacto apertius quisquam demonstrare possit hominem legibus inimicissima scripsisse l14. Porro et coronae praedicationem eum in scito suo jubere contra leges fieri, id quoque vos edocebo. Lex enim diserte jubet, si quem corona donet SenatuS, Ut in curia praedicetur, in populus, in concione, alibi vero nusquam Recita mihi legem.
Praeclara sane lex ista est, Athenienses. Neque enim, opinor, censuit legislator oratorem decere se apud exteros magnifice jactare, sed satis habere, si in urbe a populo ornetur, neque in praeconiiSquaestum au pari. Atque ita quidem lator legis : Ctesiphon autem quomodo ' Recita decretum.
Auditis, Athenienses, jubere legislatorem, ut qui a populo corona donetur, de eo apud populum in nyce concione habita praeconium fiat, alibi vero nusquamet a Ctesiphon in theatro, non legibus modo
Spretis, Sed etiam loco commutato, non Atheniensibus ad concionem convocatis, Sed novis tragoedis fabulas agentibuS, non coram populo, sed spectantibus Graecis, ut nobis conscii sint, quali nos viro honorem habeamUS. 15. Cum igitur tam aperte legibus contraria scripserit, conjunctis cum Demosthene viribus techna quasdam legibus intendet, quas ego vobis indicabo et praedicam, ne imprudentes in errorem inducamini. egare enim Sti non poterunt, quin leges vetent, ne is quem populu Coronet eXtra concionem praedicetur adducent vero qua se defendant legem Dionysiacam, ejusque partem quandam citabunt, quo auribus VeStri abutantur, legem denique proserent nihil ad hoc judicium portinentem, dicentque duas esse in civitate de praeconiis recepta lege S unam, quam ego nunc prosero, diSerte vetantem de eo quem populus corona donet extra concionem prae-
432쪽
dicari alteram autem dicent es. legem huic contrariam, quae Oronea praedicationem in theatro tragoedis tabulas agentibus fieri
permittit, modo id sciverit populus. Ex hac igitur lege dicent decretum tulisse Ctesiphontem. I 6. Ego vero adversus istorum captiones lege vestras patronaSadvocabo, quod mihi per totam quidem accusationem summo Studio est. Nam si hoc verum est, si talis in rempublicam vestram consuetudo irrepsit, ut leges irriis inter ratas sint adscriptae, et binae de eadem re inter se pugnantes, qualem tandem eam dicat aliquis QSSe rempublicam, in qua leges eadem sacere et non facere jubeant 'Verum ista non ita se habent; et absit ut vos unquam ad talem legum confusionem prolabamini, neque haec sunt a legislatore qui populare imperium constituit neglecta, quin diserte imperatum est thesmothetis ut leges quotannis in populo corrigant, cum diligenter inquisiverint, et considerent, utrum lex alteri legi contraria obtineat, aut irrita inter ratas, aut sicubi plus quam una sit de qualibet reperscripta quod si quid hujusmodi deprehenderint, jubet eas in
tabulis descriptas pro . heroum Statui proponi, Pr tane Vero concionem habere, programmaticiu titutit nomothetis inscribentes, tum praesidum praesectum populum in Suffragia mittere, et leges alias abrogare, alias retinere, ut una Sit leX, non plures, de unaquaque re Recita mihi leges.
Si igitur vera essent, Athenienses, quae ab iis dicuntur, duaeque de
praeconiis leges eXstitissent, aliter, opinor, fieri non potuisset, quina thesmothetis deprehenso fuissent, et a prytanibus Omothetarum judicio traditae, et sic altera ex legibus tolleretur, Vel ea quae Praeconium fieri eaetra concionem permitteret, Vel ea quae vetaret. Cum autem nihil tale factum sit, aperte nimirum Constat, eo non tantum quae vera non sint affirmare, sed etiam quae ne fieri quidem ullo modo possint. 17. Verum unde hoc mendacium eruerint, ego vos docebo, si
prius quasi Causas leges de praeconiis theatralibus latae sint exposuero. Cum ludi tragici urbani fierent, alii, re a populo non impetrata, praedicandum curabant se corona donari a tribulibus, alii a popularibus, nonnulli etiam silentio per praeconem facto Servos suos libertate donabant, Graecosque manumissionis illius teste ad-llibebant hi quod omnium erat invidiosissimum, quidam apud X-teras civitates hospitia consecuti perfecerunt ut praeconium fieret, se a populo, puta sortasse Rhodio vel Chio vel altio quocunque virtutis ergo et sortitudinis, Orona donari. Atque hae non ita agebant, quomodo ii qui a senatu vestro vel a populo Coronantur, re
433쪽
vobis impetrata et clim plebiscito, postquam magnam a vobis ini-verint gratiam, sed ipsi sibi honorem praeripientes absque decreto vestro. Ea porro ratione fiebat, ut spectatores et ludorum praefecti et histriones interturbarentur, qui autem in theatro praedicabantur majorem honorem Consequerentur, quam ii quibus coronam donavit populus. His enim locus erat certus constitutus, concio scilicet, in qua essent coronandi, atque interdictum erat ne uspiam alibi proclamarentur de iis vero coram universis Graecis erat praedicatum ae illi quidem cum decreto, vobis annuentibus, hi autem absque decreto.
Haec cum legislator quidam animadvertisset, legem rogat nihil cum lege de iis qui a populo coronantur commune habentem, neque ea rogata non enim conci turbabatur, sed theatrum), neque lege Suasa prius receptis legibus adversa non enim fas est , sed de iis illum tulit, qui sine vestro decreto corona donarentur a tribulibus aut popularibus, de iis qui Servos suos manumitterent, de coronis denique hospitalibus. Ac diserte vetat, ne quis in theatro servum manumittat, neve de iis praeconium fiat, quos tribules aut populares, aut alii quivis corona donent, alioqui infamia notatai jubet praeeonem. 18. Cum igitur iis, qui a senatu coronantur, curiam de Signarit in qua praedicentur, iis qui a populo concionem, de iis autem qui a tribulibus aut popularibus honestantur praeconium fieri vetuerit in ludis tragicis, ne quis Oronas et praeconia tanquam Stipem corroganS salsa meritorum fama perfruatur, vetuerit insuper in lege ne ab ullo alio praedicetur, exclusis senatu et populo et tribulibus et popularibus : haec inquam ubi demseris, quid reliquum est praeter hospitales corona. Quae vere a me dici, magno obi argumento ex ipsis deprompto legibus ostendam. Ipsam enim auream Coronam, quae in theatro in urbe promulgetur, inervae Sacram lex esse jubet, ademptam ei qui coronatur. Enimvero quis vestrum tantae illiberalitatis damnare ausit populum Atheniensem Non modo enim civitas, sed ne privatus quidem quisquam tam parum esset generosuS, ut, quam pS donaVerat coronam, eodem tempore promulget auferatque et devoveat. Sed eo nimirum quod hospitalis est corona, etiam fit consecratio, ut ne Cujus animus, dum alienam benevolentiam pluris quam patriam faciat, corrumpatur. At non eam quae in concione praedicatur Oronam quisquam OnSeerat, sed libere possidere licet, ut non is tantum qui accepit, Verum etiam ipsius posterimonimentum illud domi asservantes nunquam animos habeant a populo alienos. Hac etiam de causa adscripsit legislator, ne extera corona in theatro a praecone promulgetur, nisi populus sciverit, ut ea civitas, quae vestrum aliquem Corona donare velit, missis legatis,
id a populo petat, adeoque is de quo praedicetur majorem gratiam vobis habeat, quam iis qui coronam dederunt, quod eam promulgari permiseritis. Ac me vera dicere, ex ipsis legibus accipite.
434쪽
Cum igitur vos decepturi dicent, adsci iptum esse legi licere aliquem Corona donare, Si populus sciverit, tacite vobis in mentem veniat Subjicere, ita sane, Si qua te alia civitas Coronarit; sin populus Atheniensis, designatus tibi locus est, ubi id fieri oporteat. Interdictum tibi est, ne X tra Concionem pree diceris. am ea verba alibi autem nusquam quid sibi velint, totum diem dicas licet: nunquam certe ostendes te decretum scripsisse legibus consenta-
19. Restat nunc mihi accusationis pars, in qua plurimum studii eos OCO Ea porro est Causa, propter quam istum corona dignum arbitratur Ctesiphon. Ita enim in decreto scribit et praeconem in theatro coram Graecis pronuntiare, Demo Sthenem a populo Atheniensi corona donari virtutis ergo ac fortitudinis et quod est omnium maximum quia illa et dicero et facere non desistat que populo sunt utilissima. Jam vero simplex omnino in posterum mihi erit oratio, vobisque audientibus intellectu ac judicatu facillima. Me enim qui accuso scilicet ostendere oportet, falsas esse laudesque Demostheni tribuuntur, eumque neque optima dicere unquam coepisse, neque jam in iis agendis quae civitati prosunt perSeverare. Quod si haec evicero jure nimirum causa cadet te Siphon Omnes enim leges vetant, ne quis in decretis publicis salsa perscribat scripta. Re autem hujus contrarium est o Stondsendum. Vos nobis eritis eorum quae utrinque dicentur judices. Atque ita quidem seres habet. 20. Enimvero totam Demosthenis vitam excutere longioris ego orationis opus esse arbitror Quid enim nune ista commemorem, quae illi in aqtion vulneris acciderunt, cum in Areopagum citavit Demo- metem Paeaniensem, conSobrinum suum, utque ipse ibi caput inciderit quid avium in Cephisodoti praefectura, classe in Hellespontum prosecta, contigerunt, quo tempore DemoStheneS, Cum unu eSSet ex trierarchis, et sua nave ducem CircumVeheret, Una cum e veSCeretur, sacrificaret, libaret, eumque honorem propterea quod paternus ei amicus erat consequeretur, non dubitavit tamen, cum is laesae majestatis reus in judicium capitis esset adductus, accusatorem Se Se US profiteri quid ea quae ipsi cum Midia intercesserunt, et colaph OS, quos in Orche Stra choro praesectus accepit, utque et injuriam sibi factam et populi simul judicium damnatorium, in templo Bacchi contra Midiam pronuntiatum, triginta minis vendiderio Haec igitur atque alia his similia recte mihi videor esse silentio praeterituruS, non
435쪽
quDd aut vos prodere, aut causam hanc indulgenter velim remittere, de quod verear ne mihi statim ita occurratis, me vera quidem di-Cere Videri, Sed antiqua jam et usquequaque consessa Atqui, te- Siphon, cujus summa flagitia ab auditoribus ita cognita sunt et
Comperta, ut accusator non salsa dicere, Sed vetera et pervulgata Videatur, utrum eum aurea corona donari, an vituperari convenit'Τe Vero, qui et falsa et legibus contraria scribere ausus is, Utrum judiciorum auctoritatem contemnere oportet, an civitati poenaS daret
2I. De publicis autem criminibus planius eloqui Conabor. Siquidem audio Demosthenem cum ad eos dicendi vices redierint, quatuor apud vos tempora praeterita enumeraturum, quibu ipSeremp. administravit. Quorum unum quidem, ut ego accepi, idque omnium primum recenset, quo de Amphipoli bellum cum Philippo gerebamus : id autem tempus definiit pace illa et societate facta, quam decreto sanxit hilocrates Agnusius, et iste ipse cum eo Conjunctus, ut ego ostendam. Secundum fuisse tempuS ait, quo Pacem habebamus, nimirum ad eum usque diem, quo Pae qua Utebatur civitas dirempta idem isto orator bellum decrevit. ertium Vero Cum bellum gessimus, usque ad infelicem illum in Chaeronea Conflictum. Quartum denique in quo nunc versamur. His igitur
enumeratiS, me, ut audio, appellaturus est et rogaturus, utrius ho-Tum quatuor temporum eum incusem, et quando eum quae Populo utilissima sint in rep. administranda gessisse negem: quod Si re- Spondere nolim, Sed oculos obduxero et aufugiam, ait Se CCeS- Surum, ac integumentum meum revulsurum, abreptum denique ad
Eugge Stum, Vi me Coacturum ut respondeam. Ut igitur nec iste ita viribus confidat, et vos praemoneamini, et ego tibi reSpondeam coram judicibus, Demosthenes, reliquisque civibus, qui foris circumsistunt, et coram Graecis quibus cursu fuit huic judicio interesse
Vide autem non paucos adstare, sed tot quot nemo unquam meminit ad ullam causam publicam conveniSSE- reSpondeo, me omni-
Umeorum quatuor temporum, quae tu distinguis, te incusare. Quod si dii voluerint, si judices paribus nos animis audierint, Si demum ipse, quae te admisisse scio, memoria consequi potuero, omnino me judi- Cibus Ostensurum confido salutem civitati deos primum immortales attulisse, deinde eos qui reipub negotia prudenter humaniterque
gesserunt, calamitatum Vero omnium unum Demosthenem auctorem
exstitisse. Et hunc quidem orationis ordinem persequi instituo, quo eum Surum SSe accepi dicamque primum de primo tempore, deinde de secundo, tum de eo quod ordine proXimum t, POStremo
de hoc rerum statu in quo nunc VerSamVr.
22. Ad eam igitur me pacem resero, quam tu et Philocrates decrevistis. Vobis enim licuisset, Athenienses, priorem illam Pacem una cum Ommuni Graecorum concilio sacere, si certi homines vos
436쪽
eSSent passi legatos operiri, quibus eo tempore in Graeciam missssomne cohortabamini, ut adversus hilippum communi Graecorum Concili interessent, licuisset et processu temporis ultro vobis delatum a Graecis imperium obtinuisse. Haec erepta Obi Sunt per Demosthenem et Philocratem eorumque turpes corruptela S, quibus inducti contra Vestram remp. conjurarunt. Quod si VeStrum non nullis raptim haec et derepente audientibus paulo incredibilior haec accidat oratio, ad ea quae Consequuntur ita animos attendite, qUem admodum cum de insumptis pecuniis post longum temporis intervallum ad rationes reposcendas sedemus nonnunquam lique salsas domo de rationibus opiniones asserimus, verum ubi eae in Summam collectae fuerint, nemo nostrum adeo praefracto S ingenio, quin illud discedens fateatur et annuat e S Se Verum, quod Cunque ipsa rationum subductio evicerit. Ita etiam et nunc animos attendite. Si quis vestrum talem opinionem jamdudum Comprehensam domo detulit, nihil unquam Demosthenem coitione facta cum Philocrate, pro Philippo dixisse, qui eo inquam animo e St, Sneque absolvat quemquam neque condemnet, priusquam audierit; neque enim id aequum est: at si me paucis auscultaretis et tempora Commemorantem et decretum, quod Philocrate socio scripsit DemostheneS, Proserentem, si ipsa veritatis ratiocinatio Demosthenem implicatum coarguerit plura Philocrate decreta de prima illa pace et Societate ConSeripsisse, per Summum porro dedecus Philippo ejusque legatis adulatum esse, in causa praeterea suiSSe quo minus resp. Consentiente Graecorum concilio pacem saceret, p0Strem Cer- Sobleptem regem Τhraciae, amicum atque socium nostrae CivitatiS, Philippo tradidisse : haec si vobis luculenter o Stendero, rem equiS- Simam a vobis petam, fateamini mihi per deos immortales Demosthenem hoc tempore quod e quatuor primum est rem p. non bene administras Se Indo autem ordiar, unde saeissime subsequi poSSitis.
23. Decrevit Philocrates, ut caduceatores huc et legato de pace a societate mittendi copia daretur Philippo. Scitum hoc, tanquam legibus adversum, in jus vocatur. Venit judicii dies. Accusabat Lycinus qui dicam scripserat, causam dicebat Philocrates,
patronus erat Demosthenes Absolutus est Philocrates. Post haec subibat tempus, quo Archon erat Themistocles Tum in curiam senator venit DemoSthenes, neque sorte neque subsortito munus illud Consecutus, sed coitione facta nundinatus, ut omnibus et dictis et
lactis Philocrati subserviret, quomodo res ipsa declaravit. Pervincit enim alterum decretum Philocrates, quo jubet decem legatos deligi, qui ad Philippum profecti postulent ab eo, ut legato de pace plena potestate instructos huc mandaret. Ex his unus erat Demosthenes. Qui illinc reversus laudator pacis fuit, eademque atque reliqui legati renunciavit, solus autem ex senatoribus decrevit, ut
437쪽
cum Philippi caduceator o legatis foedus feriremus, plane iis On-Sentanea scribens quae decreverat Philocrates : ille enim potestatem dedit ut caduceatores huc et legati mittersentur, hi cum legatis scedus icit. Jam vero ad ea quae sequuntur vehementer quaeSO ani mos attendite. Acta enim sunt non jam apud caeteros legato a Demosthene postea mutatione sacta per calumniam multum exagitatos, Sed eorSim apud hilocratem et Demosthenem-neque id mirum, quippe qui una legationem Obierant, una decreta fecerant- Primum, ut legatos qui a vobis missi Graecos in hilippum concitabant non XSpectaretis, ne communiter cum caeteris Graecis Sed priVatam cum eo pacem saciatis deinde ut non pacem tantum Sed etiam societatem cum hi ippo scisceretis, ut si qui sorte populo Atheniensi auscultaverant, ad summam adigantur desperationem, Cum viderent vos sibi quidem belli suscipiendi hortatores esse, domi Vero non modo pacem Cum eo sed et societatem ineundam decrevissea postremo ne rex Thraciae Cersobleptes scedere contineretur, neve paci ac societatis esset particeps. Jam autem expediti in eum erat indicta.
24. Atque is quidem qui haec redimebat nihil secit iniqui nam
priuSquam Sacramenta et foedera confirmarentur, non erat ei vitio dandum, si suis commodis serviret qui vero praesidia civitatis Vendebant et Cum eo communicabant, ii demum magna digni erant iracundia. am qui so nune Alexandri tunc hilippi soro fuisse dictitat Demosthenes, qui hospitium Alexandri mihi exprobrat, decreto jubet, reipublicae occasionibus interceptis, ut prytanes Concionem habeant octavo die mensis Elaphebolionis, cum Esculapio sacra fierent et cum praeludia agerentur, in die est Scilicet, quo nemo unquam meminit concionem haberi. Quamnam CRUSam praetendens Scilicet, ut simul atque advenerint a hilippo legati, populus quam maturrime con Sultet de rebus ad Philippum pertinentibus, ita eis qui nondum aderant legatis concionem praeoccupaVit, et tempora Vestra intercepit rem denique acceleravit, ne cum caeteris Graecis, vestris legatis jam reversis, sed Soli pacem saceretis. Post haec, Athenienses, advenerunt a Philippo legati, vestri autem aberant Graecos contra Philippum Concitantes. Hic alterum etiam Demosthenes expugnat plebiscitum, quo decernit, ut Vos non de pace solum verum etiam de Societate con Silium capiatis, non X spectatis legatis vestris, sed statim post Dionysia Urbana decimo Octavo et nono mensis die Ut autem me vera dicere intelligatis, audite de
25. Cum igitur, Athenienses, praeterierant Dionysia, et habitae
438쪽
Sunt conciones, et in priore recitatum est commune sociorum decretum, Hu Summa ego capita breviter praedicam. rimum itaque decreVerunt ut de pace tantum consultaretis, societati autem nomen Praeterierunt, non quod obliti fuerint, sed quod ipsam etiam pacem nece SSariam magis quam honestam esse existimarent. Deinde Prudenti remedio Demosthenis sordibus occurrerunt, atque decret ad ScripSerunt, ut cuilibet Graecorum liceret intra tres mense in eandem Columnam cum Atheniensibus referri, eademque Sacramenti et sederum communione contineri, duas res maXimas ea ratione ante Occupantes, primum quidem spatium trimestre quod Graeco Tum legationibus satis esset sumpserunt, deinde Graecorum beneVO lentiam civitati nostrae una cum communi Graeciae OnSeSS COD
ciliarunt, ut si forte violarentur oedera, nos neque soli neque im Parati bellum gereremus, quae nunc nobis culpa DemoStheni ac ciderunt. Me autem vera dicere, ipso decreto audito, perdiscetis.
26. Huic me decreto assensum esse fateor, assensi Sunt et Omnes oratores qui in prior illa concione verba fecerunt. Ac populuS cum hae utique opinione discessit, pacem quidem futuram eSSe deSOCietate vero ut Consultum esset, cum jam tum Graeco ad arma Concitaret, non ita expedire, sed eam futuram communiter Cum Graecis universis. Nox interfuit; postridie in concionem ConvenimUS. Tum Vero Demosthenes suggestu occupato, nemini QO-rum dicendi loco relicto, nihil quicquam aiebat ea quae heri dicerentur Verba prolatura, nisi iis Philippi legati assentirentur, neque
Se uti Scire professus est quomodo pax fieri possit absque Ocietate. Non enim oportet inquit ipsum enim quod usurpavit Verbum memoria teneo, propter asperitatem et ejus qui dicebat et vocabuli-disrumpere societatem a pace, neque Graecorum X- Spectare cunctationem, sed vel nosmetipsos bellum gerere vel Pacem privatim sacere. Et tandem, Antipatro ad suggestum ad-VOCato, quaedam e eo requirebat, quem multo ante certiorem se- Cerat quid esset rogaturus, simulque praemonuisset quaenam ille adVerSUS rempub responderet. ostremo haec vicerunt, eum hinc
Demosthenes dicendo adursisset, illinc Philocrates plebiscitum Scri
27. Jam vero quod eis restabat, ut Corsobleptem et I hraciso loca Philippo dederent, id quo ius vigosimo quinto Elaphebosionis consecerunt, priusquam posteriorem illam legationem, uri urandi exigendi causa Demosthenes obiret: nam vester ille et Alexandro et Philippo insensus oratoriis legatus prosectus est in Macedoniam, cum ne semel quidem proficisci licuisset, is qui nunc consputare
439쪽
j libet Macedonas. Veruntamen in concione, quae XXv. die habitaeSt, Senator Cum esset, facta Coitione in eum ordinem cooptatus,
CerSobleptem socio et adjutor Philocrate hosti odidit. Clamenim hoc quoque inter alia decreto suo inscripsit hilocrates, populi vero suffragiis permisit Demosthenes, ut eo ipso die hilippi
legatis jusjurandum darent sociorum consessores A Cersoblepte porro qui in concilio Sederet aderat nemo cum igitur scripsisset ut ii qui assidebant urarent, Cersobleptem a quo nussu Bderat ConSeSSor jurejurando exclusit. Ut autem vera me dixisse constet, recita mihi, quis haec scripserit, quis item proedrus eadem in Sunfragia miserit.
28. Praeclara, Athenienses, praeclara prosecto re QSt actorum publicorum custodia. Immota enim manet, neque una cum ii qui in rep. administranda transfugas agunt immutatur, Sed populo,
ubicunque voluerit, potestatem facit eos perspiciendi, qui cum olim
Scelerati sint, nune vice Versa Virtutis Speciem prae Se ferunt. Reliquum est, ut ipsius adulationem commemorem. Nam Cum Perannum, Athenienses, senator fuiSSet Demosthenes, nullo eum n-
quam legatos ad principem locum vocasse compertum erit, sed illo duntaxat tempore et tunc primum Philippi legatos in sedes primas vocavit, et pulvinos apposuit, et stragula punicea Circum Stravit, et primo quoque diluculo iis in theatrum praeivit, ut etiam sibilis exciperetur ob gestum indecorum et foeditatem adulationis. Denique cum Thebas abirent, tria conduxit iis mulorum juga, eosque ipse Thebas usque deduxit, ridiculam reddens Civitatem nostram. Sed, ut in proposito maneam cape mihi decretum de primis sedibus.
29. Iste igitur, Athenienses, tam insigni aSSentator, Cum per Charidem exploratores primus omnium de interitu Philippi cortior factus esset, divino quodam Somnio sibi conficto ementitus est, proinde quasi non a Charidemo, Sed a Jove et Minerva nuncium accepisset, quos interdiu perjuriis Violan noctu secum colloquia habere ait et quae sint sutura praedicere: at Septimo die ex quo filia mortem obiverat, priuSquam eam luXiSSet, priusquam ejus su-neri justa solvisset, coronatu et alba veste indutus bovem immolabat et instituta patrio violabat, unica filia miser quae prima eum patrem appellaverat amiSSa. Neque vero calamitatem ei Xprobro, sed mores hominis perpendo. Nunquam enim, qui liberos dio habet paterque improbus est, bonus erit reipublicae gubernator; nunquam, qui capita amicissima Summaque necessitudine sibi con-
440쪽
juncta non diligit, vos pluris saciet alienos nunquam, qui privatim malus est, publice frugi erit, neque unquam, qui domi nequam suit,
in Macedonia legatus erat integer et eximiuM: non enim ingenium, sed locum tantum mutavit. 30. Unde igitur ad tam diversum rerum statum pervenerit-hoc enim Secundum tempus e St-et quae tandem causa sit, cur Philocrates, iisdem ipsis rebus cum Demosthene publice gestis, laesae majestatis postulatus et in XSilium actus Sit, Demosthenes vero etiam aliorum nobis eXstiterit ceu Sator, denique quonam pacto homo impurissimus in aerumnas haSce omne nos Conjecerit, haec jam vel in primis operae pretium est audire Ut primum hilippus intra Pylas penetravit, urbesque hocenSium praeter omnium opinionem delevit, Thebanos autem potentiore quam, ut tum vobis videbatur, tempora et commoda vestra serebant effecit, Cum vos perterriti agris relictis vasa colligeretis, et gravi SSime accuSabantur legati qui de pace egerant, prae caeteris tamen omnibus Philocrates et Demosthenes, quippe qui non solum legationem obierant sed et de- Creta Conscripserant, et sub hoc porro tempus natum est dissidium
aliquod inter Demosthenem et Philocratem iis fere de rebus, de quibus etiam vos eos inter se dissentire suspicabamini, -his igitur turbis excitatis, accedentibus etiam insitis ei vitiis et innatis, consilia jam inde inivit, quae ipsi suggessit timiditas et Philocraticae largitionis invidia, existimavitque, Si eorum quibuSCum una legatus fuerat et hilippi accusatorem e Praestiterit, Philocratem quidem citra dubium periturum, et reliquo legato in di Serimen Venturos,
Se vero gloriam eon Se Uturum et amicorum Proditor Cum esset atque improbus, animi tamen in populum fidelissimi speciem habiturum Cujus consilia cum perspexi Ssent ii qui tranquillitatem publicam oppugnabant, ravide eum accerSebant in Suggestum, hunc solum in civitate castum atque incorruptum Praedicantes is vero progressus in medium initia eis subministravit belli ac tumultus. Hic illo est, Athenienses, qui primu Serrium murum, Doriscum, Ergiscam, Murgiscam Ganos et anidem invenit, loca quorum ne
nomina quidem antea noveramuS. Eoque tandem re nOStras redegit, ut si quidem Philippus legatos non mitteret, Contemni ab eo Civitatem nostram, in mitteret, exploratores, non legatos mitti diceret: si vellet ille civitati alicui sequae et in neutram partem propen Se controversias disceptanda permittere, negabat ullum nobis et Philippo aequum judicem reperiri posse. Dabat ille Halonesum vetabat hic accipere, si modo dederit, nisi etiam et dediderit, de syllabis scilicet altercatus. Postremo, cum Aristodemum ociOSque ejus qui Thessaliam et Magnesiam contra pacis foedera invaserant Corona donasset, pacem utique diremit, calamitatem nobis bellumque u Scitavit.