M. Tullii Ciceronis Epistolae ad Atticum, ad M. Brutum, ad Quintum fratrem, multorum locorum correctione illustratae, cum suis commentarijs separatim impressis, auctore Paulo Manutio Aldi filio

발행: 1548년

분량: 866페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

301쪽

non honestissimo depacisci uelim t sed uereor, ne Pomo

Cneus noster Sullani regni similitudinem:concupivit. ειφωνοι . nihil inqκam ille minus obscure tκlit . cum hoc ne igitκr, in Mes, esse uis ς beneficiκm seqηο mihi crede, non causam, ut in Milone, ut in . sed basesenns. causa igitur non bona est f immo optima : siduet: memento foedissime. primum, consilium est, si secare urbem, Italiam fame: deinde, agros uastarare, urere, pecκnh; locuplet m non abstinere . sed cum eadem metuam ab hac parte: si illinc beneficiam no fit, reditus p tem qκid is Lmi perpeti . sed ita meruisse L.

Iam de me pMto, ut αχα ογίας crimen subire non a

deam . qwsnqκam ὰ te eius quoque rei iusta defensio est explicita. De triumpho tibi assentior . qnem qκladem totam facile, liueenter abiecero . egregie probo Iore,ut, dκm agamus, ὁ Λ λολ ωρvio obrepat: si modo, inqsis,satis ille erit firmAs. est frmior eua, qκὸm putabamus. de isto licet bene steres: promitto tibi , si ualebit , tegulam illum in Italia nullam relidiues

r m . telae igitur socio ' contra mehercule meum iudiari , contra omnllim antiqκorum an foritatem nec tam ut illa adiκuem, quae m ut haec ne uidea, cupio

disicedere : noli enim putare tolerabiles horam in amas, nec lini: modi fore . est qiad te horum fugit, legi, s iudiciis, senatu sublato, libidines, audacias , sumptus , egestates tot egentis morum hominκm nec prinas

302쪽

, E P I S Υ. ras posse res, nec Remp. 'stineret abeamus igitῶν inde alibet navigatione: etsi id qpide ut tibi uidebitur: sed certe abeamus sciemus enim id, qaodi expectas,quid Brudusii actum sit. Bonis viris qκὸd uus probari, quae asine fecerimus , simq; ab iis no profectis, valde gaudideo, si est nune ullusgaudenti locus. De Lentulo insuestigabo diluentius: id madani Philotimo, homini 'ν esse nimiam optimati. Extremnm est,ut tibi arguamliκm adscribendum serrasse iam desiit: nee enim aulia de re nunc ulla scribi pote : o' de hac quid tu am

ditat dico mehercule, ut sentio π amor,quo et meum ingenium incitatur: perge,lit facis,Cr scriιe, qμantum potes. In Epeirum qκὸd me no innitas, comitem non molium : subirasicqν : sed vale': nam, ut tibi ambulatam,unguendum, sic mihi dormiendκm : etenim Pleura tua mihi Amnum attulerunt. cIc ERO A ΤTICO S.COENANTIBUS. id. Id. nobis, ac noctuqwide, Statius . te epistola breue attulli. De L. Torqlia to q id modo qκaeris ρ non modo Lucius, sed etiam Aulus profectus est,alis mκlti. De Reatinoram coronaqκod scribis, moleste fero in agro Sabino sementem feri proscriptionis. S atores multos esse Romae, nos Pol e ακdieramus. ecqMid potes dicere, cur exierint In his locis opinio est coniectura magis, Pam ημ oo, ara literis, Caesarem Formiis ad X I. cal. Apr. Ραre . hie ego uellem habere Homeri illam Mineruam firmulatam Mentori ni dicerem, Mέκτου πως τ αρ ia

303쪽

distriliorem cogitaia ,sid cogito tamen , nec ero, ut mm sis,imparatus : sed cnra,ut Malias: ruto enim dum

tuum heristisse.

G Α v D E O mehercule uos significare literis, tiam ualde robetis ea,quae apκd co nium suntgesta. consitalio uestro utar libenter, hoc libentius,quὸd mea si onute facere consumeram, ut q amlenissimum me haebe,

rem, Pompeium darem operam ut reconciliarem. tentemus, hoc modo si possumus omniκm noluntates recuperare, o diuturna Mictoria uti, quoniam rei derudelitate odium effugere non potuerunt,neque uictos xiam diutius tenere, praetervmm L. Sudam,quem imiataturus non sum. haec noua si ratio uincendi,ut miseriueordia, er liberalitate nos mmiamus. id quemadmoudum feri post,non nulla mihi in mentem uenissnt, multa reperiri possunt. de his rebus, rogo uos, ut costastionem fusiripiatis. cn. Magrum Pompeii profectum deprehendi: scilicet meo institnto usus sum, eum staαtim missum feciciam duo praefecti fabrum Pomρeῆ in meam potestatem uenerκηt, a me mi si siunt. si uolci grati esse,debebunt Pompeium hortari,ut malit mihi essse amicus, psὰm iii, crisi illi,er mihi si perfuerunt inimicissimi: quorum artificiis effertum est, At rest. inbtanc ἴαμm rememet.

304쪽

s V BI T o, posteaquam literas comunes cum Oppio ad te dedi,ab casare epistolam accepi,cuiκs exemplutibi misi, ex qμib s persticere poteris, quim cupiat cono

cordiam, Pompeium reconciliare, qu.m remotas

si ab Omni crudelitate quod eum sentire, ut debeo,nal; de gali deo. De te, ina fide, pietate idem mehercule mi cicero sentio, ii od tu, non posse tuam famam, οJcium si tinere, ut contra eum arma feras, . quo tantum ben cium te accepissie praedices. Caesarem hoc idem probaturam, exploratum pro singulari eius bus munitate habeo : ei s cumulaus e satisfacturn te cerrto scio, cu m nnilam partem belli conira eum suscipias, neque socius eius adne arijs 'eris . atqκe hoc non solum in te tali, tanto uiro satis habebit, sed etiam mihi 'σse sua concessit bonitate,ne in i s castris essem,qκ e contra Lentulam, aut Pompeium futura essent, qκorum benies fria maxima haberem : sibiq; suus esse dixit, si togatus urbana escia sibi pr. litissem, qui e etiam illi,si uellem, prastare possem. itaqκe n e Romae omnia negotia Leminii procuro, sustineo; meums; o ciμm dem,pietatem hi praesto . sed mehercule rursus tam abiectam compo: sitionis lem no des eratissimam esse puto,qκoniam Caessar est ea mente, qua optare debemus. hac re mihi Mascet, si tibi uidetur,te ad eκm scribere, ab eo praesii Zia petere,ut petisti i Pompeio,me quidem approbante, temporibus Milonianis. praestabo si casarem bene noui eum prinitis e dignitatis,quam suae nolitares ratione habituru.

305쪽

Α D A Τ T I C V M. haec prudenter tibi scribam, nescio : sed illud cerate scio,me affingulari amor c beneκolentia, iliacunaque scribo ibi scribere,qκὸd te ita incolumi Caesare moerian ranu facio,ut paucos aeque ac te caros habeam. de hac re cum aliquid constitueris, uelim mihi scribus: nam

non mediocriter laboro,ut utrique,ut uis, tuam beneuoalentiam praestare posse. quam mehercAle te r puto consido.. Fac Raleas.. Fas sue, Oppius S. D. M. ciceroni. N E D V M laminum humillκm,ut nos sumus sed etiam amplissimorum uirorum conssia ex eventu, no ex uoluntate a plerisque probari solent: tamen freti trahumanitate,quod uerissimn nobis itidebitur,de eo,quod ornos scri isti,tibi consillκm dabimin:qκod si non fueαrit prudens , at certe ab optima si e , Er optimo animqproficiscetar. No si id,quod nostro iudicio caesarem facere oportere existimamus, ut, simul Romam uenerit, agat de reconciliatione Irariae siu π Pompij; id ei facturu ex ino cognouissemus . te hortari defineremus, ut Medes bis rebus interesse,quo faridus, majore cu digestate per te, qκi utrique es convinctus, res tota conferet: is ex contrario putaremus,caesarem id nonfusuru, euaelle cu Popeio bessu gerere sciremus inunqua tibi suaderemus,contra hominem optime de te meritu arma ferres, sicuti te siemper orauimus,ne cotra Caesare pugnaves.sed cum etiam nu,qcid facturlii Caesar sit,magis opinari, s scire possimκs: n3 po limus nisi hoc, no videri eiisa esse dignitate,neque de omniisi cognita ut conir

306쪽

alierutrram, cMn utrique sis marime necessarius,arma feras. ιο bo on dubitamns,quin Caesar pro sua huma nitate musxime fit probaturus. nos tamen si tibi uidebi, tu r)ad caesarem scribemus, ut nos certiores faciat, quid in hac re adsurus sit. a quo si erit nobis rescriptum, stastim,quae sentiemus, ad te scribemus, tibi fidem facieamlis,nos ea sinadere, quae nobis uidentur tuae dignitati,

non Caesaris rationi,esbe utilissima. hoc Caesarem pro sua indκ sentia in sinos probaturum pκtamns. Vale. Ic ERO ATTICO S. T R EI s epistolas tuas accepi postridie Iduum era autem IIII. III. prid. ldita. igitur ani κissimae cuique primum restondebo. Aspenuo tibi, ut in Foramiano potissimum commorer . iam de supero mari plaboque,ut antea ad te scrisi, γ' qμοηa modo possem

uoluntate eius nullam reipa .partem attingere. Q Od

lauda quia obliuisici me scripsi ante faecia, o di id noustri amici ego uero ita facio : quin ea ina, quae a te cos memorantin, secus ab eo in me ipsium fudia esse non memini : tanto plus aplid me valere beneficii gratiam , quὰm iniuriae dolorem nolo . faciamus igitio, ut ceno sies, co gamus1; nos: festiuo raum simili urus decurro, atque cursin. meas commentari non desino : sed sunt dam earum perdifficiles ad iudicandum. iDe optimatibus sit sanὸ ita, ut sus: sed nosti illud, Διοανυ γεν Κορινθω. Titiniis filius apud caesarem est. Od autem quasi uereri uideris, ne mili tua considiva distliceant: me Medio nihil delecta aliud, nisi consita tam , π ma . qμarefac, ut ostendis, ne destite'

307쪽

in ad me,quid d tibi in mentem uenerit, scribere. mictbi nihil potest esse trums. Verio ad alteram nlinc epidipolam .recte non credis de nκmero militum: ipso dimis dis scri it Clodia .fasum etiam de corruptis nauuibus. QVad consides laudas ego quoque animum lauado,consillium reprehendo : d cessu enim illorum, amori pace sublata est: assum quidem ego meditabar itaque, postea Demetrij librum de concordia tibi remisi, Philotimo des. nee uero dabino, quin exitiosum bellum impendeat, cuius initium ducetur .fame. me tamen doleo non interesse huic bello,in quo rata vis scelerissu tura est, ut, cum parenteis non alere nefa Gm fit, nρα

sibi principes antiquissimum, sanctissimam parenatem patriam fame necandam Plent .atqκe hoc non opinione timeo, sed interfui sermonibus. omnis haec classis, Alexandria, Colchis, Tyro,Sidone, Andro,cypro,Pamα phylia,LγcHybodo,chio,Bizantio,Le M,Smyrna,Mγα leto, Co,ad intercludendos commeatus Italiae, ad oca cupandas frumentarias prouincias comparat . at qκa ueniet iratu, ijs quidem maxime, qQ eam maxime

saluam uolebant, quoi relictus ab iis,quos reliquit. stirpe mihi dubitanti,qvid mefacere parsu, perm mmpondus assert beneudientia erga illum: qκa dempta, peαrire melius esset in patria, qwam patriam simando

euertere. De Septentrione plane ita est. metuo, ne ueαγα Epeirus. sed quem tu locum Graeciae non dires

308쪽

.inne sic faciendum. Arpinum, cinm eum conssenero: tcuiro; ne forte aut ab m, cum ueniet, aut cursim huc illine uia deterrima. Bibulum, ut seribis, audio uenisi

se, er redisse prid. Id. Philotimum, ut ais epistola tiris, tia, expediabas. at illi Idibus a me profectμs est . eo sωvius ad tuam illum epistolam, cui ego patim rescriptera, redditae sunt meae literae. De Domitio, ut scribis, ita ' opinor esse,ut in Cossam sit, con direm eius ignoὐ vetar. Ille omnium impis με, fordaismμs, qvirensetaria comitia a Praetore ait haberi posse, est idem,

qui semper in rep. fuit . itaq e re mirum Me illud est ,

Iod caesar scribit in ea epistola, cuius exemplκm ad te misi, se uelle uti CONSILIO'meo': age esto hoe commune: GRATIA: ineptum id qκidem, sed Ptoboc simulat ad qκa d. isienatorusentcitas: DI G NI T AT E ,sortasse sententia esularis. illud extremuest, OPE OMNI v Μ RERV M. id ego si lucari coepi tu extuli literis,aut hoc isam esse,aut no mκlto secus: na per

magni eius interest,rem ad interregnum non uenire. id bequitμr, si per Praetore consules creantur. nos autem in libri, hab. mus, non modo consilites ae Praetoribu , sed ne Praetores quidem creari ius esse, id ; 'dium esse nunqκam : Coti siles, eo non esse ius, qκὸd maius :mperi rogari a minore non sitim: Praetores autem, cum ita roαgentur,lit collegae consiHκm sint, quorum est maius imio perium. aberit non longe, quin hoc a me decerni uelit; neque sit contentus Galba, Scaevola, Cassio, Antonio. ποτε μοι χαροι temρestas impen deat des. Qui transierint senatores, scribam ad te, erim certum habebo. De re frumentaria recte intelli

309쪽

nullo modo administrari sine Meligalibus μου test : nec fine cd sa Cr eos, incit illum sunt, omnia . postulanteis, bellum nefari m times. Trebatiκm nou. 'rum, etsi,uisicribis, nihil beneli erat, tamen uideresus uelim . qκem fac horteris, ut properet: opportune ienim ad me ante aduentu Caesaris Meneris. De Lanκiano,'atim ut auriri Phameam mori mWptaui,si mos

do esset futura res'. ut id aliquis emeret meoru : neqRe. tamen de te,qui maxime meus, cogitaui: sciebam enim de qκoto anno, qMntμ in solo solere quaerere : neqμe solum Romae, sed etiam delitium digama uideram. ura runtdmen ego i κd,qκαηq m est bellum, minoris astris' imo , quam Vimabatur Marcellino cos. cum ego istos hortulos propter domum, Antiij quam t- habeba, iaαcundiores mihi fore putabam, et minore impensa,qκλ si Tusculanum refecissem . volui HS egi per praeαdem, illi daret, An cum baberet uenale: noluit. sed inunc omnia ista iacere puto propter numornm eurit tem . mihi qκidem erit aptismum, vel nobis potius , si tu emeris . sed eiκs dementias cane contemnas: ualde est uenustκm . qκanquam mihi ista omnia iam adlis fcta Mastuti uidentur . restondi epistoli, tribus : sed expecto tuas: nam me adhuc tuae literae sustentarunt.' Datae Liberalibus. cICERO ATTIcO S. a. NIHIL. habeba,quod scribere: neq;.n.noia quid' quam audierat, ad tuas omneis rescripsera nidie .sed cu me tudo nosola somno prinaret, neru ne vigilas T is

310쪽

ram fine summo dolore pateretκr:tecum iu Pasiloci erer,in qκo uno acquiesco, hoc nescio quid niso ars mento propostst scribere ivitia. Amens mihi Disesse videor a principio, me una haec res torqκet, quid non omnibμs in rebus labentem, vel potius rnentem Pospeium tanPam unus manipularis secutus sim. uidi bοα minem X IIII. Cal. Febr. plenum formidinis. illo lyso die siensi, quid ageret. nunquam mihi postea placuit, nec unqnam aliκd in alio peccare defitit. nihil interimia me 're, nihil nisi fugam cogitare . quid riti si

cηt Lν. τοῖς ε ruinis alienantur immundae, insulse, inrdecorae : se me illius fugae, negligentiaeλ; deformitas a uertit ab amore : nihil enim dignum faciebat, qμare e ii 1 fune comitem me adiungerem . nunc emergit αππιον : nunc desiderium ferre non possκm : nunc mihi nihil libri, rabit literae,nihil doctrina prodes'. itaque dies nodies, tanquam auis illa, mare prostecto, evolare cupio. do, do poenas temeritatis meae . t i quae fuit ibis temeritas i quid feci non consideratissime si erum nihil praeter 'gam quareretur ,fugissem libentissime e sed genus belli re elissimi, maximi, quod non dum

vident homines quale futurum sit, perhorrμi. qκα miana m nicipiis δ q:sae nominatim uiris bonis i quae dentuq e omnibus,qQ remansissenti quam crebro laudi Sia, D potκit,ego non potero mihi autem haeserunt illa. mactte Tarquinitis, qui Porsinum,qui Odiorum Manilium contra patriam : impie coriolanus, qui auxilium petiit a Volsicis:recte Themistocles,qui mori maluit: nefarias Hippiat Pisi rati filius, qκi in Marathonia pugna ceriais,arma contra ratriam ferens . at Siala, at Mariκs,

SEARCH

MENU NAVIGATION