Poetriarum octo Erinnae, Myrus, Myrtidis, Corinnae, Telesillae, Praxillae, Nossidis, Anytae, fragmenta et elogia Graece et Latine ... Accedit Gottfridi Olearii dissertatio de poetriis Graecis ... Cura et studio Io. Christiani Wolfii ..

11쪽

Fragmenta Mulierum Graecarum prosaica,

qUae in Veterum monumentis dispersa va

gantur, colligam. Ea, si Numen O. M. valetudinem secundam mihi largiatur, in lucem

proferam. Ita Vale, LEOTOR, & conatibus meis faVe.

13쪽

III. cap. 23. epille. 69. iij Hoe epigramma est malis elegantissimum Margutissim .im in Erinnam, de qua inud HomericumsIλ. γ . V. ar usu pare poteris, quod cecinerit πώρα. ρι, αλλα μάλα λιγέως ε- οῦ πολυ-ὐδ' α φαμαμνιπns. Pauca quiarm Ica val.

de arguter quoniam non mulsiloquus, neque mersis e

rans a quam laudem ei Antipater Se ceteri tribuere videntur hisce Epigrammatis. Hoe non dubitavit Antipater de suo seculo, quod tamen doctissimis poetis suit sceeundi stimum, pronunciare; Dii boni, quot nunc passim crocitant graculi, uno cygno dulciter & musice modulante, quem ego vere citraque assentationem Eobasum H utis dicere pollum, cujus similem nec

Gallia

14쪽

In Erinnam, Antipatri.

PAuciloqua Erinna, & non verbosa cantibus,

Sed sortitum est Musas hoc exiguum carmen. Igitur memoria non caret, neque nigrae Noctis sub umbrosa cohibetur ala. At vero innumerae recentiorum coacervatim poetarum Myriades oblivione, o hospes, contabescimus. Est melior cycni modicus cantus, quam graculorum Cornicatio, in vernis quae dissipatur nubibus. II. Leo

15쪽

ε ERINNAE

Suaetidicis potivi, quam mutiis versibus edam, Pamus ut es Cycni me ire canor, uti gruum quam Gamor, in aetheriis dispersus nubibus austri. 7ὶ St, P. suavem vocem Ee cantum significat in Antiat lib. I. e. Ir. epigr. 4. Se lib. III. cap. 18.epigr. a. Contractum Θρὰς de murmure, susurro Serumore incerto usurpari solet. vid. Nue δ. IV. 66. U. 7. & 3O. Xenoph. 'Ελληνικων VI. s. sect. 3 S. Scπερι Κυρου που ας VI. i. sect. ao. Plu arch. in

t . Sed in Photii Lexico M s. legitur: κρώζει

γων v. 7 7. ubi vide Mosthopulum p. i6 . ed. Hein . Soramentis Hist. Eccles. IV. lo. Se tiochius in κρύ- ij Uid. Anuoluta lib. III. cap. 23. epigr. 6s.la) Eleganti hae compellatione usi sitat Ara phaues in Eccles. U. 963. Un

16쪽

II Leonidae.

Virginem iuvenem inter Poetas apem Erinnam, Musarum flores decerpentem, Mors in hymenaeum rapuit. Profecto hoc sapiens Dixit vere puella, invidus es Acheron. III. Aselepiadis.

Dul in Erinnae hie labor. mciri multus quidem, Utpote virginis noVemdecim annorum,

Sed reliquis multis potentior, si vero mors mihi Non cita venisset, quis unquam tantum habuisset nomen pIU. In

rca χρυσαδαίδαλον ἐμὸν μελημα,

προσωπον. o Laelaram meum aureolum, mea cura,

Vejeris planta, Musae apicula, Gratiarum alumnafacies deliciarum.

cunctorum culos rapis.

3ὶ Io. Curitus in notis ad Hesodi Theogon. V. S . nomen 'NAς aut αδης putat deducςndum esse ex voce ed aut si , qua significatur mors ge exitium, Se voce illa signari non locum, ut existimant Grammatici, qui ex a privativo & εια mirio deducunt, sed virum ; quod ex Iocutione ειι 'Αιδου. in qua subintelligitur οικον, in m is rimam, aut simile quid. piam. liquere censet. Alias hujus vocis significatio. nes illulitat Frater dilectiss. T. I. Cur. Philol. ad Matth. XI. 23, & XVI. v. i8. Act. II. V. a , & 27. Idem in Centuria Epp. Libanii ad ep. 6 I. not. s. gcin Curis ad Matth. XI. 23. praecipuos Scriptores de hae voce allegat, quibus addere juvat Hug. Broughtonum T. III opp. p. 73ι. Autorem Observ. Hal. T. VIII. . S. I 8. seqq. Pet. Zrensum r. I. Opuscul ster. p. 16, & 763. & Hadri Remoriandum in oti ix Oxon. MSS. cap. 7. Varias origines nominis 'Aiδω recenset oraldus Synt. VI. de Historia Deorum, P. I9 . D. l Orta est haec vox a verbo βασκαινώ, de quo coni. Lamb. Bos Exerciti. in N. T. p. I73. seq. AFratris dii. T. II. Curarum Phil. ad Gal. III. I.

17쪽

6 ERINNAE

et 38 b. s In Epigrammate Luxidis Anthol. III. et .

epigr. 6. U. q. locusta appellatur ἀκἀν ζατις. 6ὶ Mihi hoe Ioeo videtur esse menda, neque inamen ita consentientibus eodicibus quicquam pronunciare audeo. Ob pinus. In Erinna poetria ac plebeiis versificatoribus ex. tollendis σεμ νύνον lati, insolenter se gerunt, id significare Muαν infra ollandemus. Bredinus. Legitur haec observatio ad Antholog. IV. . epigr. I 6. U.

18쪽

CARMINA.

Anti phani S. Grammaticorum curiosum genus, eradicatorium Musae Alienae, infelices tineae per spinas incedentes, Magnorum maculae, in Erinna laudanda operam navante, Graves & duri Callimachi canes emissarii,

Poetarum contumeliae, pueris tenebrae incipientibus, Pereatis bene sonantium claneulum mordentes cimices.

Incerti.

Nuper parturientem te ab apibus genitorum ver hymnorum, Nuper te Cygneo locutam Ore, Impulit ad Acheronta per latum fluctum mortuorum Parca, filum nentis domina coli. Tuus

co M S. λω es μαζη, -ις. Phalaris ep. Iaa. &Nemisius Orat. I. P. A. D. 8ὶ e. rausius ad verba Arumiani Murranini XV. 3. Ut elam moraeax eavis, obtervat Cbr Myomum in Homilia XV. in Epist. ad Ephes eleganter dicere, καθαπερ οἱ λαθροδῆHeia των κυνοῦν, ω Palladium in vita Chrysostomi de Theophilo : Mintis ετ μυ- πιάσας Hγω, καθαπερ λαθροδακὶης κυων. m. stcbius: Σιγἐπης' i canis nomen sq) thele, III. as. epigr. 67. si oὶ Quamvis illud verbum de muliere pariente proprie usurpetur, tamen AE flus apud Hep s. p. 3, i . & apud Prisciatrum lib. I. P. s6a. ait, Istrum λι- χευεdaia virgines, quae Ra cum nascuntur, L E. V piris in Iphigen. in Aul. V. 286. λόχευua. Patri tribuit. vid. Arnaud Spec. Animadv. c. 17. p. 98. ra) Similis locutio occurrit in Antiat. III. I a. e

19쪽

r ERINNAE

S) Hoe distichon legitur in Sapphus fragm. n.

20쪽

Tuus vero carminum, Erinna, elegans labor, non te clamat Mortuam esse, sed habere choros inter Pierides. VI. Incerti. Lesbus Erinnae hic savus suavis aliquis parvus, Sed totus ex Musarum mixtus melle. Sed trecenti ejus versus, aequales Homero, Et virginis novemdecim annorum, quae ad colum, matris metu, & ad telam Stetit, Μusas famula attingenia Sappho vero Erinna quanto in melicis melior, Erinna ipsa Sappho tantum in Hexametris. VII.

Incerti.

Virgo Erinna suavisona sedebat puella, Non filum tangens multis nexibus implicitum, sed in silentio Piericae guttas stillans apis.

s9ὶ Lyricorum versus μελ. mxxime dicuntur, &inde Melici seu Lyrici poetae, non ex iucunditate carminis nuneupati ἔ nee minus sane absurdum, poetas omnes aut absolutos tantum Melicos appellari posse, quam Elegos diei, in quo valde peccarunt Grammatici. Galenur: ως ο τοῖς μελικοῖ. πο Παις, ἔς ἔνιοι λυεικοῦς ονομαζουσι. Mελω ὁ ἡ φωνης ρυ

fius longiorem vocis mensuram μόριον, alia rem μελμ. M. Tullius, quicquid sub aurium mensuram d t, ρυΘεκώ, i. e. numerum vocat. Capelu: Numerum autem marem esse, melos esse feminam nove rimus, etenim melos est materies, quae sine propria figura esse censetur; rhythmus autem Opere quodam virilis actus tam formam sonis quam varios praestitit effectus. Hermdigenti: πα λιν - χἡμαla. τε ἐςι τινα