장음표시 사용
381쪽
iano familiaris erat) scripsit H storiam Franeo qui ceperunt Ierusalem , eamque Episcopo Vivariensi, & aliis Transalpinis omnibus dicavit, quam habes apud dictum Bongarsum impressam, in citato Collectaneo quod inscribitur : Gesta Dei per Francos. Incipit a Comitis Tolosani in Sclavoniam ingressu, & jam dicti quinquennii Narrationem persequitur, scilicet usque ad acceptam de Ammirato seu Admiraviso Babylonis victo
Ivo sive Yvo Carnotensis , natus in Agro Bellovacensi , ex patre Hugone de Altoylo & matre Hilemburge , Lanistanci non Abbatis, sed Prioris duntaxat Beccensis in Theologicis sedulus auditor, tum Praepositus Ecclesiae quae nunc Abbatia est in sancti Quintini Bellovacensis Canonicorum Regularium lancti Augustini, quam Guido ejusdem Urbis Episcopus anno io 8. fundaverat. Inde Carnotensis factus Episcopus, & consecratus ab Urbano II. Papa Capuae in Italia die D Novembris anno io 92. Scripsit multa, egregiaque a multis recensita, de quibus omissis plurimis , Possevinus in Apparatu sacra , Bellarminus in libro De Scriptoribus Ecclesiasticis pagina 29s saeculo xi. Labbeus in eodem opere tomo 2. pag. 1- & sequentibus, de Opetibus agit ad plenum, Omnesque vitae hujus Ivonis Epochas ac functiones c regie enuntiat, cum omnibus aut saltem potissimis, qui de eo Vel Scriptis suis scripserunt. Exposcit tamen ratio Supplementi nostri iit tam diligentibus Labbei Annotationibus addamus Ivonem Carnotensem Episcopum scripsisse in Psalmos Commentarium M S. in fol. cod. I 78. insiguis Bibliothecae Coibertinae.
382쪽
na Sc RIPTORI Bus ECCLES. 339 Quantum autem ad Pannormiam Ivoni adisi ptam atque inscriptam , haec Labbeus loco citato g. so . Ivoni quoque tribuitur a quibistam qua dicitur Pannormia, ct corrupta a Librariis voce, Pannormia, quae ex Decreto reonis ab Hugone quodam Catalan V in Compendium contratia est, nonnullis praeterea additis ex Somonibi' Innocentii secundi Papa ; qui post Aonem amis quindecim, in Schismate cum Petro Leonis in Romanum. Pontificem ele tus est anno ii 3 o. ct post Pontificii Regiminis annas fere quatuordecim, defunctus est anno II 3. Haec I abbeus. At quid huic sensui La beano rependerem , subministrat doctissimus Antiquarius & Historicus Stephanus Balvetius, qui hoc Clitices punctum , eo quo ροllet nobili judicio diligenter excussit, cujus unius sententia prae-πnderat apud me, multis etiam contrarium as*rentibus. Excutit hanc controversiam in praefatio
ne ad Dialogos Augustini Tarraconensis Episcopi
De Emendatione Gratiani, a se cmendatos actatiossibus eruditissimis illustratos, quas edidit .apud Franciscum Muguet anno i 67 2. in Citharae sub trium adoratione Regum , cujus ipsa referam verba, nec enim melius dici quicquam test. Ita igitur XX. Sequitur Im Carnotensis Episcopus, vir magni in Ecclesia nominis, cujus lucubrationes in
omnium manibus versantur. Extant duae Cano-.ranum ac Decretorum collectiones antiquae huic Au- ιιctori tributae, quarum una Decretum Juris vulgo re
Vocatur, altera Pannomia, utraque eandem ha-- re
bens praefatioiaem ; quo factum est ut viri docti iaputaverint Pannormiam non es Ie Ivonis Opus , resed Hugonis cujusdam Calaunensis aut alterius re
383쪽
36o Sup PLEMEN ruu,, incerti Scriptoris qui Decretum in Compendium i redegerit, fundum suae illius opinionis accipientes ex Vincentio Bellovacensi, qui libro xxv. Speculi M Historialis cap lxxxiv. testatur Hugonem illumis ex eodem volumine abbreviato Libellum portati- lem composuisse, qui Summa Decretornm Aonis , appellatur. Sed opus illud diversum esse a Pan-,a normia vel haec res indicio est,quod Summa Decre- torum Donis inscriptum fuerit, cum Panno iam,i vetustissimo Codice manuscripto Sancti Victoris,. Parisientis, in tribus etiam antiquis Codicibus is manuscriptis Monasterii sincti Albini Andegaven ,, sis, denique in omnibus editionibus, Pannymias, semper vocetur, nunquam Summa Decretorum.
is Praeterea vir rerum istarum peritissimus Antonius,, Augustinus ex eo collegit Pannormiam non esse
,, Epitomen Decretorum I vonis, quod pauca sintis in quibus hae duae Collectiones inter se conveniant. ,, Caeterum, aut valde me sellit amor suscepti negois tit, aut deprehendisse mihi videor Victorinum Pan- normiae Codicem multo antiquiorem esse Hugo. ne Catalanensi , quisquis tandem homo ille fue-M rit. Unde colligi potest Vincentium de quodam is alio opere loqui, quo caremus absque ullo bona-- rum Litterarum dispendio. XXL Ego in ea sumis sententia ut omnino putem Ivonem primo scri- ω, psisse Pannormiam , & praefationem eodem tem- is rore confecisse,quae postea magno Decretorum v - ., Iumini praefixa est. Nam cum videret haud dubieia Pannormiam successum habuisse prosperum , &ia commendari ob utilitatem suam,putavit sistendtimis hic non esse, adeoque majus opus aggrediendum. M sed priusquam de majore illo opere agamus, resis postulare videtur ut ad Pannormiam et eamus, de
384쪽
Da Sc RIPTORI Bus Eccae Es. 36r nomine ipso paulisper acturi. sunt qui putant non Pannormiam aut Panormiam vocari debere , sed Pannona iam . adeo ut Ant. Possevinus in Apparatu eorum inscitiam traducat,qui GraecaLingua inscientes Panormiam scribunt,cum Ao Pannomiam si ipserit,hoc est,quod omnes comple titur leges. Religiosor fuit Seb. Brant, qui primus hanc conjecturam fecit, primus omnium Pannormiam typis evulgavit. Hic enim sentetiam suam cum promeret de etymo istius 3 buli, duas diversas interpretationes afferens, e Graeco sermone, alteram e Latino , Pan-
iam tamen & hic & in titulo operis vocavit , Lectori arbitrium integrum relinquens amplectendi quam mallet etymologiam. Appellavit aut inquit hunc suum librum Panno iam, quasi ratius iustitia sive Legis materiam continentem Pan enim totum , nomas vero Lex, seu nomia ustitia Grace dicitur ves ut alii volunt, Pannommiam a norma, qua regula a quibusdam dicitur, sive fabrorum Decretorium. cquid sit de nomine, graecamne originem habeat, an Latinam, an ex utraque conflatum sit, parum refert. Illud certe constat Pannormiam vocari in manuscriptis
Codicibus & libris editis: sic enim habet utrobique initium operis : Incipit prologus Pannomia Aonis Carnotensis Epi copi de multimoda distincti ne Scripturarumsub una castorum eloquiorum facie contentorum . exceptiones Ecclesiasticarum Regulirum , ctc. Sic pariter in veteri Ciaice suo legerat Joannes Trithemius, qui in libro De Scriptoribus Ecclesiasticis agens de Ivone, ita loc itur: Scri sit post Bur ardum I ormaciei sem Episcopum ex Canonibus Sosiorum compendiosum DecretuM , quo ante Gratiani tempora utebantur Brista, quod
385쪽
361 S u p P L E M E N et u M praenotavit Panormiam libris x. Excerptiones E clesiasticarum, sto. Eundem quoque titulum ha- buisse manuscriptum exemplar Pannormiae, quod
sibi comparaverat Antonius Contius, hinc liqui. do constat, quod scribit illud sitisse simile Codici qui DECRETA PARvA Ivo Nis inscribitur in bibliotheca Sancti Victoris, id est, illi quem nos supra laudavimus. XXII. Divisa est Pannormia ' in partes octo , Decretum in decem & septem.' Utrique operi praefixa est, uti diximus, ea praetitio, in cujus fine ista utrobique legum I
Deinceps singularum partium totius voluminis lentionem breviter pers ingemus , ct hinc prudens ' Lector ahereat quid in unaquaque parte sibi η cessarium quaerere debeat. Si tim vero describit in Auctor quid in unaquaque Pannormiae parte con- tineatur, multum diverto ordine ab eo qui serv tus est in compositione Decreti. Caeterum praes νε tio illa uno tenore decurrit in Codice Victorino , cum in editionibus secta perperam sit in capita γ xliij: in quibus continetur Elenchus octo partiuntii integri operis. XXIII. Prima illius per Typogra- phos editio exiit Basilear.anno MCCCCXCIT. stu- ν dio & opera Sebastiani Brant, secunda Lovanti
anno MDLVII. accurante Melchiore a Vosmedi γγ m. In utraque in calce libri consequentibus nu- ii meris descripta sunt Decreta Innocentii secundi, D quae doctorum virorum conjecturae locum secerunt, ex eo suspicantium Pannormiam non esse in Ivonis opus; cum Ivo multo ante robus huma- αν nis evesserit, quam Innocentius fieret Romanus Pontifex. Huic tamen doctorum virorum scrupu-,ilo faciemus satis, si cum Antonio Augustino diis camus addita esse Decreta Pannormiae, nini esse
386쪽
partem ejus Collectionis. Testatur praeterea idem in Augustinus habuisse se veterem librum Panormiae, in in quo Decreta Innocentii II. nonextabant. sicuti in non extant in optimo & antiquissimo Victorino,in is quo caput quod est C xxxvi. Octavae partis inedi-tionibus Leo Papa in Synodo come ta, fi- ιι nem imponit Pannormiae. Postea vero nihil aliud is reperitur scriptum in dice illo. Et haec de Pannor, iamia sussiciant. Redeamus ad Decrerum. XXIV. Cum videret Ivo, uti supra dicebamus , Pannor- rem iam favorabiliter acceptam, inanibus studioso- tarum verseri; majus opus aggredi statuit, in quo in& causas tractaret abundantius. ac praeterea ex- α curreret ultra praefixos Pannormiae terminos. Ergo is
incipiens rursum a praefatione, opus quod in octo istantum partes primδ diviserat, nunc in decem iade septem distribuit, mutato tamen ordine. Opus ea illud vulgo vocatur DECRETu M IVONIS, ini- retio facto ab editione Joannis Molinaei viri doctissi- iami, in vetustissimo tamen Codice manuscripto Bia is bliothecae Sancti Victoris Parisiensis nullus titu- istus in fronte extat, neque nomen Auctoris , sed iain fine libit haec tantlim scripta sunt: Expsicuit m taber Canonum. Et mox in sequenti solio alia manu iamulto recentiore: Lisser Canonum superscraptus , is DECRETA JoVINIANI , quem composuit Tuo iaquondam Camotensis Episcopus, ct ramiser decem ias septem partes principales. Viderat hunc Cod, cem Antonius Contius, qui in praefatione sua in iaDecretum Gratimi. loquens de duabus Canonum ia& Decretorum Collectionibus Ivoni attributis, iahaec ait: Duplex ejus volumen hoc titulo insi niatum reperi, unum maius, ct magnitudine sua lom ge excedens Gratiani volumen, quod Q Bibliotheca ia
387쪽
3c surpLgMEN Tu M.. S IN IIIlaris Parisiensis, nobis aliquando commistis nicatum est. Huic operi insereptum titulum huncia invenistis: DECRETA Jovi Ni ANI. Verum hancia inscriptionem falsam puto, ct ignoWantia Librario- ,. rum ad criptam ; cum eadem illic sis proatio quais apud Aonem in minori volumine Pannomiae , ctis idem fere ordo, ni si quod istud volumen multo plu-- res habeat partes ct titulos, ct Canones in i 7 quippeia partes divisum. Diras operis majoris editiones ha-- ctenus habemus, unam quae anno MD Lx I. prodiitri Lovanti, alteram quae Parisiis ante hos vigintiis annos, sit inter illas differentia , utra alteriis praestet, Gilius intelligi quam explanari potest. - Illud tantom admoneri debere visum est, Synopsimis rerum dicendarum quae sequi debuit post ultimaia Verba praefationis, prout verba ipsa indicant &- aucti ritas Codicis Victorini: suo loco positam esseis in editione Lovaniensi ; in Parisensi vero praefi-- xam Vitae Ivonis , quae antecedit praefationem. Haec Stephanus Balvetius verbo tenus loco citato, Paragraphis xx. xxj. xxij. xxiij. xxiv : quae nos omisisse nefas duxi us, quasi quae demonstrent utrumque opus, Decretum nempe & Panno iam esse Ivonis Carnotensis. PHi Lippus Solitarius anno 1ios. scripsit ad
Callinicum Monachum, sibique fratrem ac pr fessione Monastica amicissimum , Opus inscriptum , Dioptram, id est, Regulam seu amussim Rei Christianae desumptam ex Codice manuscripto Graeco Bibliothecae Augustanae, distinctam per Dialogos & in quatuor libros explicatam, quae spirat ubique maximam pietatem, flagratque studio nos reddendi Deo gratiores e ususque est ver-sbus Politicis, de quibus fuse agit Iacobus Pon
388쪽
tanus in praefatio dis Orationes Simeonis Junioris radiologi. Dioptram Philippi Solitarii Michael Psellus & Phylaterus, hortatu Dionysii Metropolitae Mytilenensis Notis illustrarunt: quae omnia idem Pontanus latinitate donavit,& Gretet tus Notis illustriota reddidit, extantque tomo IaBibliothecae Sanctorum Patrum a Coloniensibus
ΑNfELMus Cantuariensis Archiepiscopus, qui obiit anno i io'. die xi Aprilis, de quo abundὰ Antonius Possevinus in Apparatu sacro, Bella minus & Labbeus in libro De Scriptoribus Feci fiassicis. Addo illis nuperam Operum sancti Anselmi editionem, quae castigatius multo quam antea impressa sunt in fol. Parisiis apud Ludovia cum Billaine anno 16 1. & studio doctissimi viriGabrielis Gerberon Monachi Benedictita Congregationis Sancti Mauri. STE pMANus sancti Jacobi Leodiensis Abbas floruit sub Hemico quinto Imperatore circa annum II io. I itam som Moisaddi Treverensis Archiepiscopi libris tribus, quos obtulit Tire-maro Monasterii Helmvvardicensis Abbati, quam refert Surius ad diem et 1 Maii, & Bollandistae ad
eandem diem tomo 3 pag. 31. Huic autem Stephano in gratiarum actionem idem Ttetmarus & fratres Helmvvardicenses obtulerunt Tractitum e dem circiter tempore factum De Translatione ejusdem sanIB Modoaldi, quem ibidem habes apud Bollanditas cap. 6 i. contigitque factum hujus Transsationis anno ii o7. sub Abbate Tie
ANscua Rus Abbas Sancti Richarii seu Centulitas in Pontivo, floruit anno circiter IIO3.
389쪽
cripsit libris tribus Vitam ct Miracida sancti An- sinerti Abbatis Centulant, q&s evulgavit Joannes Mabillon saeculo quarto Sanctorum ordinis Divi Benedicti tomo t. pag. I 13 5 seqq.Et librum quidem primum De faxisti is liberti antea evulgavit Joannes Bollandus ad diem i8 Fe bruarii sub nomine Hartulit Monachi Centu-lensis, & postea Abbatis Aldemburgenss : sed ex conjecturis solis , quae pro Anschero validiores sunt, ut habet Joannes Mabillon loco citato pag. ii, ubi plurima in laudem sancti Angilberti amplectitur. Tngop Ridus Abbas Epternacensis in Ducatu Luxemburgico, scripsit prolixe admodum Vitam sentiti I illibroria primi Ultrajectensis Archiepis copi, nempe capitibus 36. qui mortuus est in dicto Monasterio Epter censi anno 73'. die 7 Decem bris ; de qua vide Surium ad dictam diem. Item scripsit mresEpitaphios Sanctorum libris quatuor. quos cum eadem sancti Vvillibrordi Vita impresesos vidi in ' Luxemburgi anno a 6i9. apud Hubertum Reuland , cura de studio Roberti Arduennatis Antaini, Societatis Jesu Theologi, qui haec Opera Notis ornavit. Idem scripsit Sermones quosdam de euisu ct veneratione Sanctorum , qui leguntur passim in impressionibus variis Biblio. thecae veterum Patrum sub nomine The eidi Abbatis , quas consulcre habes. Obiit Theost idus anno IIIo, die quarta mensis Aprilis in suo Mo.
FRANco Abbas Assiighemiensis Ordinis Divi Benedicti, de quo haec Henricus Gandavensis in libro De Scriptoribus Ecclesi licis cap. 39 - Franco. Abbas Assiighemensis, rogatus a Domino Fub
390쪽
gentio praedecetare suo, antequam ipse Dominus iaFranco Abbas esset, scripsit opusculum quod ap- repellavit De gratia Dei t, & antequam consumma- ret idem opusculum, decedente Abbate Fulgen- .etio, ipsi successit, & jam Abbas factus praedictum .. Opusculum consummavit, in ejusdein opusculi is fine laudes sui praedecetaris declamans. Metrice is etiam statum futurae gloriae eleganter descripsit. ,, Haec Henricus, cujus etiam mentionem facit Sigebertus in Catalogo cap. 16 . Hi autem libri De Gratia Dei, sunt impressi Antuerpiae anno& anno 161o Friburgi in Brisgoia, itemque immissi in varias editiones Bibliothecae Sanctorum Patrum, quas excutere potes. Oaruit anno iiih& ulterius, de quo Postevinus in Apparatu Iaero, Aubertus Miraeus in Scholio ad caput 39 Henrici Gandavensis pag. iro Bibliothecae Ecclesiasticae. GoTsELi Nus , seu GoscELINus Monachus
primum sancti Bertini in Artesia , tum postea S. Augustini Cantuariensis in Anglia , diligentissimὰ omnium , Sanm Augustini Cantuariensis Archie piscopi Vitam, post Bedam libro x Historiae An glorum cap. 13 & sequentibus, & lib. 2 capitibus a & 3, duplici descripsit opusculo, maiore scilicet & minore, ut in tua praefatione appellat num. 4. quorum alterum post Lanfranci opera tacito A uchoris nomine reperitur, alterum nempe majus opusculum nusquam editum, evulgatur saeculo
primo Sanctorum ordinis D. Benedicti P. ag. 499, oim libro Miraculorum ab eodem Golselino composito. Praeterea Golselinus iste duobus libris sancto Anselmo Cantuariens Archiepiscopo nuncupatis comprehendit Historiam Translationis som