장음표시 사용
291쪽
me, mere in couiuiis tempestivis quidem distulari
cedamus igitur, mut boni ciues simκs, bellum Italiae terra, marint; inferamus, odia improborum rursus in
nos,quae iam extincta erant,incendamus, Luceij compilis,ac Theophanis persequamur. nam Scipio uel in Syriam proficisicitur sorte, uel cum genero honeste,uel carasarem petit iratum. Marcelli quidem, nisi glassium caea
saris simvissent,manerent. Appius eodem timore, crinimicitiarum recentium. tamen, praeter huc, o C. cassium eliqui Legati, Fanstus Proqures. ego unus, cui utrκmuis liceret. fratre accesserit, quem socia huius fortκnae esse non erat sqκum : cui magis etiam caesar iras scetur: sed impetrare non possum, ut maneat. dabimus hoc Pompeio,quod debemus: nam me quidem alius neumo mouet, non sermo bonorum,qui nulli siunt;no cauae sqqκα acta timide est,agetur improbe. uni uni hoe duamus, ne id quidem roganti,nee siuam causam,ut ait astinii, sed 'blicam. Tu quid cogites de transiundo in Eretrum, 're sanὸ uelim. Uale.
CI ERO ATTICO S. ET SI Non. Martii die tuo,ut opinor,expectatam a te epistolai larem tamen ad ea ipsam breuem, καm III. Non.Mariis σπο VM dedi threscribendii putatii. Gaudere ais te ansisse me: scribis in bententia te manere. mihi autem superioribus literis uidebare non dubitare,quin cederem, ita si Cneus bene comiatarus conscendisset, consilites trusissent. utrum hoc in parum c3meminiἴhan ego non satis intellevit an mutua
292쪽
sententium t sed aut ex epistola, quam experio , perasticum , quid sientias: aut alias abs te literas eliciam. Brundusio nihil dum erat altillim . δ rem difficilem , planes perditam . quam nihil praetermittis in consilio data qu.m njhil tamen, i od tibi ipsi placeat,explicas. noesse me una clim Pompeio, gais des: ac profonis, qZamst turpe me adesse, cum quid de illo detrabatur; nefas
cent . quid ergo fet, si in altero scelμs est, in altero 'poplicium s impetrabis, inquis, a Caesare, ut tibi abesse lisceat et esse otiosio . supplicandum igitursmiserκm . quid, s non impetraro i de trigmrbo erit,inquis, integris ci
t id, si hoc ipso premar accipiam e quid foedius i ne
gem es repudiari se torum, magis etiam, quam olim in Z X uiratu,putabit ac solet,cum se metat, in me con ferre omnem istorum temporum culpam : ita me sἷi fuisse inimicum,ut ne honorem quide albe accipere uetium . quanto nunc hoc idem accipiet alterius f tanto scis licet,quanto bonor hic illo est amplior, si rabum pior. nam quod negas te dubitare, quin magna in offensa sim apia Pompeiκm hoc tempore t non. Mideo caκα
sam, cur ita sit, hoc quidem tempore : qui enim amisso cor nio denique certiore me sui co dij fecit, is queνetur Brundu'm me non uenisse,cu inter me,ora Brundusim caesar esset y deinde etiam scit, ese in ea causa qκerelam suam . me putat de mκnicipiorum imbecillitate,de delectitas,de pace, de Vrbe,de peclinia, de Piceno occupando plus uidisse,qssam se . se,cum postuero, non uenero : tum erit inimicus: quod ego non eo
uereor, ne nubi noceat: qκid enim faciet i ri
293쪽
A. D A Τ Τ I C V M. Q 6 et λο, τω-άφροντις ων;) sed quia ingrati animi crimen horreo . consido igitis aduentum nostrum illi , θ ocilio tempore fκerit, ut scribis, ασμενι 2 γ fore. nam quod ais, si hic temperantius egerit, consideratius consi lium te datκrum qui hic potest se gerere non perdite clista, mores,ante Deia, ratio suscepti negoth, socij, vires bonorum, aut etiam conflantia q uix dκm epistolammam legeram , cum ad me, currens ad illam, Postubamas Curtius uenit, nihil nise classeis loqliens, eae' citus. eripiebat Histantus: tenebat Asiam, Siciliam, Africam, Sardiniam : confestim in Graciam perseque satur . eundum igitur est,nec tam ut belli, qκὰm ut usae socii simus: nec enim ferre potero sermones istorum, Dicκηqκe sunt: non sunt enim certe, ut appellantur, boni. sed tamen id ipsium scire cupio, quid loqa antκr; idcis κt exquiras, me ; certiorem facias, te uehementerrogo . nos adtae, quid Brundasti adfκm esset , planx nesciebamus: eum sciemus , tum ex re ex temporς consili m capiemus, sed utemur tuo. Vale.
o O MI T II filius transiit Formias VIII. Id. currens ad matrem Neapolim,mihi ; nκnciari iμ sit,ρο trem ad Urbem esse, cκm de eo curiosie q-βper sier με noster bionysius. nos autem audieramus eum profectu si e ad Pompeium,siue in Hist uniam .id cuiψmos scire sanὸ uelim : nam ad id, quod delibero, pertinet, si ille certe nusquam discessit,intelligere cneum,non esse
ficiles nobis ex Italia exitus , cum ea tota armis,
294쪽
nihil potest, nisii sepero, crans ita, la iter interclusum est. l res igitur de Domitio, o de Lentulo. Aurundusio nulla adhuc fama uenerat: er eras hic dies VI l. Id.qκo die, fusilicabamur, aκt pridie Brudusium venisse Caesarem : nam Calendis Arpis mansierat. sed si
Posthnmum audire velles, persecuturus erat Cnem: transiisse enim iam putabat conieElura tempestatκm, ac dierum. ego nautas eum non pκtabam habitur : ille
confidebat, o eo magis,qu)d audita nauiculariis hominis liberalitas esset. sed,tota res Brudusima iam iso moα do habeat se, dium ne're'non possum. Ego etsi tam diis requiesco , quam diu aut ad te scribo, aut tuas literas lego tamen em aergumento epistolam η, o ubi idem accidere certo scio : quae enim follito artismo familiariter scribi solent, temporibus his excluduni
ty : qκae autem sunt borum temporum, ea iam comtrissimus. Ad tamen, ne me totum aegritudini dedam ,
295쪽
sim : si enim recte ambulauit is, hane eris polam tulit n ipsum tuum diem incidit. Vale. ci CERO ATTICO S. ,
nam consilii , summaeq; tu beneuolentiae, tu etiam pr dentiae . eam mihi Philotimus pψridie, quim . te aco ceperat, reddidit. Sunt ista quidem , qua dis ras, disticisma , iter ad superκm, nauigatio infero , dissi Rs Arpinum, ne bκnc' se ; mansio Formiis, ne obtulisse nostratu lationi uideamur : ped miserius nisbis, inam ea uidere, quae tamen iam,iam innam uis disti reum . fuit apud me Posthumus: scripsi ad te, et .m Πακis. uenit ad me etiam M. Fufius,ellio lintram , quo stiritu ; properans Brundotum, scelus aca Uans Pompeii, liustatem , 'ultitiam sinam . haec
296쪽
ferre age finge me quamuis haec fere
rem et quid illa, dic M. Tulli, qκem habebAnt exitum fier omitto causam Re . quam ego amissam puto cum 9κIneribus suis, tκm medicamentis bis, quae parantur: de Pompeio quid agam es cui plane quid enim negem' sisccensui: semper enim eaψὰ mentorum magis mos uent, qκam ipsa menta . hec igitur mala, quiuens mauiora esse qκα possunt considerans, uel potius iudicans eius opera accidisse, er cAlpa immicior erubi ic, enim ipsi Caesari. ut maiores nostri funestiorem diem esse uoluerunt Alliensis ρκwe, qκὰm Vrbis captae, qu)d hoc
malum ex illo, itaque alter religiosius etiam nunc dies, aeter in uulgus ignotus: sic ego decem amorum peccata recordans, in quibus inerat ille etiam annus, qκi nos, hoe defendente, ne dicam grauius, a 'xerat ; ρ sentisci; temporis cognoscens temeritatem, ignaniam , n gligentiam , succensibam . sed ea iam mihi exciderui. lenescia eiusdem cogito, cogito etiam dignitatem'. indite sto serius equidem, quini uellem propter epist las, simoneiq; Balbi: sed uideo plane nihil aliud agi,
mihil actum ab initio , quἰm ut hunc occideret. Eqigitur, si quis apud Homerum , cum ei mater, er
non ἰτωρ is solκm, sed etiam οπεργετής adde , tali nira, talem caUam agenti. oκero haec offcia mercanda visa puto . optimat bus uero tuis nihil
onfido , nihil iam ne inferaio quigem . video, ist
297쪽
si bade dent, in daturi sint . quidquam tκ illa ρκtas fuisse de ualetudine decreta municiρ orum prae his de uitioria gratulationibus f timent, inquies. at ipsi tum se timui se dicunt . sed nideamus, quid actum siti Brnndnsij. ex eo fortasse mea eonsilia nascentur, aliaeq; itaterae . Nos adhae Brindusio nihil. Roma scripsit Balbus, putare iam Lental m cos. transimisisse, nec e a minore Balbo conuentum, qκδd is hoc iam canusi
audisset: inde ad si eum siri isse : cohorteiq; siex,qηα Albae fuissent, ad Currium Minnua transiisse : id sarem ad se scripsisse, o breui tempore eum ad Vrabem 'inrum . ergo utar ino consilio, neqM me in Avinnm boe tempore abdam . etsi, Ciceroni meo toragam p ram enm dare Arpini uellem , hane erum iρα sam excusationem relicturus ad caesarem . sed fortasse in eo ino offenderur, cur non Romae potius . sed tame,s est con eniendus, hic potissimum . tκm reliqκa uis tibim 1, id est qua , quando. Do mitius, ut audio, in cogano, q idem, ut aiMnt, paratus ad nauigandu : si in Histanti, non probo et si ad Cnenm, landob: qκonis potius certe , qwam lit cur tinm videat, qnem ego patronκs allinicere non possum. qκid alios f sed opinor q ιiesicamus,ne nostram culpam coarguamgs, qvi, dum Vrbem , id est patriam , ara
resim s,ut plane interci si, captiq; simus. Scripta iam epistola , Capua litera sunt assutae Me exemplo. Pompeius mare transiit cum omnibus militibus,qκos ρα eum babadi. hic numerus est hominu millia X X X,et co Ades duo,et Tribuni pi et sindrores, qκi 'serat cu eo,
298쪽
L I B. IX. E P I S T. e nis cram sixoribus,er liberis. constencissse dictar ad rI I I. Non. Mart. ex ea die 'ere Septentriones uenit. naia ,quibus usus no est, omneis aut praecidisse, asu inced isse dicunt. de hae re literae L. Metello Trib pl. Cuspnam allatae sunt Ab clodia socru, q ae ipsa transiit . ante solicitus eram, e angebar , pcnt res scilicet ipsa eo gebat, cum consilio explicare nihil possem : nuc autem
postqga Pompeius, co Hes ex Italia exierunt,non angor sed ardeo dolore. οὐ δἰ μοι κ me λυκτημοα . non sum inq am mihi crede) mentis comes pos: tantum mihi dedecoris admisisse uideor. me non
nimn cum Pompeio qκalicunque cosilio uso, deinde cubonis esse, qκanis causa temere instituta ρ praesertim euii ipsi l Or m ego causa timidius me fortunae commitatebam, uxor , lia, Cicerones pueri me illuc si erui matilini,hoc turpe, er me indignκm putarent . nam Quintus qMidem frater, qui' id mihi placeret,id rectum se
putare aiebat, id an imo aequissimo siequebatur.tuas nucepistola, a primo lego . hae me paulum recreant. prismae monent, γ' rogant, ne me pro clam . proximae gaudere te ostendlint, me remansisse . eas cu lego , miranus mihi turpis uideor, sed tandiu, dum lego . deinde emergit rκsum dolor, ω χρει φααασL. qκam ob rem obsecro te mi Tite, eripe mihi hunc dolorem , aut
minue suetem aut consiolatione , aut consilio, aut qκασeanque re potes. qκid tu autem possis ' aut quid homoque quae uix iam Deus. equidem illud molior,quod tamones sterasq; feri posse,ut mihi caesar cocedat. ut absim,cum aliqpud in senatu eontra Cneu agatuν : sed tis meo,ne non impetrem, uenit ab eo Furnius ut qiadem
299쪽
Ras, i μοι ρq ammr: M. Titiniistit ei m caesa re esse nunciat ; sed illiι maiores mihi gratias agere,quam uetilem . qκid autem me roget paucis ille quidem uerbis, sed εν- cognosce ex inins epistola, me miser mqκὸd tu non ualuisti, una Fidemus: consilium certe non defuisset σύντε - . sed aga ne agamlis eΥel na paremus. me adhuc haec duo fefellerunt,initio a Ires compositionis, Pa facta uolebam,lit populari, ut ea solicitudine senectutem nostram liberari: deinde stillam crudele,'exitiosum suscipi a Pompeio intellige . bum . melioris mediusfidiκι ciuis,et viri pistabam , θηρα Mis supplicio astici,qu.m illi crudelitati non solum praeesse inersi etiam intersie. videtur uel mori satius 'is, ρηκὰm esse cum ijs . ad bata igitur cogita mi Attice,
ut potius excogita . quemvis euentκm forti s feram, quam hunc dolorem. Vale. caesar Imp. S. D. Ciceroni Imp. ., C V M Furma nostrum tantum uidissem, nePelor Mi, neque audire me commodo polli set, properarem,
atque essem in itinere praemissis V legionibus: praeterire tamen no potuissesn siriserem ad te, illum mitterem, gratiasq; agerem . etsi hoc officium feri sape,
em sepius mihisacturus uideo : ita de me mereris. in primis a te peto, qκοniam confrdo me celeriter ad Vraebem uenturum,ut te ibi uideam,ut tuo consilio , gratia, dignitate, ope omnium rerion uti possim . ad proposior tκm reuertar : festinationi meae, breuitatis literarum ignosces: reliqua ex Furnio coriosces. Vale.
300쪽
c ICERO ATTIco's. fCRIPSERAM ad te epistolam , dureri III Lld.bed eo die is,cui dare uoluera,no est prfectus. uenu aute eo ipso die ille celer es, quem Salalus dixerat: attulit uberrimas tuas literas, nae mihi quiddam, postarem, in litarunt : recreatum enim me non queo .
dicere : sed plane τὸ σει χω essecisti: ego enim no iam id 'ο, mihi crede, ut prosteros exitus consi nar : sic
enim uideo, nee duobus his κiuis, nec hoc uno nos lin,q am Remp. habituros. ita neque de otio nostro stero iam, nec nilam acerbitatem recuso. unum illud extimescebam, ne quid turpiter facerem,nei,dicam am ejecissem . sic ergo babeto, salutareis te mihi literas misisse, neque solum bas longiore piuem nihil potest esse expliueatius, nihil persectius, sed etiam illas breuiores, in quiabus hoc mihi iucundis usui cosidium,fprum ab Sexto probari. pergratumq; mibi tu fecisti, ὰ quo iugi me, quid rectum sit, intes , scio. lona
.gior uero tπa epistola non me solam, sed meos omnris aegritudine leuauit. itaque utar tuo considio, ero in Formiano, ne aut ad Urbem ἐπάκτησις mea arima uertam' alit, si nec hic, nee illic eum nidoro , deuitatu se a me putet. in Od autemsiuades, ut ab eo petam,
ut mihi concedat, ut idem tribuam Pompeio, quod ipsi tribuerim : id me iam pridem uere intelliges ex literis Balbi, Oppii, quaru exem a tibi misi, misi etia caeri saris ad eos sana misite scriptas: quo modo in tanta in savia 8 in mihi caesar hoe non cocedat, pideo tibi illud