장음표시 사용
161쪽
13s suppLEMEN Tu M' per Ioannem istinachum de Contuberaio S. Sas. codex autem 1'. habet, Bainianira Liber seu aer rebus in India gestis a Bariaamo ct scaphato Joannis Damascenti Legitur etiam graec M s. in Biabliotheca Anustana Cod. '. Bavai in cod. ros.& i . atque alibi sappitis, ut in Florentina & Re gia Parisiensi. MARius Aventicensis seu Lausannensis Epis copias, Concilio Matisconensi.anno Christi 181. substri sit, in Episcopatu annos viginti & men
ses octo exegit, anno aetatis sexagesimo quarto
pridie Calendas Januarias obiit, qua die nomen ejus sacris Fastis adscriptum est. Sepultus fuit Laisennae in AEde sancti Tyrsi , quae exinde ob nquii Iospitis celebritatem sinisti Marii nuncupata est. Scripsit Granion a impore quo sanctus ProsperAquitanus desinit, sive a consulibus Valentini imo VIII ..& Anthemio, id est, a Christi anno vulgari JJ, usque ad annum 181. quod Petr. Fr. Chimet c. Jesu Theologus primus ex MSs. eruit, odAndraeas Duchemius inseruit tom. I. pag. 2 Io.
Collemnet sui Historicorum Franciae, anno I 638- apud Sebastianum Cramoisy , de annis sequenti s impressi. Agunt de Mario Aventicensi dichiis Andraras Duchenius loco citato , Sammarthani
in Gallia Christiana, dum de Lausinensibus Epist. EvANTus seu EvANTius, Abbas primum tum postea Viennensis in Gallia Episcopus, pus,
latur vixisse ab anno Christi 18 o. ad 39o. vel circiter. Hunc ut sinetum Ado: in Chronita , Ac Molanus ad Usaardum die 3. Februarii comme
morant. Hic Evantius vel Eventius , cujuS memi- .nit Fortunatus lib. 3. Epistola ad Euphrohiam, qui & Eventi dc Aventius nominatur et quenq
162쪽
vr s c Rip T o Io B us EccLEs. I 3st Christophorus Brouverus in Notis suis ad Carini hi ab Opera Fortunati, putat suisse Viennensen in Gallia Episcopum : Et meritis , nam Evantiusviennensis Episcopiis Matisconensi I. Concilio, anno 181. Lugdunensi III. 183. Valentino III. 38 .& Matisconensi II. 181. subscripsit. Scripsit vero Epistolam contra eos jui sanguinem animalium immundum esse iudicant, ct carnem mundam e se dicunt: quam Epitatam ex manuscriptis Codiciabus C*nobii lancti Galli, H0ricus Canisus rom. 1. Lectionis Antiquae, & Colbnienses in fine i mi 6. Bibliothecae Patrum ediderunt. Sane quoad
Argumentum Epistolae ab Evantia squisquis ille
si ierit) scriptae spectat, Ioannes Lotinus cap. I s. In Acta Apostolorum 8c alii d ent, primitivain Ecclesiam dicium asstinu Isse a sanguine animalium. Gregorius Turonensis lib. S. cap. 3'. suae Historiae testatur obiisse anno undecimo Regni Childebelli in Austrasia, hoc est, anno Domini 186. De illo Sammatthani in Gallia Christiana, tom. I. pag. 7's. in uiscopis Viennensibus, Au-bertus Miraeus in Ainari' de S riptoribus Ecclesiasticis caep. i6o. pag. 2ii. post Antonium Diasevinum in sc . 'Deo NTius BretANTiNus , ex Advocato , vel ut quidam alii scribunt in ex Ecclesiae Constantinopolitanae Presbytero , . Monachus in Laura sancti Sabae prope Hi oselymam , non scripsit a te quintam H dum Oecumenicam. ut Bel tarminus censust , neque Justiniani Magni Imporatoris tempore flaniit , ut Batonius contendit ;sed ad extrema Justini Junioris &Tiberii tempora; ac serie etiam ad usque Mauritii Imperium. ρο- mst. Nam in Actione quinta de Sectis lato Ale
163쪽
r o sup PLηMEN Tu Mxandrinos Antistites extremum numerat Eulo
gium, qui sedit ab anno 18 i. ad annum atque sub Phoca obiit, & cujus nonnulla excet pr sive Eclogas subministrat Bibliotheca Photii. Errant qui eundem esse putant cum Leontio ByZ-- ceno, cujus meminit Cyrillus inVita Sabae Abbati c. 9s. & iii Vita S. Q iriaei Anachorax, quique assetitur imbutus Origenitarum erroribus,&The dori Mopsuesimi Sectator.Noster enim Leontius Θcontra Origenem N Origenistas resellit, invehit
que in Theodorum Mopsuestiae, Diodorum Tarsi, de Nestorium Constantinopolis Antistites. Id ussunt Excerpta es ore Theodori Abbatis religiosis Ami ct Actssimi Philosophi, divinis pariter externiseque Litreris eruditi. De Sectis Haereticorum ac Θ- nodo Chalaedone Ur distincta in Actiones decem, quae extant graecὸ & latine , interprete Joanne Leunclavio, tum seorsim in 8'. Basilcae is s. cum Legatione Manuelis Commni ad Armenos , tum
&tom. xi. Morellianae pag- 493 Ejusdem, ut creditur, Leontii Libri tres ad mers s Eurechiamos ct Nestorianos. Item Libri duoad , sui fraudes Apollinaristarum, Solutiones Amrumemorum Severi, Dubitationes 'pothetica, O Definitiones contra res qui negant in Christo duis naturas. Latinὰ tantuns a Francisco Turrianos . Jesu Theologo reddi: ae habentur tom. . A
liquae Lectionis Henrici Canilii, de in Bibliothericis Veterum Patrum : sed graece M Ss. sunt Romae inter Libros, quos idem Turrianus dedit Societati, quando ipsam ingressias est.. Idem porro mihi ridetur cum Byzantino Leon
tius Constaminopolitanus, qui scripsit librum
164쪽
ns Sc Ripet o v I Bus ECCLES. I ir e taplici natura in Christo contra Haeresim Mo-mphys rarum, re disputationem vntra Philosophum oriani- : quae M s s. dicuntur asservari in Bibliotheca Impetiali Viennae Austriae. Esto in duos aut tres etiam Leontis hunc distinxerit Post binus. delusus hic ut saepius alias in a Gesinero, ejusque Epitomatoribus non sufficienter accuratis. - Euset Tuius Presbyter & familiaris domestitatus sancti Eutychii Patriarchae Constantinopolitani, qui obiit anno Domini 186. cum Magistro in exilium profectus est, atque reversus Constantinopolim , nunquam ab ejus latere discessit usque ad mortem. Scripsit Vitam h in sancti Patriarcha, annosque, menses & dies assiduus diligensque observavit,' quam ex manuscriptoc dice Vaticano graece & latine ediderunt Comtinuatores Joannis Bollandi ad diem 6. Aprilis. Scripsit hanc Vitam.imperante Mauritio Eust thius in Anniversario die obitus sancti Eutychii,
circa anno syo. Vel ultra FERREOLus natione Narbonensis, e nobilis - simis parentibus originem duxit, cujus genitor Ansbertus ex magno Senatorum genere , accepit.
& Clothaiii Regis Francorum filiam vocabulo Blithil. Migrante tandem ad Caelos Beato Firmia no, eligitur Angelica electi me B. Ferreolus Epis- copus Ucetiensis, qui terrena caelestis vitae amore postponens, culmen sancti Ossicii in se suscepit, unde hujus sanctitatis & praedicationis funa lon- lateque est diffusa. Pro r sarctitatem vitae
B. Ferreolus a calumniatoritas accusatur, capi-. tur 6c trahitur, & Parisiius in exilium mittitur. -
tanto pro Nomine. Domini distabat a saeculo, o
165쪽
ii i su PPLEMEN Tu M., tantδ merebatur vici ior fieri Gelo. Inspirante M barusti Spiritus gratia suae Ecclesiae ruinam moxs, scivit. Remittitur ad propria vir Beatus, & --,, mensis muneribus a Rege dboatiar, cui ab exiliori revertenti omnis populus occurrit. Haec vetusta ejusdem Praesulis Vita. Instituit Mbnasteriuna, quod de suo nothine Femotaces nuncupavit,ct
jus Monach. Regulam scripsit, quam Ludretii Diensis Episcopi, qui in magna existimatione
erat in Ecclesia Gallicana , permisit Censurae , --no circiter syo. Hanc edidit Lucas Holstentus in Codice Regularum, parte α. pag. 69. &seqq. d que eo honorificam mentionem facit sanctus Gre gorius Turonensis lib. 6. Historiae capite . se quentibus verbis r Eo tempore Ferreolm metiensis Episcopiu, magnae vir janctitatis obiit , ple ssapientia ct in silictu , qui libror alti ues Di
Iarum qiuasi Sidonium secutus, composuit. Ps cujus obitum Albinus ex Prassis per nam um Roctorem Prosinciae , exim Regis Eonsili, . sumpti istopatum. DYNAMius Patricius & Rector patrimonii S. R. E. in Gallia, a Sigeberto in Catalogo, copite Ii . est recensitus , quasi scripserit Vitam virtutibus plenam sancti Marii , . qui fuit AH, Rodunensis Coenobii. Scripsit vero Dynamius vir illustris ac Patricius Vitam s cti Maximi, priamum Abbatis Lerinensis, post Episcopi Resiensis, in Gallia, quam Irbico, qui Fausto in Ecclesia Regiensi successerat, dedicavit. Extat in Vitis Sal borum Laurentii Surii ad dieni 1 . Novembris,3c apud Vincentius Barrat in Chronologiarinensi. 4n hic apud sigebertum sit legenduixi . sancti Maximi, valde propendeo, licet non
166쪽
ain unde demonstrem. De Mario Bodanensi ii, Aenus nihil legi. Dynamius laudatur a Gregotio
Magno , Epistola ad ipsum data niense Aprili, Indictione undecima, anno Christi 193. Idem Gr Irius anno sys. in Dynamii locum suffecit Cantaidum Presbyterum , eique mandavit ut ex soli. dis patrimonii Ecclesiae Romanae in Gallia reci piendis , pueros Anglos Paganos i T. aut 18. annorum compara , in Monaueriis utique Deo dandos , & Chrsitiana doctrina imbuendos. Ue eindem absque dubio agunt Gregorius Turonensis lib. 6. Histortae cap. . dum de electione Albini in Episcopum Ucetientan defuncto Ferreolo. Item Aunertus Miraeus in de Scriptoribus E es asticis cap. 167. va: aia. & scholio ad caputti . Sigeberti, Possevinus in Apparatu stero.
ANAsTAsius, Sinaita vulgo. dictus, primus ex duobus Anastasiis inter.caelesos Antiochenis , seu Theopolitanis Patriarchis, qui pietatis ac doctrinae laude celeberrimi claruerunt. Hic Sinaita dictus est, quod in Monte Sinai vitam exercuisset Monasticam, unde ad Sedem Antiochenam est elatus ab anno ues i. sub extrema Justiniani Imperatoris tempora. Sed a Justino Juniore annos . in exilium actus, locum cessit Gregorio , cujus post mortem, imperante Mauritio, dignit tem pristinam anno 191. recuperavit, atque aliquot annis comm tam sibi plebem re it usque ad annum 199. quo die ai. Aprilis vivere desiit. De eo plura Evagrius Scholasticus libro . Historiae capp. 38.30. U. &ci& Caesar Batoniustum in Notis ad Matyrologium Romanum , tum in Annalibus , aliique: ex quibus Sigebertus capite 1. de Viris illusuibus, testatur. ab eo fae
167쪽
x suPPLEMEN Tu MGregorii Papae Pastoralem librum in Graecam iiii ιguam fuisse translatum, quod vel ex ipse sancti, Gresorio libro io. Epist. 12. discere possumus. Possevinus in Apparatu sacro . Aubertus Miraeus eam ad caput 42. Sueberti pag. is 8. suae Bibli thecae Ecclesiaticae , quam in Auctatio de Scriptoribus Ecclesiasticis, capp. 169. & λ76. p. a13. Labbeus in Dissertatione historica de Sciiptotibus Ecclesiasticis tom. I. verbo Anast in Sinvita.& in aadendis ad dictum tomum pU. 'it. dequentibus i quem hic fere totum, sta ordine con- . vementiori transcribemus, ob intricatas de Scriaptis Anastasio Sinaitae attributis dissicultates, cuiri paucis aliquibus de nostio additis , tam quoadnianuscriptos Codices operum Anastasii, quὶin quoad varias earum impressiones & translation
ALTER AN Aset Asius Martyr nuncupatus, Si mitae successit ab anno circiter 199 Antiochenus Patriarcha, qui a Judaeis excarnificatus dicitur d eat. Decembiis, ut habet Martyrologium' Raemia num, anno, ut passim docent, aerae Christianae Go8. Imperatoris Phocae septimo; vel ex paucorum se tentia, anno sequenti, Phocae octavo iam incoepto. Errant enim non mediocriter, qui in annuntcio. d metunt, quo tempore jam caesus erat Phocas ab Heraclio, ut Labbeus recte ossendit in Chronico. Λntiquiori Anastasio Sinaitae dicto tribbuuntur multa opuscula, quorum nonnulla ex
hibentur in Bibliothecis Saniarum Patrum , eo rumque Auctariis, alia separatim impressa sunt, de quibus singulis nos d G i semus. Adverten
dum tamen antea maximam eorum partem esse
bim , de quibus graviter inter Scriptores controvertitur
168쪽
D E S C R. I P T o R I Bu s E C C L ER I strovertitur, 3c pauci sunt contra quae excipi non
possit: unde i a firmi sunt & fluctuantes , qui Dogmaticum aliquid ex ejusmodi Scriptis firmiter
se stabilire arbitrantur. i. Orationes quinque Dogmaticae. I. De semm ima Trinitate, 2. De incircumscripto. 3. De Imcarnatisne divina. . De Passione ct Impa sibilisaia est. 1. De ejusdem R. surrectione. Has ex Maianuscriptis Bibliothecae Reg ae Gallicis erutas, Go- defrido Tilmanno Parisiensis Carthuliae Monacho interprete habent Bibliothecae Sanctorum Patrum Editionis Parisiensis annorum i 373. dc 1389. apud Michaelem Sonnium. Easdem latinitate doliatas a Francisto Turriano Soc. Jesu Theologo , cum variis Veterum opusculis publicas fecit Ingolst
dii anno i6i6. in '. Petrus Stevartius Leodien sis, eamque versionem priore abjecta, quae in editionibus Parisiensibus apparet, Colonienses suae Veletum Patrum Bibliothecae anno 1618. inserunt. Extant autem biss. Graeca hujus operis in Biblio theca Galliarum Regia, Vaticana Romae, & im ter manuscriptos Codices Graecos, quos Franciscus Turrianus ccssit Societati Jesu, quando eam professus est: Denique in Ssertiana Cod. xxxi. Caeterum Dogmatici tomi meminit ipse Anast sus sub finem Prologi λοδ, γέ , dc cap. 8. vocat την ' ν λα- , in quo dicit
se tractasse de Natura & Pei Ana. At hoc quidem valeret, sic esset indubium Atiastasii opusculum. Sed de eo, ut postea dicemus, non minus est controversum, quam de aliis. 2. Anagogicaram Contemplationu=n in moemeron Libra undecim. qui a Michaele Gyca aliis que citantur. Vertit latine ignotus mihi hactenus
169쪽
1 6 SuPPLEMEN Tu MInterpres, cuius nomen frustra in Parisiensibit,& Coloniensibus Bibliothecis requires, in quibus praed ctum opus impressum est. Codices mana- scripti harum Contemplationum quae latine tantum prodierunt,i a Bibl othecis Vaticana Cod. 372. Heidelbergenti, ubi Homiliae hujusmodi Anagogicae in Hexaemeron censentur duodecim : Bava rica Cod. 1 i, Imperatoria Viennensi Codicibus variis, Vallicellana Romae , quae spectat ad Pa tres Oratorii Domin: N. J. C. Labbeus Observatione prima in Anastasium Sinaitam, ait se vi disse aliquos qui Contem itiones Anagogis, ira Hexaemeron assererent scriptas elle ab aliquo alio Anastasio, aut pseudo- Anastasio, post: annum Ioso. vel io 8. quo etiam tempore vixisse contendebant Auctorem aut certe interpolatorem V estionum a: Responsionum de va iis Sacra Scripturae Capitiabus, sive xciij tantum, sive cliv. Neque enim si
bi constant in similibus Eclogis Manuscripti
3. Duae viae , Graecὸ adversus Acephalus Severianos, quem graece & latine edidit Jac bus Gretaetus Societ. Jesu Theologus Ingolstadii
anno Icos. in '. apud Adamum Sartorium, cum
ejusdem oratione de sacra Synaxi, ct de non is
eando. ct de Oblivione injuriarum. Hic ver 5 Com. mentarius eum in finem elucubratus est, ne Orthodoxi inciderent in laqueos & retia Haereticorum, eorum praesertim qui Severum sectabantur.
Manuscripti Codices Graeci tres huius operis in Bibliotheca Galliarum Regia, & quartus in Augustana Cod. alius in flavarica, unde opinortuisse eductum a Jacobo Gretzero. Albertinua
Calvinistarum in Gallia fimosus Minister scripsit
170쪽
nt Sc RIPTORI Bus E C C L E s. i grande opns de Eucharistia , quod in Latinam transsatum linguam , Daventrice in sol. impies sum est anno 16i . illic pagina 893. nomuli .i de Anastasio nostio Sinaita obscrvat sequencibus verbis ; Editus est , inquit, piocurante Gictgero Tractatus sub titulo , scii Dux via, quem eontendit esta Anastasii Sinaitae Patriarchiae An- tiocheni, hoc nomine primi. Testes duos p:oseri, vide icet Codicem B bliothecae Bavaricae nomen ς illius proferentem, & Nicepho. um Callixtum H i. stor. Eccl. lib. i S. cap. . inter Anastasii hujus Opera recenientem. At hi minime sum ciunt ; nam idem Codex Bavaricus, notante ipsio GretZe: o, tribuit pariter eidem Anastasio libellum cecui titulus est, Relatis de rebus gestis in Persia , ηαα de quo tamen ait: orationem illam olere nί - e cio quid fabaearum, ut di ite credi u sit ex Ana- .
stasii incina p idiisse. Ad Nicephorum autem
quod attinet Auctorent recenti stimum , non est susscientis fidei ad hoc opus asserendum Anastasio a Sinaitae : praeterquam quod in eo falli potuit, ac re quando eundem Anastasium ait a Judae s fuisse in occisum, quod certo constat & fatetur GretZerus, oecontigisse non ipsi , sed alteri Anastasio ipsius suc- cestari. Incertum esse aio utrum de hoc O in is ιι cujus locus nobis exponitur , id intellexeri C; an de libro p olixo Quaestionum jam etiam edito, quem ipse Greteteriis testatur in Codicibus Bava- .ricis & Romanis pariter inscribi , reta ja OAM: , dcc. Ser plis dicit Albertiniti. Utrumlibet intellexerit Nicephorus , deceptum ii fuisse, neutrum lue illorum Anastasii primi An- i. tiocheni esse polle. Non certe priorem , nam in c. illo non modo citantur Auctores Anastasio poste - .