Hugonis Grotii De jure belli ac pacis libri tres, cum annotatis auctoris, nec non J.F. Gronovii notis, & J. Barbeyracii animadversionibus; commentariis insuper locupletissimis Henr. L.B. De Cocceii ... sub titulo Grotii Illustrati antea editis, nunc

711쪽

is es a quae lisantia tantum ius externum se tribuit, di impunitatem. Equidem v rum est, iure natura tantum eum, O iis 3 Haem causam habet . ivra belli sibiis arrogare posse e cum vero uterqae iusti. is tiam causae sibi asserat , nec superior, , sit, qui de ea cognoscat , & decidM . M suspentam esse , diximus , quaestionem is de causae iustitia , donec per ultimam

is Pictoriam , i. e. per lententiam Deiis bellorum arbitri, constet, uter iure, lisis ter iniuria egerit. Atque tune invictum

is omnia lacent , illeque tum Deo, tum is victori, iure penas dabit. sui tali opora oblatis titi nolueri, athias Hungi iae rex hostem Georgin mis P ebraeeium advertit de insidiatore . D Besoldus ae arte, iureque belli e. s. Stib/Lis XI f sta. Fridericus Wilhelmus Ele.

is possit .m sis teretis rebus, quorum pacto perfi

se disterentiae exposuit Auctor supra . e. I. I 2I. 23. Nos diximus , u r ae, , casu iure naturiae licitum esse percussoreis uti.

Contra ius gentium faeiuot J ,, Scilicet

M voluntarium : quale non cari , saepius is dictum est . Peccare censeantur apud Deum J se Per- ,, cutar peccat quia perfidiam committit; non autem is , qui eius Opera in hostem, is in quem omnia licent, utitur, adeoque qui perfidus non est

tium ius J ,, Iure gentium. i. e. iure na

D turae, opera malorum hominum uti li- cere. Cicero docuit suprλ ι. a. c. 36. f. C in s. t.' a. c. 17. g. 2O. n. I. L.

,, R. c. s αδ- . Iutra ius inreselendi constisit Me Detn- sensus et . ius illud sentium, quo opera rnuorum hominum in hostes uti liis cet , appr. ibisse saltem caedes hostium; nonis vero ut perfidos quoque eos, qui fidem ho- is sti debent, reddere possimus. Diximus, ,, frustra de effectu iuris Oentium voluntarii is quaeri, cum taleius sane non existat. Moias itis .cia natura tantum, sed crgen tam, creditur J ,. Neutrum admittimus: is iure naturae omnia in hostem licent, &se actus ille saltem turpis est intuitu cu risy ius gentium autem non dari , ,, roties dictum est. PDeaeris R tionem affert, cur gen ,, tes prohibuerint percussore uti si perfi-- dia coniuncta est , non vero si e.i cesi,, sat . Nimirum . quia capita bellum ge-

- At frustra de nia ratione quaeritur, cum is tale jus gentium non ex astat.

In bello ergo solenni J o I. e. in bellon publico, quod inter duas summas pole. is stares geritur, & indictum est. Avit ivrer eos , qtii belli solennis indicem

di iMs hab/M is Intelligit illos, qui pro

is parte imperium habent , vel qui inae-- quali foedere Hucti sunt . Vid. c. 3.

Id non liere scilicet , pere utaribus,, uti quorum facto perfidia inest . Extra vora bellum Dunne habetur pro IAHιο se Quid sit bellum minus solenne , is ex principiis Auctoris exposuimus in is Di φνι. proarm. IX. g. 7o. In hoc bellori iura naturae obtinere , ait L I. c. I is f. 4, π. I. a. Iure naturae autem ii, is rebelles , Se latrones , malorum GPerari uti licere, statuit, etsi perfidia eonjun-

,, Ela sit. Eodem iure gentium J ,, Atqui A uctoro passim inculcavit, jus gentium non dis- ponere de his, aut gens non sunt, aut se gentis pari . Via. DA c. ἶ. g. I a. L. I. c., , a, g. n. a. Insidiar tales degeneres n*M J A Tacitusis non ait , Gannascum per percumres , is quibus perfidia conjuncta erat, periasse,

is sed per missos Corbulonis, qui Ginna - cum dolo aggressi sunt , & per imidias

is eum intersecerunt. Tacit. Annals l. XLis e. l9. Hoc iactum non contra hostem ,

is sed transfugam , & perfidum commilinis sum, non Pinprobatur Curtius spiram uir prefidiam minus, ait,

invisam esse potuisse Alexander non fuitis Auctar huius perfidiae ; adeoque hoc eisi, xemplum thesin Alictoris non prciliat . - Sed nee perfidiam spitamcnrq anprobatis Curtius, sed si item ait, misur eam in 'is vinam iam ι se totuisse . se in iatrones , o tar , perfidia visio quidem non earer J o Fides enim , quae

712쪽

is quae his qua talibus datur, omnino seruis vanda est, L. a. c. I S. s. I ι ἶ. e. 2I g. a. Sed apud remet odio eorum, in quo c -- mittitur, impaenita s. m. se Repetit haecis Auctor pallim insta e. a. g. 26 N. I. c. s. D g. 6. a 3. g. 2. Quasi gens ius puniendiis delicta alterius gentis ullo easu habeat' is Errorem hune Auctoris refutavimus L 2.

AD g. XIX. STUPRA in foeminas in flo lis passimi gas in permissa , o impermisso Regula

generalis est , licita non emi in hostem , quae ad ius consequendum , aut bellum finiendum nihil eonducunt . Stupra enim nihil eo pertinent. Sane, quae per se turpia sunt, nnila belli ratione excusantur , neque abusus ille juris gentium , quo jusvitae , & necis in servos sibi arrogarunt hostes, ad pudicitiam extensus est. Unde haee Romanis sancta visa fuit etiam in ho. se. Via. Lim I. 26. c. 69. Spectarunt iniuriam fotam in alienum rerpus Sed male: iniuria enim in eoris pus hostis non licita. est , nisi quatenus is est necessaria. Qui non solam iniuriam, sed rUum esse- rara tibidinis actum bie eonfiderarunt se Quiis actus per se illieitus est, & ad vinoe is dum nihil operatur.

i Commentar usti ει σκω is meque ad securis rem peritae r γis Hostium vires eo neque minuuntur, ne- que nostrae augentur. Nequo as nnam is Esset enim novum is flagitium.' Ae proinde non belio m is , Pam Pac

impunitus se debeo J Quia est actus per, , is omni tempore allicitus. Marcellus is Llv. a s. c. as. Cons Qvix se siti an deesam. ῖ . piam , D e. σωου moratio et populos Iri Ad quos ius naturale viget; nam interis gentes nihil aliud lanctum est, quam quod is lanctione naturali ab omni violatione Gis ximitur, non quod ex fides aliquo gen. tium iure sanctum fineitur.

Ini e Christianos iam ut partem

se iuris ri turae.

Ubique poena sit obnoxiar is Hunc enimo effectium iuri gentium Auctor tribuit in is illis casibus, ubi ius gentium quaedamo Vetat, quae jure naturae sunt permissa . se Viae diis morem. IV. g. rs. At toties diis ctum est, non dari ius gentium , adeo is que nee eo jure aliquid vel ri possie, neo dum sub tam . In Coseam deportatum is Sunt Ze a. M liae quaestiones circa arma , de quibus se dubit Mi potest an licita sint , & quae ,, in saepius laudata disput Mione de a se mis illisitis g. 37. Qque ad s. 72. Te

713쪽

CAPITA

LIBRI SECUNDI.

Quae in hoc Volumine continentur. 697 XIII. E jurejurando XIV. I De eorum , qui summum imperium habent, pro missis , o contractibus, re iuramen*is. Io XV. De sederibus re sponsionibus. 9Q

XVI. De Interpretatione. I 3I

XUII. De damno per injuriam dato, ct obligatione inde ori

XVIII. De Legationum ure. Σω

XXII. De causis inlusis. 433XXIII. De causis dubiis. 48a XXIV. De non remere etiam ex justis causis fuscipiendo bello.

3 3XXV. De enos belli pre aliis suscipiendi uerrXXVI. De causis justi belli gerendi ab his, qui sub H. imperio sunt. 33S

LIBRI TERTII.

1. Uantuin in bello liceas. 3πII. Quomodo jure gentium bona subditorum pro δε-bito imperantium obligentur ; ubi de repressaliis. 623 III. De bello iusio, sυe solemni, Iure genrium; ubi de imdictione. 638 IV. De Iure interficiendi hostes in bello solenni , ali a s in corpus . 66a LOCI

714쪽

LOCI SCRIPTORUM

In Tomo III.&. IV. specialiter eXplicati, aut graminati,

aut emendati.

Ex Sacris Litteris.

v ETERIS TESTAMENTI

Caput Uers. g. Genesis

XIX.

IV. Reg. v I.

XXIII. 2IXXIV. st

Ex Theologis

ibid.

715쪽

De aequirenda rerum Dominio L

De saeuh. i. aut facta.

m iure Mei l. Imperatorex. De captivis deposesimis. I. hostes. transsu.

De emendatisne propinquorum. 169 - - VI. e. uir. 293

Ex Philosophis.

L. Annaeus Seneca is benefietis IxIs. a 47 Lx Iurisconsultis. Ex Historicis. Bartholus in I. Astor. D. de ea rivis. 4s'. Pol iur. 4x I